Dat klopt zonder meer.
Maar, een verslaving is geen keuze...alhoewel het wél een keuze is, om de allereerste keer dat je de drug of het middel neemt, je een keus maakt.
Maar ik ken niemand die een bewuste keuze heeft gemaakt, om voor het leven can een junk te kiezen. Welnee. Terug naar de eerste keuze dit:
die eerste keer drinken, of gebruiken daar kan je óók nee op zeggen.
Voila, dat er dan na die eerste foute keuze een duivel wakker wordt gemaakt, die tot het verslavingsgedrag gaat leiden, ( bij mij was dit na de eerste joint het geval) wel aan, daar weet je in den beginne dus helemaal niets van...En zo begint de cyclus van een groeiende verslaving aan het een of ander. Na een hele hoop shit ontstaat er vaak dit: op een gegeven moment, vaak járen later pas, dat je een keuze maakt om óf door te gaan tot en met het gaatje, óf je gaat er mee stoppen.
Een goede tussenweg bestaat er niet voor een verslaafde volgens mij.
En dat is dus wat ik bedoeld heb met "de verslaving op zich, daaraan kan je niets doen." Nee. Ik blijf ging dit standpunt.
Waar je dan wel iets aan kunt doen, is dus het volgende volgens mij , namelijk: hoe je met dit gegeven verder omgaat".
Lees: doorgaan met alle gevolgen vandien , of stoppen.
Recreatief gebruik , of sociaal drinken als alcoholist, van deze termen begrijp ik dus helemaal niets. Sterker nog, ik vind dit kolder. Onzin. Nee, waanzin.
Een alcoholist kán namelijk niet sociaal drinken. Echt niet.
Ik weet eigenlijk niet eens, wat deze twee woorden betekenen... "sociaal drinken," of " recreatief gebruiken" wie weet dit.? Voor de echte alcoholist bestaat dit domweg niet...
Dus:
Ik ga ervan uit, dat hetzelfde geldt voor alle drugs en middelen, waaraan je verslaafd bent.;Een beetje af en toe, dit werkt gewoon niet. Hooguit eventjes...
Ik heb mensen in de kliniek ontmoet, die na meerdere jaren clean zijn, de gedachte hadden gekregen, dat het wel weer eens een keertje kon.
Wel aan. Het liep dus volledig fout met deze mensen, zij hadden allemaal een terugval, en vaak eentje, die razendsnel toesloeg, en die mensen binnen de kortste keren terug bij af had gebracht.
Enkele mensen uit die groep gebruikten zelfs méér, dan dat ze namen toen ze voor de eerste keer in de kliniek terecht waren gekomen. Aanzienlijk meer zelfs.
Een soort van inhaalslag ....
En ikzelf heb hetzelfde mogen ervaren, drie of vier keer zelfs.
Terug de kliniek in gezopen. En dan dit voorbeeld:
Eén van de cliënten daar aanwezig, was na ruim 4 jaar clean te zijn geweest van een heroineverslaving, toch weer teruggevallen aan dat goedje.
Zelfs zodanig, dat hij op een slecht moment uit de kliniek werd gezet. Hij had zelfs in die setting toch weer gebruikt, en dit betekent exit.
Per direct. (Logisch)
Het was op zich best wel een goeie vent. Maar hij kon het lonken dus niet laten...en ging dus uiteindelijk toch voor de bijl.
Wat moet dat goedje toch enorm lekker zijn. Dat kan haast niet anders, lijlt me zo...Maar ik zou die eerste keuze om deze zooi te nemen, beslist niet maken.
Ik heb gezien, wat er dan met mensen gebeurt...alleen al aan deze man!
Juist dit laatste zegt mij, dat je eenmaal verslaafd, dat de rest van je leven bent.
Alleen, je kunt kiezen om deze verslaving niet in de praktijk te brengen.
Dit laatste probeer ik dus. De laatste 15, 16 jaar met succes.
