STELLING: Verslaafd blijf je voor altijd!

[Felikes]

en ik heb me laten vollopen met bier. Sooodeju. Wat kan dat drankje toch ontzettend lekker zijn!

Ik heb bier qua smaak nooit echt lekker gevonden en ik dronk het altijd om losser en gedurfder te worden niet vanwege de smaak. Ik was niet iemand die iedere dag dronk, maar wel altijd te veel áls ik dronk. Op een gegeven moment heb ik er echt een punt achter gezet, 27 if 28 jr. terug. Hoe langer je iets niet neemt hoe meer je dat niet nemen niet wil verpesten. Maar, e.e.a. is natuurlijk maar een slokje ver weg, dan heb je weer gedronken en staat de deur weer open. Het probleem is ook dat Nederland, in tegenstelling tot veel (niet alle) andere landen, een enorme zuipcultuur heeft.

Met roken ben ik na zeer zwaar roken ook gestopt. 's Avonds in bed rookte ik nog een halve sigaret en 's morgens als de wekker afging stak ik dat halfje nog in bed weer op en voor ik de deur uitging had ik er al acht op. Nadat ik ben opgehouden heb ik wel steeds op dienstreizen gerookt, dat mocht dan van mezelf. Trouwens ook toen ik in een depressie terecht kwam. En dan was de eerste sigaret lekker en bij de tweede merkte ik al dat het eigenlijk helemaal niet zo lekker was dat scherpe gevoel in je keel. Op het vliegveld naar huis rookte ik dan weer de laatste. Wat me opviel is ook hoe na een sigaret je vingers al begonnen te stinken en dat dat daarna nog een paar dagen duurde. Ook met borstelen ging dat niet weg. Maar, ik kan niet zeggen dat ik het roken mis. Het drinken trouwens ook niet, maar ik wil het risico om er weer aan te beginnen niet nemen. Als ik ergens tussen drinkers sta ben ik altijd blij dat ik de volgende morgen niet hun kater zal krijgen.

 

[De Zandman]

Ah dat is een leuke reactie
Met drinken stoppen, dat is me gelukt
Met roken stoppen helaas nog niet
Ik rook per dag 3 sigaartjes, veel is het niet maar ik kan deze drie dus echt niet missen!
Een soort van dwangneurose is het
Maar nu dit
Nederland een zuipcultuur,??
Dat vind ikzelf niet.
Kijk eens om ons heen.
Duitsland...bierland. België net zo.
Frankrijk...wijn. Spanje en Portugal idem dito.
Denemarken. Daar wordt de drank steeds duurder hoe hoger je gaat...steeds duurder!
Noem eens een land waar géén drankcultuur heerst??
En nee, geen islamitische landen!!

 

[Felikes]

Ah dat is een leuke reactie
Met drinken stoppen, dat is me gelukt
Met roken stoppen helaas nog niet
Ik rook per dag 3 sigaartjes, veel is het niet maar ik kan deze drie dus echt niet missen!
Een soort van dwangneurose is het
Maar nu dit
Nederland een zuipcultuur,??
Dat vind ikzelf niet.
Kijk eens om ons heen.
Duitsland...bierland. België net zo.
Frankrijk...wijn. Spanje en Portugal idem dito.
Denemarken. Daar wordt de drank steeds duurder hoe hoger je gaat...steeds duurder!
Noem eens een land waar géén drankcultuur heerst??
En nee, geen islamitische landen!!

In Zuid Amerika wordt bv. lang niet zoveel gedronken als in NL. Misschien ook omdat je daar vanwege het klimaat meer buiten kunt zitten en in NL meer binnen en in het café enz. terecht komt. Wel mag je in Z-A je met kerstmis verrot drinken. Met carnaval wordt ook veel gedronken maar lang niet iedereen daar viert carnaval. Zuipen is er in ieder geval lang niet zo gewoon als in NL waar voor elk scheetje, of ook zonder scheetje, bier op tafel komt. Dat wil niet zeggen dat er daar in ZA geen alcoholisten zijn.

In sommige streken is het verboden om alcohol gebruikt te hebben als je achter het stuur zit en dat geldt dan voor wat voor hoeveelheid ook. Het is gewoon helemaal zero tolerance. Op zich geen slecht systeem en het voorkomt dat zielige gedoe dat mensen gaan uitrekenen of ze al of niet nog een glaasje mogen drinken, of pas over een uur weer, alvorens achter het stuur te kruipen.

Trouwens stoned achter het stuur is ook gevaarlijk. Ik zat een keer in een auto met een vriend en we waren voor een stoplicht gestopt. Toen dat weer op groen sprong trok hij niet op en ik zei S. het stoplicht staat op groen! Waarop hij stomverbaasd en verheugd antwoordde: Zit IK ??? achter het stuur?

 

[De Zandman]

Hahahhh dan ben je idd wel ver heen, als je al aan het verkeer deelnemende je jezelf gaat afvragen, of je achter het stuur zit....mocht mij zoiets gebeuren, ik stap direct uit!!
In ZA niet zoveel drinken?,?
Dat is niet wat ik ervan weet. (Afrika)
Wat ik daarvan wel weet, kan ik hier niet plaatsen. Het kan namelijk verkeerd vallen bij meelezers, en dat wil Ik niet.
Een zero tolerance vwb alcohol, idd. Het heeft voordelen, en erg veel ook.

 

[Felikes]

In ZA niet zoveel drinken?,?

Ik bedoelde Zuid Amerika met ZA.

 

[De Zandman]

Ok. Het lijkt qua belettering op elkaar...maar vwb de alcohol bizznizz zal er wel een gróót verschil zijn.
Zuid Amerika daar weet ik niet veel over in dit kader.

 

[De Zandman]

Wat de smaak van alcoholische dranken betreft, daar kan ik dit over zeggen:
De enige drank die mij weleens gesmaakt heeft, is bier.
En dat ook nog niet eens altijd.
Als alcoholist zijnde ging het mij dus helemáál niet om de smaak.
Sterke drank vond ik afschuwelijk smaken zelfs...
Het ging mij dus niet om de smaak.
Het was mij alleen om het effect te doen! De alcoholroes!
Het eerste uurtje was deze errug lekker, daarna sloeg dat om, en werd ik nogal vaak beroerd. (misselijk)
En dan stelde ik mijzelf de vraag: waarom nou toch weer je zelf ziekzuipen. Daarmee stop ik acuut!
En een halve dag later?? Weer mezelf ziekzuipen, dus.....
En zo kom je in de vicieuze cirkel terecht...

 

[Undercover Buster]

Beste leden.

De titel luid al: Verslaafd blijf je voor altijd!

Verslaving staat in het grote DSM-V boek beschreven als "Stoornis in het gebruik van middelen".

Nu bestaan er stoornissen waar men redelijk goed mee kan leven mits een juiste behandeling. Hierbij kun je denken aan een angststoornis / paniekstoornis.

Genezen doet het niet máár wel grotendeels. Men kan weer leven zonder angst/paniek. Men leert leven met angst, de denkpatronen worden door middel van therapie afgeleerd en nieuwe patronen worden aangeleerd.

Geldt dat ook voor verslaving? Is verslaving 'af te leren'? Bestaat er de mogelijkheid om de gedragsproblemen zo dusdanig te beïnvloeden dat men weer kan gebruiken zonder dat er op langere termijn (nogmaals) problemen ontstaan.

Of is verslaving is levenslange stoornis die het niet mogelijk maakt 'normaal' met middelen en/of gokken/seks/gamen noem het maar op om te gaan.

Benieuwd naar jullie meningen/ervaringen!

Het gaat al fout met de aanname van wat in het DSM-V boek staat 100% waarheden zijn.
Het is slechts een handleiding. Een handboek wat om een of andere reden wereldwijd gevolgd word door de meeste specialisten en anderen om diagnoses vast te stellen.
Er zijn ook ontelbaar veel mensen, professionals dus die het helemaal niet eens zijn met de helft wat in dat boekje staat.
Zo bevat het een hele hoop tegenstrijdigheden.
Heb je het al eens gelezen?

Alles wat in de DSM boekjes staat is voortgekomen uit een aantal ondervraagde Amerikaanse psychiaters, welke hun MENING delen.
Meningen zijn geen feiten.

We zitten momenteel op DSM deel 5 , straks als deel 6 komt kan er een hoop andere informatie in staan.
Dat was met voorgaande edities ook het geval.
Ligt er maar net aan wat de ondervraagden voor mening geven.

Een verslaafde ben je natuurlijk niet voor altijd.
In Amerika zeggen ze dat nogal graag, eens verslaafd altijd verslaafd. Of, ik zal altijd verslaafd zijn. Of, ik ben een verslaafde maar ben al 6 jaar clean. Of, ik kan er niets aan doen het is een ziekte waar ik nooit van zal genezen.
Bullshit.

De ene persoon kan verslavingsgevoeliger zijn dan de andere maar dat wilt dus niet per definitie betekenen dat iedereen die ooit verslaafd is geweest altijd verslaafd zal blijven.
Het ene middel is lastiger te verslaan dan het andere misschien maar uiteindelijk kan iedereen afkicken en er vanaf blijven. Al ligt het voor zijn of haar neus.
Als je een middel echt beu bent en er echt aan toe bent het niet meer te gebruiken dan gebruik je dat niet meer, en laat je je ook niet overhalen of je gebruikt het af en toe, kan ook makkelijk. Waarom niet?
Wie zegt dat dat niet kan? Genoeg mensen die het wel kunnen.

Hoe kun je dan zeggen dat het een ziekte is?
Waarom kan de een het dan wel en de ander dan niet? Ze hebben beide dezelfde ziekte zogenaamd.
Bullshit. Misschien kun je het een ziekte noemen, maar dan toch in ieder geval een ziekte waar je van kunt genezen.
Puur op wilskracht alleen al.
Verslaving is niets meer dan een gewoonte. Doorbreek de gewoonte en je bent niet verslaafd meer.

Ik kan zoveel mensen opnoemen die op eigen kracht helemaal gestopt zijn. Hoe kan dat dan? Waren die niet ziek? Of zijn die nog steeds ziek ook al zijn ze al tiental jaren clean? Na tiental jaren dagelijks gebruik?

