Tijd van bezinning - nu

[Alinde]

Verder heb ik hier een maatje, Wouter, die last heeft van psychoses. Ik denk dat hij rond de 25 is.

Hij ging best goed, ging met heel veel enthousiasme en passie naar zijn dagbesteding. Bij het bedrijf waar hij dagbesteding doet, wordt hij erg gewaardeerd en hij krijgt wat meer coördinerende taken. Hij heeft veel overzicht over het hele bedrijf.
Hij wilde weer een opleiding gaan doen, meer de bedrijfsmatige kant van die plek leren kennen en daar iets mee doen. Hij is best slim volgens mij.

Nou ging het ff wat minder en nu heeft zijn GGZ het uit zijn hoofd gepraat. Dat hij niet een opleiding kan doen met zijn kwetsbaarheid, dat het hem te veel stress gaat geven.

Nu zit hier een apathische Wouter met zijn capuchon op zijn hoofd in de stoel. Niks te doen. Ik bedoel niet as we speak om 6,16., maar dat is wat ik gisteren zag.

En ik herken het zo erg, ik zie echt mijzelf terug van toen ik 23 was. 'Alinde je bent heel ziek, je legt de lat veel te hoog'.

Zou GGZ niet weten dat je in je jongvolwassen jaren extra kwetsbaar bent? Dat het soms gewoon weer bij trekt? Dat er ook deeltijd opleidingen bestaan en dat Wouter dat misschien prima kan?

 

[Alinde]

Ik herinner mij weer een moment, januari 2023.

Ik had twee detoxen gehad kort na elkaar, bij Brijder. Ik gebruikte geen alcohol en benzo´s meer.
Ergens in januari (het was uitverkoop) had ik nieuwe kleren gekocht, laarzen met hakken en toen kwam ik bij GGZ. Ik zei dat ik mij beter voelde, dat ik weer plannen aan het maken was en dat ik mij aan het oriënteren was om misschien in september weer een opleiding te gaan doen.

Nou daar gingen we. Want ik liep eigenlijk nooit op hakken en opeens liep ik op hakken dus Begeleidster moest vragen stellen om te controleren of ik niet manisch was. En ze hoorde me nooit over studeren en nu opeens wilde ik studeren en dat viel ook op. Ik zei, ik wil niet nu opeens studeren. Ik wil al heel lang studeren maar zat ook al 18 jaar aan de benzo's. Ik ben aan het KIJKEN of ik in september EVENTUEEL kan studeren.
Ja wat wilde ik dan studeren.
Dat wist ik dus nog niet maar vandaar het ORIENTEREN. Kijken wat leuk is, wat haalbaar, of ik het kan betalen.

Ik weet niet meer precies. Zij was alleen maar bezig met of ik niet manisch was.

Ik heb het toen nog gedeeld met mijn ouders, een dag later ofzo. Zij waren de kamer aan t verbouwen en we zaten op kussentjes op de grond. Tijdens dit persoonlijke gesprek kwam de buurman, jaar of 70, die niet aanvoelde dat we in een goed gesprek zaten en hele verhalen over zichzelf begon. Ook hij zat hierbij op een kussentje op de grond.
Op een gegeven moment hoestte hij slijm op en daar ging hij op kauwen.... het was ZO vies en ik ben daarna heel lang niet meer bij mijn ouders geweest, het was zo'n nare ervaring in die kale kamer op de grond, terwijl ik niet mijn verhaal kon doen door die buurman.

Mijn stemming sloeg echt om na dat gesprek met GGZ. Zo demotiverend. En wat ik toen voelde, lees ik nu van Wouter zijn gezicht. Moedeloos, hopeloos.

En nu concreet:
Momenteel val ik onder Parnassia. Als ik naar huis ga, heb ik ambulante zorg van GGZ en ambulante zorg van Brijder. GGZ is dan hoofdbehandelaar.

Nu is het ooit ter sprake geweest om Brijder hoofdbehandelaar te maken boven GGZ. Ik ga mijn casemanager vandaag vragen of we hier werk van kunnen maken.

Juist de ambulant van Brijder zegt: Je had op een gegeven moment zoveel hulp, dat je niet eens tijd had om een gezond bestaan op te bouwen.
En zo ervaar ik het ook.

Het lijkt of GGZ vooral bezigheden aandroeg die GGZ-gerelateerd waren. Cursussen van GGZ, hardloopgroep van GGZ, dagbesteding van GGZ. Voor hun wel fijn want zo kunnen ze je aan alle kanten monitoren. Maar je komt de GGZ-bubbel niet meer uit.

Ik ben dankbaar dat ik bij mijn huidige psychiater wat medicatie heb kunnen afbouwen. En dat ze me hier zeggen, soms schreeuwen, dat ik mijn verantwoordelijkheden moet nemen als volwassen vrouw. Dat ik me als een klein kind gedraag.

