Een hamvraag: Is er leven na de dood?

N.......
Stel, Charon heeft je overgezet, je bent langs de hond met drie koppen gekomen, en.....er zijn helemaal geen drugs, plus veeeeel te weinig vrouwen??
Wat doe je dan?
Ben benieuwd i.i.g.!
Tja dan zal ik het er maar mee moeten doen ik heb iigv nog nooit gehoort dat iemand walhalla heeft weten te verlaten🤐
 
Dat is een interessante bijdrage weer, Mindless.
Zou dhr. Hauwkins ook vanuit de visie over " oneindig", " groot t.o v. klein" uit het bewustzijn beredeneerd hebben, of zocht hij naar bewijs van deze visie teneinde dit alles wetenschappelijk te kunnen onderbouwen?
Ik ga uit van het laatst genoemde..het was een magistraal denkende persoon, vanuit zijn rolstoel middels een computer sprekende...helaas is hij overleden...

I.i.g. kan ik, simpel mens, zijn uitspraken en zijn bewijs ervan, niet eens bevatten...
Ik zag je bericht niet, misschien handig om me te taggen?

Ja Hawkins bekijkt het allemaal veel meer vanuit het verstand. Het jammere daarvan is, dat slechts enkelen op dat niveau kunnen denken. En dan nog zit je maar in concepten, terwijl het hier toch echt over onze ervaring, ons leven gaat. Wat geen concept is.
 
Is het niet eerder: het lichaam gaat de 'ik' verlaten?

Bekijk bijlage 28384

Waar kun je heen? Je bent hier en nu. Je kunt nergens heen. Waar zou je heen kunnen gaan? Al je reizen vinden plaats in de geest en de geest vindt plaats in jou. Je bent altijd hier geweest en je zult altijd hier zijn, terwijl de wereld van vorm altijd veranderd.

Op een bepaald niveau verander je. Doe je ervaringen op. Groei je. Maar dieper dan dat is het onveranderlijke dat zichzelf tijdelijk vergeet (negeert eigenlijk) om het veranderlijke te ervaren.
Deze post heb ik bedoeld, Mindless.
Wat een ontzettend goede input!!
Hauwkibs was natuurlijk een genie.
Om deze wetenschapper te kunnen begrijpen, moet je zelf ook al een hoog eq hebben, alhoewel hij vanuit zijn rolstoel met de typerende spraakcomputer zijn visie glashelder kon overbrengen.
Wat een uitzonderlijke man was het!
 
Laatst bewerkt:
Je energie zal niet vergaan. Althans het ligt eraan hoeveel je je innerlijke energie heb laten groeien, denk ik. Ervaringen opgedaan, talenten uitgebreid en kennis vergaren en doorgeven schijnt best belangrijk deel daarvan te zijn....
 
Ik vraag mij toch af, in hoeverre er leven na de dood is, of zou kunnen zijn.
Sommige religies zijn daarvan overtuigd, maar de wijze waarop is verschillend.
Wat denken we? Is er straks nog iets, of is echt alles voorbij?
" Uit stof zijt gij gekomen, tot stof zult gij vergaan".
En de rest dan?
De ziel, de geest, de entiteit, waarheen gaat deze?
Moeten we echt eerst over de rivier de Styx met Charon, en over de brug Es Siret, of is dat onzin?

Ik weet het niet.
Ik ben benieuwd naar wat anderen hiervan denken....
Ik weet het niet. Zo ja, dan word ik er niet blij van, te veel zonden gedaan om naar hemel te gaan:) zo nee- vind ook afschuwelijk niet meer te kunnen bestaan. :) no win win situatie
 
Ik denk dat de 'ik', de geest, de ziel, je energie, de 'jou' als mens etc, allemaal het resultaat zijn van het stoffelijke brein. Gaat je lichaam, dan gaat alles. Niet zo een leuk vooruitzicht, maar je nalatenschap zal natuurlijk voortleven in wat jij achterlaat: familie, vrienden en alles waar jij invloed op hebt gehad.

En ja, dit blijft een subjectief en spiritueel onderwerp natuurlijk :)
 
. Niet zo een leuk vooruitzicht, maar je nalatenschap zal natuurlijk voortleven in wat jij achterlaat: familie, vrienden en alles waar jij invloed op hebt gehad.

En ja, dit blijft een subjectief en spiritueel onderwerp natuurlijk :)
Ik laat niet zoveel achter....familie heb ik niet meer, iedereen is reeds overleden, en met de invloeden op anderen valt het ook wel mee.
De " ik". Daar gaat het om, we weten het niet wat er daarmee gebeurt, dat blijft idd speculatief.
Er is nog nooit iemand teruggekomen uit die situatie van de dood, behalve ene meneer Lazarus volgens dat oude boek als we dat geloven tenminste. Deze meneer werd door Jezus weer tot leven gewekt zegt dat boek maar ik geloof ik persoonlijk niet...
 
Mijn visie is dat het leven bestaat uit een gigantische maalstroom van mensen, visies, ervaringen, gebeurtenissen, factoren, invloeden, kortom alles wat met ons leven te maken heeft.
Van sommige mensen blijft hun invloed ontzettend lang doorwerken. Zoals Einstein, Freud, Hitler, Stalin, Poetin, maar van de doorsnee mens zul je maar weinig terugvinden in de maalstroom...
En misschien is dat maar goed ook.
 
Nog een ding, als er eventueel leve na de dood is, is er geen dood zoals we die nu zogezegd kennen. Soms denk ik dat ons lichaam, de gevangenis is van onze ziel en ons aards bestaan, maar een pietluttigheid is vh bestaan en leven tout court.
 