En hoe zit het met mensen die 40 jaar gerookt hebben en van de ene op de andere dag stoppen?
Dat soort mensen kent iedereen vast wel iemand van.
Waren die niet verslaafd? Zijn die niet ziek meer opeens dan?
Ze hadden de gewoonte te roken, toen zij die gewoonte eenmaal echt beu waren konden ze gewoon stoppen. Zonder nicotine pleisters of nicotine kauwgom of andere gehypte bullshit die vanwege economische redenen in het leven zijn geroepen.

Fun fact: wist je dat met veel niet lichamelijke maar ook MET lichamelijke klachten testpersonen die placebo’s gebruikten ipv echte medicijnen een beter resultaat haalden dan de mensen die de echte medicijnen gebruikt hadden? Zelfs bij onderzoeken met nep operaties.

Edit. Hier even een stukje gekopieerd over de DSM en dan zie je meteen al dat het een hoop tegenstrijdigheid is met vooral aannames en meningen en absoluut niet berust is op feiten, absolute zekerheden of absolute waarheden

De Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM) is een classificatie voor psychische stoornissen, ontwikkeld onder verantwoordelijkheid van de American Psychiatric Association (APA). In juni 1994 verscheen de vierde editie (DSM-IV), in 2001 verscheen een tekstrevisie (DSM-IV-TR), in 2014 verscheen de vijfde editie: de DSM-5. De DSM is ontwikkeld voor gebruik bij met name onderzoek. Door internationaal dezelfde criteria af te spreken voor psychiatrische aandoeningen wordt onderzoek en communicatie duidelijker en betrouwbaarder. De DSM is dus een classificatiesysteem, ten onrechte wordt het als een diagnose-systeem gehanteerd. De beperking van de DSM is ondermeer dat het zeer lastig is om subjectieve klachten te objectiveren, de onderzoeker moet afgaan op hetgeen de onderzochte vertelt. Er bestaat geen consensus over de validiteit van psychiatrische syndromen en diagnostische categorieën. De DSM is internationaal het meest gebruikte classificatie-systeem voor psychiatrische aandoeningen, de World Health Organisation heeft ook een classificatiesysteem (ICD-10), waarvan binnenkort de elfde editie verschijnt.

De DSM bestond uit vijf assen: as I klinische stoornis, as II persoonlijkheidsstoornissen, as III relevante lichamelijke aandoeningen, as IV psychosociale en omgevingsfactoren en as V Algehele beoordeling van het functioneren.
Dit 5-assensysteem is afgeschaft omdat de redactie van mening is dat dit uitging van goed van elkaar te onderscheiden psychische stoornissen (as I: egodystoon) en persoonlijkheidsniveau (as ii: egosyntoon), terwijl in de praktijk bleek dat het juist een geleidelijke overgang is. De DSM-5 biedt nu meer ruimte voor het specificeren van ernst, de mate van beperkingen en voor individuele verschillen binnen dezelfde categorie stoornissen.

 

[De Zandman]

Met deze visie ben ik het niet eens.
Ik ben namelijk een alcoholist.
Met dien verstande, ik breng deze verslaving niet in de praktijk.
Dwz. Ik drink niet. Al vele jaren niet meer. Godzijdank.
Ik ben wel degelijk nog altijd een verslaafd mens.
Dit blijkt uit het simpele feit dat, als ik ook maar één keer weer opnieuw een paar glazen ( eigenlijk is één glas al genoeg ) achterover sla, de duivel die alcoholisme heet, wakker maak en wat doet deze demon dan?
Die zorgt ervoor, dat er na slechts enkele minuten er een niet tegen te houden dwang ontstaat, en vervolgens wordt het allemaal weer hetzelfde liedje....
Er gaan dan in een kort tijdsbestek in mijn geval, er nog eens 10, 15, of een hele krat achteraan naar mijn binnenste toe.
Deze dwang, drang, is niet te stuiten. Echt niet.
Ik weet dit omdat dit mij enkele keren is overkomen.
En de ellende is eigenlijk niet te overzien, ruzie thuis weer, een hoop geld over de balk, schade aangericht, kortom, één bak vol met diepe drama's.
Deze volgorde van gebeurtenissen is niet alleen bij mij zo, maar bij vele, vele andere alcoholisten precies hetzelfde.
Bij mij, en ook andere alcoholisten geldt de uitspraak van het eerste glas is er al één teveel, en het onvermijdelijke kratje daarna te weinig, een buitengewoon goede en passende typering.
Bij o.a. de AA gespreksgroepen komt deze uitspraak heeeeel vaak aan de orde.
Alcoholisme is idd een ziekte. En ook nog eens een ziekte, die nogal wat slachtoffers eist.
Die ziekte, die heb je. Voorgoed. Deze blijft altijd sluimerend aanwezig.
En, die sluimertoestand is heel snel weer veranderd in een buitengewoon actieve toestand.
Want als je niet oplet is binnen enkele weken het werk van soms enkele jaren volledig tenietgedaan.
Ik heb precies deze cyclische gang van zaken bij vele andere alcoholisten mogen aanschouwen en je wordt hier beslist niet blij van.
Integendeel.
Ik vind het een in, intrieste vertoning van deze verschrikkelijke ziekte.
Hoe je simpelweg het verslaafd zijn wegwimpelt, het mag natuurlijk jouw mening zijn. Tuurlijk.
Ga eens naar een AA avond. Of twee.
Aldaar zie je hetgeen Ik in deze post beschreven heb....

 

[Undercover Buster]

Jij bent dan verslavingsgevoelig voor alcohol. Is wat anders dan ziek.
Het is geen ziekte die altijd aanwezig is maar een zwak voor alcohol die je hebt.

Immers wat is het verschil van verslaving van het een of het ander, als verslaving een ziekte zou zijn zou die voor alle verslavingen en ieder individu in grote lijnen gelijk moeten zijn lijkt me.


Is inderdaad mijn mening, en die baseer ik op mijn praktijkervaringen.
Maar ik begrijp jouw mening en respecteer die.

Ik vraag me enkel af, als je niet naar die meetingen geweest zou zijn en niemand ooit tegen je had gezegd dat het een ziekte is of je dan ook van mening was dat je ziek was. Of bent.

 

[De Zandman]

Beste heer koekepeer,
Daar wil ik je best een antwoord op geven hoor...op deze vragen. Waarom niet...
Stelling: alcoholisme is een ziekte.

In mijn geval is eea als volgt verlopen:
O ja,
Allereerst nog even nadere uitleg over het feit dat alcoholisme een ziekte is.
Deskundigen, zoals vele artsen, geven aan het dat het gedrag wat iemand vertoont, die praktiserend alcoholist is, daar de definitie van "ziekte" aan.
Niet zo maar de een of andere jan lul, niet ik, nee, deskundigen in deze materie.
In Duitsland bijvoorbeeld noemt de artsenij het "alcoholkrankheit".
Wanneer iemand gedrag vertoont van het zichzelf ten gronde richten met alle details daarvan er op en eraan, omdat hij niet (meer) buiten het gebruik van in dit geval alcohol kan, dan is er toch echt wel wat méér aan de hand, dan louter en alleen een gevoeligheid, of een zwak hebben voor die alcohol.
Nee, dat gaat echt wel een beetje dieper. Zelfs veel meer, dan een beetje.zeg naar gerust heel véél.
Want (ook al weer in mijn geval) als deze mensen die vloeistof binnen krijgen, dan krijgen nogal wat van deze mensen zogezegd de kolder in de kop.
Daarmee bedoel ik, dat er heel vaak geen houden meer aan is, want het wordt steevast een slemppartij.(vandaar ook de bovengenoemde uitspraak) , want steevast gebeurt er iedere keer hetzelfde.
En dat is namelijk het zichzelf tot aan de rand toe vol laten lopen met alcoholische dranken. Soms doet de soort, of de naam er al helemaal niets meer toe, als er maar alcohol in het drankje in casu zit. Soms zelfs spiritus!
Dat is geen "normaal" gedrag meer, los van het feit dat velen dit voltanken helemaal niet eens willen, nee, zij kúnnen gewoon niet anders.
Zij hebben geen maat gevoel meer, zij kennen ook geen maat, nee, het is direct alles, of niets.
Dit komt ook steevast regelmatig weer aan de orde bij een AA groepsleiding..
Na twee of drie glaasjes stoppen, dat kunnen deze mensen niet. Ikzelf al helemaal niet.
Het zgn. "Sociaal drinken" wat een in mijn ogen belachelijke betiteling...
.In mijn ogen is deze typering niks meer of minder dan het verantwoord met drank kunnen omgaan.
En juist dit het slechts bij enkele glaasjes kunnen houden, dit is voor een alcoholiker (duits) bijna niet te doen. Ikzelf dus incluis.
Hoe kun je het anders noemen dan een ziekte als:
je dus je zó vaak, en zo vroeg mogelijk in de ochtenduren al, je voor de deur van de kroeg, of van de slijter staat, om weer te kunnen beginnen met innemen?
Plús het iedere keer weer, wetende dat je weer een zware kater krijgt, je jezelf tóch weer voltankt, en je zowat je hele salaris aan de drank besteedt?
En, je jezelf in de schulden werkt, omdat op een gegeven moment het salaris te laag is om iedere dag onder invloed te kunnen zijn? Immers, er is steeds meer nodig, om de roes weer te kunnen krijgen, het lichaam went eraan?
Is dit een normaal gedrag?
En dan ook nog het op de koop toenemen van alle andere ellende, zoals relatiebreuk, ongevallen, dakloos worden, noem het maar op, en dit allemaal door de drank?
Voorts, als alle geld op is, en je dus geen drank meer kunt kopen, de ontwenningsverschijnselen? Want reken er maar op, je gaat je zeer kut voelen hoor,
Ben je dan gezond, of ziek?

Voor mij is het antwoord op al deze vragen heeel erg duidelijk, en helder.
En voor heel veel anderen, die ik gekend of ontmoet heb, is dit ook het geval.
Hoe merk je het, hoe kom je erachter?

