Kan ik gelukkig zijn zonder drugs?

[ljuv]

dat zeker niet meneer sneeuwstorm, was het maar waar. Ik snap dat jij enkel de positieve kanten van drugs kent en bij de gelukkige drugselite hoort. Maar mij geeft het niks anders dan een koppijn en neerwaartse gedachten

De drugselite hiero probeert je wel al een hele middag te vertellen dat drugs alles behalve heilzaam zijn voor geluk🙃 Je bent vooralsnog de enige die gelooft dat je met drugs beter en gelukkiger bent dan anderen.

 

[Mindless]

Dank voor de reactie! Maar kan je dan wel stellen dat jij op een of andere manier wel drugs nodig had, om goed door te kunnen gaan met je leven? Is eenmaal gebruik minimaal een must om aansluiting te vinden of populair te zijn. Of gebruikte je enkel voor jezelf? Dat doet mij dan wel vermoeden dat drugs iets buitenaards en ongeëvenaard goeds is dat nergens op deze aarde kan worden gevonden behalve in drugs

Drugs geeft even het gevoel van geluk, wat het stoppen is van het verlangen iets anders te willen dan hoe het is. Anders gezegd: geluk is de mate van de afwezigheid van jezelf: hoe meer jij er lijkt te zijn (als dat wat constant zijn identiteit zoekt in gedachten over het verleden en op basis van die gedachten ook constant naar een geprojecteerde toekomst wil), hoe minder geluk er lijkt te zijn. En andersom: hoe meer geluk er lijkt te zijn, hoe meer de afwezigheid van jezelf. De twee kunnen nooit echt tegelijk zijn. Het is ofwel echt geluk, ofwel het gevoel een (afzonderlijke) zelf te zijn.

Het is allemaal een proberen te ontsnappen van jezelf. Ik denk niet dat geluk op drugs per se onecht is, maar meer dat door het te baseren op het nemen van die drugs, het voorwaardelijk en tijdelijk wordt.

En daardoor vaak problematisch qua gebruik. Want zelfs als je heel goed ziet dat het voorwaardelijk en tijdelijk is, ben je in staat keer op keer weer die drugs te nemen wanneer je gelooft dat je nuchter geen geluk kunt ervaren. Want er is niets dat we liever willen dan geluk, niets dat we liever willen dan de afwezigheid van onszelf. (de valse zelf, dat wat een probleem heeft met het hier en nu) De afwezigheid van de valse zelf is de echte zelf: is geluk.

Dus nee, je hebt absoluut geen drugs nodig voor het ervaren van geluk, totdat je jezelf die voorwaarde stelt omdat je niet gelooft dat geluk al hier en nu is als jezelf.

 

[Saaiedrugslozezak]

Bedankt Mindless voor je reactie. Ik begrijp wat je bedoelt. Dus geluk is in mijn echte zelf te vinden. Dat kan zo zijn, maar als bijvoorbeeld mijn vriend en ik een uitje hebben ergens naartoe of zelfs een hele vakantie. Valt dat dan niet in het niets voor hem of is dat minder leuk door zijn drugservaring?

 

[MR_CHIP]

Ik denk niet dat wij de antwoorden voor je hebben waar je misschien op had gehoopt. Gek hè, een stel drugs gebruikers op een forum die het even voor je ontkrachten.

Heb je zelf ooit drugs gebruikt?

Ik als verslaafde, zou het je niet eens willen aanraden.

Drugs maakt dagelijks gezinnen kapot. Lichamen, je mentale gesteldheid. Je leven is niet minder zinvol zonder drugs.

AMEN

 

[ljuv]

Valt dat dan niet in het niets voor hem of is dat minder leuk door zijn drugservaring?

Dat zul je hem echt zelf moeten vragen, maar voor mij: ab-so-luut niet nee.
Als ik moest kiezen nooit meer reizen of nooit meer drugs zou de keuze heul gemakkelijk voor me zijn: ik haal veel en veel meer geluk uit reizen en nieuwe landen en culturen leren kennen. Als ik moest kiezen tussen nooit meer drugs of nooit meer in de ogen van mijn vriend verdwalen, zouden drugs het ook verliezen, want (mijn) liefde geeft me veel meer.
Maar zo lang ik die keuzes niet hoef te maken, vind ik het heel leuk om mijn leven en mijn geluk te verrijken met drugs, want ik vind het leuke ervaringen waar ik veel uit haal. Snap je?

 

[Vincent A]

Zonder drugs kan je heel goed gelukkig zijn en met drugs kan je heel ongelukkig zijn
d’r spelen natuurlijk persoonlijke factoren een rol bij wat iemand als gelukkig ervaart en omstandigheden die voor iedereen anders zijn

 

[Kordie]

Drugs of geen drugs maakt voor geluk niet uit.
Je kan gelukkige momenten beleven met en zonder drugs.
Eigenlijk heel simpel mijn inziens.

 

[Mindless]

Bedankt Mindless voor je reactie. Ik begrijp wat je bedoelt. Dus geluk is in mijn echte zelf te vinden. Dat kan zo zijn, maar als bijvoorbeeld mijn vriend en ik een uitje hebben ergens naartoe of zelfs een hele vakantie. Valt dat dan niet in het niets voor hem of is dat minder leuk door zijn drugservaring?

