Dit is een heel mooi inzicht! Als je alleen maar geen medelijden met jezelf krijgt ervan.Opeens zag ik wat meer van een afstandje mezelf naar de supermarkt lopen en naar de apotheek om vervolgens thuis te kunnen ‘relaxen’ en dat ik dat bij iemand anders helemaal niet zo’n logische manier zou vinden van de dagen doorbrengen en waarom bij mezelf dan wel?
Heel graag gedaan en hoop dat je er wat aan hebt!Dank je wel!!
O ja dat is ergens ook wel logisch.Ik wil later even wat meer schrijven. Maar over dat ene biertje: volgens mij kun je bij NA en AA niet aansluiten als je nog af en toe een drankje doet.
Er is één vereiste voor lidmaatschap: het verlangen om te stoppen met gebruiken. Je hoeft niet clean of gestopt te zijn maar dat dus wel willen. Daar hoort alcohol ook bij. Je zou wel kunnen komen hoor maar dan zou je steeds een witte sleutelhanger op moeten halen.Dank je wel!!
Ik wil later even wat meer schrijven. Maar over dat ene biertje: volgens mij kun je bij NA en AA niet aansluiten als je nog af en toe een drankje doet.
Vooral een vervreemd gevoel. Ben ik dat geweest?Dit is een heel mooi inzicht! Als je alleen maar geen medelijden met jezelf krijgt ervan.
Ja zo had ik het ook begrepen.Er is één vereiste voor lidmaatschap: het verlangen om te stoppen met gebruiken. Je hoeft niet clean of gestopt te zijn maar dat dus wel willen. Daar hoort alcohol ook bij. Je zou wel kunnen komen hoor maar dan zou je steeds een witte sleutelhanger op moeten halen.
Dank je! Nou ik heb letterlijk last van mijn schouders en nek dus dit zou ook best eens kunnen.Trouwens over dat "hoofd in een vissenkom" gevoel:
Kan het zijn dat dit brainfog is? Ik weet niet of je hiermee bekend bent?
Ik heb dit gehad. Er zijn wellicht meerdere aanleidingen voor, maar bij mij kwam het door spanning in mijn lichaam dat uiteindelijk leidde tot spierknopen in mijn nek en nekspieren die constant op standje verkrampt stonden, waardoor een spanning helemaal boven over mijn schedel heen liep tot aan mijn voorhoofd en ogen toe en tegelijk als een soort band om mijn hoofd spanningshoofdpijn en ook brainfog veroorzaakte en hierdoor alles als wazig binnenkwam: mijn gevoelens, mijn gedachten, soms zelfs geluiden en mijn zicht. Bijna alsof je onder water bent en alles dof/troebel is (vandaar dat ik hieraan denk als je het over hoofd in vissenkom gevoel hebt).
Ik zou het eens opzoeken: spanningshoofdpijn en brainfog door spierknopen.Dank je! Nou ik heb letterlijk last van mijn schouders en nek dus dit zou ook best eens kunnen.
Misschien een kleine shock cq wake up call.Vooral een vervreemd gevoel. Ben ik dat geweest?
Dat van die benzo's weet ik wel zeker.Dank je. Ik zit opeens te denken dat deze spanning in de spieren misschien ook de behoefte aan lorazepam versterkt.
Ik heb online een praktijk gevonden met oa hypnotherapie, hier in de buurt. Ik moet het zelf betalen maar het is niet onmogelijk. Die doosjes benzo’s waren ook niet goedkoop….
Ugh... Dat klinkt vermoeiend en juist extra stressvol.Bij GGZ vind ik het vooral moeilijk dat een ander gaat bepalen of ik behandeling nodig heb en hoeveel en dat ze je bespreken waar je niet bij bent etc.
Het is iets tussen de Kleine ik, de Grote ik, mijn vader, moeder, en het voelt opeens niet zo goed dat al die mensen van ggz zich er over gaan buigen.
Zit je met die behandelaars ook 1 op 1? Dan kun je vragen dat naar een privé sessie mee te nemen.Overigens bij de wrap-cursus, als iets een beetje persoonlijk wordt, wordt het afgekapt en wordt gevraagd het onderwerp centraal te houden.
Dat is wat ik lastig vind aan die groepen. Je raakt soms net een pijnpunt en dan wordt het afgekapt. En kom je weer niet bij de emotie.
Probeer dan de 12 stappen eens. Stap 4 en 5 kom je echt wel jezelf tegen als je eerlijk kijkt naar je verleden.Ben beetje bang dat de clean en nuchter groep ook zoiets is waarbij je vooral niet gaat kijken WAT je nou eigenlijk aan het verdoven bent.