Nu in mijn geval dus, krijg je na een korter of langere tijd in de gaten, dat er iets mis is. Er klopt iets niet.
Er gaat van alles verkeerd.
Afspraken missen, vergeten, niet op tijd kunnen komen op afspraken, geld op, enz enz,
In mijn geval, na enkele jaren van steeds meer, en vaker drinken, groeide dit gevoel.
Voorbeeld:
Om exact 10.00 uur in de ochtend stond ik voor de deur van mijn stamcafé.
De kastelein was er meestal nog niet, maar wel iemand van een schoonmaak bedrijf.
Ja, dat was een kleine meevaller, want ik mocht dan zelf mijn glas voltappen, en het grote voordeel daarvan was, dat in deze gevallen ik de schuimkraag van het bier tot ongeveer 1 millimeter kon kleinhouden, en juist deze manier dus van inschenken leverde mij 2 extra slokken bier op.
Klasse!! Bingo! 2 slokken bier extra, voor 0 .00 euro!
En ja, dit kunstje probeerde ik iedere morgen dus opnieuw.
Nu kan ik hiervan zeggen, hoe verknipt ben je dan. Dit soort trucjes.
En dit gedrag, dit is volfens mij, dus alcoholisten gedrag.
Een beter voorbeeld ken ik eigenlijk niet.
We gaan nog even verder in de uitleg modus,
Na enkele jaren dus van steeds verder jezelf naar het in de goot terechtkomen stadium te hebben gewerkt, steeds meer zware ruzies, schulden, anyway,
op een gegeven moment besefte ik dat dit zo niet meer verder kon.
Altijd beroerd, berooid, en bijna alles kwijtgeraakt wat mij lief was, ik kon zo niet meer verder.
Vervolgens heb ik hulp gezocht, ben deze kreeg ik.
Dat betekende voor mij dus de afkickkliniek in. Crisisopname.
Detox van enkele weken, en daarna bezig zijn met herstel. Het moeilijkste gedeelte overigens .
Dit deed ik zo als het mij geadviseerd werd.
Zo kwam ik ook bij de AA terecht.
Eerst meerdere avonden per week, en geleidelijk minder vaak.
En in dit hele traject leerde ik, vraagsteller, dat verslaafd zijn aan alcohol, drugs, gamen, gokken, noem het allemaal maar op, dat dit een ziekte is. En ook, dat het niet om een griepje gaat, of een zwak hebben voor iets, of een gevoeligheid voor iets.
Nee. Het gaat om een ziekte, en ook nog eens geen ernstige ziekte óók.
Er vallen dus doden bij. Ja. Nog altijd.

Of het nou heroïne is, coke, alcohol, gokken, dat maakt volgens mij geen flikker uit.
Nog een karakteristiek puntje.
Vele alcoholisten drinken niet (meer) voor de smaak van drank. Ik al helemaal niet.
Sommige hebben wel favoriete drankjes, maar de meeste kijken allereerst naar het percentage alcohol.
Want hier gaat het tenslotte om...
Ikzelf vond bier (De zwaardere soorten) niet eens echt lekker. Nee, het ging mij louter en alleen om het effect!
Ik vond de eerste twee glazen niet te pruimen eigenlijk.
Dus die eerste twee, drie goot ik in één teug naar binnen. Zo snel mogelijk. Bah. Dat werd dan na vijf minuutjes anders, maar in het begin van ieder drinkgelag, ik vond het eerste glas zeeeeer smerig van smaak. Aldus: naar binnen! En snel!
Sterker nog. Ik heb maar heel weinig mededrinkers gekend, die zó snel het bier naar binnen piept en, als ik.
Beslist niet iets om trots op te zijn, maar in die tijd was ik het wel. Zeer zeker.
Hoe vaak deed ik mee aan een soort wedstrijd van wie er het snelste 20 glazen bier leeg kon drinken? Of, beter nog, kon zuipen? Slempen?

Ik verloor maar weinig van deze drinkgelagen, een en ander tot groot vermaak van de andere vaste gasten...
Niet te bevatten eigenlijk dit alles achteraf.
En maar doorgaan. Tot het gaatje...
En toch moet ik zeggen:
Ik vond de "flash" van de eerste drie, vier glazen heerlijk. De roes, die ineens binnenkwam, als de alcohol het brein bereikte.
Dit verschijnsel kennen de mensen, die heroine spuiten, óók ...zo is me tenminste verteld...
En dan de vraag: waaróm.
Waarom, in vredesnaam, deed ik dit.
Daarvoor heb ik enkele verschillende antwoorden, ik zet ze hier toch even neer.
Het eerste effect, het verdovende gevoel, van allerlei problemen , die je niet goed meer aankunt. Heerlijk is dat, want, je voelt deze soms giga grote narigheden (even) niet. Altijd fijn, nietwaar?
Na 6 jaren Vreemdelingenlegioen, plus een aantal zeer heftige andere levenservaringen, (waardoor ik overigens naar Marseille vertrok)
Dan heb je wel wat redenenbdenk ik zo.
En dan nog, in het algemeen,
Alcohol maakt de tongen los.
Onder invloed zijnde, durf je veel meer. Je durft nu dus wél op die ene mooie meid af te stappen, om haar te proberen om te versieren. Ik wel.
Een blauwtje lopen is dan lang zo pijnlijk niet meer...verder,
Alcohol maakt vaak vrolijk, je krijgt een lekker, fijn gevoel. (van korte duur, overigens) best wel jammer....
Want, het leven is hard, nietwaar?
Kei, en keihard, zonder aanzien des persoons!
Met drank wordt het leven even iets minder hard...voor mij, dan.

Al deze kenmerken vind je terug bij allerlei verschillende drugs, ik lees het tenminste wel zo hier op DF

Het enige verschil is volgens mij, de naam van het middel, de drug, of de naam van de bezigheden, die je niet meer kunt nalaten, zoals gokken, of gamen, porno kijken enz enz.
Waar je uiteindelijk terecht komt, is naar mijn ervaring, allemaal hetzelfde.
Namelijk, de goot. Of: daklozen opvang.
Het Leger des Heils. En: naar de klote. Of: het graf in. Ik was daar bijna. Net niet gelukkig.

Ten leste: je leert in dit circuit óók, dat je van deze ziekte nooit meer geneest.
En daar kan je helemaal niets aan of tegen doen, deze kutziekte. Die ziekte, die is er op enig moment nu eenmaal.
Ikzelf ben ermee geboren, aanleg ervoor zeer zeker, maar, er zijn natuurlijk ook mensen, die geleidelijk, langzaam aan deze ziekte ontwikkelen.
Bijvoorbeeld het zgn. Slaapmutsje.
Dat begint met één glaasje voor het slapengaan, en dan langzaam aan naar een hele fles toe. Lekker langzaam aan, naar soms onweerstaanbaar. Een hellend vlak zogezegd.

Het begin van de afhankelijkheid is eigenlijk overal hetzelfde. En het einde ervan, óók volgens mij.
Namelijk Je kunt niet meer zonder. Daar ga je naartoe.

Niets aan te doen, als je eenmaal deze ziekte hebt.
Maar, Wat je wél kunt doen is bezien, hoe je ermee omgaat. Alweer, volgens mij.
Dat gaat dus soms wél.
Maar, lang niet iedereen slaagt hierin.
In de kliniek kreeg ik bij binnenkomst te horen:
Kijk links, rechts, voor, en achter je. Slechts één, of twee zullen Het gaan halen...best wel negatief misschien maar ik heb ervaren dat dit wel klopt, jammer genoeg.
En ben je er dan toch vanaf? Wat dan?
Anders ga aan leven. Radicaal.
Andere vrienden zoeken. Andere hobbies.
Maar,
Altijd alert blijven was de aan mij gegeven boodschap. Want:
Een terugval is zó gepiept.
In mijn geval:
Als ik weer begin te drinken, al is het maar één glas bier, dan weet ik, dat ik binnen laten we zeggen enkele weken, weer helemaal terug ben midden in de draaikolk van shit. Ellende. Geen geld. Geen huis. Geen ... enz enz.

En hiermee hoop ik aan de vraagsteller, de heer koekepeer, het duidelijk te hebben kunnen uitleggen.
Alcoholisme, drugsverslaving, het is dus een ziekte.

Wat een enorm verhaal misschien weer, ik kon het niet nalaten om er zo open mogelijk over te zijn.
Misschien dat een ander er iets aan heeft....
Voila .

 

[Undercover Buster]

Daar wil ik je best een antwoord op geven hoor...
In mijn geval is eea als volgt verlopen:
Allereerst nog even uitleg over het feit dat alcoholisme een ziekte is.
Deskundigen, zoals vele artsen, geven aan het gedrag wat iemand vertoont, die praktiserend alcoholist is, er de definitie van "ziekte" aan.
Niet zo maar de een of andere jan lul, nee, deskundigen in deze materie.
In Duitsland bijvoorbeeld noemt de artsenij het "alcoholkrankheit".
Wanneer iemand gedrag vertoont van het zichzelf ten gronde richten met alle details daarvan er op en eraan, omdat hij niet buiten het gebruik van in dit geval alcohol kan, dan is er toch echt wel wat méér aan de hand, dan louter en alleen een gevoeligheid, of zwak hebben voor die alcohol.
Nee, dat gaat echt wel een beetje dieper. Zelfs veel meer, dan een beetje.zeg naar gerust heel véél.
Want (ook al weer in mijn geval) als deze mensen die vloeistof binnen krijgen, dan krijgen nogal wat van deze mensen zogezegd de kolder in de kop.
Daarmee bedoel ik, dat er heel vaak er geen houden meer aan is, (vandaar ook de bovengenoemde uitspraak) , want steevast gebeurt er iedere keer hetzelfde.
En dat is namelijk het zichzelf tot aan de rand toe vol laten lopen met alcoholische dranken.
Dat is geen "normaal" gedrag meer, los van het feit dat velen dit voltanken helemaal niet eens willen, nee, zij kúnnen gewoon niet anders.
Zij hebben geen maat gevoel meer, zij kennen ook geen maat, nee, het is direct alles, of niets.
Na twee of drie glaasjes stoppen, dat kunnen deze mensen niet.
Het zgn. "Sociaal drinken" wat een in mijn ogen belachelijke betiteling.
In mijn ogen is deze typering niks meer of minder dan het verantwoord met drank kunnen omgaan. En juist dit is voor een alcoholiker (duits) bijna niet te doen. Ikzelf dus incluis.
Hoe kun je het anders noemen dan een ziekte als je dus je zó vaak, en zo vroeg mogelijk in de ochtenduren al, je voor de deur van de kroeg, of van de slijter staat, om weer te kunnen beginnen met innemen?
Plús het iedere keer weer, wetende dat je weer een zware kater krijgt, je tóch weer voltankt, en je zowat je hele salaris aan de drank besteedt?
En, je jezelf in de schulden werkt, omdat het salaris te laag is om iedere dag onder invloed te kunnen zijn?
Is dit een normaal gedrag?
En dan ook nog op de koop toeneemt alle andere ellende Zoals relatiebreuk, ongevallen, dakloos worden, en dit allemaal door de drank?
Voorts, als alle geld op is, en je dus geen drank meer kunt kopen, de ontwenningsverschijnselen?
Ben je dan gezond, of ziek?
Voor mij is het antwoord op al deze vragen heeel erg duidelijk, en helder.
En voor heel veel anderen, die ik gekend of ontmoet heb, is dit ook het geval.
Nu dit, in mijn geval dus, krijg je na een korter of langere tijd in de gaten, dat er iets mis is. Er klopt iets niet.
In mijn geval, na enkele jaren van steeds meer, en vaker drinken, groeide dit gevoel.
Om exact 10.00 uur in de ochtend stond ik voor de deur van mijn stamcafé.
De kastelein was er meestal nog niet, maar wel iemand van een schoonmaak bedrijf.
Ja, dat was een kleine meevaller, want ik mocht dan zelf mijn glas voltappen, en het grote voordeel daarvan was, dat in deze gevallen ik de schuimkraag van het bier tot ongeveer 1 millimeter kon kleinhouden, en juist deze manier dus van inschenken leverde mij 2 extra slokken bier op. Klasse!! 2 slokken bier extra, voor 0 .00 euro!
En ja, dit kunstje probeerde ik iedere morgen dus opnieuw.
Nu kan ik hiervan zeggen, hoe verknipt ben je dan. Dit soort trucjes.
En dit gedrag, dit is dus alcoholist gedrag.
Een beter voorbeeld ken ik eigenlijk niet.
We gaan nog even verder in de uitleg modus,
Na enkele jaren dus van steeds verder jezelf naar het in de goot terechtkomen stadium te hebben gewerkt, steeds meer zware ruzies, schulden, op een gegeven moment besefte ik dat dit zo niet meer verder kon.
Altijd beroerd, berooid, en bijna alles kwijtgeraakt wat mij lief was, ik kon zo niet meer verder.
Vervolgens heb ik hulp gezocht, ben deze kreeg ik. Dat betekende dus de afkickkliniek in.
Detox van enkele weken, en daarna bezig zijn met herstel.
Dit deed ik zo als het mij geadviseerd werd. Zo kwam ik ook bij de AA terecht.
Eerst meerdere avonden per week, en geleidelijk minder vaak.
En in dit hele traject leerde ik, vraagsteller, dat verslaafd zijn aan alcohol, drugs, gamen, gokken, noem het allemaal maar op, dat dit een ziekte is. En ook, dat het niet om een griepje gaat, of een zwak hebben voor iets, of een gevoeligheid voor iets.
Nee. Het gaat om een ziekte, en ook nog eens geen ernstige ziekte óók.
Er vallen dus doden bij. Ja. Nog altijd.
Of het nou heroïne is, coke, alcohol, gokken, dat maakt volgens mij geen flikker uit.
Het enige verschil is de naam van het middel, of de naam van het gedrag.
Ten leste: je leert in dit circuit óók, dat je van deze ziekte nooit meer geneest.
En daar kan je helemaal niets aan of tegen doen, deze kutziekte.
Wat had wél kunt doen is bezien, hoe je ermee omgaat. Dat gaat dus volgens mij wél .
Maar, lang niet iedereen slaagt hierin.
Een terugval is zó gepiept.
Als ik weer begin te drinken, dan weet ik, dat ik binnen laten we zeggen enkele weken, weer helemaal terug ben midden in de draaikolk van shit. Ellende. Geen geld.
En hiermee hoop ik aan de vraagsteller, de heer koekepeer, het duidelijk te hebben kunnen uitleggen.
Alcoholisme, drugsverslaving, het is dus een ziekte.
Voila.

Ik begrijp je verhaal heel goed, ik heb ook een achtergrond en de nodige kennissen.
Maar je praat hier voornamelijk over ziekte in tegenwoordige tijd > wanneer je dagelijks alcohol drinkt.

Die Duitser kan zoveel zeggen maar op iedere arts die het 1 beweerd is een andere die het tegenovergestelde beweerd.
En op het ene onderzoek is wer een ander onderzoek wat dat onderzoek er onderuit haalt.

Ben je ziek als je een slechte gewoonte hebt? Drugs of alcohol zijn niet de enige verslavingen he dat weet jij weet ik uit eerdere berichten van je, ik meen gokverslaving eens ergens gelezen te hebben.

Is iedere roker ziek? Dus de overheid staat toe dat fabrikanten mij ziek maken en erger nog de overheid slaat daar een slaatje uit door middel van accijnsverhoging?

De overheid staat gokken toe, wetende dat mensen daar ziek van kunnen worden? En dan zogenaamd alleen casino’s in beheer van de staat om de zieken in beeld en onder controle te kunnen houden zogenaamd.


Hoe kun je nog ziek zijn als je 20 jaar nuchter bent?

Hoe kan het dat de ene persoon geen enkel probleem heeft met terugval? Zij rustig na een zware verslaving af en toe een keer kunnen gebruiken?

Dat is toch een teken dat het persoonsgebonden is en te maken heeft met gevoeligheid of vatbaarheid voor een middel?
ALs ik snel verkouden ben als ik buiten in de kou loop, ben ik dan ook ziek als ik niet verkouden ben? Of heb ik aanleg ofwel vatbaarheid om snel een verkoudheid te krijgen?

Ik snap je wel hoor. Onze meningen verschillen gewoon. Even goede vrienden. Ik vind heel dat verslaafden ziek noemen iets typisch Amerikaans overdrijvend en dramatisch en eigenlijk neerbuigend en denigrerend naar de verslaafden toe.

Op het moment dat iemand verslaafd is ben ik wel met je eens dat je kunt zeggen die persoon is psychisch ziek.
Klopt.
Maar zodra je niet meer verslaafd bent ben je volgens mij echt niet meer ziek.
Je verslaafdheid is immers over. Dan ben je toch genezen?
Dat sommige mensen kans hebben om een terugval krijgen en weer ziek worden oke, eens. Altijd ziek, oneens.

Met sommige dingen spreek ik mezelf misschien tegen omdat ik in eerste aanvang echt van mening ben dat verslaving niets meer is dan een slechte zelf aangeleerde (tenzij erfelijke) gewoonte en anderzijds wel kan inzien dat op het moment iemand verslaafd is je kunt stellen dat die persoon psychisch ziek is.

Edit. Leuke vraagstelling.
Is er een psychische ziekte die je jezelf kan geven?

Verslaving volgens jullie dan. Maar welke nog meer?
Geen idee. Jullie?

 

[Undercover Buster]

Ik begrijp je volkomen
We delen allemaal onze meningen of ondervindingen en ieder mens is anders dus soms leert men iets van elkaar en soms ook weer niet en dat maakt allemaal niet uit zolang we allemaal elkaar respecteren is het wel leuk een beetje heen en weer te discusseren toch Teksten kunnen soms verkeerd opgevat worden dat is het nadeel van geschreven tektst in vergelijking met spraak.
Een reden waarom ik weiger aan correcte spelling deel te nemen zoals wellicht iedereen al eens opgevallen is haha.

Hier heb je wat over de geschiedenis van verslaving als ziekte door de artsen die verantwoordelijk zijn voor de DSM5 handleiding.
Ik heb al vaker op dit forum aangegeven dat de DSM5 niets meer is dan een handleiding gebaseerd op de meningen van een aantal Amerikaanse artsen en daarom slechts uit veronderstellingen en aannames en meningen is opgebouwd, In ieder geval zeker niet allemaal feiten. Heb ook al eens een link geplaatst waarin specialisten dit bevestigen en ook bevestigen dat gezien het allemaal om subjectieve ondervindingen en beoordelingende DSM criteria geen absolute waarheidsbevindingen bevat.
Bevestiging daarvan is ook het steeds aanpassen van de nieuwe DSM versie.

Misschien vind je dit wel interessant om te lezen. Misschien ook niet. Weet niet of het waardevol is om te lezen maar ik deel het toch maar even.

http://www.tijdschriftvoorpsychiatrie.nl/assets/articles/56-2014-3-artikel-vandenbrink.pdf

 

[Revolutionair]

Op het moment dat iemand verslaafd is ben ik wel met je eens dat je kunt zeggen die persoon is psychisch ziek.
Klopt.
Maar zodra je niet meer verslaafd bent ben je volgens mij echt niet meer ziek.
Je verslaafdheid is immers over. Dan ben je toch genezen?
Dat sommige mensen kans hebben om een terugval krijgen en weer ziek worden oke, eens. Altijd ziek, oneens.