De dokter zegt wel dat ik ziek ben. Dat bipolair een ziekte is. Maar ze zeggen niet dat ik niks kan bereiken. Integendeel, ze zien best veel perspectief voor mij alleen zien ze dat ik dat zelf niet zie.

Ik schrijf het gewoon even op allemaal. Dan kan ik het straks weer lezen, voordat ik dat gesprek in ga (11.30)

 

[Kordie]

Ik herinner mij weer een moment, januari 2023.

Ik had twee detoxen gehad kort na elkaar, bij Brijder. Ik gebruikte geen alcohol en benzo´s meer.
Ergens in januari (het was uitverkoop) had ik nieuwe kleren gekocht, laarzen met hakken en toen kwam ik bij GGZ. Ik zei dat ik mij beter voelde, dat ik weer plannen aan het maken was en dat ik mij aan het oriënteren was om misschien in september weer een opleiding te gaan doen.

Nou daar gingen we. Want ik liep eigenlijk nooit op hakken en opeens liep ik op hakken dus Begeleidster moest vragen stellen om te controleren of ik niet manisch was. En ze hoorde me nooit over studeren en nu opeens wilde ik studeren en dat viel ook op. Ik zei, ik wil niet nu opeens studeren. Ik wil al heel lang studeren maar zat ook al 18 jaar aan de benzo's. Ik ben aan het KIJKEN of ik in september EVENTUEEL kan studeren.
Ja wat wilde ik dan studeren.
Dat wist ik dus nog niet maar vandaar het ORIENTEREN. Kijken wat leuk is, wat haalbaar, of ik het kan betalen.

Ik weet niet meer precies. Zij was alleen maar bezig met of ik niet manisch was.

Ik heb het toen nog gedeeld met mijn ouders, een dag later ofzo. Zij waren de kamer aan t verbouwen en we zaten op kussentjes op de grond. Tijdens dit persoonlijke gesprek kwam de buurman, jaar of 70, die niet aanvoelde dat we in een goed gesprek zaten en hele verhalen over zichzelf begon. Ook hij zat hierbij op een kussentje op de grond.
Op een gegeven moment hoestte hij slijm op en daar ging hij op kauwen.... het was ZO vies en ik ben daarna heel lang niet meer bij mijn ouders geweest, het was zo'n nare ervaring in die kale kamer op de grond, terwijl ik niet mijn verhaal kon doen door die buurman.

Mijn stemming sloeg echt om na dat gesprek met GGZ. Zo demotiverend. En wat ik toen voelde, lees ik nu van Wouter zijn gezicht. Moedeloos, hopeloos.

En nu concreet:
Momenteel val ik onder Parnassia. Als ik naar huis ga, heb ik ambulante zorg van GGZ en ambulante zorg van Brijder. GGZ is dan hoofdbehandelaar.

Nu is het ooit ter sprake geweest om Brijder hoofdbehandelaar te maken boven GGZ. Ik ga mijn casemanager vandaag vragen of we hier werk van kunnen maken.

Juist de ambulant van Brijder zegt: Je had op een gegeven moment zoveel hulp, dat je niet eens tijd had om een gezond bestaan op te bouwen.
En zo ervaar ik het ook.

Het lijkt of GGZ vooral bezigheden aandroeg die GGZ-gerelateerd waren. Cursussen van GGZ, hardloopgroep van GGZ, dagbesteding van GGZ. Voor hun wel fijn want zo kunnen ze je aan alle kanten monitoren. Maar je komt de GGZ-bubbel niet meer uit.

Ik ben dankbaar dat ik bij mijn huidige psychiater wat medicatie heb kunnen afbouwen. En dat ze me hier zeggen, soms schreeuwen, dat ik mijn verantwoordelijkheden moet nemen als volwassen vrouw. Dat ik me als een klein kind gedraag.

De dokter zegt wel dat ik ziek ben. Dat bipolair een ziekte is. Maar ze zeggen niet dat ik niks kan bereiken. Integendeel, ze zien best veel perspectief voor mij alleen zien ze dat ik dat zelf niet zie.

Ik schrijf het gewoon even op allemaal. Dan kan ik het straks weer lezen, voordat ik dat gesprek in ga (11.30)

Ik lees hier uit wat ik zelf ook er vaar. Hulpverleners denken al gauw dat je niks meer kunt en trappen voor de zieke hard op de rem cq hospitaliseren.
Ga je daar tegen in ben je de lastige patiënt en remt men je nog harder.
Terwijl ik echt denk dat bv arbeidsmatige dagbesteding juist goed is. Voor het zinvol bezig zijn.

