Dank je voor je reactie, automutilatie is niet iets voor alleen de aandachtsvragers (in hoe verre is dat fout eigenlijk? Als ze op geen andere manier gehoord worden en voor hun gevoel dus maar 1 drastische schreeuw hebben, voor een sane person is het niet zo makkelijk om jezelf open te snijden, voor mij en zero was het heel makkelijk. Dan zit er iets niet goed bij ons, jezelf beschadigen staat lijnrecht tegenover wat er in je dna staat)
Ook ik deed het al op jonge leeftijd, ik wist toen niet eens dat het een ding was. Het was voor mij 1 oplossing die effect had. Vanaf mijn zesde tot 22 loopte ik af en aan bij psychiaters, de diagnose: je bent een sip meisje. Flikker toch lekker op, jij zou mij moeten helpen! Slaaptabletten en antidepressivia zijn erin gepompt, symptoom bestrijding, heel fijn.
Stel jezelf eens voor dat je dyslectisch bent, ieder woord kost je moeite om te lezen, de letters op de juiste plek te zetten. Stel je nu eens voor dat je hersenen dat met ieder stukje informatie moet doen die binnenkomt. Geluid, reuk, zicht, spraak, verkeer, woorden, zinnen etc. Zon stel hersenen heeft meer tijd nodig om info te filteren en de relevante info eruit te halen. Wat (zeker op jonge leeftijd, en dat komt de puberteit, nog meer hormonen en gevoelens waar je niks van snapt) een hoop energie kost en dan nog ben je niet zeker of de relevante info ook echt relevant is. Mensen praten met je en je denkt ze te begrijpen maar eenmaal in de ruzie heb je toch weer je twijfels. Jij probeert iets uit te leggen aan mensen maar ze snappen je niet omdat jouw set hersenen besloten heeft om anders info te verwerken.
Tegen de tijd dat je 24 bent ofzo en verslaafd aan nicotine en weed begin je langzaam een beetj door te krijgen hoe de normale mens denkt en waar jij altijd fout dacht, lekker frustrerend om dezelfde taal te spreken maar toch moeite te hebben met je medemns te verstaan. Maar op deze leeftijd heb je veel geleerd door vallen en opstaan. Je hebt uiteraard geen vrind die je langer kent dan 2 jaar, want de rest heb je weggejaagd, je bent vermoeiend.
Goh, geen idee waarom mijn hoofd al een jaar of 25 voelt alsof hij gek aan het worden is. Waarom voel ik al deze emoties, de mensen om me heen vinden dat ik overdrijf en nemen mijn pijn niet serieus. Dus jullie mogen wel emotioneel worden omdat het binnen de normale gedraging van de doorsnee mens ligt. Mijn emotie niet dus die telt niet?
Wil je mij frustreren?, zeg dan dat je er om 21 bent maar kom om 21:15. Leg onverwachte taken voor me neer op het werk als verrassing zodra ik binnenkom (1 simpel belletje voorkom je mee dat ik gefrustreert raak, maar zo reageert de normale mens niet dus ik mag me weer aanpassen, mijn emotie is gezeik, aandachtvragen en ik stel me aan). In de tussen tijd wil ik zo weinig mogelijk mensen om me heen, ik heb een planning en mensen kunnen die heel god omgooien, ik wil niet afhankelijk zijn van andere, dat betekent meestal stress omdat ze een schema en orde niet belangrijk vinden. Ik voel me vaak alsof ik meer had kunnen doen, ik had dat op het werk kunnen doen, vanochtend langs de supermarkt zodat mijn vriend zo niet nog even hoeft, ik had die mevrouw ook nog dat stukje info kunnen geven. Fuck, hoe kan ik nu thuis chill zitten terwijl ik de kantjes eraf loop, joint er dan maar bij. Dan ga ik even rationeel na denken over wat er gebeurt is vandaag, waarschijnlijk zorgt dat er wel voor dat de emotie zakt. Tegen feiten kan niemand op, die zijn te vertrouwen, emoties zijn variabel.
Rommel in huis, kut, nu kan ik niet van mijn joint genieten, chaos in huis is chaos in mijn hoofd. Ik pak de kopjew voor de vaatwasser en zie dat de bak van de honden leeg is, ik vul hem bij en doog met een doek de druppels van de kraan af. Doek is vies dus gooi hem in de vaatwasser, boven staat nog meer was die ook de machine in moet, ik dek boven het bed op en zet een raam open, oh ja! De kopjes, die gaan de vaatwasser in, waarom ligt hier een doek?, vaatwasser vol, ga een tablet pakken en mijn vriend roept mij. Ik ga op de bank zitten en rook mijn joint verder op. Dat half uur was heerlijk, niks aan mijn hoofd, ik voel me weer wat fitter.
En zo kan ik nog wel even doorgaan, dat je moeite hebt met begrijpen waarom mensen gefrustreerd, boos, verdrietig etc kunnen worden van situaties die men onbenullig vind betekent niet dat die emoties niet aanwezig zijn. Dat ze niet echt zijn.
Stel je voor dat de meeste dingen waar je boos etc van word door mensen niet serieus genomen word. Dat je pijn en frustratie dag in dag uit niet serieus genomen word. Dat bekwame mensen die er voor geleerd hebben, als het goed is, geen idee hebben watver mis is met je.
Geloof me dat gedachtes aan dood (zoveel makkelijker en geen strijd meer om mee te gaan in deze wereld, je kan stoppen met denken

) en zelfmutilatie dingen zijn die de pijn verzachten, zelfs tijdelijk helemaal weghalen.
Laat die stofjes maar stromen in mijn hersenen zoals het bloed nu speldenprikjes vormt die een druppel word en zich verzamelt zodat het door kan stromen. Aaah, even 15 minuten geen zorgen.
Sorry, was even gepikeerd door hoe het topic verder is gegaan, fijn dat je terug bent gekomen op je woorden Elpee en nu de handeling met wat meer nuances bekijkt.
Ik voelde toch ergens heel erg de neiging om een voorbeeld van mij te geven en hoe ik de wereld ervaren heb. Bij mij is 1+1:11 bij de meeste mensen is 1+1:2, ik ben al lang bezig en vraag me af of ik ooit alle sommen leer van de normale set hersenen. Ik ben goed op weg wat mijn leven makkelijker heeft gemaakt, ik begrijp de normale hersenen steeds beter en leer om me aan te passen zodat ik meer rust heb. Veroordeel me alsjeblieft niet als het me een keer niet lukt, ik doe mijn best, ik wil ook gelukkig zijn. Meer vraag ik niet, ik wil alleen net zoals jullie gelukkig zijn zonder het gevecht erbij en de rekensommen en als het even kan wil ik ook niet doodop zijn zodra ik thuis kom van het werk. Volgens mij wilde ik gisteren de was gaan doen maar werd ik ergens afgeleid, oh ja, ik moet straks niet vergeten de meterstand door te geven.
Klein toevoeging, ik heb niet geslapen vannacht dus ik hoop dat het enigzins leesbaar is en dat ik mijn punt begrijpelijk heb gemaakt. Tijd voor nicotine!!!!