Dit vind ik een goede redenering!
Zo zou je het een ziekte kunnen noemen. Net als je verkouden zou worden. Het komt even en het gaat weg.
Dus het is dubbel.
Maar hier word de vergelijking gemaakt met een verlaving blijft voor altijd, en dat is die ziekte.
En dat klopt niet want dan zet je het in de categorieën van ziektes die vaak ongeneeslijk zijn zoals kanker of een andere heftige ziekte en dat is het niet.
Daarom heb ik een nieuw topic geopend over het leren en afleren van gedragspatronen.
En hoop dat mensen daar meer inzicht krijgen over hun gedrag en dat daar bespreekbaar kunnen maken.

https://drugsforum.nl/threads/het-veranderen-van-neural-patways-that-transmit-message.64968/

 

[Undercover Buster]

Dit vind ik een goede redenering!
Zo zou je het een ziekte kunnen noemen. Net als je verkouden zou worden. Het komt even en het gaat weg.
Dus het is dubbel.
Maar hier word de vergelijking gemaakt met een verlaving blijft voor altijd, en dat is die ziekte.
En dat klopt niet want dan zet je het in de categorieën van ziektes die vaak ongeneeslijk zijn zoals kanker of een andere heftige ziekte en dat is het niet.
Daarom heb ik een nieuw topic geopend over het leren en afleren van gedragspatronen.
En hoop dat mensen daar meer inzicht krijgen over hun gedrag en dat daar bespreekbaar kunnen maken.

https://drugsforum.nl/threads/het-veranderen-van-neural-patways-that-transmit-message.64968/

Inderdaad. Mooi initiatief! Negatieve mindset bereik je niets mee. Denken dat je ziek bent en nooit meer beter word is niet echt een positieve mindset en vooruitzicht. Je gaat er dan bij voorbaat al vanuit dat je levenslang ziek blijft en dat kan nooit bevorderlijk zijn lijkt me.
Behalve voor de afkickklinieks dan

 

[De Zandman]

En hier ben ik het (alweer) niet mee eens. Met alle respect, maar:

Juist het niet goed onder ogen zien van de ziekte alcoholisme, die, zoals in elk geval bij de AA zo wordt geclassificeerd, (ook in afkick klinieken) en dit maakt dat een terugval veel eerder en gemakkelijker zal kunnen plaatsvinden.
Deskundige artsen zeggen exact hetzelfde.
Info in de boekjes, die de AA hanteert, zegt dit eveneens. (Daar zitten geen domme jongens, maar allemaal ervaringsdeskundigen...
Dus,
Het heeft niets, helemaal niets met negatieve gevolgen dramatiek te maken maar juist wel met de ernst van alcoholisme.
Heeft niets met Amerikaans drama te maken.
Let wel.
Velen met mij, en ook ikzelf weten dat er maar zeer weinig voor nodig is om ook na vele jaren droog staan weer terug te vallen in alweer zwaar drinken met alle ellende van dien.
Deze terugvallen gaan werkelijk razendsnel...
Vraag:
Hoe zou dit komen?
Antwoord: omdat je niet geneest.
Na langere tijd van niet meer innemen gaat alcoholisme ahw in een sluimertoestand.
Hij is beslist niet verdwenen, maar staat op de achtergrond.

Zoals ik al eerder heb aangegeven is het drinken van een enkel glas al, en geloof me soms is het eten van een toetje wat met alcohol bereid is, al genoeg om de duivel opnieuw wakker te maken en is de terugval al weer heeeeel dichtbij.
Hiervan heb ik voorbeelden te over van mogen aanschouwen.
Vraag 2.
waarom wordt, als je in de afkick kliniek wordt opgenomen, after shave op alcohol basis, en ook mondwater, van de cliënten afgenomen?
En, wordt er bij de schoonmaak er zeer streng opgelet, wat er met spiritus allemaal gebeurt behalve daarvan een beetje in het sopje te doen?
Zijn dit maatregelen om de cliënten eens lekker te kunnen pesten?
Nee.
Antwoord:
Omdat zelfs de aanwezigheid van deze vloeistoffen, de reuk alleen al, de cliënten danig van streek kunnen maken.
Vraag dit maar eens na....
En, voila

P.S. gedrag leer je volgens mij niet af.
Je leert er een ander gedrag voor in de plaats te kunnen zetten.
Anders met de beslommeringen des levens om te gaan.
In mijn geval weg te blijven uit cafés en dergelijke.
Niet te lang in een supermarkt naar allerlei (nieuwe) biersoorten te kijken.
In de plaats hiervan een nieuwe bezigheid te zoeken....

 

[Casaan]

Beste heer koekepeer,
Daar wil ik je best een antwoord op geven hoor...op deze vragen. Waarom niet...
Stelling: alcoholisme is een ziekte.

In mijn geval is eea als volgt verlopen:
O ja,
Allereerst nog even nadere uitleg over het feit dat alcoholisme een ziekte is.
Deskundigen, zoals vele artsen, geven aan het dat het gedrag wat iemand vertoont, die praktiserend alcoholist is, daar de definitie van "ziekte" aan.
Niet zo maar de een of andere jan lul, niet ik, nee, deskundigen in deze materie.
In Duitsland bijvoorbeeld noemt de artsenij het "alcoholkrankheit".
Wanneer iemand gedrag vertoont van het zichzelf ten gronde richten met alle details daarvan er op en eraan, omdat hij niet (meer) buiten het gebruik van in dit geval alcohol kan, dan is er toch echt wel wat méér aan de hand, dan louter en alleen een gevoeligheid, of een zwak hebben voor die alcohol.
Nee, dat gaat echt wel een beetje dieper. Zelfs veel meer, dan een beetje.zeg naar gerust heel véél.
Want (ook al weer in mijn geval) als deze mensen die vloeistof binnen krijgen, dan krijgen nogal wat van deze mensen zogezegd de kolder in de kop.
Daarmee bedoel ik, dat er heel vaak geen houden meer aan is, want het wordt steevast een slemppartij.(vandaar ook de bovengenoemde uitspraak) , want steevast gebeurt er iedere keer hetzelfde.
En dat is namelijk het zichzelf tot aan de rand toe vol laten lopen met alcoholische dranken. Soms doet de soort, of de naam er al helemaal niets meer toe, als er maar alcohol in het drankje in casu zit. Soms zelfs spiritus!
Dat is geen "normaal" gedrag meer, los van het feit dat velen dit voltanken helemaal niet eens willen, nee, zij kúnnen gewoon niet anders.
Zij hebben geen maat gevoel meer, zij kennen ook geen maat, nee, het is direct alles, of niets.
Dit komt ook steevast regelmatig weer aan de orde bij een AA groepsleiding..
Na twee of drie glaasjes stoppen, dat kunnen deze mensen niet. Ikzelf al helemaal niet.
Het zgn. "Sociaal drinken" wat een in mijn ogen belachelijke betiteling...
.In mijn ogen is deze typering niks meer of minder dan het verantwoord met drank kunnen omgaan.
En juist dit het slechts bij enkele glaasjes kunnen houden, dit is voor een alcoholiker (duits) bijna niet te doen. Ikzelf dus incluis.
Hoe kun je het anders noemen dan een ziekte als:
je dus je zó vaak, en zo vroeg mogelijk in de ochtenduren al, je voor de deur van de kroeg, of van de slijter staat, om weer te kunnen beginnen met innemen?
Plús het iedere keer weer, wetende dat je weer een zware kater krijgt, je jezelf tóch weer voltankt, en je zowat je hele salaris aan de drank besteedt?
En, je jezelf in de schulden werkt, omdat op een gegeven moment het salaris te laag is om iedere dag onder invloed te kunnen zijn? Immers, er is steeds meer nodig, om de roes weer te kunnen krijgen, het lichaam went eraan?
Is dit een normaal gedrag?
En dan ook nog het op de koop toenemen van alle andere ellende, zoals relatiebreuk, ongevallen, dakloos worden, noem het maar op, en dit allemaal door de drank?
Voorts, als alle geld op is, en je dus geen drank meer kunt kopen, de ontwenningsverschijnselen? Want reken er maar op, je gaat je zeer kut voelen hoor,
Ben je dan gezond, of ziek?

Voor mij is het antwoord op al deze vragen heeel erg duidelijk, en helder.
En voor heel veel anderen, die ik gekend of ontmoet heb, is dit ook het geval.
Hoe merk je het, hoe kom je erachter?

Nu in mijn geval dus, krijg je na een korter of langere tijd in de gaten, dat er iets mis is. Er klopt iets niet.
Er gaat van alles verkeerd.
Afspraken missen, vergeten, niet op tijd kunnen komen op afspraken, geld op, enz enz,
In mijn geval, na enkele jaren van steeds meer, en vaker drinken, groeide dit gevoel.
Voorbeeld:
Om exact 10.00 uur in de ochtend stond ik voor de deur van mijn stamcafé.
De kastelein was er meestal nog niet, maar wel iemand van een schoonmaak bedrijf.
Ja, dat was een kleine meevaller, want ik mocht dan zelf mijn glas voltappen, en het grote voordeel daarvan was, dat in deze gevallen ik de schuimkraag van het bier tot ongeveer 1 millimeter kon kleinhouden, en juist deze manier dus van inschenken leverde mij 2 extra slokken bier op.
Klasse!! Bingo! 2 slokken bier extra, voor 0 .00 euro!
En ja, dit kunstje probeerde ik iedere morgen dus opnieuw.
Nu kan ik hiervan zeggen, hoe verknipt ben je dan. Dit soort trucjes.
En dit gedrag, dit is volfens mij, dus alcoholisten gedrag.
Een beter voorbeeld ken ik eigenlijk niet.
We gaan nog even verder in de uitleg modus,
Na enkele jaren dus van steeds verder jezelf naar het in de goot terechtkomen stadium te hebben gewerkt, steeds meer zware ruzies, schulden, anyway,
op een gegeven moment besefte ik dat dit zo niet meer verder kon.
Altijd beroerd, berooid, en bijna alles kwijtgeraakt wat mij lief was, ik kon zo niet meer verder.
Vervolgens heb ik hulp gezocht, ben deze kreeg ik.
Dat betekende voor mij dus de afkickkliniek in. Crisisopname.
Detox van enkele weken, en daarna bezig zijn met herstel. Het moeilijkste gedeelte overigens .
Dit deed ik zo als het mij geadviseerd werd.
Zo kwam ik ook bij de AA terecht.
Eerst meerdere avonden per week, en geleidelijk minder vaak.
En in dit hele traject leerde ik, vraagsteller, dat verslaafd zijn aan alcohol, drugs, gamen, gokken, noem het allemaal maar op, dat dit een ziekte is. En ook, dat het niet om een griepje gaat, of een zwak hebben voor iets, of een gevoeligheid voor iets.
Nee. Het gaat om een ziekte, en ook nog eens geen ernstige ziekte óók.
Er vallen dus doden bij. Ja. Nog altijd.

Of het nou heroïne is, coke, alcohol, gokken, dat maakt volgens mij geen flikker uit.
Nog een karakteristiek puntje.
Vele alcoholisten drinken niet (meer) voor de smaak van drank. Ik al helemaal niet.
Sommige hebben wel favoriete drankjes, maar de meeste kijken allereerst naar het percentage alcohol.
Want hier gaat het tenslotte om...
Ikzelf vond bier (De zwaardere soorten) niet eens echt lekker. Nee, het ging mij louter en alleen om het effect!
Ik vond de eerste twee glazen niet te pruimen eigenlijk.
Dus die eerste twee, drie goot ik in één teug naar binnen. Zo snel mogelijk. Bah. Dat werd dan na vijf minuutjes anders, maar in het begin van ieder drinkgelag, ik vond het eerste glas zeeeeer smerig van smaak. Aldus: naar binnen! En snel!
Sterker nog. Ik heb maar heel weinig mededrinkers gekend, die zó snel het bier naar binnen piept en, als ik.
Beslist niet iets om trots op te zijn, maar in die tijd was ik het wel. Zeer zeker.
Hoe vaak deed ik mee aan een soort wedstrijd van wie er het snelste 20 glazen bier leeg kon drinken? Of, beter nog, kon zuipen? Slempen?