Wat @ljuv zei, dat moet je hem vragen.

Maar het is mogelijk dat iemand zijn/haar geluk voorwaardelijk maakt doordat diegene eerder door iets externs (zoals drugs) een meer plezierig gevoel heeft ervaren, waardoor diegene het makkelijk vond om het verlangen om naar het volgende moment te willen, los te laten (en zo geluk toe te laten).

Ik denk dat het cruciaal is om onderscheid te maken tussen plezier: het kietelen van receptoren en geluk: de afwezigheid van verlangen (naar iets anders dan dit hier en nu). Plezier is niet geluk, maar het kan het wel veel makkelijker maken om geluk toe te laten. Waar het gevaar ook in zit met dingen die heel erg plezierig zijn.

 

[De Zandman]

Druggebruik heeft mij niet bepaald gelukkig (er) gemaakt. Integendeel.
Ik zou willen dat ik er nooit mee begonnen was.
De prijs die ik daarvoor betaald heb mag ik, nee moet ik als zeer hoog kwalificeren.
Dat kan ik wel zeggen....

 

[_shikantaza]

Bedankt Mindless voor je reactie. Ik begrijp wat je bedoelt. Dus geluk is in mijn echte zelf te vinden. Dat kan zo zijn, maar als bijvoorbeeld mijn vriend en ik een uitje hebben ergens naartoe of zelfs een hele vakantie. Valt dat dan niet in het niets voor hem of is dat minder leuk door zijn drugservaring?

Ben je bang dat jij een competitie met drugs aan moet gaan en die altijd zult verliezen ofzo? Dat je vriendje drugs boven jou verkiest?

Er is al veel goeds gezegd in dit topic, maar nee er is geen vervanging voor menselijk contact / verbinding / liefde, zeker niet dmv middelen. Iedereen die dat in de middelen alleen gaat zoeken komt bedrogen uit.

 

[_shikantaza]

Druggebruik heeft mij niet bepaald gelukkig (er) gemaakt. Integendeel.
Ik zou willen dat ik er nooit mee begonnen was.
De prijs die ik daarvoor betaald heb mag ik, nee moet ik als zeer hoog kwalificeren.
Dat kan ik wel zeggen....

Helemaal mee eens, met de bijstelling dat de beloning voor al mijn inspanningen om te herstellen ook wel zeer groot is. Maar ook de inspanningen waren echt heftig. Angsten aangaan die ik 40+ jaar voor me uitgeschoven had. Geheimen prijsgeven die ik 30 jaar voor mezelf had gehouden. Dat soort dingen.

 

[annihilation]

Natuurlijk kan dat. Maar dat moet je wel zelf willen.

 

[Saaiedrugslozezak]

Helemaal mee eens, met de bijstelling dat de beloning voor al mijn inspanningen om te herstellen ook wel zeer groot is. Maar ook de inspanningen waren echt heftig. Angsten aangaan die ik 40+ jaar voor me uitgeschoven had. Geheimen prijsgeven die ik 30 jaar voor mezelf had gehouden. Dat soort dingen.

Dus iedereen die niet aan drugs doet, die gaat nooit angsten aan en die geeft nooit geheimen vrij? Dat is toch juist de uitdaging om zonder middelen te doen. Ik snap dat middelen grenzen kunnen vervagen, maar als je het zonder kan is dat toch des te stoerder. Of zeg je dat dat niet mogelijk is zonder drugs?

Ben je bang dat jij een competitie met drugs aan moet gaan en die altijd zult verliezen ofzo? Dat je vriendje drugs boven jou verkiest?

Ja dat zou je kunnen stellen. Misschien verkiest hij drugs niet helemaal boven mij, maar was het wel een must in zijn leven. Dus was de echte wereld, waar ik in leef en nooit vanaf ben gegaan, niet genoeg voor hem? Dat is toch wel een eng idee. Dus dan is niks van de echte wereld echt bevredigend, wat ik ook probeer voor ons samen. Misschien kijkt hij ook wel minachtend naar mijn drugsloze leven.

 

[Spyro]

Dus iedereen die niet aan drugs doet, die gaat nooit angsten aan en die geeft nooit geheimen vrij? Dat is toch juist de uitdaging om zonder middelen te doen. Ik snap dat middelen grenzen kunnen vervagen, maar als je het zonder kan is dat toch des te stoerder. Of zeg je dat dat niet mogelijk is zonder drugs?



Ja dat zou je kunnen stellen. Misschien verkiest hij drugs niet helemaal boven mij, maar was het wel een must in zijn leven. Dus was de echte wereld, waar ik in leef en nooit vanaf ben gegaan, niet genoeg voor hem? Dat is toch wel een eng idee. Dus dan is niks van de echte wereld echt bevredigend, wat ik ook probeer voor ons samen. Misschien kijkt hij ook wel minachtend naar mijn drugsloze leven.

Waar baseer jij dit op? Ik heb een gebruiker nog nooit minachtend gezien of gehoord naar een niet gebruiker… Misschien moeten jullie eens gaan praten met elkaar, je bent nu van alles aan het invullen voor jezelf.

