Wat luister je nu?

Hippie Langwaus

DF-koning
Ik had als kind zo'n teringhekel aan popmuziek. Ik luisterde alleen maar blues en jazz en snapte niet waar die pop-kutherrie in godsnaam goed voor was en waarom dat op tv en radio de hele dag werd gedraaid.

Nu ik wat ouder ben, kan ik sommige kutherrie uit de jaren '80 toch wel waarderen. Maar echte muziek, zoals mijn geliefde jazz en blues, wordt het nooit in mijn oren.

Nog steeds snap ik niet wat mensen bezield om elke dag dezelfde zielloze popmuziek op de radio te luisteren, terwijl er zoveel goede muziek bestaat.

 

Deadwing

Wijs gebruiker
Ik had als kind zo'n teringhekel aan popmuziek. Ik luisterde alleen maar blues en jazz en snapte niet waar die pop-kutherrie in godsnaam goed voor was en waarom dat op tv en radio de hele dag werd gedraaid.

Nu ik wat ouder ben, kan ik sommige kutherrie uit de jaren '80 toch wel waarderen. Maar echte muziek, zoals mijn geliefde jazz en blues, wordt het nooit in mijn oren.

Nog steeds snap ik niet wat mensen bezield om elke dag dezelfde zielloze popmuziek op de radio te luisteren, terwijl er zoveel goede muziek bestaat.

Verschillende genres kunnen natuurlijk best tegelijk gewaardeerd worden. Hoewel ik geen jazz, blues of klassiek kenner ben, kan ik op zijn tijd best genieten bv van Chet Baker en Miles Davis. Ook van klassieke muziek kan ik erg genieten terwijl mijn duidelijk voorkeur toch altijd naar popmuziek zal uitgaan. En dan nog vooral naar de wat minder commercieel bekende artiesten.
 

BelowTheFlow

Wijs gebruiker
Ik had als kind zo'n teringhekel aan popmuziek. Ik luisterde alleen maar blues en jazz en snapte niet waar die pop-kutherrie in godsnaam goed voor was en waarom dat op tv en radio de hele dag werd gedraaid.

Nu ik wat ouder ben, kan ik sommige kutherrie uit de jaren '80 toch wel waarderen.
Dat herken ik. Ik zette mij als kind en puber af tegen de leeftijdsgenoten die zich afzetten tegen de gevestigde orde. Dus weing interesse in popmuziek. Ik luisterde naar klassieke muziek, vooral barok (nog steeds !) en jazz uit de eerste helft van de 20e eeuw.
Enkele uitzonderingen uit de hitlijsten vond ik geweldig: Bohemian Rapsody bijvoorbeeld. Als 16 jarige heb ik genoten van Tommy (The Who) in een Londons theater.

Het onhandige aan muziek is: je kan maar naar één ding tegelijk luisteren. Dus ik ben wel blij dat ik me nu vooral beperk tot klassiek (barok !!!) en techno met uitstapjes naar jazz en de incidentele individuele artiest.

Ik luister nu naar Infinity van Lee Morgan ! (zie hierboven)
 
Bovenaan