Ik heb er wel vaker mee geëxperimenteerd, dus ik dacht dat ik wist wat er ging komen, oh boy XD
eeeuhm, nadat ik dus een grote hap van een witte wolk in een fles naar binnen had gezogen ging het vrij snel.
Vrijwel onmiddellijk hoor ik een gesuis en krimpt mijn wereld ineen als een prop papier, ik kan nog redelijk helder de fles voorzichtig op tafel neerleggen en het over me heen laten komen.
oftewel, fles op tafel gelegd en ik beland onderuit gezakt in de bank
Ik hoor hoe de stemmen van @Juun @transformated en @De Apotheker zich vervormen/ letterlijk om me heen suizen, en vervormen naar.....ja, naar wat, naar een onverstaanbare taal, het hutselt alle klanken door elkaar, en laat het vervolgens in een andere volgorde binnen komen bij me.
Wat er bij mij dus binnen kwam, leek wel op een middeleeuws gebed van de roomsen of 1 of andere Latijnse bezwering, wat trouwens bijzonder goed overkwam bij me
Vervolgens durf ik even rond me heen te kijken en zie ik dat het licht, wel erg licht wordt en het wit druipt van de muren en het plafond af (een waterval van wit) en heel even voel ik hoe ik nog tegenstribbel, ik wil niet dood, maar helaas, het wit slokt me op, neemt controle over mijn lichaam en geest en zo wordt ikzelf onderdeel van het wit, ik ben het wit, heel eventjes ben ik niets en alles in 1, ik voel me heen er weer slingeren tussen alles en weer terug naar niets om uiteindelijk afgeschoten te worden naar....niets, ik herinner me heeeeel vaag nog 1 of andere grijnzende entiteit, maar verder... black out...
Ik wordt langzaam weer wakker, de stemmen vervormen zich nog steeds. Zo af en toe hoor ik een bekend woord maar that's it, het wit druipt nog van de muren, op de tafel ligt de fles die ik vastpak alsof het mijn heiligste bezit is. Ter gelijkertijd voel ik iets door mijn hersenen heen schieten wat voelt als een lichte stroomschok en het lijkt wel of er een resetknop is ingeduwd.
Ik kijk om me heen en zie dat het wit me weer mee wil nemen, maar ikzelf wil dat niet en ik probeer ergens houvast aan te vinden en check de klok die 04:11 aangeeft, echter een oogwenk verder smelten de nummers door elkaar, en zie ik met moeite 0000....
Het duurt dik 5 minuten voordat ik weer redelijk op aarde terug ben en de 20 a 25 minuten die daarop volgde waren gevuld met naweeën van wit, telkens werd het weer wit vanuit mijn ooghoeken en lijkt de kamer weer in 1 te smelten en ik verlies geregeld eventjes contact met de realiteit.
Tijdens het 'wakker' worden moet ik langzaam aan steeds meer grinniken en veel meer uitbrengen als: whaaattheeefuuuuck???!! lukt me niet...
Krankzinnig, niet van deze wereld, ongelofelijk, wat een spul is dat.... ik geloof niet dat je ooit een 'goed' moment uit kan zoeken om dit te doen, zo overweldigend en onweerstaanbaar. Bij lsd oid kan heel het 'loslaten' wel eens een strijd zijn maar dat is niet aan de orde, binnen een halve seconde is de hele ego strijd voorbij en wordt je mee gesleurd als een balletje in een rivier.
Veel duidelijker als dit kan ik het niet maken en het lijkt wel of elk woord tekort doet aan de belevenis maar echt, wat een ding om te ervaren
Wow, wat vet! Klinkt wel heel intens. Ik heb het liggen maar ben te schijterig, mogelijk de rest van m’n leven. :’) Vind DMT al heftig en van een hoog WTF-level.
Hoe is deze dosis (en andere dosissen die je hebt gedaan) en de stof zelf fysiek, in vergelijking met bijvoorbeeld DMT? Lees vaak over de zware en niet erg plezierige bodyload.
AK-47