 

[_shikantaza]

Dus iedereen die niet aan drugs doet, die gaat nooit angsten aan en die geeft nooit geheimen vrij? Dat is toch juist de uitdaging om zonder middelen te doen. Ik snap dat middelen grenzen kunnen vervagen, maar als je het zonder kan is dat toch des te stoerder. Of zeg je dat dat niet mogelijk is zonder drugs?

Dit zijn de uitdagingen die ik aan moest gaan om (langdurig) clean te worden en blijven.

Ja dat zou je kunnen stellen. Misschien verkiest hij drugs niet helemaal boven mij, maar was het wel een must in zijn leven. Dus was de echte wereld, waar ik in leef en nooit vanaf ben gegaan, niet genoeg voor hem? Dat is toch wel een eng idee. Dus dan is niks van de echte wereld echt bevredigend, wat ik ook probeer voor ons samen. Misschien kijkt hij ook wel minachtend naar mijn drugsloze leven.

Praat er over als je dat nog niet hebt gedaan.

 

[ljuv]

Dus iedereen die niet aan drugs doet, die gaat nooit angsten aan en die geeft nooit geheimen vrij?

Jeejtje man, alles wat wij zeggen verdraai je ontzettend naar je eigen narratief.
Dupont deelt alleen wat drugs hem heeft gebracht: een hoop bagger en ellende waar hij kei hard voor moest knokken om het op te ruimen. Betekent dat dat je als je altijd nuchter bent nooit bagger en ellende moet overwinnen? Nee. Dat werd ook nooit door iemand gezegd.

Wat zijn de antwoorden die je wil horen? Dan pennen we die gewoon voor je neer, zijn we sneller klaar:

Ja drugs zijn geweldig en iedereen die wat anders zegt is een ongelofelijke loser maar dat komt omdat ze nooit drugs gebruiken dus eigenlijk nog nooit iets hebben meegemaakt. Iedereen die wel eens drugs heeft gebruikt zou een lintje moeten krijgen met “cooler dan niet gebruikers”. Jammer dat ze daar nooit zo trots op zullen zijn als hun gebruik en dat ze er niet zo van kunnen genieten als van drugservaringen. De wereld was beter af als we allemaal constant onder invloed waren. Zoiets? 🤷🏻‍♀️🤷🏻‍♀️🤷🏻‍♀️

 

[Manu76]

@Saaiedrugslozezak, Ik denk dat je misschien zelf iets mist en moet onderzoeken/ kunt schrijven wat dit kan zijn.
Het lijkt op een probleem in je relatie, maar zal zeker niet liggen aan het feit dat jij geen drugs gebruikt.
Hoe lang voel je al dipjes? Je vriend heeft pas 1x drugs gedaan en dat is toch niet zo erg? Probeert hij je te vertellen dat je met een andere kijk door het leven moet gaan?
Heb je temaken met depressie? Mensen hoeven niet constant blij te zijn en normaal gesproken voelen we ons wel eens eenzaam, euforisch, positief, saai, gezellig etc..
Wat zegt je familie over je gemoedstoestand?

 

[Mindless]

Dus iedereen die niet aan drugs doet, die gaat nooit angsten aan en die geeft nooit geheimen vrij? Dat is toch juist de uitdaging om zonder middelen te doen. Ik snap dat middelen grenzen kunnen vervagen, maar als je het zonder kan is dat toch des te stoerder. Of zeg je dat dat niet mogelijk is zonder drugs?

Waarom ben je er zo op gebrand dat wij, of mensen in het algemeen denken dat je niet echt leeft tenzij je drugs gebruikt, zelfs als hier constant gezegd wordt dat dit niet zo is.

Ja dat zou je kunnen stellen. Misschien verkiest hij drugs niet helemaal boven mij, maar was het wel een must in zijn leven. Dus was de echte wereld, waar ik in leef en nooit vanaf ben gegaan, niet genoeg voor hem? Dat is toch wel een eng idee. Dus dan is niks van de echte wereld echt bevredigend, wat ik ook probeer voor ons samen. Misschien kijkt hij ook wel minachtend naar mijn drugsloze leven.

Volgens mij kijk jij zelf minachtend naar je drugsloze leven en rn projecteer je dat op je vriend (en op ons).

 

[ljuv]

Misschien verkiest hij drugs niet helemaal boven mij, maar was het wel een must in zijn leven.

Duidelijk niet, want dan zou hij nu nog aan het gebruiken zijn. Je vriend heeft 1 keer drugs op. En hoewel die ervaring zijn kijk op het leven mogelijk kan hebben verandert, lijkt het daar niet op. Jullie zijn nog samen, en het is bij die ene ervaring gebleven. Maar de enige die dit echt kan beantwoorden is je vriend. Praat met hem. Heb je dat al eens geprobeerd?
Je projecteert je onzekerheden nu op leden die ik zeer waardeer en die jou proberen te helpen en dat vind ik niet zo netjes. Ofwel leer wat van onze goedbedoelde antwoorden, ofwel praat met je vriend, ofwel blijf in je eigen verhaal geloven maar vraag dan niet naar de onze.

 

[ljuv]

Volgens mij kijk jij zelf minachtend naar je drugsloze leven en rn projecteer je dat op je vriend (en op ons).

