OtherShore
Badass junkie
Lastig punt, want in slapeloosheid kan ook een excuus schuilen om te gebruiken. Ik kan me deze denkwijze voorstellen:Slapeloosheid moet je niet onderschatten.
Slapeloosheid is onacceptabel.
Dus als slapen op de natuurlijke wijze niet lukt heb ik een middel nodig.
Middelen als promethazine en quetiapine werken niet goed genoeg.
Dus dan maar benzo’s 🤷♂️
Sorry als dit te duister is, maar het lijkt me eigenlijk niet zo ver gezocht. Met dit soort denkwijzen rechtvaardigde ik mijn gebruik ook. Dus daarom benadrukte ik hierboven meer ‘het trainen van de ongemak spier’, leren leven met een zekere mate van ongemak en pijn. Als je steeds voor de makkelijke oplossing blijft kiezen, blijf je verslaafd.
Maar waar ligt de grens? Wanneer is pijn en ongemak echt onacceptabel? Dat is een lastig punt. Tijdelijke ontwenningsverschijnselen lijken me niet onoverkomelijk.
Laatst bewerkt: