Tijd van bezinning - waar?

[Alinde]

Dank je.

Klopt er moeten zeker dingen anders maar er zijn ook veranderingen nu.
Daginvulling, ik heb mensen leren kennen, met name bij NA. Er is perspectief op een relevante behandeling. (Ik heb niet veel vrienden in mijn stad, die eenzaamheid heeft me ook genekt)

Refusal zal niet de grote oplossing zijn en het doet niks voor de benzo’s. Ik ga ook in een afbouw-support-groep maar dan zit ik qua praatgroepen wel vol genoeg voor nu, het zijn er dan 3.

Mijn hoofd is heel vol. Denk dat ik bij de dagbesteding ga kijken of ik wat drukke onderdelen mag overslaan. Dan ga ik niet naar huis, maar in een andere ruimte iets doen. Al die nieuwe mensen dat wordt me ook teveel. Ze komen allemaal slecht binnen met heel uiteenlopende problematiek. Ze voegen nu niets toe.

Bij een verpleegkundige van de dagbehandeling kwam deze week een flashback boven dat zij mij denk ik in 2005 verpleegd heeft en dat we een flinke aanvaring hadden. Ik kon (in het heden) niet goed naar haar gezicht kijken. Gek hoe dat werkt. Ik zei tegen mijn moeder: die vrouw heeft zoveel rimpels, ik zie alleen maar rimpels ik zie geen gezicht.
Nu ik dat voorval nog eens doorleefd heb, zie ik gewoon weer ogen en een neus en een mond. Het brein doet rare dingen soms.

 

[Alinde]

Aaah de dagbesteding die mij echt leuk leek is er alleen op 2 middagen waarvan ik er 1 echt niet kan. Ik heb iets nodig voor de ochtenden.

Het is nog best een puzzel. Alle verschillende groepen en tijden.

Ben mijn huis beetje aan t inrichten. Ik had eea weg gedaan aan oude meubels maar had nog niet nieuw gekocht. Is altijd beetje lastig bij mij in de flat wie dan kan komen sjouwen en wanneer. We hebben geen lift.
Gelukkig zien sommige dames bij de NA er ook sterk uit en misschien staan er achter deze sterke vrouwen ook sterke partners. Een netwerk is zo handig…

 

[_shikantaza]

Aaah de dagbesteding die mij echt leuk leek is er alleen op 2 middagen waarvan ik er 1 echt niet kan. Ik heb iets nodig voor de ochtenden.

Vrijwilligerswerk is misschien een optie.

Het is nog best een puzzel. Alle verschillende groepen en tijden.

Ben mijn huis beetje aan t inrichten. Ik had eea weg gedaan aan oude meubels maar had nog niet nieuw gekocht. Is altijd beetje lastig bij mij in de flat wie dan kan komen sjouwen en wanneer. We hebben geen lift.
Gelukkig zien sommige dames bij de NA er ook sterk uit en misschien staan er achter deze sterke vrouwen ook sterke partners. Een netwerk is zo handig…

Precies, vraag hulp op de meeting

 

[Alinde]

Dank je.

Ja vrijwilligerswerk is zeker een optie.
Wel is het belangrijk dat het een flink aantal uren is. Ben eens ergens op gesprek geweest en daar zochten ze alleen op donderdag iemand van 16 tot 17.30. Daar heb ik nu niets aan.

Officieel heb ik nog een bestuursbaantje, vrijwillig, maar dat is 90% thuis achter de computer. Ik kon dat ook nog best goed met een fles wijn achter de kiezen…. Dat is niet meer zo’n goed idee. Beetje elitaire club ook en er is veel tijd gaan zitten in interne conflicten. Ik heb daar op dit moment niet veel aan.
(ze weten dat ik in dagbehandeling zit)

Ik was in de stad gisteren. Realiseerde me net dat ik het werken in de stad mis. Die dynamiek, s ochtends de geur van de bakker, daarna de eerste klanten. Ik kon gisteren ook goed tegen de drukte, tot mijn eigen verbazing.
En toen liep ik langs een vintage winkel die vrijwilligers zoekt. Dat zou echt heel leuk zijn.
Qua dagbesteding kan ik misschien wel een dag met de handen werken. Maar ik moet niet verwachten dat ik energie ga krijgen van die mensen want dat zit er niet in. Schatten van mensen, maar wel grotendeels de mensen die daar op het terrein wonen en dat is niet vanwege hun zweetvoeten. Ben in de tijd van de dagbesteding ook meer gaan drinken. Terug van de dagbesteding langs t wijnschap in de supermarkt. Dat was vaste prik, dat verzachtte de dag.
Iets maken (bij voorkeur meubels) zou ik wel heel leuk vinden. Dan heb je ook een doel, in plaats van op de klok te kijken of het al pauze is.

Verder gaat t geloof ik wel goed. Ben veel buiten en daardoor ook minder op de telefoon. Krijg veel uitnodigen van NA activiteiten. Voor deze zomer zeker prettig omdat er dan niet overal drank is, en de geur van drank, en mensen die met tanks met bier op de rug lopen, en mensen die denken dat je wel een biertje wilt want je drinkt toch altijd gezellig een biertje. (Terwijl ik dit schrijf overigens totaal geen trek in een glas festivalbier) Misschien kan dat volgend jaar weer. Bij sociale dingen hield ik me wel in hoor, iemand zei eens dat hij me nog nooit dronken had gezien. Is ook de tolerantie geweest.

Dit weekend rustig. Loop op mijn tandvlees van die dagbehandeling maar het is nog 2 weken, dat red ik.

 

[Alinde]

Overigens gisteren maar 1 mg lorazepam genomen. Zat nog op 1,5.

Ben er niet echt mee bezig geweest. Waar ik een paar maanden geleden de hele nacht bezig zou zijn geweest met wel of niet dat halfje nog nemen.
Overdag ook geen klachten gehad.

Nu proberen een tijdje op 1 te blijven. Weet niet vanaf wanneer ik kan gaan taperen. Geloof dat 3 mnd taperen vergoed wordt.

Verder was ik bang in een gat te vallen nadat een paar maatjes van de dagbehandeling het afgerond hebben. Maar ook dat valt mee gelukkig. Ik zou een moord doen om ze weer naar de dagbehandeling te krijgen maar dat willen ze zelf denk ik niet 😀

 

[Alinde]

Zaterdag ook weer 1 mg genomen (ipv 1,5) maar zondag rond etenstijd voelde ik me echt slecht, richting onwel.
Toch dat halfje maar genomen. Officieel zit ik nog op 3. Dus 1 a 1,5 ben ik blij mee. Wat ik over heb geef ik aan mijn moeder en zij doet ze weer bij de voorraad.

Logeer nog bij de fam. Ze hebben een soort aanbouw wat evt ooit een bed and breakfast wordt dus er is wel ruimte.

Vandaag in mijn eigen huis voelde ik weer die leegte en kon ik mij helaas wel voorstellen weer te gaan drinken oid.
Deze week kwam ook uit een gesprek dat ik niet zoveel vrienden heb, althans niet in deze regio.
Gewoon om even te helpen met iets, en vice versa. Hier ga je al gauw ‘op visite’ en dan gaat de visite niet een kast in elkaar zetten of een doos naar 2 hoog sjouwen.

Grappig genoeg heb ik een vriendengroep aan de andere kant van het land, ontstaan uit een hobby. Maar t is ook wel belangrijk om hier in de buurt iets te hebben.