🙌🏻✨

 

[_shikantaza]

Duidelijk niet, want dan zou hij nu nog aan het gebruiken zijn. Je vriend heeft 1 keer drugs op. En hoewel die ervaring zijn kijk op het leven mogelijk kan hebben verandert, lijkt het daar niet op. Jullie zijn nog samen, en het is bij die ene ervaring gebleven. Maar de enige die dit echt kan beantwoorden is je vriend. Praat met hem. Heb je dat al eens geprobeerd?
Je projecteert je onzekerheden nu op leden die ik zeer waardeer en die jou proberen te helpen en dat vind ik niet zo netjes. Ofwel leer wat van onze goedbedoelde antwoorden, ofwel praat met je vriend, ofwel blijf in je eigen verhaal geloven maar vraag dan niet naar de onze.

Ik zat net te denken dat @Saaiedrugslozezak de antwoorden verdraait en vanuit zijn of haar eigen negatieve invulling antwoord geeft. Maar toen kaartte jij het al aan 🤗.

Maar ik herken het wel hoor @Saaiedrugslozezak - ik heb ook heel lang "nee" gezegd tegen drugs (en drank) en ik voelde me vaak saai of de spelbreker omdat ik niet mee deed met de rest. En als ik daar nu op terugkijk kan ik daar alleen maar hard en om lachen. Ergens zou ik ook wel willen dat ik "nee" was blijven zeggen, want man man man wat is verslaving een hoop ellende. Maar uiteindelijk heb ik mezelf daar uit kunnen halen, en lijkt het wel of er oogkleppen af zijn gevallen van mijn blik op de wereld. Ik vulde veel dingen (negatief) in net zoals jij, maar toen ik begon met vragen stellen kreeg ik langzaam door dat veel meer mensen mij waarderen dan ik zelf invulde, en dat er maar een enkeling was die zich ergerde aan de zaken waarvan ik dacht dat anderen zich er aan ergerden.

"Nee" zeggen tegen drugs vind ik juist heel sterk, maar misschien zou een avondje MDMA met je vriendje samen je goed doen. Dan ga je misschien wel inzien dat wat je dwars zit vooral jouw eigen hoofd is. Je moet absoluut niets he, maar mocht je het overwegen, lees je dan goed in en laat de MDMA testen.

 

[Neo-Shulginist]

Beste forumleden,
Graag wil ik jullie enkele eerlijke vragen stellen over drugs en jullie gebruik daarvan. De titel lijkt mij duidelijk. Ik vraag me al geruime tijd af of ik wel gelukkig kan zijn zonder drugs. Bestaat geluk zonder drugs wel? Graag zou ik zoals vroeger wel weer gaan geloven dat jezelf zijn genoeg is, maar dat drugs zo groot is tegenwoordig, doet anders vermoeden. Ik kreeg te horen dat meer kleur had en heftiger was. En sindsdien zie ik mijn leven zonder drugs geregelde als grijs en suf. Blijkbaar heb je drugs nodig om iets te bereiken in je leven. Om mee te komen met de rest, populair te zijn en dingen écht te ervaren. Jezelf zijn zonder middelengebruik is niet meer genoeg, iets dat ik zo jammer vind. Alcoholgebruik ben ik ook mee gestopt, omdat die associatie met gedragveranderende middelen mij helemaal gek maakte. Dat maakt mij dus nu echt een saaie drugsloze zak in jullie ogen, vandaar mijn gebruikersnaam.

Drugs zegt toch echt dat alles wat ik ooit beleefde en nog ga beleven zonder drugs. Ik wil het liefst helemaal geen drugs gebruiken omdat ik dat niet bij mezelf vind passen. Ik vind de handel erin duister en kwaadaardig, ik blijf graag mezelf. Al vind ik leven in een drugssamenleving als deze in Nederland wel erg lastig.

Dus veel zorgen dus. Het is daarom een beetje een egoïstisch topic misschien. Maar als jullie met mij mee zouden denken dan wordt dat gewaardeerd. De volgende vragen kunnen misschien een beetje helpen om het concreet te maken;

1) Zijn jullie het er mee eens dat een leven zonder drugs suf en kleurloos is ten opzichte van een leven met drugs?

Het is een kenmerk van verslavingsproblematiek als je het nuchtere leven niet bevredigend vindt. Drugs worden dan een vluchtmiddel om een dieper liggende onvrede te bedekken. Dit is een enorme valkuil, omdat drugs nooit duurzame bevrediging leveren. De dieper liggende onvrede wordt dan een groter gapend gat, waarvoor steeds meer drugs nodig is om tijdelijke en chemische acceptatie te bereiken.

2) Zouden jullie een voorstander zijn voor een levensbeëindigings traject voor drugsloze mensen zoals ik? Wij leven zonder drugs toch niet echt?

Hierop antwoord ik keihard NEE. Ik snap ook niet hoe je tot de conclusie komt dat je niet echt leeft zonder drugs. Kennelijk mis je zingeving in je leven. Toegegeven, het is niet makkelijk om zingeving te vinden. Zeker niet in onze individualistische, materialistische, kapitalistische en neokoloniale maatschappij. Onze samenleving als geheel is gericht op een leeg consumentisme en entertainment als afleiding voor het feit dat alle (economische) waarde die wordt toegekend aan 'welzijn' een totale leegte is.

