Tijd van bezinning - nu

[Alinde]

Dankjewel. Ben nu Marco Borsato aan het luisteren - Ik leef niet meer voor jou.

Voor mij is alles ook nieuw nu, na de kliniek. Vanaf 2012 kon ik mij al verdoven met medicijnen. De alcohol kwam daarbij en is zeer lang onopgemerkt gebleven, en ontkend door GGZ.

Ik moet nu leren met dingen om te gaan zonder die verdoving. Een mogelijke relatiebreuk waarbij je NIET het uitgaansleven in kunt duiken (want uitgaan zonder alcohol nu dat wordt hem niet). Maar ik ben de eerste 2 maanden van mijn clean zijn door. Ik ken genoeg mensen bij CA die mij kunnen steunen en de meetings zijn gelukkig heel dichtbij. Ik moet niet een relatie in stand houden die bestaat uit angst dat de ander terugvalt (van beide kanten).

 

[Mevrouw Pløp]

Dankjewel. Ben nu Marco Borsato aan het luisteren - Ik leef niet meer voor jou.

Voor mij is alles ook nieuw nu, na de kliniek. Vanaf 2012 kon ik mij al verdoven met medicijnen. De alcohol kwam daarbij en is zeer lang onopgemerkt gebleven, en ontkend door GGZ.

Ik moet nu leren met dingen om te gaan zonder die verdoving. Een mogelijke relatiebreuk waarbij je NIET het uitgaansleven in kunt duiken (want uitgaan zonder alcohol nu dat wordt hem niet). Maar ik ben de eerste 2 maanden van mijn clean zijn door. Ik ken genoeg mensen bij CA die mij kunnen steunen en de meetings zijn gelukkig heel dichtbij. Ik moet niet een relatie in stand houden die bestaat uit angst dat de ander terugvalt (van beide kanten).

❤️

 

[De Zandman]

@De Zandman, nog niet helemaal, één broer laat het kerstdiner aan zich voorbij gaan.
Maar ik mag dankbaar zijn dat de rest wél komt.

Je kunt niet met iedereen goeie maatjes zijn zal ik maar zeggen. Natuurlijk zou het leuk zijn om ook met die broer goede vrienden te kunnen zijn, maar zo gaat het niet altijd in het leven...
Ik had 1 broer. En ik kreeg een enorme ruzie met hem omdat het een grote egoist en materialist was. Hij is inmiddels overleden.

 

[Alinde]

Heftig @De Zandman

Deze broer heeft ontzettend veel gedaan, was contactpersoon GGZ, heeft geholpen de Brijder te regelen, heeft tijdens de eerste Detox nog wat spulletjes gehaald die ik nog nodig had. Heeft mijn huis opgeruimd en schoongemaakt (poging tot) maar toen ik na de eerste detox meteen weer terugviel was het genoeg voor hem.
Daarbij heeft hij een schoonzus die begin 20 is en binnenkort zal sterven.

Ik zeg niet dat het nooit meer goed komt. Maar voor deze kerst heeft hij bedankt. Ik gun hem de tijd.

 

[Kordie]

Vriend is niet gezellig de laatste weken en dat zal hij van mij ook zeggen. We hebben zó verschillende interesses. Hij houdt van herrie, ik houd van stilte. Hij houdt van auto's en motoren, ik heb niet eens een rijbewijs. Hij houdt van 'zoete inval' en ik trek mij terug want ik vind het allemaal veel te druk. Hij houdt van bellen, ik houd niet van bellen. Ik wil tijd doorbrengen met mijn nichtjes en neefje, hij haat kinderen. Ik houd van wandelen, hij vindt 1 km al te ver.

Ik heb ooit ook zo'n relatie gehad. In de zin van: eigenlijk compleet anders.
En eerlijk gezegd ... het was een verademing toen het uit was. De stropdas mocht losser, de stropdas mocht af.
Het was oprecht een aardige meid en ik heb ook een leuke periode met haar gehad. Maar je moet wel een beetje matchen.

En grote complimenten Alinde in de juiste keuzes die je nu maakt mbt je gebruik.
Voor heen had je denk ik allang naar de fles of de benzo gegrepen.
En nu blijf je toch mooi staan, op een woeste golf, tijdens een harde orkaan.
Blijf jezelf en laat je niet aanpraten dat hij terug valt als je het uit zou maken.
Sluit me helemaal bij de visie van Plop aan

 

[BelowTheFlow]

Ik moet niet een relatie in stand houden die bestaat uit angst dat de ander terugvalt (van beide kanten).

Inderdaad. Dat soort angst kan een best reden zijn om zekere mate van contact in stand te houden (gelimiteerd door wat jij kan opbrengen), iemand niet aan zijn lot over te laten.
Maar "relatie" in de zin van soul-mates / partners, nee dan zeker niet.
Een persoonlijke relatie/partnership is gebaseerd op positiviteit, niet op angst.

Dat geldt ook voor vrienden trouwens !