Misschien groeit de NA uit tot iets moois.
ik zei tegen de mevrouw van de Brijder dat ik voorzichtig ben met lotgenotencontact omdat ik ook berichten krijg van iemand die dood wil. Ze zei dat dat bij verslaafden wel meevalt, die verdwijnen soms uit beeld maar hebben minder neiging tot aankondiging van suïcide.

 

[Alinde]

Ik had het met een hulpverlener over iets naars gehad vanmorgen. Misschien daarom nog dat lege onbestemde gevoel. Het ging echt beter namelijk, maar misschien was dat de trigger.
Dat dat nog geen plekje heeft.

 

[Alinde]

Gisteravond met de familie een bespreking gehad van hoe ik zo in crisis kon raken etc etc.
Maar het was heftig. Het begon met een lange discussie met hoe we zouden beginnen. Terwijl ik zelf al een lijstje had gemaakt.

Ik kan niet alles dicht timmeren in een weekschema dat altijd hetzelfde is. Ik heb mijn creatieve kanten, mijn impulsieve kanten.

Bijv als ik een cursus doe voor herstel. En dat is van 13 tot 15 uur.
Mijn broer zou zelf dan van 8.00 tot 12.30 gaan werken en van 15.30 tot 18.00 uur.
Bij mij werkt dat niet zo, ik kan dat niet zo vol proppen. Ik doe mijn dingen met aandacht en ook met aandacht voor de mensen om mij heen. Als ik zo’n cursus heb met huiswerk dan vind ik dat al heel wat, op een dag.

Zij willen nu een weekrooster zien. Maar ik zit in week 7 van 8 weken dagbehandeling en ik heb stoom uit mijn oren. Elke keer: hoe zit je erbij, hoe voel je je, hoe voelde je je gisteren, hoe komt dat? Hoe voel je je straks?
En dan alle groepsgenoten langs hoe die zich voelen vandaag/gisteren etc.

Wel heb ik met mijn broer (ik heb meerdere broers) in huis veel verplaatst en het is echt leuk geworden. Maar we hadden wel ff een botsing want hij vond het niet handig wat ik had bedacht etc etc en ik was al zo moe omdat het bij de dagbehandeling niet liep (we hadden allemaal onze dag niet incl leiding)

Gevoel dat de lat hoog ligt. Ik kom met zoveel mensen in contact bij die dagbehandeling. De groep wisselt constant. Ik praat, luister, doe mee. Maar het is in zekere zin ook doodvermoeid. Dat zit hem niet in die vouwblaadjes enzo. Het is het hele proces.

 

[_shikantaza]

Gisteravond met de familie een bespreking gehad van hoe ik zo in crisis kon raken etc etc.
Maar het was heftig. Het begon met een lange discussie met hoe we zouden beginnen. Terwijl ik zelf al een lijstje had gemaakt.

Ik kan niet alles dicht timmeren in een weekschema dat altijd hetzelfde is. Ik heb mijn creatieve kanten, mijn impulsieve kanten.

Bijv als ik een cursus doe voor herstel. En dat is van 13 tot 15 uur.
Mijn broer zou zelf dan van 8.00 tot 12.30 gaan werken en van 15.30 tot 18.00 uur.
Bij mij werkt dat niet zo, ik kan dat niet zo vol proppen. Ik doe mijn dingen met aandacht en ook met aandacht voor de mensen om mij heen. Als ik zo’n cursus heb met huiswerk dan vind ik dat al heel wat, op een dag.

Zij willen nu een weekrooster zien. Maar ik zit in week 7 van 8 weken dagbehandeling en ik heb stoom uit mijn oren. Elke keer: hoe zit je erbij, hoe voel je je, hoe voelde je je gisteren, hoe komt dat? Hoe voel je je straks?
En dan alle groepsgenoten langs hoe die zich voelen vandaag/gisteren etc.

Wel heb ik met mijn broer (ik heb meerdere broers) in huis veel verplaatst en het is echt leuk geworden. Maar we hadden wel ff een botsing want hij vond het niet handig wat ik had bedacht etc etc en ik was al zo moe omdat het bij de dagbehandeling niet liep (we hadden allemaal onze dag niet incl leiding)

Gevoel dat de lat hoog ligt. Ik kom met zoveel mensen in contact bij die dagbehandeling. De groep wisselt constant. Ik praat, luister, doe mee. Maar het is in zekere zin ook doodvermoeid. Dat zit hem niet in die vouwblaadjes enzo. Het is het hele proces.

Een planning is wel belangrijk, want impulsief gedrag is juist hetgeen dat je in de ellende heeft gebracht. Maar de planning moet wel haalbaar blijven. Je bent er zelf bij en je mag ‘m ook fine tunen al naar gelang de ervaring. Probeer het zo te zien en wat minder als de ultieme waarheid. Doe gewoon je best dat is goed genoeg 👍

 

[Alinde]

Laatste week dagbehandeling. Er komen elke dag nieuwe probleemgevallen bij en ze zijn echt ernstiger dan de mensen die er in mijn eerste weken waren. De verpleging laat dit ook doorschemeren, ook het feit dat de meesten een paar uurtjes komen en je om 15 uur nog met 1 of 2 mensen zit.

ik heb nog 1 persoon waar ik veel naartoe trek. Vandaag vertelde ze dat ze gisteren een hele tijd bij het spoor heeft gestaan en gelopen. De spoorwegovergang bij mijn geboortedorp, die plek leek haar realistisch. Ze had opgezocht welke trein, was bezig met een afscheidsbericht.

Na 18 jaar ggz ben ik veel gewend en meestal keer ik mij af van dit soort verhalen. Maar deze persoon X heb ik vastgepakt. Ik wil niet dat zij weggaat. Ik weet dat als ze dat toch besluit, het niets met mij te maken heeft.
Dit was geen aandachttrekkerij, ze was het echt van plan.

Ik zei dat het heel kut zou zijn geweest als we de ochtend gestart zouden zijn met slecht nieuws.

Precies vandaag zou ik ‘oefenen’ met alleen thuis een aantal uur. Tussen de dagbehandeling en de NA meeting. Ik heb eten in huis, heb net ff bloemen gekocht en een vaas. Ik moet toch iets kopen, ofzo.

Ik vind het wel een beproeving af en toe. Je zit bij ggz om beter te worden maar damn…

Verder schaam ik mij achteraf voor hoe ik er de eerste weken bij gelopen heb. Ongedoucht, onverzorgd, steeds dezelfde kleren. Huid open gekrabd. Dat ik zo de straat over gegaan ben en onder de mensen geweest vind ik achteraf wel erg.

Zit nu op de bank met een dekentje maar het dekentje ruikt heel muf. Ook dat nog.

Ik ga niet drinken hoor maar t is niet echt een lekkere dag zo.

 

[Alinde]

Sorry er staan nu berichten die ik net niet in beeld zag. Kom ik later op terug.

 

[Alinde]

Ben weer rustig. Dit is eigenlijk de eerste keer dat ik wat langer in mijn huis ben sinds de crisis. Dat ik even alleen ben, überhaupt.

word me bewust van alle patronen die ik had. Tv kijken in bed, ook op ‘goede’ dagen.
Altijd rotzooi in huis. Ooit kon ik nog wel eens opruimen als ik in een flow zat en dan de rotzooi allemaal op de slaapkamer. Maar ook dat was niet meer te doen.