Begin met dit besef, en ga vervolgens op ontdekkingstocht hoe je voor jezelf en je omgeving meewaarde kunt creëren door afstand te nemen van de lege economische welzijnsfilosofie.

3) Is eens een drugsgebruiker, altijd een drugsgebruiker? Of heeft mijn vriend altijd drugs in zijn hoofd en in gedachten?

Het is wel zo dat gebruik van bepaalde drugs (voornamelijk oppeppende drugs zoals cocaïne en speed) veranderingen in het brein aanbrengen die ervoor zorgen dat iemand steeds minder zelfcontrole heeft. Kort gezegd raakt het drugsgebruik letterlijk ingebakken in het brein. Dat controleverlies is ook een kenmerk van verslaving, en het zorgt ervoor dat verslaafde mensen steeds weer terugvallen; voornamelijk in perioden waarin ze veel stress of heftige emoties ervaren.

4) Is drugs de belangrijkste stap die men kan zetten in zijn/haar leven? Is die stap belangrijker dan de studie of beroepskeuze... Dan trouwen of bijvoorbeeld kiezen welke vrienden je hebt?

Nee het is precies andersom. De relaties die je aangaat met je sociale en natuurlijke omgeving zijn allesbepalend voor je eigenwaarde. Drugs zijn juist middelen die zulke relaties geweld aandoen. Een belangrijke reden waarom er na gebruik vaak perioden van schuld, schaamte, en zelfverwijten optreden. Als die gevoelens met meer drugsgebruik ontvlucht worden, dan is er sprake van verslaving.

5) voelen jullie je hoger dan mensen die geen drugs gebruiken, omdat jullie een hogere vorm van levensgenot kennen?

Nee, want ik denk niet dat drugs leiden tot een hogere vorm van levensgenot.
Wel denk ik soms dat psychedelica me hebben geholpen een veelheid aan perspectieven te leren ervaren. Daardoor heb ik me ook veel meer eigen gemaakt om mijn eigen perspectief in een ander daglicht te zetten. Die zelfreflectie vind ik heel helpend. Dat veel mensen bang zijn voor psychedelica vind ik kenmerkend, want kennelijk vinden ze het doodeng om te twijfelen aan hun perspectief op de wereld. Als ik heel eerlijk ben leidt dat besef soms wel tot een gevoel dat ik de wereld beter snap dan die mensen. MAAR, dan ben ik ook gelijk weer streng voor mezelf. Want zulke gedachten zijn arrogantie, en geen empathie of begrip.
Hoewel psychedelica leiden tot verlies van ego, kunnen ze ironische gezien ook juist leiden tot ego-inflatie. De bekende valkuil is: "ik heb dankzij psychedelica een hogere/diepere waarheid ervaren, DUS nu weet ik wat Waarheid is." Dat is niet zo. Want psychedelica leiden slechts tot andersoortige inzichten. Die nieuwe inzichten kunnen nuttig zijn, maar ze kunnen ook dysfunctioneel worden; voornamelijk als je de nieuwe inzichten als absolute Waarheid gaat zien.

6) Is mijn leven een gemiste kans zonder drugs?

Nee totaal niet. Hierboven ben ik best streng over dat drugs juist middelen zijn om een dieper gelegen onvreden te ontsnappen en bedekken. Natuurlijk hebben drugs ook een verrijkende kant. Maar je kan die verrijkende kant alleen bereiken als je al gelukkig bent, en mits je de drugs met mate gebruikt in streng gereguleerde settings. En zelfs dan twijfel of drugs wel een verrijking zijn. Want stel, je voelt je perfect gelukkig. Zou je dan nog een drug willen nemen die dat gevoel verandert?

7) Weten jullie, gebruikende mensen, wel nog steeds hoe het is om geluk zonder drugs te ervaren? Of vergelijken jullie alles met drugsgeluk? Is het iets dat jullie eigenlijk niet meer kennen, sinds jullie eerste gebruik?

Persoonlijk heb ik me tijdens mijn jeugd nooit ergens thuis gevoeld. Ik had altijd een onrustig en onwelkom gevoel, en ik moest van mezelf altijd dingen doen, dingen bereiken, om mijn nut te bewijzen. Sinds een paar jaar heb ik eindelijk een plek gevonden waar ik kan zijn, zonder dat ik daar nog hoef te streven naar een soort bewijs dat ik daar mag zijn. Dat voelt voor mij zeer gelukkig. Dus ja, ook na een adolescentie waarin ik het gemis van zingeving altijd probeerde op te vullen met middelengebruik heb ik nog een tijd en plek kunnen vinden waar ik gelukkig ben zonder drugs. Sterker nog, ik wil dan juíst geen drugs nemen, omdat die dan het gevoel van geluk verdoven.

Beschouwen jullie drugsgeluk als de ultieme vorm van geluk, dat zo buitenaards en bijzonder is dat het letterlijk álles te boven gaat?

