Zoetewijn68
Experimenterende gebruiker
Ik en mijn broer schelen 1 jaar en hebben een sterke band. Toen we klein waren haalden we allemaal kattenkwaad uit. Ik heb hem nooit verlinkt. Behalve enkele keren dat ik me versprak over waarvan ik dacht iets onschuldigs en dat werd van een muis een olifant gemaakt in die omstandigheid die mijn broer me kwalijk nam. Maar ik heb nooit verteld of geroddeld dat hij weed 
rookt, drinkt 
etc. Onze geheimen zijn onze geheimen. Ik ben een kluis en gooi altijd de sleutel weg. Horen, zien en zwijgen. Dat ben ik! 
Nu is er een probleem met me broer, een groot probleem. Hij verteld me weinig waarom dingen gaan zoals ze gaan in zijn leven en ik bemoei niet ik weet dat hij sterk en slim is. Ik vertrouw helemaal op hem. Maar dat vertrouwen is nu aan afbrokkelen:
- Hij had een succesvol keten van franchises en presteerde jaren lang goed en werkte hard.
- Hij heeft ook succesvolle relatie en kinderen.
- Hij is een goede verkoper en emotioneel heel intelligent en heel sociaal.
- Hij is praktisch en streetsmart.
Nu zijn bovenstaande successen in een neerwaartse spiraal gekomen:
- Zijn succesformule is failliet en de overnamekandidaat heeft hem genaaid.
- Zijn relatie stond op springen en om de kinderen blijven ze bij elkaar.
- Hij is in de schuldhulpverlening gekomen en moeite werk te vinden en ze hebben hem opnieuw genaaid door niet te betalen van salaris.
- Hoewel hij streetsmart is is hij niet booksmart en loopt zodoende tegen administratieve problemen op.
Hij weet altijd plezier en werk gescheiden te houden. Maar de laatste jaren in de bijstand nu heeft hij zo veel vrije tijd dat hij ook doordeweeks drinkt en blowt. Ik zie daar niets verkeerds in het is zijn leven en ik bemoei niet...
Nu merkt me familie wel dat hij drinkt (aan de bierlucht, en dat hij op feestjes limonade drinkt met sterke drank stiekem). Me zus verteld het mij en ik doe alsof me neus bloed. Maar nu is uit de hand gelopen en heeft hij ruzie met me zus om haar 'goedbedoelde' bemoeizorg. Maar nu is me zus paranoia geworden en als hij er op feestjes is schenkt ze hem bewust geen alcohol terwijl er wel bier is voor anderen etc. Daarover hebben hun dus ruzie.
Nu mijn probleem: ik ga maandelijks bij hem op bezoek en omdat hij door de kinderen niet de deur uit kan vraagt hij me altijd twee bier mee te nemen. Ik zie dat onschuldigs in maar in gesprek met me zus liet ik het per ongeluk vallen. Zij ging uit haar dak:
Nu heeft zij gelijk en ik heb met me broer besproken dat zijn gedrag uit de hand loopt. nu zegt hij weer:
Jullie zien het ik zit tussen twee vuren!
Wat moet ik doen om beide relaties goed te houden?
Me zus hoort me constant uit en zit te vissen naar het drugsgebruik van mijn broer. en me broer wil dat ik alles geheim houdt. Nu hou ik van beide heel veel. En vind de positie vervelend. Ze willen dat ik een kant kies maar ik blijf liever de onpartijdige partij.
Onpartijdig blijven is moeilijk omdat ze alles via mij spelen en zelf niet met elkaar praten. hoe kan ik deze familierelatie redden zodat we allen er goed uit komen?
Ik kan speculeren dat me broer door de drank en drugs op dat afglijdend pad is geraakt (failliet en gezinsproblemen, financiële problemen, werkproblemen). maar ik weet de exacte details niet dus geef ik hem het voordeel van de twijfel en denk dat hij gewoon ongeluk heeft. Maar diep in mezelf weet ik dat alle huidige problemen door drank en drugs komen, ondanks dat hij dat ontkend.
Ik ben zelf ook geen 'heilig boontje' in mijn jonge jaren heb ik ook veel drugs en drank gebruikt en was de weg kwijt. Maar ik ben door dat dal alleen gekomen met enige hulp van familie en vrienden. En weet nu wie mijn echte familie en vrienden zijn: degene die mij trouw zijn gebleven.
Ik zie hetzelfde wat mij is overkomen bij mijn broer gebeuren. Maar hij is koppig en volwassen en duld geen discussie over zijn drugsgebruik zolang hij nog een dak boven zijn hoofd heeft en geen zichtbare schade heeft die daarvan af te leiden is.