 

[Alinde]

Ik heb ooit ook zo'n relatie gehad. In de zin van: eigenlijk compleet anders.
En eerlijk gezegd ... het was een verademing toen het uit was. De stropdas mocht losser, de stropdas mocht af.
Het was oprecht een aardige meid en ik heb ook een leuke periode met haar gehad. Maar je moet wel een beetje matchen.

En grote complimenten Alinde in de juiste keuzes die je nu maakt mbt je gebruik.
Voor heen had je denk ik allang naar de fles of de benzo gegrepen.
En nu blijf je toch mooi staan, op een woeste golf, tijdens een harde orkaan.
Blijf jezelf en laat je niet aanpraten dat hij terug valt als je het uit zou maken.
Sluit me helemaal bij de visie van Plop aan

Dankjewel!

Ik heb pizza gegeten zonder korstjes, gerookt, nog meer gegeten, gedanst op de muziek van marco borsato.

Vroeger stond relatiebreuk (ongeacht of het nu definitief is) gelijk aan de kroeg in en zuipen. Nu moet ik wat anders verzinnen. Grappig van die stropdas... ik heb juist deze week weer mijn gewone 'kakker' kleren aan ipv de merk-hoodies die ik altijd van hem krijg. Hij ziet het niet eens, zit al een week in een soort bubbel waarbij hij de buitenwereld niet goed ziet.
Ik ben geen hardcore-meid en ik ga het ook niet worden. Ik vind het pokkenmuziek. Vindt hij van mijn muziek ook.

 

[Alinde]

Inderdaad. Dat soort angst kan een best reden zijn om zekere mate van contact in stand te houden (gelimiteerd door wat jij kan opbrengen), iemand niet aan zijn lot over te laten.
Maar "relatie" in de zin van soul-mates / partners, nee dan zeker niet.
Een persoonlijke relatie/partnership is gebaseerd op positiviteit, niet op angst.

Dat geldt ook voor vrienden trouwens !

Hij heeft een constructie waarbij hij bij terugval weer naar de kliniek kan.
Ik heb zelf bewust niet voor begeleid wonen gekozen (niks voor mij) maar kan niet meer naar de Parnassia kliniek. Dus als hij terug valt is er gewoon hulp.

 

[Alinde]

Ik 'moest' naar iets van zijn tennisclub eerste kerstdag maar nu kan ik morgen gewoon naar de kerk. Wat ik normaal dus zou doen. Realiseer dat mij net op tijd.

 

[BelowTheFlow]

Ik heb zelf bewust niet voor begeleid wonen gekozen (niks voor mij) maar kan niet meer naar de Parnassia kliniek.

Jij hebt gekozen voor eigen kracht !
Je weet dat het niet altijd gemakkelijk gaat zijn.
Je weet ook dat jij uiteindelijk vooruit wil, zonder terug te vallen naar eerder in het proces.

Chapeau ! (kon zo snel geen passende emoji vinden)

 

[Kordie]

Ik 'moest' naar iets van zijn tennisclub eerste kerstdag maar nu kan ik morgen gewoon naar de kerk. Wat ik normaal dus zou doen. Realiseer dat mij net op tijd.

Als de kerk voor jou belangrijk is dan maak je de juiste keuze.

Misschien wel goed om nog eens open met elkaar te praten dat de dekseltje toch wat scheef op het potje zit?
Dan is het voor allebei ook duidelijk. Oké misschien (voor hem) niet het juiste moment met Kerst, maar dat is het nooit

 

[Alinde]

Dank je.

Ik zat heel moeilijk te denken hoe het morgen moet met vervoer, met de cadeaus op de fiets enzo. Tot ik bedacht dat één van mijn broers sinds kort een auto heeft. Nu Meneer niet komt is het handiger als ik met broer mee rijd. Meteen geappt.

 

[Alinde]

Als de kerk voor jou belangrijk is dan maak je de juiste keuze.

Misschien wel goed om nog eens open met elkaar te praten dat de dekseltje toch wat scheef op het potje zit?
Dan is het voor allebei ook duidelijk. Oké misschien (voor hem) niet het juiste moment met Kerst, maar dat is het nooit

Ik moet zeggen dat hij wel heel rustig en helder klonk aan de telefoon. Hij heeft het gevoel dat hij mij altijd steunt maar dat ik voor hem een verplichting ben.

Ja ik kap hem steeds af aan de telefoon, heb drukke weken en het gaat elke keer over huisgenoot X. Ik neem vaak genoeg WEL op.
Voor hem was de tennisclub kennelijk hoogtepunt van de kerst en All You Need is Love.
Voor mij gaat het over familie en over uitgebreid tutten voordat ik mijn jurk aan doe (vandaag haar gewassen, benen geschoren, make up gezocht).

Maar hij VRAAGT niet of ik naar de tennisclub wil, hij legt het me op min of meer. En het bezoek aan zijn vader daarvan is het elke keer wel/niet/wel. Ik had al chocola in huis voor die mensen maar heb dat nu zelf opgegeten. Ik kan niet tegen dat wisselvallige. Ik heb rustig gezegd dat ik familie belangrijker vind dan de tennisclub maar voor hem wel bereid was te gaan.
Moet ik dan enthousiast worden over een lunch met mensen die ik helemaal niet ken waar hij drie keer mee getennist heeft?