Nee.
Mijn definitie van geluk is als je blij kunt zijn dat je verdrietig bent. Je staat dan in contact met je gevoel, ontkent het niet, maar omarmt het, accepteert het, en je kunt het vanuit een derdepersoonsperspectief zien wat zowel het verdriet als de blijdschap relativeert. Zo'n diepe connectie met jezelf is bijna nooit mogelijk met drugs. Misschien behalve dan met sommige psychedelica (zoals LSD). Maar ook met psychedelica leidt het dan tot een vals gevoel van geluk omdat het niet JIJ bent die zo'n staat weet te bereiken, maar een bedwelmde versie van jezelf. Impliciet is dan alsnog de boodschap dat de nuchtere jij niet goed genoeg is om gelukkig te zijn. En dat is een grote bron van onvrede.

Samenvattend denk ik dus precies het tegenovergestelde als wat jij vraagt

 

[Neo-Shulginist]

Kee, hier wat recente topics over hoe drugs heel erg ongelukkig maken:

Hoe het nu met me gaat

Hoe het nu met me gaat, (heb hier ook een topic op DF van gemaakt) heb het idee dat oorzaken en vanalles niet helemaal duidelijk is op DF. Ik ben nu drie keer gecrasht (iets richting instorten/psychose). Dit was ongeveer elke week, dus de laatste 3 weken. Klachten van crash: Hallucineren...

drugsforum.nl

(Speed)Verslaving de Baas

Heerlijk. Het werkt niet. Ik neem meer. Het werkt niet. Ik neem nog meer. Zo kun je eindeloos doorgaan ja. Er wordt nu ook al gesproken over 30mg 😆

drugsforum.nl

Ik ben hervallen...

Ik ben idd hervallen. De vraag is, ben ik er ooit vanaf geweest? Nee. En mijn omgeving denkt dat ik goed bezig ben. De lokroep van Techno en xtc is sterk. De ganse nacht naar een technoclub gegaan met bollen op zak, ik heb er wel veel moeten slikken om effect te krijgen. Nu thuis laten...

drugsforum.nl

En hier wat over hoe ze je heel gelukkig kunnen maken:

6APB Hemelse ervaring

Ervaring met eerdere drugs: X, G, 3m, 4m, pep, sos, 2cb, truffels, wiet. Ik gebruik ongeveer 1-2x per maand Bij een feestje met Oud en Nieuw 6APB poeder genomen opgelost in een drankje. Wel eerdere ervaring mee. Om 22.00.een goede.mespunt en om 23.00 nog een keer. Verder de hele nacht tot.7.00...

drugsforum.nl

Info - Microdoseren van psychedelica (achtergrond en ervaringen)

Je zult er ongetwijfeld al eens van gehoord hebben, microdoseren. Microdoseren begint steeds populairder te raken en je ziet het zowel hier op het forum als in het nieuws steeds vaker voorbij komen. Dit topic is geschreven om elke microdoseerder in spe wat achtergrond te geven en tevens om...

drugsforum.nl

En dit gaat door tot in den eerste krochten van de df-geschiedenis: prachtige verhalen en heel nare verhalen. Het is persoons- en situatie afhankelijk.

Misschien geeft het je een wat breder perspectief. Maar bovenal: probeer voor jezelf na te gaan wat jou geluk kan brengen zonder het waardeoordeel van anderen. Good luck💕



Dat klinkt echt heel naar en heel heftig… Hebben jullie het hier samen over? Ervaart je vriend dit zelf ook zo? Helpt het als ik je vertel over mijn eerste xtc ervaring vertel en hoe ik daarna aankeek tegen mezelf zijn, etc?
Imho is het namelijk een enorm overhaaste conclusie…

Lees hier mijn dieptepunt want ik volledig bereikte dankzij mijn drugsgebruik

Hoe ik van 4-MMC een tintelende kont kreeg, misschien wel voor altijd

Toen mijn relatie vorige week uitging kreeg ik een sterke drive om mezelf te verdoven met 4-MMC en porno. Een dag later stond ik op en bleek mijn kont te slapen vanwege afgeknepen bloedsomloop. Een week later is dat tintelende gevoel nog altijd niet weg. Ik had net wat eten naar binnen gestouwd...

drugsforum.nl

Overigens ben ik al een tijd lang af van de tintelingen in mijn kont! =D

 

[Neo-Shulginist]

Euhm. Ik begrijp dat dit is waarom ze subsidie krijgen. Maar als ik bijvoorbeeld hun 'Mdma' kerstspecial zie, of dat ze grappend met bners over hun ervaringen praten, dan denk ik zeker dat het doel is om hoge ogen te scoren met drugs en om de populairiteit te verhogen

Je bereikt de doelgroep van drugsgebruikers alleen als je aansluit bij hun perspectief op drugs
Daarom werkt drugspreventie ('just say no') en vooral van die drug scare stories niet ('this is your brain on drugs; any questions?'). Mensen die drugs gebruiken hebben een totaal andere ervaring van drugs, waardoor er cognitieve dissonantie ontstaat en de binnenkomende informatie verworpen wordt.
Overigens is het doel van die 'drugs are bad m'kay' campagnes ook helemaal niet om effectief mensen van informatie te voorzien (immers, dan zouden de makers ervan gevoelig zijn voor de veelheid aan wetenschappelijk onderzoek over gedragverandering, wat niet zo is). Het doel van die negatieve drugscampagnes is om het repressieve drugsbeleid te legitimeren. Daarmee kan een besturende elite onderscheid maken tussen wat hen de rechtmatige heersers maakt over de rest van het gepeupel. Dat gaat een beetje zo van: 'die mensen zijn slecht bezig en het lukt hen niet om hun leven goed te maken, dus is er geen andere optie dan ons een machtspositie te geven waarin we heersen over de anderen, in hun eigen bestwil.'