Ik verloor maar weinig van deze drinkgelagen, een en ander tot groot vermaak van de andere vaste gasten...
Niet te bevatten eigenlijk dit alles achteraf.
En maar doorgaan. Tot het gaatje...
En toch moet ik zeggen:
Ik vond de "flash" van de eerste drie, vier glazen heerlijk. De roes, die ineens binnenkwam, als de alcohol het brein bereikte.
Dit verschijnsel kennen de mensen, die heroine spuiten, óók ...zo is me tenminste verteld...
En dan de vraag: waaróm.
Waarom, in vredesnaam, deed ik dit.
Daarvoor heb ik enkele verschillende antwoorden, ik zet ze hier toch even neer.
Het eerste effect, het verdovende gevoel, van allerlei problemen , die je niet goed meer aankunt. Heerlijk is dat, want, je voelt deze soms giga grote narigheden (even) niet. Altijd fijn, nietwaar?
Na 6 jaren Vreemdelingenlegioen, plus een aantal zeer heftige andere levenservaringen, (waardoor ik overigens naar Marseille vertrok)
Dan heb je wel wat redenenbdenk ik zo.
En dan nog, in het algemeen,
Alcohol maakt de tongen los.
Onder invloed zijnde, durf je veel meer. Je durft nu dus wél op die ene mooie meid af te stappen, om haar te proberen om te versieren. Ik wel.
Een blauwtje lopen is dan lang zo pijnlijk niet meer...verder,
Alcohol maakt vaak vrolijk, je krijgt een lekker, fijn gevoel. (van korte duur, overigens) best wel jammer....
Want, het leven is hard, nietwaar?
Kei, en keihard, zonder aanzien des persoons!
Met drank wordt het leven even iets minder hard...voor mij, dan.

Al deze kenmerken vind je terug bij allerlei verschillende drugs, ik lees het tenminste wel zo hier op DF

Het enige verschil is volgens mij, de naam van het middel, de drug, of de naam van de bezigheden, die je niet meer kunt nalaten, zoals gokken, of gamen, porno kijken enz enz.
Waar je uiteindelijk terecht komt, is naar mijn ervaring, allemaal hetzelfde.
Namelijk, de goot. Of: daklozen opvang.
Het Leger des Heils. En: naar de klote. Of: het graf in. Ik was daar bijna. Net niet gelukkig.

Ten leste: je leert in dit circuit óók, dat je van deze ziekte nooit meer geneest.
En daar kan je helemaal niets aan of tegen doen, deze kutziekte. Die ziekte, die is er op enig moment nu eenmaal.
Ikzelf ben ermee geboren, aanleg ervoor zeer zeker, maar, er zijn natuurlijk ook mensen, die geleidelijk, langzaam aan deze ziekte ontwikkelen.
Bijvoorbeeld het zgn. Slaapmutsje.
Dat begint met één glaasje voor het slapengaan, en dan langzaam aan naar een hele fles toe. Lekker langzaam aan, naar soms onweerstaanbaar. Een hellend vlak zogezegd.

Het begin van de afhankelijkheid is eigenlijk overal hetzelfde. En het einde ervan, óók volgens mij.
Namelijk Je kunt niet meer zonder. Daar ga je naartoe.

Niets aan te doen, als je eenmaal deze ziekte hebt.
Maar, Wat je wél kunt doen is bezien, hoe je ermee omgaat. Alweer, volgens mij.
Dat gaat dus soms wél.
Maar, lang niet iedereen slaagt hierin.
In de kliniek kreeg ik bij binnenkomst te horen:
Kijk links, rechts, voor, en achter je. Slechts één, of twee zullen Het gaan halen...best wel negatief misschien maar ik heb ervaren dat dit wel klopt, jammer genoeg.
En ben je er dan toch vanaf? Wat dan?
Anders ga aan leven. Radicaal.
Andere vrienden zoeken. Andere hobbies.
Maar,
Altijd alert blijven was de aan mij gegeven boodschap. Want:
Een terugval is zó gepiept.
In mijn geval:
Als ik weer begin te drinken, al is het maar één glas bier, dan weet ik, dat ik binnen laten we zeggen enkele weken, weer helemaal terug ben midden in de draaikolk van shit. Ellende. Geen geld. Geen huis. Geen ... enz enz.

En hiermee hoop ik aan de vraagsteller, de heer koekepeer, het duidelijk te hebben kunnen uitleggen.
Alcoholisme, drugsverslaving, het is dus een ziekte.

Wat een enorm verhaal misschien weer, ik kon het niet nalaten om er zo open mogelijk over te zijn.
Misschien dat een ander er iets aan heeft....
Voila .

Het leven dat doorklinkt in deze post tesamen met de opnheid verdient absoluut respect.

Dat volledig los van de claims of verslaving een ziekte is, het is deze strijd die de moeite van het banadrukken waard is.
Respect @Yceman224

 

[Mezelf]

Het leven dat doorklinkt in deze post tesamen met de opnheid verdient absoluut respect.

Dat volledig los van de claims of verslaving een ziekte is, het is deze strijd die de moeite van het banadrukken waard is.
Respect @Yceman224

Ik had hem eigenlijk een beetje vluchtig gelezen door de lengte. Maar inderdaad, ik kan de strijd en drama bijna voelen als ik het lees. @Yceman224 bedankt voor het delen.

Ik herken veel door de alcoholverslaving van mijn vader. Gelukkig stond deze er niet mee op en bleef zijn familie en werk belangrijker, maar wat een drama heeft het ook gebracht. Verslaving in wat voor vorm dan ook blijft 1 grote ellende. Ook ik ben verslaafd aan eigenlijk alles wat je geest maar kan verdoven of veranderen. Maar door mijn voorbeeld, neem ik niks dagelijks want heb gezien wat voor ellende het brengt. Ik blijf echter alles zo nu en dan gebruiken maar dat is "mijn" manier om het niet dagelijks te nemen. Geheel onthouding is voor mij geen leven. Verslaafd was ik al voordat ik ook maar ooit een middel had gebruikt en dat zal ik altijd blijven. Ziekte of niet, verslaving blijft. Gelukkig heb ik mijn manier gevonden en ben ik nu zelfs van mijn dagelijks blowen af. Ik hoop echt van harte dat een ieder met een verslaving zijn manier zal vinden om met de verslaving om te gaan.

Namasté

 

[Jen]

Verslaafd was ik al voordat ik ook maar ooit een middel had gebruikt en dat zal ik altijd blijven.

Lees je eigen zin nog even terug..
Dat slaat natuurlijk nergens op wat je schrijft

 

[Mezelf]

Lees je eigen zin nog even terug..
Dat slaat natuurlijk nergens op wat je schrijft

Nou nou tam aan he ... Ik verzamelde al alles van drugs toen ik nog nooit wat had genomen en verlangde ernaar zolang ik mij kan herinneren. Dus helemaal nergens op slaan is ook overdreven. Al overdreef ik ook een beetje.

 

[Jen]

Nou nou tam aan he ... Ik verzamelde al alles van drugs toen ik nog nooit wat had genomen en verlangde ernaar zolang ik mij kan herinneren. Dus helemaal nergens op slaan is ook overdreven. Al overdreef ik ook een beetje.

Een verslaving is een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is. Wanneer de persoon deze gewoonte of stof niet heeft, zal het gedrag van de persoon voornamelijk gericht zijn op het verkrijgen en innemen van het middel of het handelen naar de gewoonte, ten koste van de meeste andere activiteiten. Als het lichaam deze stof of gewoonte moet loslaten kunnen er ernstige ontwenningsverschijnselen optreden bij deze persoon.

Dus snap je...

 

[Syl]

Al overdreef ik ook een beetje.

 

[Mezelf]

Een verslaving is een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is. Wanneer de persoon deze gewoonte of stof niet heeft, zal het gedrag van de persoon voornamelijk gericht zijn op het verkrijgen en innemen van het middel of het handelen naar de gewoonte, ten koste van de meeste andere activiteiten. Als het lichaam deze stof of gewoonte moet loslaten kunnen er ernstige ontwenningsverschijnselen optreden bij deze persoon.

Dus snap je...

Nou Jen mijn bijdrage op dit forum heeft mijn inziens duidelijk gemaakt dat ik weet wat een verslaving is en snap jou reactie niet helemaal naar mij toe. Ik gaf ten eerste al toe dat ik wat overdreef maar ten tweede:
Ik snakte voordat ik ook maar ooit drugs had gehad naar een toestand dat niet nuchter was. Nuchter was voor mij echt niet leuk. Ik kon niet wachten dat er ook maar 1 of ander middel binnen hand bereik was wat mij niet nuchter liet voelen.

Dus ik zat toen al in een toestand dat ik mentaal toe was aan iets wat mij niet meer nuchter liet voelen. Mijn gedrag was toen ik al jonger dan 10 was gericht op het verkrijgen naar alles waarvan ik dacht dat het mij hielp me anders te voelen. Had er toen ook therapie voor en mijn ouders hadden hun handen er aan vol. Verder heb ik daarover wel genoeg gezegd want ligt best gevoelig en eigenlijk is dit al te veel. Ik was +- 10jaar toen ik bier jatte om te proberen me anders te voelen. Ik slikte toen al stiekem pillen (weliswaar parcetamol want wist ik veel of het bewustzijnveranderd was of niet) ook om te proberen mij anders te voelen. Enz... Dit heeft best veel raakvlakken van een verslaafde toch of niet Jen?

Dus ja, natuurlijk was ik niet echt een verslaafde en gaf daarom ook toe dat ik wat overdreef maar om nou te zeggen dat het "helemaal nergens op slaat" vind ik ook wat overdreven. Vooral na de wat gevoelige post van mij. Dus het steekt me wel een beetje en daarbij had ik zo'n empathie loze reactie niet echt van jou verwacht.

