Ik rookte op m'n 14e m'n eerste joint. Vanaf 16 rookte ik dagelijks. Jarenlang gedaan. Vaak in combinatie met 3 zware biertjes. Vanaf 23 pas harddrugs gaan gebruiken. Daarna is het heel snel bergafwaarts gegaan. Speed, ketamine, allerlei designer drugs die daarop lijken, maar vaak nog sterker waren. En vervolgens 3-mmc en flakka.
Dat heb ik niet lang volgehouden. Ik deed alles waarvan ik vroeger zij dat ik het nooit zou gaan doen. Snuiven, basen, spuiten. Uiteindelijk heb ik het allemaal gedaan, op dagelijkse basis.
4,5 jaar geleden ben ik begonnen om dat te veranderen. Met verschillende perioden van clean tijd. Op dit moment ben ik weer 1 jaar, 7 maanden en 3 weken clean van alle drugs en alcohol.
Ik kan er niet mee omgaan. Gecontroleerd gebruiken is voor mij niet weggelegd. Maar ik ben heel tevreden met mijn leven nu. Veel dingen waarvan ik niet eens had gedacht ze ooit de behalen, zijn nu bijna normaal geworden in mijn leven. Dat besef kreeg ik twee weken geleden ineens. Best bizar eigenlijk.
Ik werd echt superblij en oprecht geraakt toen ik jouw woorden las. Ze gaven me zoveel motivatie en hoop. Jouw verhaal komt zo dichtbij, want ik heb zelf ook in de hel gezeten van een verslaving die ik nog nooit eerder zo heftig had meegemaakt.
Maar…JIJ HEBT HET GEDAAN, MAN! Je bent door die
hel gegaan van keiharde drugs die zó moeilijk zijn om mee te stoppen. En ondertussen probeerde de verslaving (die voor mij soms echt voelde als een soort aparte “entiteit”) me steeds wijs te maken dat ík de controle had. Terwijl het gebruik allang misbruik was geworden, maar we waren te druk met het “onderhouden van ons hobbytje” om het echt te zien. En dan kwamen de smoesjes, de mooie woorden, de beloftes vol goede bedoelingen. Maar eerlijk: die kracht en motivatie houden vaak maar tot het moment dat je in bed ligt. Zoals Eminem ergens zegt: “cause today, that was yesterday, yesterday is over. It’s a different day.” 😕
Maar goed, ik wil niet te veel afdwalen. De echte reden dat ik dit schrijf (en dat dit bericht ondertussen langer is geworden dan ik dacht 😅) is dat ik je gewoon wil laten weten hoe diep jouw post me geraakt heeft. Want net als jij heb ik ook een flinke tijd vastgezeten in de hel van “flakka”. Ik weet dus helaas maar al te goed hoe die pijn voelt. En daarom ben ik zó blij met jouw overwinning.
Het mooiste van alles: we zijn er allebei levend uitgekomen, en we kunnen ons verhaal doorvertellen.
Ik heb enorm veel respect voor wat je hebt bereikt. Want ik weet, en ik ben er zeker van dat veel mensen hier dat ook weten, hoe ongelófelijk zwaar het is om elke dag weer op te staan, je doorzettingsvermogen stevig vast te pakken en ervoor te zorgen dat je dat niet (weer) laat vallen. Want die terugval dreigt altijd. En eerlijk, na zoveel terugvallen dacht ik zelf vaak: misschien moet ik gewoon stoppen met vechten en het accepteren. Want die “verslaving” (die
voor me het voelde in mijn toen heel slecht behandeld hoofd écht als een soort entiteit) bleef me influisteren dat het makkelijker zou zijn om me gewoon neer te leggen bij mijn zwakte. Minder vermoeiend, minder pijn. Zoals een vreselijke zin die in Brazilië nog steeds vaak wordt gebruikt en waarvan de vreselijke oorsprong al vergeten is: “Aceita que dói menos!” (“Gewoon accepteren, dat doen minder zeer!”) 😒🥱
De herinneringen aan die strijd komen vaak wazig terug overdag, maar zodra ik mijn hoofd neerleg op mijn kussen, komen ze haarscherp terug in dromen of nachtmerries. Alsof het nog één laatste poging is om me te triggeren. Maar gelukkig worden die dromen en gedachten steeds vager, steeds zachter, en verliezen ze hun kracht.
Maar zelfs met onze grote vriend (of vijand, afhankelijk van hoe ieder van ons hem ziet), de Grote Chronos – de onoverwinnelijke en onstuitbare Tijd die er altijd in slaagt alles op de juiste plaats te zetten – verkies ik in ieder geval alert te blijven. Want ik weet absoluut zeker dat wij, LucidLucy en zovelen anderen hier, WAARSCHIJNLIJK al de meest wrede, destructieve en gevaarlijk hardnekkige STRIJD van ons leven hebben gevochten.
En die hebben we gewonnen!! 🤜🏼🤛🏼🫸🏼🫷🏼💪🏼💪🏼💪🏼💪🏼💪🏼💪🏼💪🏼💪🏼
Sorry voor de lange tekst en misschien een tikje teveel enthousiasme. Maar ik wilde dit al zo lang kwijt! Mijn verhaal dat gelukkig goed eindigde, maar dat me bijna kapot heeft gemaakt – letterlijk en figuurlijk.
O.T.: cocaine!! 🥳🤩🎊 Na een irritante lange en frustrerende zoektocht naar een kwalitatief spul voor een redelijk prijs het is ons EINDELIJK gelukt. Ik vraag toch niets absurd of van een andere planeet gvdm!