Trap er niet in, zou ik zeggen.

 

[Javelin FGM-148F]

Zit je het zo dwars dat je vriend ooit, door 1 x pilletje te nemen, te blij en gelukkig was en je was niet de reden van dat gevoel?
Ben jij jaloers?

Mag ik je wat vragen? Heb je moeite dat hij ooit op een andere vrouw was verliefd?

 

[_shikantaza]

@Saaiedrugslozezak ik heb er niet voor doorgeleerd hoor maar ik denk dat verlatingsangst jouw echte probleem is en niet drugs.

 

[Snuffelaar]

Dus als ik kies om als mezelf door het leven te gaan, ben ik plots een type dat niet nieuwsgierig is, een soort kasplantje? Als je die nieuwsgierigheid eenmaal hebt, dan kan je geïnteresseerd zijn in elk middelengebruik. Waar ligt de grens dan bij jou? Of is er geen grens, en hoop je ooit dood te gaan onder invloed van drugs, zodat je gaat op je hoogtepunt?

Drugs kunnen je ook in een geïsoleerd kasplantje veranderen hoor. Of denk je dat verslaving megasociaal is?

 

[Saaiedrugslozezak]

Zit je het zo dwars dat je vriend ooit, door 1 x pilletje te nemen, te blij en gelukkig was en je was niet de reden van dat gevoel?
Ben jij jaloers?

Mag ik je wat vragen? Heb je moeite dat hij ooit op een andere vrouw was verliefd?

Ik heb geen moeite mee met voorgaande relaties. Misschien ben ik inderdaad wel jaloers wat drugs doet ten opzichte van mij. Ik ben saai, drugs is stoer en leuk schijnt. Persoonlijk vind ik het totaal geen probleem als hij leuke dingen ervaart waar ik geen deel van ben. Maar drugs... als hij dat leuk noemt is dat een soort van een ontsnapping uit de echte wereld. Dus dan vind hij de echte wereld blijkbaar niet goed genoeg? dat vind ik een vervelend idee. Dat ik of niks in de wereld genoeg voor hem zal zijn, behalve een surrealistische ervaring met drugs. Dat is toch pijnlijk. Dan zijn alle uitjes en vakanties samen dus minder waard. Maar toegeven dat in jullie velen reacties wat anders staat dat drugs niet verkozen wordt boven menselijke contact en relaties dus dat vind ik wel fijn. Bedankt daarvoor. Maar om nu even te beantwoorden waarom ik drugs, en zelfs die ene keer reden vindt tot zorgen? Snappen jullie dat een beetje? Alsof drugs iets is dat buitenaards goed is. Dat je dat geluk nergens anders vind.

 

[Spyro]

Weet je zeker dat je vriend maar 1 keer XTC gedaan heeft? Je bent er wel heel obsessief mee bezig voor “die ene” keer.

 

[Saaiedrugslozezak]

Weet je zeker dat je vriend maar 1 keer XTC gedaan heeft? Je bent er wel heel obsessief mee bezig voor “die ene” keer.

Ja, dat denk ik zeker te weten ja. Het was ongetest, dus extra stoer. Zo dom en kut. En toen kreeg ik te horen dat alles kleurrijker en intenser was, en ik heb best wel moeite om nu door te kunnen dus. Ik heb al wel psychische hulp, maar met een wachtlijst van 8 maanden... helaas.

 

[Javelin FGM-148F]

Maar drugs... als hij dat leuk noemt is dat een soort van een ontsnapping uit de echte wereld. Dus dan vind hij de echte wereld blijkbaar niet goed genoeg? dat vind ik een vervelend idee. Dat ik of niks in de wereld genoeg voor hem zal zijn, behalve een surrealistische ervaring met drugs. Dat is toch pijnlijk.

Ik bied alvast mijn excuses aan voor mijn soms niet duidelijke Nederlands en ook voor mijn , misschien te harde commentaar.
Ik heb het idee, net als veel anderen hier, dat jij het allemaal in je hoofd radicaliseert , trekt je eigen conclusies uit zijn woorden en ziet het als een feit en geen aanneming.
Dat alles op dat moment voor hem mooier was betekent niet dat in nuchter leven alles voor hem
Saai is. Mooi- mooier- mooist. Zijn nuchter wereld kan over het algemeen nog steeds leuk zijn net als voor veel recreatieve drugs gebruikers . Sometimes a banana is just a banana .

 

[Spyro]

Ja, dat denk ik zeker te weten ja. Het was ongetest, dus extra stoer. Zo dom en kut. En toen kreeg ik te horen dat alles kleurrijker en intenser was, en ik heb best wel moeite om nu door te kunnen dus. Ik heb al wel psychische hulp, maar met een wachtlijst van 8 maanden... helaas.

