Eve's drop
Badass junkie
Lieve Dirkjan,
we kunnen allemaal lieve en mooie woorden voor je neertypen, waaraan je misschien warmte en steun kunt ontlenen. Maar op de momenten zoals je hierboven omschrijft, op het moment dat het erom gaat, ben jij alleen met je gevoel, met de eenzaamheid en met de paniek. Er is niemand die dat van je over kan nemen, en dat is superzuur. We kunnen er op zulke momenten hooguit voor je zijn.
De enige manier waarop dit gevoel een plek kan krijgen is door het aan te gaan. Door het snijdende, de kou, de pijn en paniek te voelen. Het zal niet minder worden, maar jij zult er omheen groeien, waardoor het een wat minder grote plek zal innemen en de ruimte er omheen groter zal worden. De pijn die je nu voelt laat zien hoeveel waarde je moeder voor je had, en onthoud: wat in je hart zit raak je nooit meer kwijt.
Dat je het niet altijd aan kunt is hartstikke logisch en heel soms is dan even uit dat gevoel stappen de meest veilige oplossing, tijdelijk. Maar probeer niet in de valkuil te stappen van het blijven verdoven. Dat is slechts uitstel, nooit afstel. En je bent heel veel meer waard dan dat! Je bent een mooi en sterk mens, je komt hier doorheen
Vergeet niet dat je niet altijd de grapjas hoeft te zijn hier. Je mag ook gewoon kwetsbaar zijn, mens zijn.
Hier sluit ik me bij aan. Je bent hier altijd welkom, en als je iemand nodig hebt die er voor je kan zijn op welke manier dan ook, geef een gil.
Je hebt een hart van goud miss plop!
Mooi geschreven.
Eentje proberen zo meteen. Met de nadruk op eentje! ('tis een pakkie van jaren geleden en zit nog bijna helemaal vol dus niemand die het gebruikt/nodig heeft verder, don't worry)