Nu heeft familie wat geholpen. En ik heb hulp van WMO voor 1 jaar. We moeten alleen even kijken of ik nu de juiste persoon heb want dit is zelf een chaoot en is liever lui dan moe. Ik mankeer niets aan mijn handen maar ik ZIE het soms gewoon niet meer. Ouders zijn verzamelaars, ik moet het ook gewoon ff leren.

Vandaag gaat goed, ik wist even niet wat je dan WEL doet als drank en/of benzo’s geen optie zijn. Na het gesprek met X.

Ik heb bloemen gekocht en carrot cake. De vrouw bij de bakker had een heel verhaal over slakken in de tuin. Prima, even iets niet-psychiatrie. Straks bij NA komt een spreker.

En ze hebben een dooie boom weggehaald die voor mijn raam stond waardoor ik veel ruimte ervaar. Hele grote oude boom, was mooi maar nam ook veel licht weg.

 

[Torchic]

Knap dat je weer een paar uurtjes in je eigen huis bent! Ik snap dat het lastig is maar verwen jezelf maar goed zoals je hebt gedaan met de bloemen en carrot cake want dat is ook zelfzorg!🤗

 

[_shikantaza]

Mooie realisaties @Alinde je ogen gaan langzaam steeds verder open 🙏

Als je de stappen van NA inzet om aan jezelf te werken, zal er ook nog een ontwaken plaats vinden ⏰

 

[Alinde]

Dank jullie wel.

We hadden een spreekster die heel diep had gezeten. Echt heel diep maar ze is nu een jonge sprankelende werkende en studerende vrouw.

Ik zie nu het verschil tussen onthouding en herstel. Dat het herstel eigenlijk nog moet beginnen, althans het NA programma.
Begreep dat NA en AA ook weer van elkaar verschillen qua methode. Maar ik vind deze groep prettig en heb niet zo behoefte aan meerdere groepen per week. Velen doen dat wel maar ik vind het wel ff goed zo.

Tijdens mijn opname in 2005 had ik een maatje, zij liet mij lachen. Een paar weken waren we Jut en Jul, je moet wat als je daar zit.
Zij deed verschillende pogingen tot suïcide. Op een gegeven moment ging ik met ontslag en zij naar intensive care en toen gesloten afdeling. Ik heb toen besloten geen contact te houden en heb zodoende ook lange tijd niet geweten of ze überhaupt nog leefde. Wel een klap van gehad.

In 2016 nog een vriendschap die wat toxic was waarin zij vaak aangaf suïcidaal te zijn. Ik heb dat ‘uitgemaakt’, soort van, want ik kon haar niet redden. Ik kon niet meer functioneren op mijn werk, ze leidde me zo af.
Enorm verdrietig van geweest want we hadden zoveel leuks gedeeld in het begin.

Sindsdien wel wat harder geworden, ik ben geen 113 hulplijn. Maar vandaag raakte het me.

 

[Alinde]

Het kan gewoon gebeuren. Dat iemand die je bij ggz ontmoet suïcidaal is. Overigens daarbuiten ook.
En ik dacht dat ik dat geaccepteerd had. Maar nee ik vind het verschrikkelijk.

En precies de plek waar ik altijd langs fiets.

Zij gebruikt ook middelen trouwens. Ik weet niet of ze op een punt is dat ze zou willen stoppen. Misschien na gisteren wel.

Ik zie toch een mooi mens eigenlijk. Daarom is dit moeilijk.

 

[Alinde]

Een planning is wel belangrijk, want impulsief gedrag is juist hetgeen dat je in de ellende heeft gebracht. Maar de planning moet wel haalbaar blijven. Je bent er zelf bij en je mag ‘m ook fine tunen al naar gelang de ervaring. Probeer het zo te zien en wat minder als de ultieme waarheid. Doe gewoon je best dat is goed genoeg 👍

Dank je Dupont.
Dat is wel een goed punt. In de tijd zonder werk werd ik steeds losser en impulsiever. Geen extreme dingen meestal maar leven zonder planning bedoel ik.
Ik ben vrijwillig fotograaf en dat is ook al ‘kijken wat het weer doet’ (ik doe dat voor een stichting).
Daarbij met de voorgeschreven combinatie van lithium, lamotrigine, quetiapine en lorazepam voelde ik me chronisch slecht dus een planning aanhouden was ook moeilijk.

Voor deze week had ik met ggz een planning gemaakt. De belangrijkste dingen heb ik aangehouden. Maar ik voel me ook gesloopt.
De eerste weken was de dagbehandeling echt prima te doen maar nu iedereen zo verward/suïcidaal/vermagerd. Sommigen blijven maar een uurtje ofzo maar in dat uur zitten ze dan zoveel te praten. Degenen die de hele dag blijven zijn ook wel eens een uurtje gewoon rustig. Eentje valt af en toe voor je ogen in slaap. En eentje wil de hele tijd bomen knuffelen.
Diegene die op het spoor had gestaan leek gisteren onder invloed. Ze rook naar bier.

Gelukkig wist ik dat we woensdag en vrijdag andere leiding zouden hebben Ivm vakanties. Diegene ken ik al 18 jaar en als ik een standbeeld mocht maken dan zou het voor haar zijn. Ze zou m niet willen, maar toch.
Maandag liep ik beetje op mijn tandvlees maar wilde toch deze week vol maken.

Maandagavond NA was wel prettig. Het enige waar ik moeite mee heb is de ruimte. Het is een kamertje in een kantoor, misschien goedkoop maar ik vind het zo rommelig. Ze vonden dat ik er goed uit zag, meer kleur in mijn gezicht gekregen. Komende keer zit ik precies op 60 dagen. Weet niet of daar een sleutelhanger bij hoort. Ik ben als een kind op de kermis met die sleutelhangers.

Ze weten dat ik benzo’s slik maar die tellen ze niet mee. Iemand bij ggz zit in een andere groep, waar je niet als clean wordt gezien met benzo’s.

 

[_shikantaza]

Een planning is wel belangrijk, want impulsief gedrag is juist hetgeen dat je in de ellende heeft gebracht. Maar de planning moet wel haalbaar blijven. Je bent er zelf bij en je mag ‘m ook fine tunen al naar gelang de ervaring. Probeer het zo te zien en wat minder als de ultieme waarheid. Doe gewoon je best dat is goed genoeg 👍

Dank je Dupont.
Dat is wel een goed punt. In de tijd zonder werk werd ik steeds losser en impulsiever. Geen extreme dingen meestal maar leven zonder planning bedoel ik.
Ik ben vrijwillig fotograaf en dat is ook al ‘kijken wat het weer doet’ (ik doe dat voor een stichting).
Daarbij met de voorgeschreven combinatie van lithium, lamotrigine, quetiapine en lorazepam voelde ik me chronisch slecht dus een planning aanhouden was ook moeilijk.

Het is ook wennen, duurt even voordat je gewend bent. Ik merkte dat mijn dag een stuk beter was als ik ‘s ochtends iets actiefs deed. Als jij ook zoiets merkt kan dat bijv jouw hele planning zijn, sowieso om mee te beginnen. Hou het haalbaar 👍

Voor deze week had ik met ggz een planning gemaakt. De belangrijkste dingen heb ik aangehouden. Maar ik voel me ook gesloopt.
De eerste weken was de dagbehandeling echt prima te doen maar nu iedereen zo verward/suïcidaal/vermagerd. Sommigen blijven maar een uurtje ofzo maar in dat uur zitten ze dan zoveel te praten. Degenen die de hele dag blijven zijn ook wel eens een uurtje gewoon rustig. Eentje valt af en toe voor je ogen in slaap. En eentje wil de hele tijd bomen knuffelen.
Diegene die op het spoor had gestaan leek gisteren onder invloed. Ze rook naar bier.