 

[Alinde]

Ik neem mijn slaapmedicatie en kijk in de spiegel.

Dan valt mijn oog op het doosje Purol dat hij voor mij kocht. Waarmee hij tijdens mijn terugvallen mijn lippen verzorgde.

Hij is tijdens mijn diepste momenten niet weggerend. Het is allemaal niet zo makkelijk.

Eerst maar eens een nachtje slapen.

 

[Alinde]

Ik slaap nog niet. Sterren op het doek aan het terugkijken met Ranomi Kromowijojo.

Er zijn een hoop triggers geweest vorige week. Het ergste was denk ik dat mijn casemanager Brijder mij overdroeg. Ook een soort relatiebreuk en helemaal onverwacht.
Denk dat ik blij mag zijn dat ik niet teruggevallen ben.

Ik ben een paar keer verdwaald in plaatsen die ik op zich ken. Gewoon op een industrieterrein ofzo, of als er een fietspad omgelegd is. Vriend vertaalt dat naar 'moet ik je komen halen' terwijl ik denk... laat me even ik puzzel het wel uit. En als hij dan belt op het moment dat ik helemaal doorweek thuiskom heb ik ff geen zin om te bellen, dan wil ik omkleden en thee drinken.
Hij heeft ook nog de remmen van mijn fiets gemaakt alleen voor mij kon dat wel even wachten en was het nog een 'ding' extra. Hij bedoelt het allemaal zo ontzettend goed maar het is juist too much dan.
Verder wilden mijn ouders steeds over vroeger praten. Ik had een intake met een psycholoog, maar het heeft voor die man geen extra waarde als je familie de hele tijd over vroeger begint.

Na de kerst maar even orde op zaken stellen met alles. Minder praten, meer sporten, dat soort dingen.

 

[Alinde]

Ik heb best diep geslapen. Wist even helemaal niet waar ik was, welke kliniek, welk kamertje. Het duurde echt heel lang voordat ik wist.... dit is geen kliniek, ik ben thuis.

Allemaal appjes van Meneer (die ik even op archiveren had gezet), hij had een verrassing gehad gisteravond. Het was een mooie verrassing maar niet als je weet dat ik op mijn tandvlees loop. Ik zei al, ik dacht dat ik naar die kut robert ten brink moest kijken.

Ik ga wel naar die tennisclub (ja zwak) maar met eigen vervoer en dan kan ik ook zo weer weg. Dat valt geloof ik ook verkeerd. Vanavond kan ik met broer met de auto dan ben ik niet afhankelijk van zijn nukken en grillen. Als hij toch besluit te komen dan komt ie maar zelf met zijn vervoer en kan hij ook zo weer weg.

Ik heb genoeg gehoord over huisgenoot X zei ik en hij zei: Ik heb genoeg gehoord over Brijder en GGZ. Ja wat wil je nou.... dat ik met herstel bezig ben of niet Die terugvallen van mij vond hij ook niet leuk dus beter dit, lijkt me.

(niet gedronken dus en ook geen extra pammen genomen)

 

[Alinde]

Verder kwam ik gisteren in de boekwinkel iemand tegen die vanuit onze GGZ-praatgroep 'van de aardbodem verdwenen' was. Hij had destijds een berichtje gestuurd dat hij voorlopig niet kwam en daarna hebben we niks vernomen. Ik til daar niet zo heel zwaar aan maar een vriendin is hem blijven bellen/mailen en ook zijn vrouw en ik kan mij voorstellen dat dat het afgeschrikt heeft.

Ik schrijf het omdat ik zelf de laatste jaren ook vrij vaak ergens uit beeld gegaan ben en me daar soms nog best schuldig over voel. Maar in t geval van mijn vrijwilligerswerk, wat als ik na 2 jaar opeens weer opduik, de hele groep veranderd is etc. Ze zullen toch ook wel geaccepteerd hebben dat ik uit beeld ben nu.

Die R in de boekwinkel zag er goed uit. Ik weet niet zeker of hij mij zag.... ik denk het wel en dat hij weg keek. Maar je wilt sowieso liever geen bekenden tegen komen op 24 dec om 16.50 in een winkel.

 

[Alinde]

Ik heb zijn mentor geappt dat hij wel een stalker lijkt met al die berichtjes. En dat ik me schaam naar mijn familie met steeds aanmelden en weer afmelden. Weet alleen niet of die vandaag aan t werk is.

 

[Mevrouw Pløp]

.allemaal appjes van Meneer (die ik even op archiveren had gezet), hij had een verrassing gehad gisteravond. Het was een mooie verrassing maar niet als je weet dat ik op mijn tandvlees loop. Ik zei al, ik dacht dat ik naar die kut robert ten brink moest kijken.

Manipulatie

Ik ga wel naar die tennisclub (ja zwak) maar met eigen vervoer en dan kan ik ook zo weer weg. Dat valt geloof ik ook verkeerd. Vanavond kan ik met broer met de auto dan ben ik niet afhankelijk van zijn nukken en grillen. Als hij toch besluit te komen dan komt ie maar zelf met zijn vervoer en kan hij ook zo weer weg.