Liever een saaiedrugslozezak dan een zak met een dikke verslaving waar je niet meer vanaf komt.

Maar waar komt die moeite vandaan? Zou je het zelf ook willen ervaren? Of is dat een brug te ver. Ik volg je niet helemaal.

Je kunt een prima, rijk gevuld, gelukkig leven hebben zonder drugs.

 

[Neo-Shulginist]

Maar drugs... als hij dat leuk noemt is dat een soort van een ontsnapping uit de echte wereld. Dus dan vind hij de echte wereld blijkbaar niet goed genoeg? dat vind ik een vervelend idee. Dat ik of niks in de wereld genoeg voor hem zal zijn, behalve een surrealistische ervaring met drugs. Dat is toch pijnlijk. Dan zijn alle uitjes en vakanties samen dus minder waard.

Sorry, maar dit vind ik ook een valkuil. Geluk bereik je niet doordat een ander dat voor je opvult. Als dat wel zo is dan krijg je al snel de drama triangle. Als het even niet lekker gaat dan ligt het aan de ander..

 

[Zeehond]

Maar om nu even te beantwoorden waarom ik drugs, en zelfs die ene keer reden vindt tot zorgen? Snappen jullie dat een beetje? Alsof drugs iets is dat buitenaards goed is. Dat je dat geluk nergens anders vind.

Ik snap het wel.
Maar zie je zelf niet dat je oordeelt over iets wat je niet kent.
Bovendien schrijf je nu voor de zoveelste keer dat geluk nergens anders te vinden is, terwijl veel leden hierboven juist hebben uitgelegd dat je geluk juist niet in drugs ligt.

Mijn vraag is: waarom wil je ons niet horen?

 

[Zeehond]

En toen kreeg ik te horen dat alles kleurrijker en intenser was, en ik heb best wel moeite om nu door te kunnen dus. Ik heb al wel psychische hulp, maar met een wachtlijst van 8 maanden... helaas.

Dus als ik het goed lees heb je psychische hulp omdat je vriend 1x xtc heeft gebruikt?

Ik vermoed dat er meer speelt bij jou.

 

[Mindless]

Ik ben saai, drugs is stoer en leuk schijnt.

Zegt jouw vriend dat over jou? Of denk jij dat hij dat over jou denkt? Of denk je dat over jezelf?

Als hij dat niet letterlijk over/tegen jou zegt, kun je het beste gewoon eens met hem praten dat jij dit gevoel hebt. Want straks zit je je helemaal druk te maken om iets dat helemaal niet bestaat.

 

[_shikantaza]

Ja, dat denk ik zeker te weten ja. Het was ongetest, dus extra stoer. Zo dom en kut. En toen kreeg ik te horen dat alles kleurrijker en intenser was, en ik heb best wel moeite om nu door te kunnen dus. Ik heb al wel psychische hulp, maar met een wachtlijst van 8 maanden... helaas.

Neem een keer samen MDMA, dan snap je jouw vriend beter. Kan heel therapeutisch zijn hoor.

 

[Neo-Shulginist]

Neem een keer samen MDMA, dan snap je jouw vriend beter. Kan heel therapeutisch zijn hoor.

Dit zou ik zelf nooit zomaar iemand adviseren. De wil om drugs (ook MDMA) te nemen moet vanuit jezelf komen. Als je geen intrinsieke motivatie hebt om het te doen, blijf dan gewoon nee zeggen! Dat is juist heel goed. En als je je door anderen laat overtuigen is de kans groot dat je niet zo'n fijne ervaring hebt.

 

[Javelin FGM-148F]

Dit zou ik zelf nooit zomaar iemand adviseren. De wil om drugs (ook MDMA) te nemen moet vanuit jezelf komen. Als je geen intrinsieke motivatie hebt om het te doen, blijf dan gewoon nee zeggen! Dat is juist heel goed. En als je je door anderen laat overtuigen is de kans groot dat je niet zo'n fijne ervaring hebt.

Ik durfde wel
Mdma adviseren aan een paar gezonde ( zowel lichamelijk als geestelijk) met prima relatie stellen en achteraf waren ze heel blij en dankbaar. ( klijit een beetje idioot te dankbaar zijn voor een
drugs advies maar goed).
Ik zou nooit mdma of welke drug dan ook adviseren aan iemand die op dat moment niet gelukkig is of moeizame relatie heeft of problemen met gezondheid

 

[_shikantaza]

Dit zou ik zelf nooit zomaar iemand adviseren. De wil om drugs (ook MDMA) te nemen moet vanuit jezelf komen. Als je geen intrinsieke motivatie hebt om het te doen, blijf dan gewoon nee zeggen! Dat is juist heel goed. En als je je door anderen laat overtuigen is de kans groot dat je niet zo'n fijne ervaring hebt.

Nouja, zomaar zou ik het niet per sé noemen. Ik denk wel dat het TS kan helpen wat zachter naar zichzelf en het bestaan te kijken. Maar het staat hem of haar vrij om dat naar eigen behoeven te doen of laten, evt voorafgegaan aan onderzoek naar harm reduction.