Dat mensen onder invloed zijn lijkt me niet bevorderlijk voor de veiligheid in de groep. Heb je ‘t aangekaart?

Klinkt sowieso als een veel te drukke omgeving voor jou. Kun je er even tussenuit als je wil? Zo nee bespreek dat. Zo ja maak er gebruik van.

Gelukkig wist ik dat we woensdag en vrijdag andere leiding zouden hebben Ivm vakanties. Diegene ken ik al 18 jaar en als ik een standbeeld mocht maken dan zou het voor haar zijn. Ze zou m niet willen, maar toch.
Maandag liep ik beetje op mijn tandvlees maar wilde toch deze week vol maken.

Kijk of je inspanning kunt doseren. Over je grenzen gaan kan je uit balans brengen.

Maandagavond NA was wel prettig. Het enige waar ik moeite mee heb is de ruimte. Het is een kamertje in een kantoor, misschien goedkoop maar ik vind het zo rommelig. Ze vonden dat ik er goed uit zag, meer kleur in mijn gezicht gekregen. Komende keer zit ik precies op 60 dagen. Weet niet of daar een sleutelhanger bij hoort. Ik ben als een kind op de kermis met die sleutelhangers.

Bij 60 dagen clean hoort een sleutelhanger 🥳

Ze weten dat ik benzo’s slik maar die tellen ze niet mee. Iemand bij ggz zit in een andere groep, waar je niet als clean wordt gezien met benzo’s.

Medicatie op doktersrecept (en dus ook zo gedoseerd) telt niet mee als drug.

 

[Alinde]

Dank je! Even kort, probeerde al te slapen.

Ze was er een uurtje om alleen de psycho-educatie bij te wonen. Toen we op de trap naar beneden liepen, meende ik een bierlucht te ruiken. Maar het ging snel, wist ook niet zeker of het van haar was of dat iemand een blikje bier had laten vallen bij wijze van spreken.

ja ik vind het druk. Je bent niet met een vaste groep, de hele tijd stromen mensen in en uit. De meesten komen 2, 3 of 4 dagen in de week waardoor de maandag heel anders is dan de vrijdag.
En het is crisisopvang. Sondevoeding, automutulatie, suicidepogingen etc.

Die persoon leek heel relaxed maar is toch wat manipulatief vrees ik.

Ja ik zou de gespreksonderdelen overslaan. Maar ik wilde wel naar psycho-educatie (met arts) en toen was dat weer discussie want ik kon niet t ene niet en het andere wel.

Degene die nu invalt, zorgt in de pauzes ook voor gespreksstof, altijd iets positiefs. Ook om te voorkomen dat iedereen gaat klagen denk ik. Morgen mijn laatste dag. Ben er 8 weken geweest, 3 dagen per week. Het is jammer dat de laatste weken de sfeer zoveel minder is. Ik ben niet de enige die dat zo ervaart.

Ik zat te bedenken wie er morgen komen, ook voornamelijk zware gevallen. Ik kan zelf vanuit depressie in korte tijd omslaan. Dan is de ergste vermoeidheid weg na weken of maanden en ineens gaat het licht aan. Ik wou dat die mensen een touwtje hadden waaraan ik kon trekken dat ze weer ‘aan’ gaan. Overigens zit driekwart onder de benzo’s.

Cool, weer een sleutelhanger. Ik heb ze in mijn tas en ze gaan overal mee maar toe. Precies op mijn verjaardag heb ik 90 dagen. ( ik ga er gewoon vanuit dat dat lukt)

 

[Alinde]

Gisteren de dagbehandeling afgerond. Ik was zelf in een soort jubelstemming maar het lijkt alsof de rest van de wereld chagrijnig is. Regen, druk voor de zomervakantie etc.

Heel jammer.

In de familie komen de alledaagse problemen weer boven nu mijn crisis niet meer overheerst.
Moeder vroeg gisteren of ik in hun vakantie op hun huis en op de dieren wil passen. Het leek haar prettig voor mij om dan op t platteland te zijn.
Ik gaf aan dat ik straks weer mijn bezigheden heb en niet de hele dag bij die dieren kan blijven. Die moeten namelijk los lopen overdag.
Toen bleek dat ze de vaste oppas liever niet vraagt. En dat mijn vader eerst wil opruimen en dan op vakantie (mijn ouders hebben hoarding-trekjes) en ik begreep dat hij daarom ook geen buurvrouw in huis wil. Het is vaak zo dat ze niet zeggen wat ze bedoelen.

Want dat het voor mij ‘zo lekker is op t platteland’ was dus niet de hoofdreden, ze hebben gewoon gedoe met die buurvrouw en mijn vader wil überhaupt niet weg.

Ik voel mij wel weer sterk genoeg om het ‘safe house’ (zelf gecreëerd) te verlaten zo nu en dan en vaker naar mijn eigen appartement te gaan. Ik ben daar nu ook. T is best gek dat er niks verdovends in huis is, geen pammetje, niks.

En begrijp me niet verkeerd, de familie is goud waard. Maar het zijn ook twee mensen op leeftijd die elkaar in de weg zitten, elkaar niet verstaan, op elkaar mopperen, dagenlang kunnen praten over wie er allemaal ziek is en dood en of ze daar nou wel of niet bij in de klas gezeten hebben. Ze wonen in een dorp en praten ook voornamelijk over het dorp.

Groepsgenoot van gisteren heeft in de yes we can-kliniek gezeten. Daar was destijds een serie over die ik met veel interesse heb gevolgd (Videoland). Zal eens kijken of dat nog terug te kijken is.

 

[Alinde]

Hm dit is heftig. Ik ben in maart/april/mei in crisis geraakt met daarvoor ook al wat uitspattingen. Nu liep ik mijn oude screenshots na om eea op te schonen. Ik gebruik ze vaak als geheugensteuntje. Ik zie hoe ik eerst alle kanten op schoot met vrijwilligerswerk doen midden in de nacht, meubels zoeken, interessante quotes. Maar ook selfies waarbij ik tijdens het maken van de selfie alweer weg zakte.
Daartussendoor de liefdesverklaringen van De Grootste Klootzak Van De Wereld. DGKVDW verklaarde me de liefde, eiste dat ik hem trouw zou zijn, wilde zelf wel de ruimte om vreemd te gaan etc etc. Het was een jeugdliefde. Toen hij weer contact zocht wist ik dat het me onderuit zou kunnen halen. En dat is wat gebeurde.
De screenshots gaan verder bij het zoeken naar psychologen, welness, dagjes weg. Een rouwkaart van iemand die zichzelf dood heeft gezopen. En op een gegeven moment de zoektocht naar verslavingsklinieken.

Een soort schaduwdagboek uit die tijd, ik schrok ervan. Wist ook niet meer precies hoe die gesprekken met DGKVDW gelopen waren maar ben ongetwijfeld onder invloed geweest toen.

Die gast is nu geblokkeerd en ik zal ook alles van hem verwijderen van mijn telefoon. T zou mij niets verbazen als hij ook het een en ander gebruikt, ook gezien zijn werk in de nachten en zijn rare gedrag.