Prima start van de zondag. Ik doe dat ook iedere week. Voelt goed.Dat spreekt me meer aan idd. Morgenochtend is er een meeting en dat is een goed idee ipv weer mijn bed niet uit te komen.
Ik lees nu dat er eigenlijk ook niet gerookt mag worden. Dat wordt bij onze NA wel gedaan.
Hm. Zit je toevallig bij een grote behandelaar? Heb je wel eens overwogen om een behandeling voor je verslaving aan te gaan? Misschien is het al eerder ter sprake gekomen hoor, maar dit topic is me net wat te lang om alles terug te lezen.Dank je Dupont. Ik heb rond 12 uur 1 mg genomen. Opeens naar niets is idd ook niet goed.
Goede vraag. Weet even niet zo goed antwoord. Ik wilde typen dat ik mijn verslaving verzwegen had maar dat is eigenlijk niet zo, het is echt wel eens ter sprake geweest maar ze vonden het niet alarmerend (de alcohol)
Zij zijn ook zoekende hoe ze me kunnen helpen. Maar ze zien allemaal losse problemen. ‘Omgaan met zucht’ hebben ze het wel over. Maar niet een laag dieper waarom de emoties niet ‘gewoon’ op hun plek vallen ipv tot depressies en verslaving te leiden.
De traumabehandeling die ik gehad heb, ging goed.
Maar het ging over een afgebakende periode en we konden er niet iets bij behandelen.
Komende vrijdag rond ik de wrap cursus af, dan heb ik hopelijk wat meer ruimte in mijn hoofd voor andere behandeling. Begin van wrap ging goed maar de laatste 3 x zit ik er als een eend in een vreemd pakhuis, ook wat gederealiseerd.
Als ik beter antwoord heb op je vraag kom ik ff terug.
Wellicht een hele grote aanname van mij, maar dan klinkt het alsof ze de onderliggende reden van verslaving zelf niet echt begrijpen.Zij zijn ook zoekende hoe ze me kunnen helpen. Maar ze zien allemaal losse problemen. ‘Omgaan met zucht’ hebben ze het wel over. Maar niet een laag dieper waarom de emoties niet ‘gewoon’ op hun plek vallen ipv tot depressies en verslaving te leiden.
Heel herkenbaar!Wellicht een hele grote aanname van mij, maar dan klinkt het alsof ze de onderliggende reden van verslaving zelf niet echt begrijpen.
Van wat ik erover hoor van familie en vrienden met verscheidene klachten (verslavingen, kwalen, trauma's) en de bijbehorende behandelingen daarvan en van wat ik er onder andere hier over lees, krijg ik altijd het idee dat dingen vaak zo extreem gecompliceerd bekeken worden.
De verscheidene problemen die voorkomen bij o.a. verslaving zijn zonder twijfel complex, maar (en wellicht is dit betweterig om dit zo te zeggen) de onderliggende diepere reden is dat imo niet. Het is (imo) zelfs altijd hetzelfde. En dit is even in het algemeen gesproken, niet naar jouw persoonlijk:
Je voelt geen liefde in jezelf, je voelt je niet verbonden met de wereld om je heen, je voelt geen vrede in jezelf, mét jezelf. Als je helemaal naar de kern van alles gaat: je accepteert jezelf niet. Als dát cruciale probleem er is, ben je per definitie op zoek naar die liefde, naar die verbinding, naar die acceptatie, waarschijnlijk zoekend op alle mogelijke verkeerde plekken zoals dus bijvoorbeeld bepaalde middelen. En zie daar: verslaving.
I don't get it... We hebben zulke knappe koppen in deze maatschappij. Maar we lijken maar niet te kunnen zien dat dit probleem in essentie overduidelijk simpel is: we (veel van ons) zijn niet gelukkig. Niet écht. En iemand die niet gelukkig is, is per definitie zoekende naar geluk, want ergens weet iedereen dat we gelukkig horen te zijn. Dat dat onze aard is. En dat gaat trouwens nog wel wat dieper dan je slechts blij voelen, want dat is maar een gevoel.
Niet om alle therapie over 1 kam te scheren en te roasten, want overduidelijk zijn er hier alleen op DF al veel mensen die heel veel hebben aan therapie. Maar zoals jij ook zegt @Alinde: het moet een laag dieper. Het kan toch niet zo zijn dat het een levenslange strijd tegen al die losse problemen moet blijven?
Mooi! En zeker waar!Heel herkenbaar!