Fijn Alinde dat je nu op een plek zit die wel mee denkt

 

[BrieMetDeBril]

Dat omlaag praten vind ik walgelijk. Waarom word het proberen niet gestimuleerd?
Ik heb dit ook tekort gehad en nog steeds waardoor ik nu in een passieve cirkel zit en er niet uit kom, afgekeurd ben en dat voor nog geen 30 jaar zijn.
Ik walg ervan om zo niets toe te voegen aan het leven en ook niks voor te leven heb.
Wat is er erg aan als het niet zou lukken?
Het niet proberen is erger lijkt me.
Iemand die in zo'n stijgende lijn zit naar beneden halen is puur voor eigen gewin.
Stel voor dat je zelfstandig word, dan hebben ze weer een inkomen minder...
In het kader van "bescherming" zou je juist een ondersteunende houding moeten hebben i.p.v het vermijden stimuleren.
Echt bizar zoiets.
Ook een vaag iets dat het altijd binnen de kaders van de zorg zou moeten, geld opstrijken noem je dat.

 

[Alinde]

Thanks!

Ik heb zo mijn gesprek, ik houd het even kort en probeer later op jou te reageren. Ik kwam tijdens een wandeling iemand tegen die ik ken van mijn opnames, die ik wel vaker tegenkom.
Hij zei: Hey Alinde het gaat weer goed he? Je ziet er weer mooi uit. Laatste keer zag je er zo verdrietig uit.

Ik heb m even een knuffel gegeven. Het is een aardige man maar toen we 'huisgenoten' waren konden we flink botsen. Tegelijk was hij één van de weinigen die dingen tegen me zei waar ik echt iets mee kon. Bij hem is alcohol ook zijn grootste probleem. En als hij los gaat gaat hij los... Daar konden we ook best goed over praten.

 

[Alinde]

Ik lees hier uit wat ik zelf ook er vaar. Hulpverleners denken al gauw dat je niks meer kunt en trappen voor de zieke hard op de rem cq hospitaliseren.
Ga je daar tegen in ben je de lastige patiënt en remt men je nog harder.
Terwijl ik echt denk dat bv arbeidsmatige dagbesteding juist goed is. Voor het zinvol bezig zijn.

Fijn Alinde dat je nu op een plek zit die wel mee denkt

Dank je!

Ook bij dagbesteding heb je veel gradaties. Ik heb dagbesteding gedaan op een terrein waar zwaar psychiatrisch patiënten woonden. De gesprekken gingen meestal over het wonen daar. Over de psychiater, het personeel en over de andere bewoners. Ik kon er zelf niet goed mijn verhaal kwijt bij de mensen.
Wouter, die ik ken, is best slim en sociaal. Maar heeft wel schizofrenie en slikt daar zware medicatie voor.
Hij werkt bij een zorgboerderij en het is voor hem fijn dat het tempo er niet te hoog ligt. Verder overziet hij alles, het hele bedrijf. Wie weet kan hij een opleiding doen en een groep aansturen.... ik vind het jammer dat GGZ het meteen uit zijn hoofd praat.
Jammer dat jij soortgelijke ervaring hebt Kordie.

 

[Alinde]

Dat omlaag praten vind ik walgelijk. Waarom word het proberen niet gestimuleerd?
Ik heb dit ook tekort gehad en nog steeds waardoor ik nu in een passieve cirkel zit en er niet uit kom, afgekeurd ben en dat voor nog geen 30 jaar zijn.
Ik walg ervan om zo niets toe te voegen aan het leven en ook niks voor te leven heb.
Wat is er erg aan als het niet zou lukken?
Het niet proberen is erger lijkt me.
Iemand die in zo'n stijgende lijn zit naar beneden halen is puur voor eigen gewin.
Stel voor dat je zelfstandig word, dan hebben ze weer een inkomen minder...
In het kader van "bescherming" zou je juist een ondersteunende houding moeten hebben i.p.v het vermijden stimuleren.
Echt bizar zoiets.
Ook een vaag iets dat het altijd binnen de kaders van de zorg zou moeten, geld opstrijken noem je dat.

Inderdaad. De persoon die ik noemde is ook nog geen 30. Hij heeft een verleden met verslaving én hij heeft schizofrenie. Geen makkelijke combi. Maar zijn medicatie en zorg zijn op orde (begeleid wonen), hij is uit gebruik en hij wil gewoon dingen leren. Niet hoe je poep moet scheppen maar hoe een boerenbedrijf werkt.

Ik zou denken, laat het hem proberen. Ik weet niet precies hoe hij het zou willen financieren maar daar heeft hij vast zelf over nagedacht. @Ei-Salade wel naar om te lezen dat je het herkent.

 

[Alinde]

Goedemorgen, ik heb best lang en lekker geslapen. Ik zoek nu regelmatig de natuur op en kennelijk werkt dat.