Wil jij wel dat hij komt?

Ik heb genoeg gehoord over huisgenoot X zei ik en hij zei: Ik heb genoeg gehoord over Brijder en GGZ. Ja wat wil je nou.... dat ik met herstel bezig ben of niet Die terugvallen van mij vond hij ook niet leuk dus beter dit, lijkt me.

(niet gedronken dus en ook geen extra pammen genomen)

Lieve schat... Kies voor jezelf.

Ik heb zijn mentor geappt dat hij wel een stalker lijkt met al die berichtjes. En dat ik me schaam naar mijn familie met steeds aanmelden en weer afmelden. Weet alleen niet of die vandaag aan t werk is.

Hij lijkt inderdaad wel een stalker met zn bellen en zn appen en zn eisen. Wat gun je jezelf?

 

[Alinde]

Dankjewel. Ik gun mezelf vooral een kerst die ik niet door hem laat verzieken. Ik heb niks gebruikt gisteren, ook geen extra benzo's. Ik heb goed geslapen, alleen helaas niet uitgeslapen. Maar ben vaker tussen 7 en 8 wakker.

Ben al opgetut voor kerst en ben nu aan t ontbijten. Hij is nu even stil. Gelukkig vind ik het helemaal niet erg om alleen naar familie te gaan, vrijgezelle broer komt ook en haalt mij op met de auto.

Ik baal een beetje dat door al het gedoe de kerstkaarten er bij in geschoten zijn. Ik heb nieuwjaarskaarten besteld. Mijn 'eigen dingen' sneeuwen onder al een tijdje.

 

[Alinde]

Voel mij schuldig naar de familie dat ze al boodschappen hebben gedaan. Maargoed het meeste vries je zo weer in.

 

[Mevrouw Pløp]

Dankjewel. Ik gun mezelf vooral een kerst die ik niet door hem laat verzieken. Ik heb niks gebruikt gisteren, ook geen extra benzo's. Ik heb goed geslapen, alleen helaas niet uitgeslapen. Maar ben vaker tussen 7 en 8 wakker.

Stel dan veilig dat je het niet door hem laat verzieken.

Ben al opgetut voor kerst en ben nu aan t ontbijten. Hij is nu even stil. Gelukkig vind ik het helemaal niet erg om alleen naar familie te gaan, vrijgezelle broer komt ook en haalt mij op met de auto.

Goedzo!

Voel mij schuldig naar de familie dat ze al boodschappen hebben gedaan. Maargoed het meeste vries je zo weer in.

Daar hoef je je echt niet schuldig over te voelen! De vriezer in, morgen kliekjes eten, opties genoeg

 

[Alinde]

Haha dank je. IK ben even bakjes aan het afwassen zodat ik ook restjes mee naar huis kan nemen. Anders weten mijn ouders morgen niet wat ze met al dat eten aan moeten. Moeder maakt toch al veel te veel.

Ik heb gedroomd van de kliniek, herinner ik mij nu. Alles door elkaar. Dat ik een tas had waarmee ik de kliniek uit kon vluchten, dat ik die altijd bij me had. Alleen dan zo dat ze bij de tassencontrole niet meteen konden zien dat ik van plan was te vluchten. Er zaten 5 hoeden in en op een dag dacht ik, waarom sleep ik steeds 5 hoeden heen en weer?
De vader van Meneer was er en die was heel aardig eigenlijk. Hij bleek de broer van tante Mia, de favoriete verpleegkundige. Heel raar allemaal maar niet naar. Ik was gewoon mijzelf in die droom. Wist dat ik eigenlijk weg wilde uit de kliniek maar dat ik mij er tegelijk thuis voelde. Het was in de zomer.

Ik ben aan het verwerken denk ik. Droom vaak over de kliniek.

 

[Alinde]

Ik denk dat de mentor vandaag avonddienst heeft. Maar bizar dat ik nu bezig ben met wat die mentor voor dienst heeft. Aan de andere kant vind ik dat zij steken laten vallen door regelmatig niet langs te gaan terwijl dat twee keer op een dag zou moeten.

 

[Alinde]

Wat ook altijd zo irritant was... ik MOET echt ontbijten s ochtends anders word ik slap en chagrijnig. Dat heb ik al duidelijk gemaakt toen ik nog in de kliniek zat en ik om 8 uur, 12 uur en 17.30 een soort hongerklop kreeg. Dat hoorde ik van meer dames, dat je je instelt op die extreme regelmaat onbewust.

Er was zo vaak geen eten in huis bij Mister. Vorige week heb ik zelf muesli gekocht (eentje die hij niet lust zodat hij het niet weer zelf opeet) en een pak melk. Kreeg ik commentaar dat ik de melk op het verkeerde plankje van de koelkast had gelegd. Zondag had ik zelf boterhammen mee, om niet het risico te lopen dat ik weer geen eten zou krijgen.

Als ik hem thuis brood aanbied wil hij soms niet en eet hij popcorn. Ik begin nu een beetje door te krijgen hoe raar het eigenlijk is allemaal. Word wel heel herkenbaar zo maar whatever. Op zich bij het schrijven altijd wel rekening gehouden met evt herkenning.