Nog 2 nachtjes en dan krijg ik weer een sleutelhanger 😃

 

[_shikantaza]

Groepsgenoot van gisteren heeft in de yes we can-kliniek gezeten. Daar was destijds een serie over die ik met veel interesse heb gevolgd (Videoland). Zal eens kijken of dat nog terug te kijken is.

Dream School is ook een mooie om te kijken. Veel parallellen met kliniek / werken aan jezelf.

 

[art]

Hallo allemaal, ik hoop dat ik dit op de goede plaats zet.

In het kort: Alcohol is al 20 jaar een valkuil maar ik gebruikte alleen in hele slechte periodes overmatig veel. Daarna kon ik maanden tot jaren nuchter blijven.
Alleen het laatste jaar werd de alcohol bijna dagelijks met uitschieters naar 3 flessen wijn per dag.
Dit samen met een verslaving aan benzo’s. Jarenlang alleen de voorgeschreven benzo’s maar het laatste jaar ben ik zelf online gaan bestellen om meer te kunnen gebruiken.

Na een trigger in maart was het hek even van de dam. Op een avond heeft de familie de crisisdienst gebeld (met mijn toestemming). Volgende dag gesprek bij GGZ, opname was niet mogelijk. Ik had zelf al contact gehad met verschillende verslavingsklinieken in het land, ook met korte wachttijd maar GGZ zag dat niet als een optie.
Er werd wel een gesprek met Brijder gepland, maar dit werd helaas verplaatst tot na de vakantie van de contactpersoon.

Ik heb nu dagbehandeling bij GGZ en ben fantastisch opgevangen door de familie. Nu vier weken geen alcohol gehad en slik nog 2 mg lorazepam. Ik denk dat ik niet meer in aanmerking kom voor een kliniek.
Misschien stom maar het leek me wel prettig, voor even. Ik logeer nu bij familie wat heel fijn is, maar alles wordt in feite voor me uit geschoven als het gaat om het aanpakken van de oorzaken.

Ik hoop dat het gesprek met Brijder nu snel gepland kan worden.
Maar het lijkt me nog steeds prettig, als de scherpe kanten er af zijn, een periode ergens heen te gaan waar ik even afstand kan nemen. Iets wat geen verslavingskliniek is maar bijv een voormalig klooster. Ik realiseer me dat het niet vergoed wordt.

Hebben jullie tips? Ervaringen? Iets wat wel binnen verslavingszorg valt kan ook maar detox van alcohol is nu niet nodig.

Fijne zaterdag allemaal!

Allemaal plz wees voorzichtig met je gaba receptoren. We prutsen zonder aan de gevolgen te denken. Fris zijn is de grootste high.
Art

 

[Alinde]

Thanks! Van alcohol nu 60 dagen clean.

Qua benzo’s nu nog 1,5 mg per dag, lorazepam. Ik ben verzekerd voor taperingstrips en wil graag verder afbouwen.

Dupont, ik ken het idd! Grappige is dat het me erg doet denken aan een tussenjaar dat ik had.

Oh jee de emotie-regulatie.
De man van WMO kwam niet opdagen. Kon hem eerst niet bereiken en daarna kwam er een lulsmoes en ik was KWAAD.
Ik heb niet zo veel aan die man. Merk dat ik dingen laat liggen voor als hij komt maar dan komen we er niet aan toe en ligt het er nog.
Ik ga dan niet schelden maar ik heb wel opgehangen. Al dat praten over praten over gesprekken.

Het was de bedoeling dat mijn SPV hem zou bellen maar ‘ze krijgen elkaar niet te pakken’ al heel lang.
Come on…

Morgen zie ik de SPV.

Ik slik 18 jaar heftige medicatie. Nu ik afbouw komt er een temperament vrij dat de mensen nog niet van mij kennen. Ik kwam een goede bekende tegen in de stad en hij zag meteen dat ik minder medicatie slik. In positieve zin.

Ik vind emotieregulatie nog wel lastig. Een fles wijn zou mij vanmorgen rustig gemaakt hebben maarja… ik moest wat anders verzinnen. Ben eerst in t park gaan lopen en toen in de stad. Het is ook een gekke lange dag als je s morgens klaar zit voor een afspraak maar de afspraak gaat niet door.

Het valt me wel op hoe traag dingen kunnen gaan in hulpverlening-land in vergelijking met het bedrijfsleven. Mensen die elkaar ‘proberen te bellen’ en dat lukt dan een ruime week niet.

Normaal handel je toch om 9 uur s ochtends je telefoontjes af bij een kantoorbaan. Zou je denken.

 

[_shikantaza]

Thanks! Van alcohol nu 60 dagen clean.

Qua benzo’s nu nog 1,5 mg per dag, lorazepam. Ik ben verzekerd voor taperingstrips en wil graag verder afbouwen.

Dupont, ik ken het idd! Grappige is dat het me erg doet denken aan een tussenjaar dat ik had.

Oh jee de emotie-regulatie.
De man van WMO kwam niet opdagen. Kon hem eerst niet bereiken en daarna kwam er een lulsmoes en ik was KWAAD.
Ik heb niet zo veel aan die man. Merk dat ik dingen laat liggen voor als hij komt maar dan komen we er niet aan toe en ligt het er nog.
Ik ga dan niet schelden maar ik heb wel opgehangen. Al dat praten over praten over gesprekken.

Het was de bedoeling dat mijn SPV hem zou bellen maar ‘ze krijgen elkaar niet te pakken’ al heel lang.
Come on…

Morgen zie ik de SPV.

Ik slik 18 jaar heftige medicatie. Nu ik afbouw komt er een temperament vrij dat de mensen nog niet van mij kennen. Ik kwam een goede bekende tegen in de stad en hij zag meteen dat ik minder medicatie slik. In positieve zin.

Ik vind emotieregulatie nog wel lastig. Een fles wijn zou mij vanmorgen rustig gemaakt hebben maarja… ik moest wat anders verzinnen. Ben eerst in t park gaan lopen en toen in de stad. Het is ook een gekke lange dag als je s morgens klaar zit voor een afspraak maar de afspraak gaat niet door.

Het valt me wel op hoe traag dingen kunnen gaan in hulpverlening-land in vergelijking met het bedrijfsleven. Mensen die elkaar ‘proberen te bellen’ en dat lukt dan een ruime week niet.

Normaal handel je toch om 9 uur s ochtends je telefoontjes af bij een kantoorbaan. Zou je denken.

Je post komt bestwel een stuk rationeler over dan je posts in het begin. Een paar goede keuze gemaakt. Het zat tegen maar je hebt je niet uit het veld laten slaan. Mag je trots op zijn 👍

 

[Alinde]

Dank je Dupont, ik ben heel blij om dat te horen.

Ik heb een heel slechte nacht achter de rug. Vanmiddag naar de spv geweest (ggz) met broer. Het was best een goed gesprek maar toch voel ik mij gereduceerd tot een geval met een signaleringsplan.
Of eigenlijk met zonder signaleringsplan want het is nog niet af.

Maar mijn kwaliteiten of persoonlijkheid komen er niet in voor. Alleen risico’s.

Ik ben echt zo moe dat ik me ziek voel, bah. Dit heb ik een aantal weken niet gehad.

 

[Alinde]

Voorheen zou ik drank genomen hebben om ‘lekker moe’ te zijn ipv dit horrible gevoel.

Heb de energie uit mijn tenen gehaald vorige week. En te vaak heen en weer tussen mijn eigen huis en mijn familie. Nu terugslag.