Vandaag heb ik groepsactiviteiten maar ik ga vragen of ik even alleen mag wandelen. Mensen zien meteen dat het iets beter gaat maar nu zoeken ze me ook op om te praten over hun eigen problemen.

Mijn vriend zijn vader is ziek. Vriend is op een nieuwe plek gestart en is heel erg bezig met andere mensen. Er goed uitzien, aardig gevonden worden, etc etc. Maar nu het er op aan komt ben ik de enige die zijn vader kent. De relatie tussen die twee is moeizaam. Ik heb zijn vader niet vaak gezien maar voelde mij meteen welkom en 'goedgekeurd'.
Vriend is de enige van zijn broers en zussen die contact heeft/wil met zijn vader. Vriend heeft 100 redenen om niet op bezoek te gaan. Ik vind dat hij beter wel kan gaan, maarja, ik kan wel meer vinden
Hij houdt zijn broers en zussen netjes op de hoogte waarbij hij als reactie krijgt dat ze hopen dat hij snel dood gaat. Er is nogal wat gebeurd vroeger daar.

 

[Alinde]

Het gesprek met de casemanager gisteren was kort en wat zakelijk. Soms hebben we lange gesprekken en gaat het over van alles en nog wat. Familie, verleden, toekomst, woning, reilen en zeilen hier... Nu was het kort en bondig.

Hij vindt dat de verandering in medicatie mij goed gedaan heeft. Hij ziet een enorme rust en dat ik veel beter voor rede vatbaar ben. In tegenstelling tot bijv afgelopen zomer. Dat is ook wat hij van de begeleiding hoort.

Het aparte is dat het nu idd goed gaat maar dat het een aantal weken echt niet goed ging. Ik douchte niet, liep elke dag in dezelfde ongewassen kleding, waste mijn haar niet. De arts dacht dat ik zo moe was omdat ik in de zomer een periode te druk was. Dat mij dat veel te veel energie had gekost en dat er daarom zo´n periode van depressie achteraan kwam.

Ik zei dat ik zelf verwacht dat ik nog wel een aantal weken moet stabiliseren van de lorazepam-afbouw en dat bovendien de zopiclon er ook nog af moet. Tenminste dat is wel het doel. Ik zei dat ik zelf verwacht dat ik de maand december ook nog nodig heb om te stabiliseren. Casemanager zei dat hij dat ook denkt en dat hij me bovendien niet vlak voor de feestdagen naar huis zou sturen.

Dus als er niks geks gebeurd, oftewel als ik mij netjes gedraag hier, blijf ik iig nog tot 1 januari op deze plek. Ik heb er zelf om gevraagd maar het is toch best ff een raar idee. Ik maak al een tijdje de grap dat ik voor de kerst toch echt wel naar huis zou zijn.... maar dat is dus niet zo.

 

[Alinde]

Het was eigenlijk niet officieel aan of uit tussen mij en vriend.
Het loopt niet helemaal soepel.

Maar nu is zijn vader plotseling ziek en nu laat ik hem toch niet vallen. Het contact tussen vriend en zijn vader is moeizaam. Ik ben de enige uit vriend zijn (behoorlijk grote) vrienden- en kennissenkring die zijn vader kent. Vader is ook nooit betrokken geweest bij zijn behandeling dus vriend zijn begeleiders kennen zijn vader ook niet.
Zijn vader heeft wel een partner maar zij is best vreemd en zou denk ik ook nooit vriend bellen als er iets is.

Morgen ga ik dus met vriend langs zijn vader. Ik vind het dus een heel aardige man en ik heb mij heel erg welkom gevoeld de keren dat ik daar op bezoek was. Maar het is wel een lange reis. Ik zal kijken of we de spits kunnen vermijden, we gaan met de trein.

 

[Hippie Langwaus]

Het was eigenlijk niet officieel aan of uit tussen mij en vriend.
Het loopt niet helemaal soepel.

Maar nu is zijn vader plotseling ziek en nu laat ik hem toch niet vallen. Het contact tussen vriend en zijn vader is moeizaam. Ik ben de enige uit vriend zijn (behoorlijk grote) vrienden- en kennissenkring die zijn vader kent. Vader is ook nooit betrokken geweest bij zijn behandeling dus vriend zijn begeleiders kennen zijn vader ook niet.
Zijn vader heeft wel een partner maar zij is best vreemd en zou denk ik ook nooit vriend bellen als er iets is.

Morgen ga ik dus met vriend langs zijn vader. Ik vind het dus een heel aardige man en ik heb mij heel erg welkom gevoeld de keren dat ik daar op bezoek was. Maar het is wel een lange reis. Ik zal kijken of we de spits kunnen vermijden, we gaan met de trein.