 

[Alinde]

Het is wel goed om het face to face uit te maken en niet met een appje. Toch ruim 9 maanden bij elkaar geweest. Ik fiets gewoon naar die tennisclub, het is best lekker buiten om te fietsen.

 

[Kordie]

Wat ook altijd zo irritant was... ik MOET echt ontbijten s ochtends anders word ik slap en chagrijnig. Dat heb ik al duidelijk gemaakt toen ik nog in de kliniek zat en ik om 8 uur, 12 uur en 17.30 een soort hongerklop kreeg. Dat hoorde ik van meer dames, dat je je instelt op die extreme regelmaat onbewust.

Er was zo vaak geen eten in huis bij Mister. Vorige week heb ik zelf muesli gekocht (eentje die hij niet lust zodat hij het niet weer zelf opeet) en een pak melk. Kreeg ik commentaar dat ik de melk op het verkeerde plankje van de koelkast had gelegd. Zondag had ik zelf boterhammen mee, om niet het risico te lopen dat ik weer geen eten zou krijgen.

Als ik hem thuis brood aanbied wil hij soms niet en eet hij popcorn. Ik begin nu een beetje door te krijgen hoe raar het eigenlijk is allemaal. Word wel heel herkenbaar zo maar whatever. Op zich bij het schrijven altijd wel rekening gehouden met evt herkenning.

Het spijt me om op Kerstdag te moeten zeggen;
Als ik afgelopen dagen je story's hier lees is hij niet de man voor jou, en al helemaal niet in herstelfase van je leven.

Het is wel goed om het face to face uit te maken en niet met een appje.

Dat sowieso.
Misschien samen met de mentor?

 

[_shikantaza]

Dankjewel.

Het gaat ook over doseren. Ik zei in de kliniek al, ik kan mijn grenzen bewaren omdat de kliniek mij verplicht deze grenzen te stellen.
Maar nu thuis.... hij dringt zich best op maar ook omdat hij bang is dat ik terugval als ik even niet bereikbaar ben. Dat benauwt mij. En ik snap het ook wel want hij heeft mij gezien tijdens terugvallen. Drinken terwijl je antabus slikt... dat ziet er niet leuk uit voor andere mensen.

We hebben echt een leuke zomer gehad hoor. Maar nu is het winter en het beklemt mij dat hij er zo bovenop zit. Al dat bellen. Bah. Ik wil gewoon ook rustig thuis kunnen zijn en thuis rommelen. Ben altijd alleen geweest. Ik heb niet altijd zin om bij ZIJN vrienden op de koffie te moeten, verhalen over zijn huisgenoten te horen.

Ik houd van alleen zijn. Hij niet. Maar ik wil niet alles samen.

Gewoon lekker LAT-ten. Kun je je eigen ding doen en toch samen zijn.

 

[Mevrouw Pløp]

Gewoon lekker LAT-ten. Kun je je eigen ding doen en toch samen zijn.

Ook dan is dit geen gezonde relatie.

 

[Alinde]

Gewoon lekker LAT-ten. Kun je je eigen ding doen en toch samen zijn.

Dankjewel.

Ik heb wel een beetje spijt dat ik zo los gegaan ben met details over mijzelf. Ben super herkenbaar nu.

Anyway we hebben de kerst toch samen gevierd. Vier programmapunten waarbij ook hij dingen gedaan heeft waar hij eigenlijk geen zin in had qua mijn familie maar toch was het erg leuk. Bij mijn ouders bood hij zijn excuses aan voor het wel/niet/wel/niet komen. Hij legde uit dat kerst in zijn familie niet bepaald leuk was vroeger en dat het hem getriggerd heeft tot een paar dagen flink depressief, zonder gebruik. Dat hij ook heel erg bezorgd over mij geweest was aangezien ik vorige week nogal uit mijn doen was. Waarop ik weer uitlegde dat ik heel vaak GGZ benaderd heb (vooral omdat toen die apotheekstaking nog in de lucht hing en ik medicatie nodig had en ik steeds hoorde, bel morgen maar dan is jantje er, bel overmorgen maar want piet is er niet)
Dus dat waren de kerstdagen. We zijn heel warm ontvangen in mijn familie. IK weet niet of mijn middelste broer zich versprak of het bewust sarcastisch zei, die zei tegen mijn vriend: Morgen zijn er nog andere kleine kinderen. Hahhahaha.

Het dagje rust is er gisteren niet gekomen, voor ik het weet staat hij altijd weer voor mijn neus. Ik ga kijken of donderdag zijn casemanager komt en of ik dan even aan kan schuiven en uitleggen dat ik soms rust nodig heb. En dan niet rust maar wel steeds bellen maar gewoon ff RUST. Als hij denkt dat we nu in de volgende fase zitten van altijd samen slapen ofzo dan moet ik hem teleurstellen want we gaan niet altijd samen slapen want zelfs in zijn slaap praat hij nog door. Nouja nu ben ik alleen thuis en was ik 6 uur wakker dat is ook niet alles. Maar een andere keer slaap ik misschien lekker uit, kan ik wakker worden zonder televisie (ik wil rustig wakker worden) en een dag in stilte doorbrengen.

