Dit is toch wel het liedje aan het wordne dat zo goed mijn PTSS / oorlogstrauma beschrijft.
Niet dat ik zo'n fan ben van Joost. Maar het heeft wat pakkende teksten.
"Ik ben op eenzame hoogte, dat moet je wel beseffen"
"laat me maar vliegen in mijn luchtballon"
"Je vraagt me waarom, maar ik ben niet dom"
"de toekomst is onzeker, maar ik wil gewoon mijn leven leiden"
"geef me even, geef me ff, ik be op eenzame hoogte"