Ooit sta ik 's ochtends op uit een groot bed dat gericht staat op het balkon. Deuren kierend open en een koele lentebries komt binnen vanuit de zee. De rest van de wereld slaap nog en de zon komt pas net boven. Ergens voel je nog een lichte kater van de avond ervoor, niet zozeer kater maar meer het gevoel van voldoening. Vluchtig kus je de prachtige blondine langs je, die je al geruime tijd je vriendin mag noemen. Je staat op , tikt een sigaret uit de verpakking, en al leunend op het balkon, uitkijkend over je riante tuin met uitzicht op zee, hoor je dit op de achtergrond zacht gefluit van de vogels. Je draait je om en kijkt door de zacht wapperende gordijnen naar binnen naar het bed waar een prachtvrouw ligt en hoort dan onderstaand nummer spelen. Uren kan je naar binnen blijven kijken, en slechts dan merk je dat geluk in die kleine dingen zit.