 

[Alinde]

Even toevoegen, ik was bij zijn familie OOK zeer welkom. Nu ik het teruglees staat het er alsof dat niet zo was. Lieve mensen (ik was er 1 x eerder kort geweest) en ik heb in jaren niet zulke lekkere ouderwetse groentesoep gehad. Echte soep van echte bouillon, veel balletjes.
Zij waren óók niet geheel gelukkig toen ze hoorden dat hij een vriendinnetje uit de kliniek had maar het valt ze mee, geloof ik. We kregen ook nog allemaal bakjes lekker eten mee naar huis.... wat wel inhield dat we half Nederland nog door gegaan zijn met de bakjes eten maar we hebben er later nog lekker van gegeten. Die mensen houden van GOED eten, geen kant en klaar van de Aldi.
Ik kreeg nog een muts omdat ze bang waren dat mijn oren koud werden, gewoon lief allemaal.

 

[Alinde]

Vriend zegt dat hij niet wil terugvallen ook omdat hij daar zoveel mensen mee zou teleurstellen. Ook zijn behandelaren.
Ik moet zeggen, als ik wil drinken en wil ik drinken hoe lief mijn behandelaren ook zijn. Ik heb nu vooral in mijn achterhoofd hoe KUT die dag is dat je stopt en dat ergens wanneer je promillage tot 0 zakt of onder 0 je helemaal gek word.

Ik ben ook nog veel priller wat dat betreft. We moeten met GGZ echt kijken naar een plan voor als ik echt niet meer slaap en/of psychotisch dreig te worden. Ook al zou dat inhouden dat ik af en toe toch weer aan de benzo's moet. Eén van mijn psychiaters, vier psychiaters geleden ofzo, zei tegen mij: Een ander valt op een gegeven moment gewoon om, die valt in slaap waar hij ook is. Jij blijft echt wakker.
In de kliniek bij de tweede opname zei ook iemand: Jij hebt in je eerste opname echt niet geslapen he?
Ik zei: Nee en daarna thuis ook anderhalve week niet.

In januari heb ik ook bij mijn huidige psychiater gezeten omdat ik niet sliep. Een uurtje per nacht denk ik en dat een dikke maand lang. Toen werd gezegd dat ik er maar doorheen moest maar toen op een ochtend ben ik toch weer drank gaan halen en toen sliep ik tenminste.

Ik heb mijn behandelplan GGZ opgevraagd en dit is absoluut niet up to date. Sommige aantekeningen zijn duidelijk door mijn vorige psychiater er in gezet en daar ben ik al 2 jaar weg. Verder staat er 'actiepunt aanmelden Brijder' maar we zijn inmiddels vier opnames verder. Er staat dat ik eenmalig in 2005 crisis heb gehad. Als een invaller of iemand van de crisisdienst dit opent geeft dat natuurlijk een totaal verkeerd beeld.

 

[LucidLucy]

Die relatie klinkt voor mij behoorlijk bekend. Ik zie best wel wat gelijkenissen met de relatie die ik kreeg toen ik net 3 maanden in herstel was. Het was een leuke afleiding. Een mooie manier om te vluchten en alsnog niet met mijn eigen gevoelens te zitten.

Maar ik was er totaal nog niet aan toe om een relatie aan te gaan. Ik was nog niet in staat om mijn eigen behoeftes en grenzen goed aan te voelen. Laat staan dat ik die helder, maar liefdevol naar de ander kon communiceren. Ik was dan eerder geneigd om bijvoorbeeld de telefoon maar ff niet op te nemen. Dat zorgde ervoor dat ik het allemaal teveel vond. Dat het als verstikkend voelde. Dat het als een verplichting voelde.

Nu, pas drie en een halfjaar later, heb ik het idee dat ik die dingen wel kan. Zéker nog niet perfect. Maar ik heb uiteindelijk wèl kunnen communiceren wat ik nodig heb met oud en nieuw. En tegelijkertijd ruimte gegeven aan zijn behoeften. Maar dat heeft 5 of 6 gesprekjes gekost voordat we daar duidelijk alles over hadden uitgesproken.

Het heeft best wel tijd gekost voor ik goed voor mezelf kon zorgen. En om dan een relatie te hebben is echt wel een volgende stap. Al is het soms zo verleidelijk als iets op je pad komt 😅

 

[Alinde]

Dankjewel.

Ja we gaan er veel op uit, dat zeker. Het grote verschil is dat hij niet graag alleen is en dat ik altijd alleen geweest ben. Niet dat ik geen relatie wilde maar het lukte nooit.
Ik wil dan 'lekker een dagje alleen' en hij weet niet waar hij het zoeken moet als hij alleen thuis is. Terwijl hij vrienden om de hoek heeft wonen, dat is het probleem niet.

Ik heb vanmiddag met mijn ouders afgesproken maar hij vraagt nu alweer hoe laat dat klaar is. Nou ik ga niet mijn ouders opjagen omdat hij wil afspreken.