Wat mooi van je, Alinde. ❤️

 

[Alinde]

Dankjewel. Als het om een gewone vriendschappelijke vriend ging, zou ik ook wel mee gaan bij een zieke ouder.

Morgen moet vriend even bellen waar we moeten zijn aangezien er ook sprake was van overplaatsing naar een ander ziekenhuis. Dat is ook wel goed te bereiken gelukkig.

 

[Alinde]

Ik heb goed geslapen en diep geslapen. Maar wel weer vroeg en nu ook weer vroeg wakker.

Ik heb geen zin in het ziekenhuisbezoek. Het is best een eind reizen en ik wéét dat ons bezoek gewaardeerd wordt maar dat vader waarschijnlijk het omgekeerde gaat uiten. Dat vriend te weinig op bezoek komt, dat vriend niet leeft volgens het boekje. Dat vriend zijn broers en zussen niet komen. Ik heb op het rooster gekeken en er is vanavond gelukkig begeleiding met veel ervaring. Dan kan ik wel mijn verhaal kwijt als ik terug kom.

Vriend heeft 300 vrienden en vriendinnen waar hij leuke dingen mee kan doen. Maar als het er op aan komt, ben ik de enige die aanbiedt mee te gaan naar zijn vader.

Maargoed, als ik terugdenk aan januari en februari, hoe vriend een paar weken bij mij is gebleven tijdens mijn terugvallen, totdat er hulp was En ik weet niet eens hoe het precies gegaan is maar ik vermoed dat uiteindelijk vriend de juiste hulp heeft geregeld. En toen dat geregeld was, lukte het mij om de alcohol af te bouwen, met hem samen, waardoor ik op de dag van opname binnen kwam en 0 blies.
Even mee gaan naar zijn vader is het minste wat ik terug kan doen.

We zouden eigenlijk hardloopschoenen voor mij gaan kopen vanmiddag. Daar had ik wel zin in maar dat moet dan even wachten. Evt kan dat maandagmiddag na zijn werk. Er even vanuit gaande dat de toestand van zijn vader niet levensbedreigend is.

 

[Alinde]

Bijna 3 maanden clean van alcohol.
Had/heb nog wel voorgeschreven benzo's, die tel ik niet mee.

Die terugval in augustus... ik begrijp zelf nog wel waarom ik terugviel en ik neem het mijzelf niet echt kwalijk. Maar uiteraard kan ik niet meer mijn vorige cleandatum van 4 maart rekenen. Het was een soort escape, ik zat vast in een situatie en wilde even ontsnappen. Iemand vroeg mij naderhand heel droog 'hoe was je vakantie' en dat was eigenlijk wel wat het was Die heeft zelf ook een alcoholprobleem.

Een volgende keer zal ik eerder en duidelijker aangeven als ik vakantie nodig heb, en dan vakantie nemen zonder middelen...

 

[Alinde]

Sommige begeleidsters zijn net kleuterjuffen maar onze J. is het omgekeerde van dat. Veel mensen die net binnen komen hebben moeite met haar omdat ze heel hard en streng lijkt.

Vanmorgen zei ze dat ik het goed doe, zeker nu vriend zijn vader ziek is. En dan weet ik dat ze het ook meent.
Een hele tijd geleden had ik een gesprek met haar over kerst. Dat ze zelf geen warm familiegevoel heeft met kerst en dat ook nooit zo gehad heeft. Ik zei dat ze dan juist iets kan betekenen voor de cliënten hier, die dat vaak ook niet hebben. Nog niet wetende dat alles zo lang zou gaan duren dat ik kerst waarschijnlijk met haar ga vieren.
Vorig jaar had ik echt moeite met de gekte bij mij in de stad, dagen voor kerst al. Het is een echte winkelstad, en ook al doe ik mijn boodschappen buiten het centrum, ook daar was iedereen helemaal gek. Het lijkt me ergens wel mooi om in december hier in het buitengebied te zijn en de stilte van de natuur een beetje te kunnen ervaren. Ik speel nog steeds regelmatig met het idee om te verhuizen. Misschien heeft het niks met willen te maken maar met kunnen. Ik KAN het niet, in de drukte van de stad leven. Ik heb het lang genoeg geprobeerd in principe maar telkens verlang ik naar rust en zonder ik mij af in huis met mijn flessen. En om 6 uur, voordat het leven weer begint, haal ik nieuwe flessen.

Ik wil even met casemanager overleggen voor ik in een impulsieve bui naar huizen ga kijken. Hij kan altijd wel goed prioriteiten stellen. En dan moet ik bellen naar de woningbouw of ik in aanmerking kom voor woningruil. Ik weet namelijk niet of mijn onderburen melding hebben gemaakt van de overlast. Mocht dat zo zijn, dan kan ik voorlopig geen woningruil doen. Je mag de laatste X tijd geen overlast veroorzaken.