 

[Jen]

Dat kom gewoon omdat er in dit topic zoveel dingen worden beweerd dat niet kloppen..
En ik las dat je in het topic van Genieter ook heel erg in ging op de kleine details die koekenpeer aanhaalde.
Dus wijs ik jou nu ook op een detail dat gewoon niet klopt.
En dat het letterlijk niet zo werkt..
Als je als eerste al een mindset kan maken dat je de gedachtes in je hoofd kan veranderen dan hen je de eerste stap overwonnen..

Zo als ik het zie zoeken mensen vaak naar een excuus waarom ze verslaafd zijn en blijven..
Terwijl er genoeg mensen een verslaving overwinnen..
Met zulke mindsets zoals Yceman heeft en jij hebt kom je ook niet van een verslaving af..

Je bent ziek
Je was al verslaafd voor dat je gebruikte
Dan geloof je ook niet in je eigen herstel
Terwijl er al miljoenen mensen het wel hebben gedaan..

 

[Incubi666]

Ben nu een jaar clean maar toch denk ik er elke dag aan. Dus de zucht blijft altijd bestaan net als nicotine stoppen met roken. Tja.. ik rook e liquid 18mg zeggen is gezonder vanwege geen teer maar toch heb ik de e liquid nodig. Dus verslavend door nicotine. Zal ook niet lager willen hoger kan in Nederland jammer genoeg niet is verboden
Toch blijft mijn zucht ok nog 1x speed crystal meth heroïne en ketamine te gebruiken in mij kleven ook smal maak ik de belofte ik gebruik niks meer.... Tja.. verslaving is een ziekte.

 

[Incubi666]

Zeer intressant filmpje uitgelegd wat verslaving inhoud en waarom het gezien wordt als een psychische ziekte.

Het kijken waard.

Bekijk ik morgen even wel interessant nu slapen alweer 2 uur..

 

[Mezelf]

Dat kom gewoon omdat er in dit topic zoveel dingen worden beweerd dat niet kloppen..
En ik las dat je in het topic van Genieter ook heel erg in ging op de kleine details die koekenpeer aanhaalde.
Dus wijs ik jou nu ook op een detail dat gewoon niet klopt.
En dat het letterlijk niet zo werkt..
Als je als eerste al een mindset kan maken dat je de gedachtes in je hoofd kan veranderen dan hen je de eerste stap overwonnen..

Zo als ik het zie zoeken mensen vaak naar een excuus waarom ze verslaafd zijn en blijven..
Terwijl er genoeg mensen een verslaving overwinnen..
Met zulke mindsets zoals Yceman heeft en jij hebt kom je ook niet van een verslaving af..

Je bent ziek
Je was al verslaafd voor dat je gebruikte
Dan geloof je ook niet in je eigen herstel
Terwijl er al miljoenen mensen het wel hebben gedaan..

Vind het nu nog vreemder... Want ik was juist 1 van diegene die vond dat het geen ziekte is. Lees maar terug....
Ja ik hunkerde al naar iets wat mij niet nuchter liet voelen en deed daar al veel voor. Dat zijn dus nog steeds kenmerken van een verslaafde.

Waardoor ik het ook vreemd vind is dat je denkt dat ik het als excuus gebruik. Ik gaf al aan dat ik alleen nog maar zo nu en dan gebruik. Dat is ongeveer om de week een avondje en dan meestal psychedelica. Blowen doe ik nog wel 1x per week. Ik ben na 19jaar zomaar even gestopt met dagelijks blowen. Dus waar heb ik die excuus voor nodig?
Ik weet (en mijn ouders) hoe problematisch dit was voor mij in mijn jongere jaren. Dus blijf jij maar verder aan je theoretische kennis met mooie linkjes verwijzen maar in de praktijk werkt het toch vaak anders. Je doet heel veel mensen teniet door te zeggen dat je alleen verslaafd kan zijn als je ook die handeling of middel al eens heb uitgevoerd of hebt gehad. De mindset van @Yceman224 zorgt trouwens er toch echt voor dat hij nu van de alcohol af is toch? Dus wat vind je daar verkeerd aan?

Verder
Je zegt "je bent ziek" - Ik was juist 1 van diegene die het geen ziekte vind - Dus onzin van jou kant naar mij toe.

Je zegt "Dan geloof je ook niet in je eigen herstel" - Ik ben juist sinds kort behoorlijk hersteld van een dagelijkse verslaving blowen. Verder gebruik ik eigenlijk niet vaker dan 2x in de maand 1 of ander middel. Terwijl ik ook 3 jaar een bijna dagelijkse speed verslaving heb gehad en coke een periode te lekker vond. - Dus ook onzin van jou kant naar mij toe.

"terwijl er al miljoenen mensen het wel hebben gedaan" - Ik dus ook dan toch? en @Yceman224 bijvoorbeeld?

Denk je trouwens echt dat al die miljoenen mensen die het wel hebben gedaan niet meer hunkeren naar die ene middel? @Incubi666 is nog een voorbeeld. De hunkering blijft dus min of meer de verslaving ook. Dat het geen "ziekte" is, ben ik met je eens. Maar het mag in mijn ogen wel als zodanig behandeld worden.

 

[De Zandman]

Ik begrijp je verhaal heel goed, ik ......
......
Maar je praat hier voornamelijk over ziekte in tegenwoordige tijd > wanneer je dagelijks alcohol drinkt.......

.......Die Duitser kan zoveel zeggen maar op iedere arts die het 1 beweerd is een andere die het tegenovergestelde beweerd.
En op het ene onderzoek is wer een ander onderzoek wat ......

.....Ben je ziek als je een slechte gewoonte hebt? Drugs of alcohol zijn niet de enige verslavingen he dat weet jij weet ik uit eerdere .......


.....Is iedere roker ziek? Dus de overheid staat toe dat fabrikanten mij ziek maken en erger nog de overheid slaat daar een slaatje uit door middel van accijnsverhoging?

Re....ja. dat doet de overheid er aan.

......De overheid staat gokken toe, wetende dat mensen daar ziek van kunnen worden? En dan zogenaamd alleen casino’s in beheer van de staat.....

.....Hoe kun je nog ziek zijn als je 20 jaar nuchter bent?.....

....Lichamelijk genezen, de geest echter niet.....

....Hoe kan het dat de ene persoon geen enkel probleem heeft met terugval? Zij rustig na een zware .....

......Op het moment dat iemand verslaafd is ben ik wel met je eens dat je kunt zeggen die persoon is psychisch ziek.

....Klopt......

Dus....?

Maar zodra je niet meer verslaafd bent ben je volgens mij echt niet meer ziek.
Je verslaafdheid is immers over. Dan ben je toch genezen?

Nee, dat ben je dus niet. ...

.....Dat sommige mensen kans hebben om een terugval krijgen en weer ziek......

....Dus?...

Verslaving volgens jullie dan. Maar welke nog meer?
Geen idee. Jullie?

Ik heb in de post van dhr koekepeer eea van een korte reactie voorzien.
Hr koekepeer....
Reageer?

 

[De Zandman]

Ben nu een jaar clean maar toch denk ik er elke dag aan. Dus de zucht blijft altijd bestaan net als nicotine stoppen met roken. Tja.. ik rook e liquid 18mg zeggen is gezonder vanwege geen teer maar toch heb ik de e liquid nodig. Dus verslavend door nicotine. Zal ook niet lager willen hoger kan in Nederland jammer genoeg niet is verboden
Toch blijft mijn zucht ok nog 1x speed crystal meth heroïne en ketamine te gebruiken in mij kleven ook smal maak ik de belofte ik gebruik niks meer.... Tja.. verslaving is een ziekte.

Dit gelezen hebbende, lijkt het me toch niet verstandig om die zware zeer verslavende drugs " te proberen ".
Dat gaat en ging bij heel veel mensen mis...

 

[Incubi666]

Dit gelezen hebbende, lijkt het me toch niet verstandig om die zware zeer verslavende drugs " te proberen ".
Dat gaat en ging bij heel veel mensen mis...

Het is idd al eerder misgegaan daarom ik twijfel ik maar de zucht of de vlucht van realiteit blijft bestaan.

 

[De Zandman]

Vluchten voor de realiteit?
Waar wil je dan heen, ins blauwe hinein? Overal en nergens?
Dat heb ik dus óók geprobeerd.
Weet je, ieder een heeft een rugzak.
Daar zit alle ellende in, die je hebt meegemaakt.
Waar je ook naartoe gaat, die rugzak gaat met je mee. En de complete kutzooi dus óók. Want die blijft lekker warm, in die verrekte rugzak zitten, die krijg je er dus nooit meer uit. Wat je ook gebruikt .en waar je ook bent.
Dat is jammer, maar wel de realiteit.
De allerbeste manier om door deze realiteit van problemen heen te komen, is rechtuit er doorheen. Niet omheen. Erdoor, en erover.
Blijf weg uit de kroeg.
Blijf van de echt zware rotzooi af.
Het leidt alleen maar naar de goot.
Het leven is hard, zeiden wij altijd in de kroeg, met dezelfde hengstenkoppen aan de toog, op hetzelfde plekje, achter hetzelfde glas bier.
En dan denk je, dat dit tuig van de richel je vrienden zijn, óók nog.
Dat zijn ze net zolang, totdat je geld op is, en je dus geen rondjes meer geeft...
Je hebt er h helemaal niets aan.
Nul komma nul.
Dat is de realiteit, waar dat je terecht komt als je voor deze vluchtweg kiest.
Voor andere drugs geldt min of meer hetzelfde.
Dat moet je dus niet willen lijkt me...


@ Jen: ik citeer: "" er zijn zoveel dingen in dit topic, dat niet klopt. "" Toch? Nog maar eentje."" Mijn mindset heeft mij niet van mijn verslaving(en) genezen? ""

Idd. Deze twee uitspraken van jou, dat klopt niet.
Want: ik ben er zoals er ook verder door gereageerd wordt op dit citaat, en wel door : Mezelf in casu,
Wél vanaf!! dwz: de drank.
Dat was/Is de grootste, de kwaadaardigste van alle.
Voor mij.

En ja . Tijdens de hete zonnige zomerdagen hunker ik óók, na vele jaren nog, naar een lekker koel glas bier. Idd. Sjongejongejonge .
Als je zowat uitgedroogd bent, grote dorst hebt, ochgod wat is dat gerstenat dan lekker!! Als het precies de goede temperatuur heeft. Soooodeju.