Het moet niet elke keer een ding worden als ik even alleen wil zijn. Hij heeft vier zware terugvallen van mij meegemaakt dus ik snap wel zijn bezorgdheid als ik alleen thuis ben. Dat is het dubbele. Die bezorgdheid zie ik bijv ook bij mijn buren en dat is wel te begrijpen want mijn gewoonte was wel om op dagen dat ik niets had, te gaan drinken en de laatste 1 a 2 jaar ook zeker te gaan bingen. De hele buurt was op een gegeven moment bezorgd en dan overdrijf ik niet.

Dus er spelen meer dingen door elkaar. En zijn bezorgdheid is dus niet gek want hij heeft mij verzorgd toen ik antabus en sterke drank naast elkaar gebruikte. Maar nu lig ik gewoon onder een dekentje Slimste Mens te kijken en dan moet hij in zijn huis maar zelf iets bedenken om te doen.

Hij moppert ook wel eens als ik 'alweer' Brijder heb... mopper ik zelf ook over.... maar dat gaat nu wel voor. Juist om te voorkomen dat ik straks weer boven de emmer hang zeg maar.

 

[Diametha]

Ja, ik stond ook met m'n oren te klapperen toen ze het (vrij droog ook nog) vertelde.

Volgens mij vrat @Diametha zich ook vol met zoetigheid 's avonds laat. Die had ook Z-drugs in z'n dagelijkse medicatie-cocktail zitten.

Ja ik ben nog steeds hetzelfde. Alle medicatie die ik neem ze hebben me nu toch op de ssri gezet , het was of ssri nemen of je krijgt geen hulp . Ze zeiden je schreeuwt om hulp dit is wat je moet doen ssri nemen , heb me er tegen verzet maar toen ik geen medicatie zou krijgen moest ik de ssri nemen en na 6 weken heeft het niks gedaan toen verhoogd ook niks gedaan dus nu ben ik verslaafd aan diazepam methadon duloxetine dat is de ssri Mertazepine zolpidemtartraat en ik word alleen maar gekker en gekker
Het klopt van de zoetigheid die ik neem in de nacht maar dat gebeurt zonder dat ik het merk met het roken ben ik binnen 10 dagen blut mijn uitkering is dan binnen 10 dagen op
Ik wil hier ook niet meer reageren omdat ik merk dat niemand me begrijpt
Hoe vaak ik ook zeg ik heb iets ingewikkelds maar iedereen komt met je moet er niet aan denken je met afleiding zoeken etc
Geloof me ik doe niks anders denk je dat ik zo ellendig wil zijn
Maar ik weet ook dat niemand me kan helpen hier dus daarom wil ik niemand meer reageren
Ben een paar keer door de buren gestopt om van het dak te springen maar ze willen me nog steeds niet opnemen ze hebben gevraagd of de buren een oogje op me willen houden
Ik ben het zat en niemand kan me helpen en dit is geen leven zo dus

 

[Alinde]

Gisteren ruzie gehad. Meneer schreeuwde touwteringtyfus tegen zijn telefoon en ook al wist ik dat het niet tegen mij was, ik heb gezegd dat hij zelf de touwteringtyfus kon krijgen en ben vertrokken.
Later toen ik mijn opladers kwam halen (het enige wat bij hem lag dat ik eigenlijk niet kon missen) hebben we gepraat en daarna heeft hij ook met zijn mentor gepraat. Bij hem uit ´zijn best doen´ zich ook in het huis helemaal netjes maken, maar dan loop ik op eieren om niks op de verkeerde plek te zetten etc. Ik heb dat ook gezegd. Ik had gedocht gisterenochtend en ben dan best lang bezig alles netjes droog te maken etc. Thuis ben ik helemaal niet zo, wel ventileren maar ik ga de boel niet afdrogen.
Hij had bij mij ook het gevoel dat hij op eieren loopt en niets goed doet. Maar hij heeft ook gezien dat ik voor de kerstdagen weer richting psychose ging dus het IS gewoon moeilijk voor mij. Televisie staat al snel te luid, programma al snel te druk. Ik moet goed nadenken dat ik geen spullen vergeet en vervolgens vergeet ik toch van alles. Als ik moet eten dan moet ik NU eten en anders val ik letterlijk om. Dan kunnen we niet eerst nog naar de winkel en daar nog zoeken naar de goedkoopste artikelen. Er moet gewoon eten in huis zijn.
Ik wil niet bellen om het bellen, als er geen boodschap in het telefoontje zit dan hoeft het niet. (ook daar heeft acda en de munnik een liedje over).

HIj had 5 kwartier bij zijn mentor gezeten en ze hadden iig besproken dat hij niet meer zomaar zijn telefoon uit kan zetten als hij net iets geappt heeft. Vandaag heeft hij weer een mentorgesprek.

IK zou wel eens mee willen, volgens mij kan dat gewoon. Dat we dan afspraken maken over het eten. Dat er, als ik bij hem slaap fatsoenlijk eten in huis is. En als hij niet wil ontbijten en ik wil wel ontbijten dat er dan geen gezeur komt. En als hij niet wil lunchen dan eet ik thuis wel wat.