Tot slot:
Hij is al sinds zijn jeugd verslaafd een professionele weed gebruiker, en stiekeme alcoholist.
Hoe kan ik hem voorzichtig duidelijk maken dat hij aan afglijden is en toch onze hechte band van vertrouwen handhaven? Ik ben bang dat hij dichtslaat en het zelf gaat proberen oplossen met alle gevolgen van dien. Hij ziet de schade die tot nu toe is toegediend niet, ik wel.
Wat is wijsheid, hoe maak ik hem bewust van zijn zelfvernietigende gedrag zonder hem tegen me op te zetten of te wantrouwen?
Me zus wil een interventie omdat zij denk aan de kinderen. Me andere zus heeft er vrede mee en zegt dat het mee valt. Ik vind ook dat het mee valt. Maar ik kan niet eeuwig 'blind' zijn?
Hoe gaan jullie om met een 'alcoholverslaafde' familie als hij vraagt een biertje mee te nemen als je langs komt?
We roken allebei, maar me zus heeft er ook en hekel aan: zij is echte helemaal anti alles een echte gezondheidsfanaat met hardlopen, sporten, en gezond eten etc. dat maakt het alleen moeilijker.
Mijn probleem is dat ik een heel diepe en hechte band met me zusje heb. Ze is alles voor me en ik ben 'altijd' heel eerlijk tegen haar geweest. We hebben soms onze verschillen maar dat is vaak omdat we familie zijn goedgepraat. Je moet weten me zus wil voor iedereen zorgen en bemoeid zich overal mee. Zelf komt ze uit een depressie en heeft zich sterk gevochten en assertief.
Ik heb het woord 'emotionele chantage' niet bij hun laten vallen want dat is een atoombom in de familie. Maar die kant gaat het steeds meer op van beide kanten zowel me broer als me zus zijn daaraan schuldig. Ik kan me grenzen aardig aangeven maar al hun drogredenen, en dubbele bindingen dat gaat me soms boven het hoofd.....
Zoals me naam zegt ik hou van zoete witte wijn als ik uit ga, het sociale smeermiddel om een leuke tijd te hebben. Maar als ex-drugsgebruiker weet ik dat ik me op gevaarlijk terrein bevind en een terugval is groot. maar ik kan het nu goed handelen. Ik wil niet hypocriet zijn maar wel het goede doen?! Voor beide partijen....
gr. ex-partyanimal (onbewust) die nu bewust uit gaat met grenzen aan zijn drankgebruik. En vooral niet een terugval wil hebben!
rookt, drinkt etc. Onze geheimen zijn onze geheimen. Ik ben een kluis en gooi altijd de sleutel weg. Horen, zien en zwijgen. Dat ben ik! Nu is er een probleem met me broer, een groot probleem. Hij verteld me weinig waarom dingen gaan zoals ze gaan in zijn leven en ik bemoei niet ik weet dat hij sterk en slim is. Ik vertrouw helemaal op hem. Maar dat vertrouwen is nu aan afbrokkelen:
- Hij had een succesvol keten van franchises en presteerde jaren lang goed en werkte hard.
- Hij heeft ook succesvolle relatie en kinderen.
- Hij is een goede verkoper en emotioneel heel intelligent en heel sociaal.
- Hij is praktisch en streetsmart.
Nu zijn bovenstaande successen in een neerwaartse spiraal gekomen:
- Zijn succesformule is failliet en de overnamekandidaat heeft hem genaaid.
- Zijn relatie stond op springen en om de kinderen blijven ze bij elkaar.
- Hij is in de schuldhulpverlening gekomen en moeite werk te vinden en ze hebben hem opnieuw genaaid door niet te betalen van salaris.
- Hoewel hij streetsmart is is hij niet booksmart en loopt zodoende tegen administratieve problemen op.
Hij weet altijd plezier en werk gescheiden te houden. Maar de laatste jaren in de bijstand nu heeft hij zo veel vrije tijd dat hij ook doordeweeks drinkt en blowt. Ik zie daar niets verkeerds in het is zijn leven en ik bemoei niet...
Nu merkt me familie wel dat hij drinkt (aan de bierlucht, en dat hij op feestjes limonade drinkt met sterke drank stiekem). Me zus verteld het mij en ik doe alsof me neus bloed. Maar nu is uit de hand gelopen en heeft hij ruzie met me zus om haar 'goedbedoelde' bemoeizorg. Maar nu is me zus paranoia geworden en als hij er op feestjes is schenkt ze hem bewust geen alcohol terwijl er wel bier is voor anderen etc. Daarover hebben hun dus ruzie.