Alleen, ik kan deze hunkering weerstaan.
Daarvoor heb ik nl. Twee trucjes.
Dus?

Voila dan maar weer!

 

[C. Lannister]

Oneens. Ik geloof dat je gevoeliger blijft doordat je simpelweg jaren lang een patroon hebt uitgevoerd en je als mens een geheugen bezit.

Naar mijn idee heeft het te maken met je eigen geloof. Een verslaving breekt langzaam maar zeker je geloof in jezelf af en je gaat steeds meer twijfelen aan jezelf. Omdat je niet aan de rootcause werkt (de situatie waar je voor gevlucht bent) grijp je steeds opnieuw naar het vertrouwde. De gevolgen houden het tevens in stand. Het zien als een chronische ziekte houdt je naar mijn mening ziek. Je geloof in dit feit wordt waarheid net zoals het geloof in het feit dat je kunt genezen je verslavingsvrij maakt. Ik ben zelf verslaafd en ben hiermee aan het experimenteren en ben me er inmiddels wel van bewust dat het verder gaat dan alleen gedrag. Het heeft ook te maken met je onderbewuste waar veel patronen en gedachtes plaats vinden die je niet met je analytische brein zomaar kunt veranderen.

 

[Mindless]

Oneens. Ik geloof dat je gevoeliger blijft doordat je simpelweg jaren lang een patroon hebt uitgevoerd en je als mens een geheugen bezit.

Naar mijn idee heeft het te maken met je eigen geloof. Een verslaving breekt langzaam maar zeker je geloof in jezelf af en je gaat steeds meer twijfelen aan jezelf. Omdat je niet aan de rootcause werkt (de situatie waar je voor gevlucht bent) grijp je steeds opnieuw naar het vertrouwde. De gevolgen houden het tevens in stand. Het zien als een chronische ziekte houdt je naar mijn mening ziek. Je geloof in dit feit wordt waarheid net zoals het geloof in het feit dat je kunt genezen je verslavingsvrij maakt. Ik ben zelf verslaafd en ben hiermee aan het experimenteren en ben me er inmiddels wel van bewust dat het verder gaat dan alleen gedrag. Het heeft ook te maken met je onderbewuste waar veel patronen en gedachtes plaats vinden die je niet met je analytische brein zomaar kunt veranderen.

Helemaal mee eens.

Wat je gelooft wordt je waarheid. En wat je gelooft wordt bij de meeste mensen steeds meer gefixeerd naarmate ze ouder worden. Tenzij je dit doorhebt en blijft reflecteren op jezelf en je wereldbeeld.

 

[C. Lannister]

Ben ik ook van overtuigd. Tenzij het tegendeel door mezelf bewezen zou worden. Maar zolang ik bij mezelf blijf, denk ik dat het goed komt. Wel bijzonder trouwens, jouw opmerkingen en zienswijze hebben ervoor gezorgd dat ik besloten heb om me bij dit forum aan te melden. En je bent de eerste die reageert.

 

[Mindless]

Ben ik ook van overtuigd. Tenzij het tegendeel door mezelf bewezen zou worden. Maar zolang ik bij mezelf blijf, denk ik dat het goed komt. Wel bijzonder trouwens, jouw opmerkingen en zienswijze hebben ervoor gezorgd dat ik besloten heb om me bij dit forum aan te melden. En je bent de eerste die reageert.

Wauw, voel me vereerd

Maar ik ben hier ook wel veel aanwezig de laatste tijd.

Een geloof veranderen is niet zomaar iets. Zoals je zegt kun je dat niet met je analytische brein doen, want die doet alles vanuit het geloof dat je al hebt. Maar weet je het te veranderen, dan verandert de wereld letterlijk voor je (imo).

Welkom op het forum trouwens.

 

[Mezelf]

Oneens. Ik geloof dat je gevoeliger blijft doordat je simpelweg jaren lang een patroon hebt uitgevoerd en je als mens een geheugen bezit.

Naar mijn idee heeft het te maken met je eigen geloof. Een verslaving breekt langzaam maar zeker je geloof in jezelf af en je gaat steeds meer twijfelen aan jezelf. Omdat je niet aan de rootcause werkt (de situatie waar je voor gevlucht bent) grijp je steeds opnieuw naar het vertrouwde. De gevolgen houden het tevens in stand. Het zien als een chronische ziekte houdt je naar mijn mening ziek. Je geloof in dit feit wordt waarheid net zoals het geloof in het feit dat je kunt genezen je verslavingsvrij maakt. Ik ben zelf verslaafd en ben hiermee aan het experimenteren en ben me er inmiddels wel van bewust dat het verder gaat dan alleen gedrag. Het heeft ook te maken met je onderbewuste waar veel patronen en gedachtes plaats vinden die je niet met je analytische brein zomaar kunt veranderen.

Ook helemaal mee eens en welkom op het forum.

 

[De Zandman]

Ach. Ik doe dan ook maar één duit in het zakje....Ik ben óók de laatste tijd vaak hier. Ja. Inderdaad.
Soms vraag ik me af: niet té vaak hier
Verder:

Oneens.

Gevoeligheid? Gevoelig voor?
Nee. Deze classificatie geldt in ieder geval niet voor mij, want deze is veeel te licht van gewicht.
M.a.w. Hij dekt de lading niet. Bij lange na niet zelfs.
Nee. Mijn mening in deze is:
Ik, op mijn manier, met mijn eigen mindset, gesteund door vele, vele meer en ook minder goede bekenden, plús de jarenlanfe steun door de AA, ik kan nu zeggen:
ik drink niet meer. Nu niet. Morgen hopelijk óók niet.
Een goed streven, nietwaar?

En daarna?
Tja. Daar zeg je me wat. Laat ik hier op zeggen: Dat zie ik dan wel weer, zover zijn we nu nog niet. Deshalve:
ik blijf bij het nu. en: strakjes.

Ang'ard.

 

[Incubi666]

Vluchten doe ik inderdaad mijn leven lang trauma's verwerken emoties opproppen en veel piekeren. Als dat nou eens opgelost kon worden. Door stress kans op sneller teug te vallen. En ja je moet doorgaan. Maar los laten van mijn verleden ( vader dood) relaties misbruik van mijn goedheid en eerlijkheid en veel gekwetst en veel gepest in het verleden wat veel mijn zelfbeeld en vertrouwen omlaag dondert. Tja roze wolken is dan wel fijn maar wel dat het toch weer even hard of nog harder terug komt.
Trauma therapie tja weinig zin ben nu stabiel zeggen ze laten ze liever zo.

 

[De Zandman]

Vluchten voor de realiteit, problemen, is vaak niet de goede manier om ermee om te gaan.
Ze blijven dan aanwezig, en je blijft erover piekeren.
Vluchten in drank, of drugs, is nog erger. In deze gevallen worden ze tijdelijk even minder zwaar gevoeld, maar is het middel uitgewerkt dan komen ze net zo snel terug, en bij een kater worden ze nog groter, dan eerst...
Ik kan erover meepraten helaas.
De beste manier is: recht erdoorheen.
Maar, lang niet alle problemen zijn op te lossen!
Integendeel. Sommige gedane zaken nemen geen keer. Nee. Die komen in je rugzak terecht, en die neem je mee, waar je ook heengaat, ze blijven in die rugzak zitten, en ze zullen bij tijd en wijle éven de kop opsteken.
Wat je ook doet, en waarheen je ook gaat.
Toen ik op Facebook op een gegeven moment een foto vond van mijn ex, na een kleine dertig jaar, plus een beetje info over haar, nou, de klap, die ik hierdoor kreeg was niet bepaald een kleintje. Ontzettend hoe deze foto confrontatie binnenkwam.
Ik ben toen de relatie breuk een feit was geworden, óók op de vlucht geslagen, in drugs, drank, en in krijgsdienst gegaan.
Een wel heel aparte vluchtroute maar goed, iedereen maakt hier keuzes in.

En nu, heeft deze vlucht geholpen?
Zijn de problemen nu opgelost?
Ehhh....nee. totaal niet.
Sterker nog, er kwamen er nog een stapeltje bij!

Iedere kersttijd is voor mij een kwelling....
Deze vette narigheid zit naast nog wat andere probleempjes in de rugzak.
Die gaan daar beslist nooit meer uit.
Zeer zeker niet bij gebruik van drank en drugs...

 

[Mindless]

Maar, lang niet alle problemen zijn op te lossen!
Integendeel. Sommige gedane zaken nemen geen keer. Nee. Die komen in je rugzak terecht, en die neem je mee, waar je ook heengaat, ze blijven in die rugzak zitten, en ze zullen bij tijd en wijle éven de kop opsteken. Wat je ook doet, en waarheen je ook gaat.

Iedere kersttijd is voor mij een kwelling....
Deze vette narigheid zit naast nog wat andere probleempjes in de rugzak.
Die gaan daar beslist nooit meer uit.
Zeer zeker niet bij gebruik van drank en drugs...

Je bent altijd heel stellig.

Heb ik ook wel een handje van, maar ik denk dat je hier heel erg aan het projecteren bent. Voor jou blijven die dingen in je rugzak zitten, voor jou is het elke kersttijd weer een kwelling. Maar zie je niet dat omdat jij hier zo stellig in bent en zo hard in geloofd, dat het daarom steeds weer een probleem is?

Je moet steeds tegen jezelf herhalen dat het verleden zo'n vat heeft op je. Waarom is dat denk je? Omdat wanneer je het verleden niet steeds ophaalt, het begint te verdwijnen voor je. We houden ons eigen verleden in leven. Waar denk je dat het verleden is, behalve als een gedachte in je eigen hoofd? Het is nergens... Het is voorbij op het moment dat het niet meer nu is. Verdwenen in het absolute niets, alsof het nooit bestaan heeft. Het enige dat ervan overblijft is een kopie in het geheugen en daarna een kopie daarvan, en daarna een kopie daarvan, et cetera. Als we niet zo hard bezig waren die kopie zo goed mogelijk na te maken van de kopie daarvoor, dan konden we het sneller loslaten.

Ik spreek nu vooral in het algemeen. Het vast blijven houden aan het verleden - ook al lijden we daar diep onder - is iets wat we allemaal doen in mindere of meerdere mate. Maar waarom...