First things first. Vandaag naar de vader van vriend.

 

[Alinde]

Godzijdank blijkt zijn vader een zus te hebben die contactpersoon is. Vriend heeft haar nummer nog niet maar dat gaan we vanmiddag vragen.
Zijn vader heeft ook een partner maar die is best wel wappie. Ik vind het een geruststelling dat er iemand anders is die contactpersoon is.

Ik ben vriend een beetje zat. Dat was vorige week al voordat het nieuws over zijn vader kwam. We hebben denk ik iets teveel tijd met elkaar door gebracht en dan ga ik mij ergeren aan zijn ADHD gedrag. Als je zelf net de lorazepam hebt afgebouwd dan is het soms teveel. Zeker omdat hij altijd zoveel mensen aanspreekt als we ergens zijn.
Maar wat ik al zei, als we gewoon goede vrienden waren geweest zou ik ook mee gaan naar t ziekenhuis. Hij vindt het moeilijk om alleen te gaan en dat snap ik ook wel. Volgens mij is zijn vader ook minder onaardig als ik er bij ben.

Nu de lorazepam en diazepam er af zijn, zitten mij dingen dwars die al veel eerder gebeurd zijn maar die nu pas doordringen. Eén ding had ik aan de casemanager willen vragen maar daar was niet genoeg tijd voor dinsdag. En nu is hij ziek. We hebben alleen de zaken besproken die nu spelen.

 

[Alinde]

Het ging naar omstandigheden goed met vriend zijn vader. We hebben ook de zus van zijn vader ontmoet die contactpersoon is. Ik ben er blij om, het leek mij een heel aardige en verstandige vrouw.

Verder was het fijn om even in een onbekende stad te zijn en nieuwe dingen te zien.

 

[Kordie]

Het ging naar omstandigheden goed met vriend zijn vader. We hebben ook de zus van zijn vader ontmoet die contactpersoon is. Ik ben er blij om, het leek mij een heel aardige en verstandige vrouw.

Verder was het fijn om even in een onbekende stad te zijn en nieuwe dingen te zien.

Goed om te horen dat er vertrouwen is in de contactpersoon van de vader van je vriend.
Dan kun je dat stuk hopelijk wat meer los laten.

Waar het nu vooral om gaat is jezelf nl.
Al je energie die je hebt kun en mag je gebruiken voor eigen herstel

 

[Alinde]

Dankjewel Kordie.

In het weekend heeft die zus even gedacht dat de vader het niet zou halen, het ging echt niet goed. Ik ben nu wel gerustgesteld. Ik ben even bang geweest dat vriend misschien eerste contactpersoon was maar gelukkig is dat niet zo.

Ja... mijn energie gaat weer naar andere mensen deze dagen. De treinreis en het lopen in een andere stad waren voor mijzelf ook heel prettig. Maar we hoeven geen zorgen om de vader meer te hebben. Ten eerste omdat er een verstandig persoon is die alles regelt, ten tweede omdat vader hier wel weer bovenop komt.

Hier regen, regen en regen. Ik heb al in het bos gelopen, dat is wel heel mooi nu. Ik ben blij dat ik dat nu kan ervaren. Maar ik besef ook, als ik weer al mijn energie in anderen steek, ben ik straks weer uitgeput en depressief. Overigens had ik echt lekker geslapen vannacht.

 

[Alinde]

Ik krijg steeds terug van mijn behandelaren dat ik zo vriendelijk ben, de laatste weken.

Maar damn... ik zit hier niet om vriendelijk te zijn. Ik mis een beetje mijn emotionele kant, die rond augustus boven kwam. Zo boos, zo verdrietig... maar het was wel lekker. En op een dag schold ik een begeleidster uit en toen volgden er maatregelen, haha.

Ik slik mijn medicatie hier onder toezicht. Anders zou ik minder quetiapine innemen. Ik vind het juist niet zo fijn, dat ik zo tam ben en kennelijk vriendelijk.. Ik mis mijn emoties.

 

[Alinde]

Blech gebruikersdromen. Over zowel drank als pillen en mijn ouders kwamen er in voor. Ik heb dat niet zo vaak. Sowieso droom ik meer nu ik geen lorazepam meer slik. Overigens nu 2 weken van de lorazepam af.

Misschien kan ik morgenavond een meeting bezoeken hier in de buurt. Voor de rest heb ik momenteel geen vervoer naar meetings en ik moet 22 uur binnen zijn hier en dat red ik dan net niet.
Hey.... morgen 3 mnd clean dat ik extra leuk dan. Bedenk ik nu.

Vandaag werkt er een invalster met wie ik goed kan praten en met wie ik hopelijk even kan praten zonder dat ze alles hoeft te rapporteren. Dat is zo irritant, je vertelt iets, iemand geeft er een eigen draai aan en het wordt genoteerd.

