Wat luister je nu?

Lemmy

Badass junkie

Ook John McVie en Mick Fleetwood spelen op de meeste van de nummers. Het ging eigenlijk een Fleetwood Mac album worden, maar Stevie Nicks kon niet beslissen of ze nu ging meewerken of niet.
 

Deadwing

Wijs gebruiker

Ik was 8 of 9 jaar oud of toen mijn oudere broer thuiskwam met deze plaat. Maakte veel indruk, vond sommige afbeeldingen in de lp angstaanjagend herinner ik me nog. Uitgebracht in 1978 volgens mij. De muziek is nog steeds goed.
 

Anjovis

Bewuste gebruiker
Desondanks zijn onaanvaardbare fratsen blijf ik van zijn muziek houden. Het is een moeilijke mentale uitdaging om zijn persoonlijkheid te scheiden van de geniale artiest. Lady Di is ooit naar hem gaan kijken en toen heeft hij dit nummer niet willen zingen uit respect voor haar.

 

Casrus

DF-koning

Ik was 8 of 9 jaar oud of toen mijn oudere broer thuiskwam met deze plaat. Maakte veel indruk, vond sommige afbeeldingen in de lp angstaanjagend herinner ik me nog. Uitgebracht in 1978 volgens mij. De muziek is nog steeds goed.

Mijn ouders hadden die plaat ook. Hij is naar een neef gegaan. Één van de nummers was in de jaren '80 (?) nog een hit.

Later, bij mijn overleden vriend heb ik een dvd gedraaid van een film opname van het hele stuk gespeeld door een orkest in een concertzaal/theater, waar de dochter van de componist ook aan mee deed.

Mijn vriend (geboren in 1940) zei dat er zoveel herhalingen in de muziek zaten dat het haast ontoelaatbaar was.
 

BelowTheFlow

Wijs gebruiker
Spotify werd kennelijk moe van de pianomuziek die ik ik al de hele dag luisterde.

Plotseling Symphonie Fantastique van Berlioz (niet in mijn favo, life gehoorde uitvoering, Residentie Orkest, Alain Lombart, komt later wel ! - als ik het ooit uit de opslag krijg)

Nu dus LSO olv. Sir Colin Davis
 

BelowTheFlow

Wijs gebruiker
Het nummer dat bij mij onlosmakelijk is verbonden met MDMA is toch wel deze:

I feel you.

That single number for you when it hits.
For me my single number was completely prior to drugs (just sipping Armagnac in the Roxy. The number , how ever old fashioned, is still on my vizor, no limit.
 

BelowTheFlow

Wijs gebruiker
Don't know what I heard on the Roxy (my first MDMA experience)

Then when unexpectedly, MDMA hit me, (same place) the vibe was differrent. Opening my vizor.
Afterwards, I was introduced to the midnight baker who at the time produced the most magical bread, best eaten before opening hours. Such a pity that this "just need to know, " shop did not exist far longer much afterwards .
Visited that place for a few other years (until it stopped doing early morning service). And soon, the bread was "different: More commercial"
A treasure gone.
(that person who introduced me, has a place in my heart, for ever)
 

Deadwing

Wijs gebruiker
Mijn ouders hadden die plaat ook. Hij is naar een neef gegaan. Één van de nummers was in de jaren '80 (?) nog een hit.

Later, bij mijn overleden vriend heb ik een dvd gedraaid van een film opname van het hele stuk gespeeld door een orkest in een concertzaal/theater, waar de dochter van de componist ook aan mee deed.

Mijn vriend (geboren in 1940) zei dat er zoveel herhalingen in de muziek zaten dat het haast ontoelaatbaar was.
Ik had dat optreden heel graag willen zien. Wist niet eens dat het heeft plaatsgevonden..

interessante opmerking over die herhalingen. Begrijp denk ik wel wat je vriend bedoelt maar dan moet ik de hele plaat weer eens aandachtig beluisteren.
 

Casrus

DF-koning
Ik had dat optreden heel graag willen zien. Wist niet eens dat het heeft plaatsgevonden..

interessante opmerking over die herhalingen. Begrijp denk ik wel wat je vriend bedoelt maar dan moet ik de hele plaat weer eens aandachtig beluisteren.

Die thema's en die geluidjes zijn héél mooi, maar ze worden me nét iets te vaak herhaald.

Wie-oeh! Whoehoe! Whoehoe!

The changes of anything coming from Mars are a million to one they say... the chances of anything coooming from Mars are a million to one... but still they come!


Die film met Tom Cruise was suck.

OT: Julianne Werding...

Grossstadtlicher (1980, Duitse versie van Hollywood Seven)



Du Schaffst es! (Julianne Werding, cover van Roy Orbison).

 
Laatst bewerkt:

Deadwing

Wijs gebruiker
Die thema's en die geluidjes zijn héél mooi, maar ze worden me nét iets te vaak herhaald.

Wie-oeh! Whoehoe! Whoehoe!
Ik dacht al dat je die geluidjes bedoelde. Mee eens hoor al stoorde het mij iets minder.

De film met mijnheer Cruise begon spectaculair met de tripods en de ‘ foghorn ‘ geluiden. Pas geleden dat begin nog eens I op YouTube gezien. Dat was erg indrukwekkend en angstaanjagend. Maar halverwege verzandde het weer op zijn Hollywoods in een erg slechte en cliché film. Erg jammer.
 
Laatst bewerkt:
Bovenaan