@Mindless , lijkt me wel eens interessant die changa.
Dat wat je beschrijft over je paddotrips kan ik deels volgen, met open ogen heeft het voor mij soms ook iets sprookjesachtig, wonderbaarlijk, mysterieus... . Maar op de piek van een intense paddotrip heb ik bij momenten niet meer het besef dat ik een lichaam heb. Ik weet dan ook niet of mijn ogen open of dicht zijn... ik weet niet of ik adem.
Ik kom in een 'wereld/dimensie/realiteit... die eeuwig is tijdloos...het begrip oneindig word plots overduidelijk daar. Alles wat ik daar ervaar is ´infinity´. Ik zie felle mooie kleuren waar geen naam voor te vinden is, patronen die niet te beschrijven zijn... omdat ze hier in onze dagelijkse realiteit niet bestaan.
Wat moeilijk is om te bevatten of te begrijpen vanuit de aardse realiteit...is daar in een vingerknip begrepen omdat je het tegelijk meemaakt.
Ik heb intrigerende complexe vernuftigde entiteiten ontmoet daar die vibraties uitsturen als codetaal, die alle wijsheid bevatten waar een menselijk brein zelfs überhaupt niet aan kan denken. Het is verbazingwekkend... alle wijsheid van alles dat er bestaat zat in het puntje van een ´tentakel´ van een entiteit... als dat nog maar het puntje was... wtf is de rest dan?! Ik ben ook ´aangeprikt´ geweest in mijn 3e oog door een soort van stekel dat verwerkt zat in het ´hoofd´ van een entiteit, dit heeft me gevuld met iets waar ik pas later achterkwam, het is daadwerkelijk gebeurd.
Die wereld van oneindigheid waar je terecht komt... lijkt een plaats te zijn vanwaar je komt of waar je later naartoe gaat. Er is mij gedeelt dat sterven niet bestaat, het is louter een overgang. Terug ´thuiskomen´
Ik ga stoppen, ik kan hier een boek over schrijven. Het is nu mss al te lang geworden...
Ik wil verder ook niet iemand z´n topic kapen, maar aangezien dit jou topic is voel ik me niet schuldig🤣
Met dit alles zo neer te schrijven krijg ik een gevoel dat mijn zinnen/woorden zelfs te kort schieten. Het doet afbreuk aan de ervaring zeg maar... ook omdat het maar een fractie is dat ik erover deel, om alles in de juiste context te plaatsen heb ik een halve dag nodig denk ik. Er schieten me ter plekke nog zoveel dingen binnen over de entiteiten, de eeuwige wereld,...het is een straatje zonder eind.
Misschien was dit geen antwoord op iets dat je verwacht maar ik voelde plots een onweerstaanbare drang om dit te delen.