Nu mijn probleem: ik ga maandelijks bij hem op bezoek en omdat hij door de kinderen niet de deur uit kan vraagt hij me altijd twee bier mee te nemen. Ik zie dat onschuldigs in maar in gesprek met me zus liet ik het per ongeluk vallen. Zij ging uit haar dak:
Nu heeft zij gelijk en ik heb met me broer besproken dat zijn gedrag uit de hand loopt. nu zegt hij weer:
Jullie zien het ik zit tussen twee vuren!
Wat moet ik doen om beide relaties goed te houden?
Me zus hoort me constant uit en zit te vissen naar het drugsgebruik van mijn broer. en me broer wil dat ik alles geheim houdt. Nu hou
ik van beide heel veel. En vind de positie vervelend. Ze willen dat ik een kant kies maar ik blijf liever de onpartijdige partij.Onpartijdig blijven is moeilijk omdat ze alles via mij spelen en zelf niet met elkaar praten. hoe kan ik deze familierelatie redden zodat we allen er goed uit komen?
Ik kan speculeren dat me broer door de drank en drugs op dat afglijdend pad is geraakt (failliet en gezinsproblemen, financiële problemen, werkproblemen). maar ik weet de exacte details niet dus geef ik hem het voordeel van de twijfel en denk dat hij gewoon ongeluk heeft. Maar diep in mezelf weet ik dat alle huidige problemen door drank en drugs komen, ondanks dat hij dat ontkend.
Ik ben zelf ook geen 'heilig boontje' in mijn jonge jaren heb ik ook veel drugs en drank gebruikt en was de weg kwijt. Maar ik ben door dat dal alleen gekomen met enige hulp van familie en vrienden. En weet nu wie mijn echte familie en vrienden zijn: degene die mij trouw zijn gebleven.
Ik zie hetzelfde wat mij is overkomen bij mijn broer gebeuren. Maar hij is koppig en volwassen en duld geen discussie over zijn drugsgebruik zolang hij nog een dak boven zijn hoofd heeft en geen zichtbare schade heeft die daarvan af te leiden is.
Tot slot:
Hij is al sinds zijn jeugd verslaafd een professionele weed gebruiker, en stiekeme alcoholist.
Hoe kan ik hem voorzichtig duidelijk maken dat hij aan afglijden is en toch onze hechte band van vertrouwen handhaven? Ik ben bang dat hij dichtslaat en het zelf gaat proberen oplossen met alle gevolgen van dien. Hij ziet de schade die tot nu toe is toegediend niet, ik wel.
Wat is wijsheid, hoe maak ik hem bewust van zijn zelfvernietigende gedrag zonder hem tegen me op te zetten of te wantrouwen?
Me zus wil een interventie omdat zij denk aan de kinderen. Me andere zus heeft er vrede mee en zegt dat het mee valt. Ik vind ook dat het mee valt. Maar ik kan niet eeuwig 'blind' zijn?
Hoe gaan jullie om met een 'alcoholverslaafde' familie als hij vraagt een biertje mee te nemen als je langs komt?
We roken allebei, maar me zus heeft er ook en hekel aan: zij is echte helemaal anti alles een echte gezondheidsfanaat met hardlopen, sporten, en gezond eten etc. dat maakt het alleen moeilijker.
Mijn probleem is dat ik een heel diepe en hechte band met me zusje heb. Ze is alles voor me en ik ben 'altijd' heel eerlijk tegen haar geweest. We hebben soms onze verschillen maar dat is vaak omdat we familie zijn goedgepraat. Je moet weten me zus wil voor iedereen zorgen en bemoeid zich overal mee. Zelf komt ze uit een depressie en heeft zich sterk gevochten en assertief.
Ik heb het woord 'emotionele chantage' niet bij hun laten vallen want dat is een atoombom in de familie. Maar die kant gaat het steeds meer op van beide kanten zowel me broer als me zus zijn daaraan schuldig. Ik kan me grenzen aardig aangeven maar al hun drogredenen, en dubbele bindingen dat gaat me soms boven het hoofd.....
Zoals me naam zegt ik hou van zoete witte wijn als ik uit ga, het sociale smeermiddel om een leuke tijd te hebben. Maar als ex-drugsgebruiker weet ik dat ik me op gevaarlijk terrein bevind en een terugval is groot. maar ik kan het nu goed handelen. Ik wil niet hypocriet zijn maar wel het goede doen?! Voor beide partijen....
gr. ex-partyanimal (onbewust) die nu bewust uit gaat met grenzen aan zijn drankgebruik. En vooral niet een terugval wil hebben!