In mijn appartement lijkt het of ik op visite ben in mijn eigen huis. Het voelt nog niet prettig. Overigens waren er veel mensen bij dagbehandeling die niet in hun eigen huis verbleven maar bij familie. Soms lukt het even niet (sommigen suïcidaal).

 

[Alinde]

Hmmm.

Het lijkt alsof ik een dosis pillen over heb.

Ze zitten altijd in eierdopjes. Gisteren heb ik wat eierdopjes terug gebracht naar de keuken en wellicht toen in mijn hoofd gehad dat ‘actiepunt pillen’ klaar was.
De lorazepam lag in een ander bakje. Dus zelfs als iemand anders mijn pillen beheert kan het nog mis gaan. Ik ben een chaoot.

Ik voelde me echt ziek vandaag maar dat kan wel kloppen dan. Nauwelijks geslapen en onttrekking.

Wel een geruststelling dat ik weet waarom ik niet kon slapen. Was driekwart van de pillen vergeten.

 

[Alinde]

Kennelijk ben ik eergisteravond alle pillen vergeten behalve de lorazepam.
Gisteren normale dosering ingenomen en voel me weer oké.

Morgen cursus wrap bij GGZ. Welness Recovery Action Plan.

Ik ben wel blij met mijn huidige verpleegkundige van GGZ. Ik had een psychiater die alleen maar dacht in termen van ‘meer’. Meer pillen, meer diagnoses.
Achteraf denk ik dat ik wel jaren verloren ben door als een plantje in een hoekje te zitten. Dat was nog zonder drank en met alleen de voorgeschreven medicatie.
En ik las ondertussen zelf al heel veel en wilde echt met die psychiater bespreken dat ik liever een andere arts had maar hij wilde de relatie verbeteren etc.

De SPV maakte het gelukkig mogelijk voor mij om van arts te wisselen. De psychiater staat bijna gelijk aan God hier dus het viel niet mee.

Nu kunnen we eindelijk dingen aanpakken zonder dat ik eerst overal een etiket voor krijg. Of dat de omgeving ook allemaal diagnoses krijgt want de beste man schijnt de naasten ook rustig een etiketje te geven.

Mijn schoonzus komt een keer schoonmaken. Gewoon 1 x handen uit de mouwen zonder dat er eerst een schema gemaakt moet worden en een methode uitgevonden.

Misschien morgenavond naar een NA groep. Ik begreep dat sommigen op verschillende avonden naar verschillende groepen gaan, dat je niet zozeer bij 1 groep hoort maar meer bij NA als geheel. Een persoon die ik ken heeft ook moeite zijn avonden te vullen en gaat dan naar veel meetings.

 

[_shikantaza]

Kennelijk ben ik eergisteravond alle pillen vergeten behalve de lorazepam.
Gisteren normale dosering ingenomen en voel me weer oké.

Morgen cursus wrap bij GGZ. Welness Recovery Action Plan.

Ik ben wel blij met mijn huidige verpleegkundige van GGZ. Ik had een psychiater die alleen maar dacht in termen van ‘meer’. Meer pillen, meer diagnoses.
Achteraf denk ik dat ik wel jaren verloren ben door als een plantje in een hoekje te zitten. Dat was nog zonder drank en met alleen de voorgeschreven medicatie.
En ik las ondertussen zelf al heel veel en wilde echt met die psychiater bespreken dat ik liever een andere arts had maar hij wilde de relatie verbeteren etc.

De SPV maakte het gelukkig mogelijk voor mij om van arts te wisselen. De psychiater staat bijna gelijk aan God hier dus het viel niet mee.

Nu kunnen we eindelijk dingen aanpakken zonder dat ik eerst overal een etiket voor krijg. Of dat de omgeving ook allemaal diagnoses krijgt want de beste man schijnt de naasten ook rustig een etiketje te geven.

Mijn schoonzus komt een keer schoonmaken. Gewoon 1 x handen uit de mouwen zonder dat er eerst een schema gemaakt moet worden en een methode uitgevonden.

Misschien morgenavond naar een NA groep. Ik begreep dat sommigen op verschillende avonden naar verschillende groepen gaan, dat je niet zozeer bij 1 groep hoort maar meer bij NA als geheel. Een persoon die ik ken heeft ook moeite zijn avonden te vullen en gaat dan naar veel meetings.

Dat kasplantjesgevoel ken ik wel. Jarenlang met m’n gebruik + de pillen van de psychiater gevegeteerd. Kwam bijna niks uit m’n handen. Nu ik van beide af ben is het zo veel beter.

Je bent bij iederecNA meeting welkom. Ik raad je echt aan rond te kijken. Alleen zou ik als ik jou was de mannenmeetings skippen

 

[Alinde]

Haha dank je.

Vandaag WRAP van de herstelacademie van ggz. Het is echt heel anders dan alles wat ik ken van ggz, het was een positieve ervaring.

Ik ging behoorlijk instabiel die ruimte in. Vanmorgen overstuur geweest vanwege de apotheek, ik moest pillen ophalen maar had bericht gekregen dat nog niet alles compleet was. En ik wilde vooral NIET de dingen zo combineren dat ik met een mega tas pillen bij de eerste les zou komen.

Mijn moeder stelde voor samen met de auto naar de apotheek te gaan zodat dat actiepunt klaar was. Eenmaal bij de balie moest het anders dan anders met een automaat en een machtiging.
Ben ik ook niet blij mee want ik kom er zo vaak (of kwam) dat de gezichten vertrouwd zijn geworden. Vaak was het het enige menselijke contact op een slechte dag. Ik wil geen automaat.
Ik dacht dat deze zou zijn voor buiten kantooruren.

Ik durf het hier wel te zeggen maar soms moest ik mijzelf nog een beetje opknappen om naar de apotheek te gaan. Bij zo’n automaat kun je net zo goed in je pyjama of je blote kont komen. Het is ook een dame van de apotheek geweest die de familie ingeseind heeft in april. Ik weet eigenlijk niet welke dame dat geweest is.

Anyway in de auto zag ik dat het ws niet klopt. Ik ben daar echt wanhopig over. De apotheek maakt nooit fouten maar de artsen zijn zo ontzettend slordig.
Alsof je nu een doos wijn in de gang zet en zegt ‘kijk maar wat je er mee doet’.
Klopt niks van die lorazepam en op deze manier kan mijn moeder er ook niet tussenuit als ‘controle’.

Maargoed ik mocht het niet verder controleren van mijn moeder en ook niet over bellen. Eerst naar de wrap. Medicatie heb ik wel voldoende tot na het weekend.

Ik vind het prettiger om te zeggen dat ik verslaving heb, dan ‘bipolaire stoornis’. Stoornis is iets wat nooit over gaat. Van verslaving kun je clean worden, toch een soort ‘beter’.

Altijd moeite met het woord ziek want je hoeft er niet mee in bed te liggen.
Een psycholoog zei eens ‘je bent manisch depressief GEWEEST’. Maar bij de dsm bestaat dat niet, je hebt levenslang.

Anyway vanmorgen verschrikkelijk gehuild. Er moet ook van alles uit denk ik wat nog onderdrukt was. Zo’n gevoel dat ik naar school moest, niet wilde etc.
Het is eigenlijk iets te snel na de dagbehandeling voor mij. Maar wrap wordt echt aangeraden en in het najaar zijn er weer zoveel andere dingen. Gelukkig deze eerste dag gehad nu. En bij deze groep komen er niet steeds mensen bij, en ze zijn ook niet in crisis.