 

[Alinde]

Ooooh ik weeg nu bijna 94 kg bij een lengte van 1,78. Ik kom heel snel aan met die quetiapine.

 

[Kordie]

Ooooh ik weeg nu bijna 94 kg bij een lengte van 1,78. Ik kom heel snel aan met die quetiapine.

Als het je mentaal helpt is dat voor nu het belangrijkste. Straks komt er vast een fase dat je bv met diëtiste of sporten onder begeleiding wat kilo's kwijt kan.

En je bent groot.
Dus gewicht zegt niet alles

 

[Alinde]

Dankjewel. Ik kan iig blijven bewegen zodat ik hopelijk niet verder aankom.

Ik heb goed geslapen. Ik dacht dat ik al een tijdje wakker lag maar toen heb ik nog veel gedroomd. Ik ging naar een dagbesteding in Belgie (?!) en als het slecht weer was hadden ze een binnen-programma. Je moest dan met zijn allen in een hal schoolopdrachten maken en ze waren heel streng. En ik was aan het vapen ergens waar het niet mocht. En mijn crush van de middelbare school kwam er in voor.
Soms droom ik dingen die ik al vaker gedroomd heb maar dit was echt nieuw.

Ik heb Casemanager gevraagd of ik voorlopig op deze plek kan blijven. We hebben het echt niet gehad over welke groep. Ik ben de enige van mijn groep die klaar is voor een evt doorstroom. Soms komt er onverwacht een plek vrij en moet onverwacht iemand doorstromen. Ik wil niet naar die andere groep, het is alles testosteron en haantjes en daar wil ik het wel even met casemanager over hebben. Dat ze niet op een dag denken dat ze mij een plezier doen door mij tussen die haantjes te zetten. Ik heb er dit weekend zelf ook over nagedacht maar ik wil in deze groep blijven.

 

[Kordie]

heb Casemanager gevraagd of ik voorlopig op deze plek kan blijven. We hebben het echt niet gehad over welke groep. Ik ben de enige van mijn groep die klaar is voor een evt doorstroom. Soms komt er onverwacht een plek vrij en moet onverwacht iemand doorstromen. Ik wil niet naar die andere groep, het is alles testosteron en haantjes en daar wil ik het wel even met casemanager over hebben. Dat ze niet op een dag denken dat ze mij een plezier doen door mij tussen die haantjes te zetten. Ik heb er dit weekend zelf ook over nagedacht maar ik wil in deze groep blijven.

Goed over nagedacht en goed dat je het bespreekbaar maakt.

Maar hoe werkt zoiets; heb je daar als cliënt invloed op? Of beslist dat een behandelaar als ze een bed nodig hebben?

 

[Alinde]

De behandelaar beslist maar je kunt je wel uitspreken. Meestal willen mensen juist doorstromen naar de volgende groep. Maar ik ben daar al geweest en werd gek van de mannenpraat, ik was een tijd lang enige vrouw tussen 9 mannen.

En hoewel het in mijn huidige groep ook overwegend mannen zijn, hebben we niet die mentaliteit. Hier zijn twee jongens die heel erg gefocust zijn op respect en vrouwonvriendelijke praat wordt echt niet getolereerd.

Misschien denkt de begeleiding wel dat ik graag wil doorstromen. Ik beter zelf duidelijk zijn. Ik zal vragen of mijn casemanager komende week tijd heeft voor gesprek. Vorige gesprek was erg to the point, waar we nu staan. Ik heb ook behoefte te kijken waar we nu naartoe werken. Ik stond op de wachtlijst voor intensieve therapie maar op een gegeven moment moesten we vaststellen dat ik niet stabiel genoeg was. Bovendien slikte ik nog benzo´s. En nu nog steeds Zopiclon. En ik was teruggevallen, 1 terugval van ruim 48 uur.

Ik heb nu wel iets nodig van lijnen uitstippelen. In het hier en nu zijn we vooral bezig met de gezamenlijke wasmachine en de mensen om ons heen. Het was goed dat er op gegeven moment pas op de plaats gemaakt is om de medicatie om te gooien... maar nu wil ik toch weer wat vooruit kijken.

 

[Kordie]

maar nu wil ik toch weer wat vooruit kijken.

Dat is ook goed. En dat recht heb je ook.
Ik zelf kan ook niet ver vooruit kijken maar weet wel eens richting over x maanden. Dat is vaak genoeg en hopelijk kunnen ze jou dat ook geven.
En ook dat je op je plekje kan blijven

 

[Alinde]

Dankjewel Kordie. Ja ik zou idd richting willen voor de komende maanden.