Het ligt er ook wel een beetje aan wat voor hulpverleners je hebt. Ik heb nu bijvoorbeeld bij verslavingszorg echt een topper! Ze is ook vanuit haar zelf wat spiritueler ingesteld (net zoals ik) dus we bekijken en behandelen dingen soms dus ook vanuit een ander perspectief en graven dieper dan dat we alleen de bovenste laag behandelen (symptoombestrijding). Maar bij de GGZ heb ik nu tijdelijk even wat minder fijne hulpverlening want daar werken ze echt via de boekjes en daarom ben ik blij dat ik bij verslavingszorg wel echt aan het werk ben met mezelf!
Absoluut! Ik ben vorige week ook voor het eerst naar een osteopaat geweest. Dit heeft een andere reden dan mijn mentale problematiek en verslaving maar ze bekijken het lichaam dus als een geheel en ze merkte gelijk op dat m’n hoofd heel vol zat en dat er daarom minder doorstroom zit in mijn lichaam. Dus de eerste stap is door verschillende oefeningen (tijdens de sessie en thuis) en handgrepen van haar m’n hoofd wat leger te krijgen en als dat wat beter gaat verder na het stuk waar ik eigenlijk voor kwam. Vind het een mooi iets dat alles aan elkaar gekoppeld is en samenwerkt.Mooi! En zeker waar!
Zo kwam ik er onlangs vorige week ineens achter dat notabene mijn fysiotherapeut net als ik veel affiniteit heeft met spiritualiteit. Ineens zaten we enthousiast te praten over het Taoïsme, non-dualiteit en ja, zelfs psychedelica!
En dat is een hele goede ontwikkeling, want dan is een behandelaar niet meer slechts geïsoleerd bezig met een bepaald probleem, maar ziet hij ook naar het grotere plaatje.
Ik ben dus zeker ook wel hoopvol dat dergelijke meer holistische zienswijzen meer doordringen in diverse therapieën. Maar je moet dus soms echt het geluk hebben zo iemand te treffen.
Ik zit bij een grote GGZ. In mei hebben ze contact gelegd met Brijder en er is een soort gesprek geweest maar de intake wordt november of december Ivm personeelstekort daar.Hm. Zit je toevallig bij een grote behandelaar? Heb je wel eens overwogen om een behandeling voor je verslaving aan te gaan? Misschien is het al eerder ter sprake gekomen hoor, maar dit topic is me net wat te lang om alles terug te lezen.
Doe maar rustig aan, we komen wel ergens![]()
Heel mooi… en idd zo toepasselijk.Ik had dit tekstje nog ergens op m’n telefoon staan en heb hem ff opgezocht voor je. Ik vond hem wel toepasselijk❤️
Bekijk bijlage 53450
Volgens mij heb jij veel meer baat bij een behandeling in een kleine, flexibele en persoonlijke instelling. Ergens waar ze geen vastomlijnd programma afdraaien maar de behandeling afstemmen op jou. Dat is in de verslavingszorg wel te vinden (weet ik uit ervaring) maar of dat bij Brijder zo is? Da's ook zo'n grote instelling.Ik zit bij een grote GGZ. In mei hebben ze contact gelegd met Brijder en er is een soort gesprek geweest maar de intake wordt november of december Ivm personeelstekort daar.
De dagbehandeling bij ggz (8 weken gedaan) was fijn maar dat was een soort liefdevolle opvang waarbij je verder ook niet gaat graven maar dat verwacht je daar ook niet. Alleen de muziektherapie ging wat dieper. Die docent had meer haar eigen visie en dacht wel dat dingen vaak beginnen met een trauma. En zij raadt zeker een psycholoog aan als er wat begint los te komen.
Ik had misschien gehoopt dat die Wrap me houvast zou bieden maar het is voor mij niet genoeg houvast deze periode.
Zelfs bij vrijgevestigde psychologen zijn er inmiddels (lange) wachtlijsten😓Het was geen onprettig gesprek. Ze gaan overleggen over een evt psycholoog maar het kan 2 weken duren voor er iets uit t overleg kont en dan nog op de wachtlijst. Dit gaat dan over ggz.
Ik voel zelf wel voor iets minder reguliers waar je snel kunt beginnen. Wat ook inhoudt zelf betalen maarja.
Kan ik wel gewoon op die wachtlijst maar dan kan ik nu al ergens beginnen.
Je kunt aan het eind van het jaar een andere zorgverzekering nemen. Da’s al over 4 maanden.Het was geen onprettig gesprek. Ze gaan overleggen over een evt psycholoog maar het kan 2 weken duren voor er iets uit t overleg kont en dan nog op de wachtlijst. Dit gaat dan over ggz.
Ik voel zelf wel voor iets minder reguliers waar je snel kunt beginnen. Wat ook inhoudt zelf betalen maarja.
Kan ik wel gewoon op die wachtlijst maar dan kan ik nu al ergens beginnen.