En nu is het kabinet gevallen. Kunnen we ons daar weer druk om maken 😉

 

[Koffieb00n]

En nu is het kabinet gevallen. Kunnen we ons daar weer druk om maken 😉

Vooral niet doen, lekker van het zonnetje genieten dit weekend

 

[RnB_fan]

Haha dank je.

Vandaag WRAP van de herstelacademie van ggz. Het is echt heel anders dan alles wat ik ken van ggz, het was een positieve ervaring.

Ik ging behoorlijk instabiel die ruimte in. Vanmorgen overstuur geweest vanwege de apotheek, ik moest pillen ophalen maar had bericht gekregen dat nog niet alles compleet was. En ik wilde vooral NIET de dingen zo combineren dat ik met een mega tas pillen bij de eerste les zou komen.

Mijn moeder stelde voor samen met de auto naar de apotheek te gaan zodat dat actiepunt klaar was. Eenmaal bij de balie moest het anders dan anders met een automaat en een machtiging.
Ben ik ook niet blij mee want ik kom er zo vaak (of kwam) dat de gezichten vertrouwd zijn geworden. Vaak was het het enige menselijke contact op een slechte dag. Ik wil geen automaat.
Ik dacht dat deze zou zijn voor buiten kantooruren.

Ik durf het hier wel te zeggen maar soms moest ik mijzelf nog een beetje opknappen om naar de apotheek te gaan. Bij zo’n automaat kun je net zo goed in je pyjama of je blote kont komen. Het is ook een dame van de apotheek geweest die de familie ingeseind heeft in april. Ik weet eigenlijk niet welke dame dat geweest is.

Anyway in de auto zag ik dat het ws niet klopt. Ik ben daar echt wanhopig over. De apotheek maakt nooit fouten maar de artsen zijn zo ontzettend slordig.
Alsof je nu een doos wijn in de gang zet en zegt ‘kijk maar wat je er mee doet’.
Klopt niks van die lorazepam en op deze manier kan mijn moeder er ook niet tussenuit als ‘controle’.

Maargoed ik mocht het niet verder controleren van mijn moeder en ook niet over bellen. Eerst naar de wrap. Medicatie heb ik wel voldoende tot na het weekend.

Ik vind het prettiger om te zeggen dat ik verslaving heb, dan ‘bipolaire stoornis’. Stoornis is iets wat nooit over gaat. Van verslaving kun je clean worden, toch een soort ‘beter’.

Altijd moeite met het woord ziek want je hoeft er niet mee in bed te liggen.
Een psycholoog zei eens ‘je bent manisch depressief GEWEEST’. Maar bij de dsm bestaat dat niet, je hebt levenslang.

Anyway vanmorgen verschrikkelijk gehuild. Er moet ook van alles uit denk ik wat nog onderdrukt was. Zo’n gevoel dat ik naar school moest, niet wilde etc.
Het is eigenlijk iets te snel na de dagbehandeling voor mij. Maar wrap wordt echt aangeraden en in het najaar zijn er weer zoveel andere dingen. Gelukkig deze eerste dag gehad nu. En bij deze groep komen er niet steeds mensen bij, en ze zijn ook niet in crisis.

En nu is het kabinet gevallen. Kunnen we ons daar weer druk om maken 😉

Ook zonder kabinet draait de aardbol gewoon door!

 

[_shikantaza]

Ik vind het prettiger om te zeggen dat ik verslaving heb, dan ‘bipolaire stoornis’. Stoornis is iets wat nooit over gaat. Van verslaving kun je clean worden, toch een soort ‘beter’.

Aan allebei kun je niets doen. Ziektes die je nou eenmaal hebt. Beide kunnen vaak rekenen op stigma en onbegrip. Lekker zo min mogelijk van aantrekken. Jij bent jezelf en je hebt hard geknokt om een goed leven te krijgen ondanks je ziektes. Je bent sterker dan de meesten.

Altijd moeite met het woord ziek want je hoeft er niet mee in bed te liggen.

Met suikerziekte hoef je ook niet in bed te liggen. Zou je dat ook niet accepteren als ziek?

Een psycholoog zei eens ‘je bent manisch depressief GEWEEST’. Maar bij de dsm bestaat dat niet, je hebt levenslang.

Ach ja, het blijft mensenwerk. Voor mensen, door mensen. Ik heb die diagnose ook ooit gehad omdat ik eerst depressief was en een tijdje later psychotisch en daarna lange tijd instabiel. Maar toen ik langere tijd clean bleef verdween dat als sneeuw voor de zon. Echte bipolariteit kom je niet meer vanaf dat klopt.

Anyway vanmorgen verschrikkelijk gehuild. Er moet ook van alles uit denk ik wat nog onderdrukt was. Zo’n gevoel dat ik naar school moest, niet wilde etc.
Het is eigenlijk iets te snel na de dagbehandeling voor mij. Maar wrap wordt echt aangeraden en in het najaar zijn er weer zoveel andere dingen. Gelukkig deze eerste dag gehad nu. En bij deze groep komen er niet steeds mensen bij, en ze zijn ook niet in crisis.

Goed hoor. Ik zou willen dat ik vaker kon huilen.

En nu is het kabinet gevallen. Kunnen we ons daar weer druk om maken 😉

Ach dat gebeurt zo vaak 😄

Het enige dat ik vrees is dat VVD nog meer zetels krijgt en ons land nóg liefdelozer wordt.

 

[Alinde]

Dank jullie wel!

Eerst even kort, bijzonder dat je zegt dat bipolair nu niet meer van toepassing is. Ik ben in mijn studententijd veel gaan drinken (meer dan anderen) en daarvoor was ik niet instabiel.

Bij de diagnose (met 23) hoorde gedwongen medicatie. En een gesloten opname en daarvan dan weer een trauma.
Trauma is overigens erkend en behandeld.

Maar toen had ik dus zware medicatie, een trauma en ik was heel veel kwijtgeraakt. Kort gezegd mocht ik vanuit de kliniek niets regelen en dat kostte mij mijn woning.

Ik ben eigenlijk nooit zonder medicijnen en zonder alcohol geweest. Misschien ben ik dan idd niet zo instabiel.
(wel jaren zonder alcohol maar wel medicatie al die tijd)

 

[Alinde]

Ik vertelde iemand over wat dingen die spelen in de familie. 2 mensen met vergevorderde kanker, tussen 20 en 50. Een zieke ouder en een andere ouder die daar moeite mee heeft.

Diegene vroeg of ik niet eens met de poh kon gaan praten. Zij wist niet dat ik bij ggz al hulp heb.

En toch, het gaat eigenlijk nooit over wat er aan de hand is. Qua life events. Alleen of je nog genoeg uren slaapt en of je wel op tijd opstaat enzo. Of je nog medicatie in huis hebt.

En spv komt altijd met opties voor cursussen en online modules en nog meer praatgroepen maar gewoon luisteren eigenlijk niet. Niet als het over life events gaat.

Ik weet ook niet wat ik kan verwachten en hoe dat bij de Brijder gaat. Of dat je er vanuit moet gaan dat ggz crisismanagement is maar niet over het leven inhoudelijk gaat. Wellicht moet je die dingen gewoon zelf regelen en zelf betalen.

Bij de dagbehandeling begreep ik dat best veel mensen ook een route volgen buiten ggz om. Mijn vorige psychiater moest daar niets van weten, wilde zelfs niet dat ik met iemand van de kerk ging praten. Alles moest onder zijn paraplu alleen hij had maar twee keer per jaar 45 minuten.