Op korte termijn wil ik gaan hardlopen. Ik heb gisteren eindelijk nieuwe hardloopschoenen gekocht, bij een goede winkel met een loopanalyse. Nu voel ik pas dat mijn oude schoenen compleet gaar zijn en dat het misschien maar goed is dat ik daar niet meer op heb hardgelopen. Ik heb vroeger een operatie gehad en mijn knieën zijn blessuregevoelig daardoor. De winkelmedewerkster kon nog opzoeken dat ik die schoenen in 2020 had gekocht. Er zit helemaal geen demping meer in.

Ik heb wel lekker geslapen, heel diep.

 

[Alinde]

Vaak vragen mensen aan vriend hoe het met mij gaat.... maar dat vind ik zo fucking irritant als ik die mensen zelf ook regelmatig zie, vraag het dan aan mij zelf gewoon.

 

[Alinde]

Mijn vriend gebruikt geen middelen meer maar m.i. heeft hij nu een gedragsverslaving Namelijk: Geld.
Geld ontvangen, geld uitgeven, klagen over geld, geld lenen, pakketjes bestellen, pakketjes volgen, pakketjes ophalen. Een enkele keer pakketjes terugsturen.
Gekochte spullen showen, nog-niet-gekochte spullen online vergelijken etc etc.

Het is best irritant als we plannen hebben maar hij heeft geen geld meer voor bijv treinkaartje.

Ik merk dat hij mooi weer speelt naar zijn begeleiding omdat hij wil doorstromen naar de volgende fase. Zij zien wel dat hij teveel spullen heeft maar zien niet dat hij heel raar eet doordat hij heel raar boodschappen doet. Soms eet hij op een dag alleen een zak borrelnootjes of een pot chocopasta. De begeleiding komt later op de avond langs en kennelijk valt het dan niet op dat het niet naar eten ruikt en/of dat er geen pannen bij de afwas staan. Gisteren had hij een MDO waar ik niks vanaf wist (multidisciplinair overleg) en wat ik van hem begreep, is dat tijdens dat gesprek gevraagd is hoe het met mij ging. Ik was daar heel pissig over want ik had de persoon die dat vroeg zelf gisterochtend nog gezien en als die wil weten hoe het met mij gaat, kan hij dat beter aan mijzelf vragen.
Ik ben met die persoon in gesprek gegaan en die zei dat hij dat onder vier ogen had gevraagd.

Ik ben toch niet zijn moeder dat ík tegen zijn begeleiding zou moeten zeggen wat er niet goed gaat. Het is toch aan hemzelf om de struikelblokken bespreekbaar te maken en daar hulp voor te vragen. Die hulp is gewoon beschikbaar namelijk.

Het is een verslaving... je WILT er niet vanaf. Net zoals ik niet wilde dat anderen destijds mijn drank zouden afpakken, zo wil hij niet dat er iemand aan zijn geld komt. Hij krijgt een paar keer per maand een wat groter bedrag en het zou schelen als hij zijn geld per dag zou krijgen. Maar hij kickt op dat bedrag.

Natuurlijk weet hij dat ik mij erger, bijv als we op het station staan en hij heeft weer geen geld voor de trein. Maar ik zie geen verbetering, misschien eerder verslechtering.

 

[Kordie]

Gisteren had hij een MDO waar ik niks vanaf wist (multidisciplinair overleg) en wat ik van hem begreep, is dat tijdens dat gesprek gevraagd is hoe het met mij ging. Ik was daar heel pissig over want ik had de persoon die dat vroeg zelf gisterochtend nog gezien en als die wil weten hoe het met mij gaat, kan hij dat beter aan mijzelf vragen.

Misschien bedoelde dje behandelaar niet hoe het met jou persoonlijk gaat, maar de relatie tussen jullie? Heb jij een positieve invloed op hem of zijn er scherpe punten die bijgeschaafd moeten worden etc.

Ik begrijp je wel. Ze hebben laatst ook met mijn vrouw over mij gepraat. Maar dat was meer hoe ik ben als persoon in de thuis of gezins relatie.
Leuk niet. Maar snap het achteraf wel.

Vervelend dat hij zo materialistisch is ingesteld (geld).

 

[Alinde]

Dank je Kordie. De betreffende persoon zei idd dat het niet over mij als persoon ging, maar over de relatie. En dat dat vóór het gesprek was geweest onder vier ogen.
Hij vond het bijzonder dat vriend uit dat hele gesprek precies dat stukje aan mij had verteld en niet dat het gesprek over veel meer ging.

Ik heb veel filmpjes van Rene van Collem gezien en dat gaat ook over gedragsverslaving. Ik vind hele dagen met geld bezig zijn ook een vorm van verslaving.

Vandaag heb ik een lang gesprek met mijn casemanager gehad. Hij zegt dat idd de zopiclon er af moet maar we hebben geen haast. En als dat goed gaat kan waarschijnlijk de quetiapine ook weer naar beneden.