Stoppen is het probleem niet. Dat ga ik ook zeker even een hele tijd doen na morgenavond. Weer eens gebruiken zie ik ook niet als falen of een probleem.
Het probleem is dat ik straks geen vluchtroutes in het leven meer heb. En daarmee dus alles, zowel qua doorzettingsvermogen en de saaie dingen des levens met plezier doen, als qua mentale afvlakking die af en toe heerlijk is, op eigen kracht moet gaan doen.
Ik kan dit, maar ik onderschat het absoluut niet. Het gaat een pittige strijd worden. Ik verdoof mijzelf als ruim de helft van mijn leven (begonnen met blowen toen ik 14 was, meteen verkocht).
Maar gelukkig is mijn leven op orde, heb ik genoeg mogelijkheden om mezelf af te leiden en sport ik graag. Gezond eten zit er al jaren ingebakken.
Dus ik geloof hier in mezelf! En het zal vallen en opstaan worden, maar ik zit op dit moment wel in een 'life-changing event'. Ik ga het hier zo verdomde missen, mensen!