De leegte die er was dit voorjaar, daar is niets aan veranderd. Ik mag dan nuchter zijn en weinig medicatie gebruiken, ik voel mij in een soort kooitje waarbij ik nu in het gareel moet maar ik haal daar geen voldoening uit.

Was geraakt toen ik las dat een kennis (jaar of 20 ) op de Amsterdamse toneel en kleinkunstacademie zit. Dat soort dingen vind ik zo gaaf maar ik doe er zo weinig mee. Bij zoiets kan mijn vuurtje weer gaan branden.
Had juist nog aan die mensen gedacht, aan haar en haar ouders.

 

[Alinde]

Het is ook een rare toestand.

Toen ik was opgenomen jaren terug, moest je ook een beetje oefenen met alleen thuis zijn voor je naar huis kon.
(toen ging ik gewoon feesten op dat soort dagen maar oké)

Nu zijn er geen vrijwillige opnames meer en ben ik nog steeds bij familie maar die ‘rekent op mij met eten’. En SPV maakt soms vooraf een schema voor de week maar dat is ook raar. Want zo ben ik vorige week naar een festival geweest maar er wilde niemand mee en ik had het gevoel dat ik daar toch moest blijven want dat was afgesproken.

Tegelijk als ik nu zou zeggen, ik ga weer alleen wonen, dan val ik misschien weer in datzelfde gat. Zeker als het zo warm is, is het best rot in die flat.

Overigens ben ik met nog een verslaving gestopt: Tinder. Er waren zondagen dat ik bleef swipen en er waren maandagochtenden dat ik dacht: moet ik nu 20 mannen antwoorden? En hoe de laatste gesprekken verlopen zijn toen ik te dronken was om te typen verdient ook geen schoonheidsprijs.

Het Tindert makkelijker als je een interessante baan hebt en een paar leuke vakanties om over te vertellen. Als ze vragen wat voor werk je doet en je werkt niet, wordt het snel ongemakkelijk.

Overigens wil ik mij voor de structuur op de korte termijn weer melden bij de dagbesteding. Het is invulling maar ik word er niet blij van. Maar voor nu voor herstel wel goed.

 

[Alinde]

Vanavond mijn eerste avondje weer in mijn eigen huis.

Zo fijn.

Ik voel dat het verdriet er nog steeds is. Of weer. Er was iemand overleden en ik hoorde dat op maandagochtend. Diezelfde woensdagavond hebben ‘ze’ me thuis bezocht. Dat was een heleboel flessen wijn later. Overigens ben ik niet zo lang van de radar geweest, ik had rond 17 uur iemand geappt dat ik wat later kwam en daarna was ik passed out en rond 22 uur was familie hier.

En nu zijn we 10 of 11 weken verder. Maar die persoon is nog steeds dood uiteraard.

De alcohol is niet zo’n gevaar. Ik weet alleen niet zo goed wat dat wel lekker is om te drinken maar dat kunnen ze me bij Brijder leren.

De benzo’s zijn lastiger omdat ik af en toe echt opgefokt ben en de omgeving daar weer op aanslaat etc. Voor hun ben ik makkelijker met mijn pammetjes. Ik heb wel gemerkt dat een duik in koud water mij helpt en gelukkig woon ik in waterrijk gebied. Als ik altijd een badpak en handdoekje mee heb ben ik deze zomer even gered.

 

[_shikantaza]

Vanavond mijn eerste avondje weer in mijn eigen huis.

Zo fijn.

Ik voel dat het verdriet er nog steeds is. Of weer. Er was iemand overleden en ik hoorde dat op maandagochtend. Diezelfde woensdagavond hebben ‘ze’ me thuis bezocht. Dat was een heleboel flessen wijn later. Overigens ben ik niet zo lang van de radar geweest, ik had rond 17 uur iemand geappt dat ik wat later kwam en daarna was ik passed out en rond 22 uur was familie hier.

En nu zijn we 10 of 11 weken verder. Maar die persoon is nog steeds dood uiteraard.

De alcohol is niet zo’n gevaar. Ik weet alleen niet zo goed wat dat wel lekker is om te drinken maar dat kunnen ze me bij Brijder leren.

De benzo’s zijn lastiger omdat ik af en toe echt opgefokt ben en de omgeving daar weer op aanslaat etc. Voor hun ben ik makkelijker met mijn pammetjes. Ik heb wel gemerkt dat een duik in koud water mij helpt en gelukkig woon ik in waterrijk gebied. Als ik altijd een badpak en handdoekje mee heb ben ik deze zomer even gered.

Pas op met Alcohol en Benzo’s. Tijdens is het link omdat ze elkaar versterken. Maar ook na een afbouw kun je er last door krijgen.

Er is zat lekkers te drinken. IJskoud kraanwater, thee in overvloed als je naar Simon Levelt / toko ofzo gaat. En als je van fris houdt, check https://drankerij.nl - keus genoeg.

 

[Alinde]

Dank je.

Ook de tips van fris. Ik heb jaaaaren geleden orthomoleculair advies gehad en dan mocht je geen suiker en zoetstoffen. Later begreep ik dat ze bij iedereen dat advies geven. Dat kan ik nu gaan loslaten. Ivm slaap is mij ook alle caffeinehoudend incl icetea afgeraden vanaf 14 uur, door de arts.

Het is even zoeken. Ik heb nog een keer 0,0 bier gedronken maar dat was geen succes. Je lijf herkent toch dat kleine beetje alcohol en slaat op tilt.

De medicatie klopt steeds niet, dus het werd weer zitten en praten. (Moeder)
Ik had al aangegeven dat ik niet steeds over mijn zieke vader wil praten en vandaag ook niet over de WMO wil praten.

Ik ben begonnen over Nick en Simon (of eigenlijk Nick zonder Simon), over mijn fietstochtje van gisteren… maar het gaat toch weer over pillen, psychiaters en de zin van het leven.

Ik zie toch een groot nadeel van dat ze geen opnames meer aanbieden maar de mensen bij familie onderbrengen. Dan krijg je dit. Er waren meer mensen bij dagbehandeling die ‘vroeger’ naar de open afdeling gestuurd zouden zijn maar nu een combinatie krijgen van familie, dagbehandeling en IHT verpleging. En hoe kut mijn opname ook was, ik vind dit geen vooruitgang.

Vandaag mijn laatste kunstwerk opgehaald van de dagbehandeling. Vorige week woensdag lukte dat niet vanwege de storm. Was fijn er nog 1 x terug te zijn. Het creatief lokaal was mijn thuis, 8 weken lang. Ik had nog even in de huiskamer willen kijken maar deze was in gebruik voor iets anders en het was goed zo.

Misschien boek ik een stedentrip in NL, tussen alle behandelingen door. Niet om te gaan drinken of gebruiken, maar heel even nieuwe beelden op mijn netvlies.

Ik ben moe van aardig doen. Ik moet de hele dag aardig doen, ook deze week weer omdat de medicatie niet klopt maar die mensen daar allemaal niets aan kunnen doen. Althans niet de mensen van het secretariaat en niet die van de apotheek. Aardig tegen de nieuwe mevrouw van WMO, tegen de bezorger, de monteur, het buurmeisje.
Misschien zou ik liever een potje schelden maar dan krijg ik daar weer gezeik over.

Bij de dagbehandeling kon je nog ongegeneerd een kutdag hebben maar dat lijkt nu niet te mogen.