Ik heb september/oktober vier zware terugvallen gehad waarvan twee terwijl ik al met de antabus begonnen was. Bij hem komen die beelden steeds terug. Dat kunnen we niet terugdraaien maar ik snap daarom wel dat hij stress krijgt als ik stress krijg. Bijv omdat er geen ontbijt in huis is. En ja ik wil best zelf dingen kopen en daar neerleggen maar hij vindt dat hij daar in huis de boodschappen doet. Maar dat moet hij wel doen dan.

 

[Alinde]

Even over het hypoglycemie-gesprek:

Dank je. Het is wel eens gemeten en toen was het in orde.
Er is een tijdje veel aandacht geweest voor ´hypoglycemie´ en toen werd het een modeziekte genoemd. Maar ik heb het wel. Trillen, flauwvallen, verwardheid, desoriëntatie. Meer mensen in de familie hebben het. Mijn moeder zou nooit een maaltijd overslaan maar toe ze nog werkte ging ze bijv met dubbele tong praten als ze te laat lunchte.
Ik let normaal gesproken op dat mijn voeding niet teveel suiker bevat maar rond de kerstdagen heb ik het wat losgelaten. Ik kan mijn suiker nog eens laten prikken bij de huisarts.

@Casrus vroeg of ik vlees eet en er dan ook last van heb.

Nee, bij meer eiwitten en vetten word ik weer rustiger en stabieler.

 

[Casrus]

Dat van die dubbele tong is een beetje zorgwekkend. Gebruikte je moeder ook weleens drugs en alcohol?

 

[Alinde]

Nee, haha absoluut niet. Misschien een keer een wijntje s avonds maar ze is de burgerlijkheid zelve.
Ze had een baan waarin ze niet echt een pauze hadden en ze hield zich dan overeind met chocomel en ontbijtkoek. Voor mij is het soort normaal dat moeder op tijd moest eten maar kennelijk hebben niet alle vrouwen dat.
Ik heb het nu extreem hoor, ook door stress en medicatie denk ik. Ik realiseer me nu dat ik er wel iets aan kan doen met betere voeding en vooral op tijd.

 

[_shikantaza]

Gisteren ruzie gehad. Meneer schreeuwde touwteringtyfus tegen zijn telefoon en ook al wist ik dat het niet tegen mij was, ik heb gezegd dat hij zelf de touwteringtyfus kon krijgen en ben vertrokken.
Later toen ik mijn opladers kwam halen (het enige wat bij hem lag dat ik eigenlijk niet kon missen) hebben we gepraat en daarna heeft hij ook met zijn mentor gepraat. Bij hem uit ´zijn best doen´ zich ook in het huis helemaal netjes maken, maar dan loop ik op eieren om niks op de verkeerde plek te zetten etc. Ik heb dat ook gezegd. Ik had gedocht gisterenochtend en ben dan best lang bezig alles netjes droog te maken etc. Thuis ben ik helemaal niet zo, wel ventileren maar ik ga de boel niet afdrogen.
Hij had bij mij ook het gevoel dat hij op eieren loopt en niets goed doet. Maar hij heeft ook gezien dat ik voor de kerstdagen weer richting psychose ging dus het IS gewoon moeilijk voor mij. Televisie staat al snel te luid, programma al snel te druk. Ik moet goed nadenken dat ik geen spullen vergeet en vervolgens vergeet ik toch van alles. Als ik moet eten dan moet ik NU eten en anders val ik letterlijk om. Dan kunnen we niet eerst nog naar de winkel en daar nog zoeken naar de goedkoopste artikelen. Er moet gewoon eten in huis zijn.
Ik wil niet bellen om het bellen, als er geen boodschap in het telefoontje zit dan hoeft het niet. (ook daar heeft acda en de munnik een liedje over).

HIj had 5 kwartier bij zijn mentor gezeten en ze hadden iig besproken dat hij niet meer zomaar zijn telefoon uit kan zetten als hij net iets geappt heeft. Vandaag heeft hij weer een mentorgesprek.

IK zou wel eens mee willen, volgens mij kan dat gewoon. Dat we dan afspraken maken over het eten. Dat er, als ik bij hem slaap fatsoenlijk eten in huis is. En als hij niet wil ontbijten en ik wil wel ontbijten dat er dan geen gezeur komt. En als hij niet wil lunchen dan eet ik thuis wel wat.

Ik heb september/oktober vier zware terugvallen gehad waarvan twee terwijl ik al met de antabus begonnen was. Bij hem komen die beelden steeds terug. Dat kunnen we niet terugdraaien maar ik snap daarom wel dat hij stress krijgt als ik stress krijg. Bijv omdat er geen ontbijt in huis is. En ja ik wil best zelf dingen kopen en daar neerleggen maar hij vindt dat hij daar in huis de boodschappen doet. Maar dat moet hij wel doen dan.

Klinkt niet echt als een gezonde situatie. Kun je een tijdje op jezelf wonen als praten niet genoeg helpt? Dan kun je in ieder geval de rust en regelmaat pakken die je nu nodig hebt.