Ruim 3 jaar samen, met ups en downs afgelopen 2 jaar, en heb sinds kort pas door waar het door komt, zitten totaaaal niet meer op 1 niveau.. Zij, universitair student net begonnen aan dr master, ouder, denkt alles al te hebben gezien, zoals vele hoog opgeleide studenten denkt ze soort van monopoly op slimheid te hebben WANT ze zit op de universiteit.. Maar ik ben continue bezig dingen voor te kauwen, wijzen op egoistisch gedrag, dingen voor haar relativeren.. Maar als ik is lekker wil praten, gevoel bloot leggen (niet eens zo zeer over onze relatie, gewoon over het leven en mensen in t algemeen) wordt het haar al gauw te moeilijk/depri en wil ze het liever over andere dingen hebben..
Vind het moeilijk, ik kan er heel moeilijk mee omgaan dat ze ondanks haar goed kunnen leren verschrikkelijk narrowminded is, bekijkt alles vanuit eigen oogpunt en oordeelt dus ook zo.. Als ik dr uitleg dat je bepaalde dingen ook vanuit andermans ogen moet bekijken, snapt ze het gelijk.. Maar ze doet er niets mee.. En voor je het weet hebben we weer een discussie, en als ik haar iets wil uitleggen (discussieren) moet ik maar weer ophouden met "mijn mening opleggen". Irritantttttttttt.....
Er zijn genoeg leuke dingen ook natuurlijk, maar dat is wel een beetje mijn negatieve gevoel bij de relatie.. En ik weet ook echt niet wat ik moet doen na 3 / 3,5 jaar samen.. Maar ik heb gewoon iemand nodig die mijn gevoel niet te moeilijk/depressief vind, als zij problemen heeft draag ik ze ook voor haar.. En misschien pak ik dingen wel verkeerd aan hoor, als je zoiets kan opmaken uit mn verhaal wijs me erop. Misschien zie ik het dit keer wel heel narrowminded, i dont know...
Bluh!