Tering zeg. Onbegrijpelijk dat ze je zo in de kou hebben laten staan. Was het een oude psychiater of behandelaar die dit verkondigde?
De meeste benzos lossen niet op in water, toch?
Hoeft ook niet per sé. Fijnstampen, het poeder in een leeg jampotje ofzo met 100ml water. Goed schudden of roeren en dan iedere dag een ml meer eruit gieten en de rest opdrinken.
Een dame van in de veertig. Die oude psychiater die eerst wél akkoord had gegeven was een mammoet uit de oertijd. Die vond het wel best. Deze tante had er andere ideeën over. Biaaatch.
Benzo afbouw verloopt grillig. Het kan opeen slecht of juist goed gaan zonder aanleiding. Bekijk het per dag. Kalm aan, dosis niet ophogen en even afwachten.
Als je even op bed kunt gaan liggen en je lichaam kunt scannen en even kwaaltjes mentaal langslopen. Dat kan wel eens helpen.
Meestal lukt acceptatie wel, maar soms voel ik me zo slecht, dat de gedachte bij mij opdringt, als dit niet voorbij gaat dat ik suïcidale gedachtes krijg (heel naar). Ik accepteer dat vervolgens weer, en weet dat dit door die @@@rommel komt. Volgende dag kan weer beter zijn, en dan denk ik, tjonge had ik gisteren die gedachtes? Ik begrijp echt wel dat mensen de stekker eruit trekken die maandenlang of zelfs jarenlang in deze ontwenning zitten.
Ja, weer beter! Het is bizar hoe grillig het verloop is, in de laatste stukjes van de afbouw. Vanochtend met aandacht en plezier een koffieafspraakje gehad met een klant. Het is zo ongrijpbaar hoe je dag eruit gaat zien in de benzo afbouw en ontwenning, ik plan daarom ook niets, en kijk wat ik per dag kan. Gisteren kon ik letterlijk niets, en voelde ik me zo slecht dat er van alles door je hoofd gaat, waar je liever niet aan denkt. En vandaag gelukkig weer BETER. Dank voor je vraag lief van je 😘.
Kun je niet gewoon naar je huisarts gaan? Dit heb ik ook gedaan, gezegd dat ik verslaafd was en af wil bouwen. Kreeg gewoon diazepam voorgeschreven zonder vragen of doorverwijzingen. Gewoon naar je huisarts met een heldere uitleg en afbouwschema.
Mijn huisarts is juist degene geweest die ervoor heeft gezorgd dat ik nu onder behandeling ben bij die instelling. Zij gaat écht niet klooien met die behandelplannen, no way. Ze werken nauw samen.
Wat ontzettend fijn! Gisteren maakte ik me even zorgen om je. Wat vervelend dat het zo grillig verloopt! Probeer inderdaad maar te onthouden dat na een hoosbui die zon écht weer gaat schijnen. Hopelijk geeft dat idee je de volgende keer de kracht om de negatieve spiraal te doorbreken. Ben blij dat het weer beter gaat. Je bent er bijna!! Almost home. ♥️
Komt me niet helemaal bekend voor die omschrijving. Wel last gehad van extreem zweten en kriebels ed.. als ik gevoel had op een bepaald moment dat ik teveel last had van ontwenningsverschijnselen kon ik wel eenmalig een dag hebben, dat ik voorgaande dosis pakte. Even 1 dag wat meer nemen was meestal genoeg om proces dragelijker te maken.
Hmmm, komt mij ook niet helemaal bekend voor. Wél kan soms een vlaag van angst mij overvallen. Schuingedrukt, omdat het meer een fysieke ervaring is dan een emotie. Dan word ik licht in mijn hoofd en heb ik een verhoogde hartslag. Maar ik weet niet zeker of dat te maken heeft met ontwenning of met de angststoornis die soms gewoon uit het niets van zich wil laten horen.
Klinkt vervelend. Is helaas wel iets dat voor kan komen bij Benzo ontwenning. Gaat ook weer over.
Alles komt voorbij. Zelfs symptomen die nergens omschreven staan 😄
Ik denk toch een vorm van angst / paniek… gevolg is adrenaline en heet gevoel. Voordat arts benzo’s voor schreef had ik veel last van angst en paniek. Ik moet daar nu mee leren omgaan.
Ja, dat ken ik wel. De angst/paniek die er altijd al zat, kan zonder weggedrukt worden door medicatie soms moeiteloos zijn weg vinden. Hopelijk leer je er steeds meer op te vertrouwen dat je die angsten zelfstandig de baas kunt. Ik worstel er ook mee soms. Dan slaat het ineens toe: de benauwdheid, het ongemak, de adrenaline. Meestal ebt het wel weer weg na een kleine interne mentale worsteling. Soms verziekt het je dag. Maar steeds minder vaak denk en hoop ik toch!!
Honderd procent. Ik heb zoooooo ongelofelijk veel baat bij beweging/sport in deze fase. Het is mijn redding, echt! Lang leve de sportschool. En lang leve een gezond lijf dat dat allemaal kán. 🦸
Ik woon buitenaf, met veel eigen grond en dieren daarbij. Dus sochtends start ik met buitenactiviteit -> dierenverzorg -> eind van de middag probeer ik altijd een uur te sporten. Laatste weken minder, omdat ik meer ontwenning ervaar en dan de nijging heb om op bed te blijven liggen (zo weinig mogelijk prikkels).
Ok, je beweegt meer dan genoeg (normaal gesproken). Probeer in deze periodes ook maar iets te sporten als het lukt zonder forceren. Volgens mij is het bijna onmogelijk om veel ontwenningsverschijnselen te hebben in de uurtjes na het sporten. Maar als je echt ziek bent, kun je beter wel echt zoveel mogelijk rust pakken.
Een wandeling kan misschien ook nog een mooi alternatief zijn voor een uur sporten. Wél de beweging (lage intensiteit inderdaad), niet te veel prikkels.
Hoge intensiteit put mij nog meer uit waardoor ik me juist slechter voel. Loopbandje, beetje fietsen en wat lichte krachttraining werkt altijd wel wat.
Lekker doen waar jij je goed bij voelt! Dit is zo'n persoonlijk proces, blijkt steeds maar weer. Luister lekker naar je lijf.
Goed dat je het ondanks de tegenslag toch zo hebt opgepakt. 💪🏾
Als het niet goed oplost is dat toch heel i gewikkeld doseren omdat het naar de bodem zakt?
Helaas herkenbaar. Ik voel de adrenalinestoten ook altijd zeer duidelijk precies in het midden van mijn middenrif ontstaan en langzaam uitdijen wanneer het zich voortdoet. Grote voordeel: ik voel nu precies wanneer ik stress heb. Vaak door zaken die ik niet direct kan oplossen. Acceptatie is key. En bovenal: praat erover.
Benauwd, zweten, het gevoel van weg te moeten (en wel meteen), en het verlangen naar verdoven (plus de zenuwslopende gedachte: kut, ik heb geen medicatie op zak!)