Ik heb nooit gedaan aan geloven en ben wars van religies (waarbij ik het boeddhisme voor wat betreft het way of life gedeelte zover ik ervan af weet wel geinteresseerd in ben). Ik ben van het ervaren.

Er zijn verschillende gebeurtenissen geweest waarbij ik heb kunnen ervaren dat ik direct contact met mensen kan leggen. (zowel gewenst als ongewenst, maar daar vertel ik later nog wel eens over) Van geest tot geest. Zo was ik tijdens een paddo trip op een gegeven moment in die staat, waarbij ik de proef op de som ben gaan nemen. Thuis of de bank, compleet aanwezig en grounded, was ik compleet in control van deze staat. Ik besloot om contact met mijn moeder te zoeken. (Het was midden in de nacht). Ik ging naar haar toe en 'zag' / 'voelde' dat ze sliep. Ik besloot haar te roepen en wakker te maken. Dat lukte. Ik 'zag'/'voelde' dat ze wakker werd. Ik vroeg haar contact met me te zoeken en me te bellen. Ik merkte dat ze opstond, en naar de telefoon liep en de hoorn oppakte. Ik pakte alvast mijn telefoon en 5 seconden later ging die over. Mijn moeder. Hi mom! Ik vertelde dat ik contact met haar had gezocht. Heb je wat gebruikt? Ja, paddestoelen, en ik wilde testen of ik direct contact met je kon krijgen. 'Ik had het gevoel dat er een berichtje voor me was en dat ik je moest bellen'. Ik: Nu weten we dus dat we altijd met elkaar verbonden kunnen zijn, onafhankelijk van tijd en plaats.

Waarom deze inleiding? Omdat dit voor mij de (meest directe. er zijn er meer geweest maar dit is de mooiste) ervaring was die me liet zien dat er een andere dimensie is waarin de geest/ziel opereert en dat we vermogens hebben die onbenut zijn/onderontwikkeld. (Onder andere doordat we opgroeien een compleet individualiste society waarin het denken wordt overontwikkeld en we met zn alleen in een cocon zitten).

Tweede belangrijke ervaring voor wat betreft het topic;

Mijn DMT ervaringen waren voor mij de aanwijzing hoe een compleet andere dimensie bestaat waarin wij middels dit geschenk van de natuur (cheatcode, shortcut, easter egg, maar een geschenk in ieder geval) een 'kijkje' kunnen nemen in wat ik niet anders kan uitleggen als hetgeen waar we vermoedelijk vandaan komen bij geboorte en ook weer naar teruggaan als we fysiek sterven. Een dimensie waarin alles met elkaar verbonden is, 1 geest. En hoe meer je je ego verliest, hoe meer je dat kunt ervaren. Waarin je merkt dat als je een 'gesprek' voert met een ultra 'klaar' wezen, dat je voor een gedeelte een gesprek voert met jezelf. Dat je overal bent en nergens, er is geen verschil. Dat je het eigenlijk allemaal al weet maar het in ondergesneeuwd/onderontwikkeld of laten we zeggen gestoord door de ziekte van het denken en het ego wat voortdurend een verhaal tegen je verteld. De restjes daarvan houden je tegen, zelfs in een DMT trip soms. Maar het is er, desalniettemin. Mijn boodschap die ik kreeg was dat ik hier was om te leren zodat ik klaar kon zijn om daar te zijn en wellicht te blijven.

Deze ervaring samen met de vorige en soortgelijke hebben mij doen begrijpen dat fysieke leven niet stopt en wellicht ook niet start naar of vanuit 'niets'.
Wij zijn geboren in een society die ons een grote handicap meegeeft, zoals gezegd het denken, 'intellect' en het ego waardoor we geisoleerd zijn. We zijn babies en zijn aan het leren kruipen. En dat is het doel. Maar wij zijn 1 geest waarbij we ons grotendeels verschuilen in ons eigen hoekje. Maar de possibilities zijn endless. En dat gaan we ook ervaren.

Sindsdien ben ik ook totaal niet bang voor de dood. UIteraard wel voor het moeten missen van mn loved ones. Maar het sterven, ik ben eerder nieuwsgierig.

Ik heb je hele verhaal gelezen en ik wil je graag proberen te helpen. Ik weet wel wat meer van sommige dingen. Ik kan ook vrij goed nadenken. Ik weet alleen niet alles maar mijn wijsheid kan nuttig voor je zijn!

Wat er met nadenken bedoelt word is niet het hebben van te veel gedachten maar piekeren, te veel aantrekken van wat andere van je vinden, je negatieve zelfbeeld, je egoisme enz. Ook het van jezelf begrijpen waarom je precies zo denkt kan schelen. Hiervoor moet je net wel heel veel nadenken. Dit kan wel wat moeilijk zijn maar het scheelt een hele hoop. Dan wordt je bewust van jezelf. Hoe meer je over jezelf begrijpt hoe meer duidelijkheid je krijgt. Ik heb voor mijzelf wel echt helemaal duidelijk hoe ik in elkaar zit. Dat voel ik! Ik voel dat alles duidelijk is als ik over mezelf nadenk. Als jij jezelf begrijpt dan heb je minder geestelijke kwaaltjes omdat je lichaam dan weet hoe dit op te lossen is.

Je moet de perfecte balans vinden in alles. Balans is gewoon het in orde zijn. Dus egoisme kan geen kwaad als je er zelf maar compleet vrede mee hebt. Dat is echt zo! Volledig in balans zijn is volledig tevreden zijn en het hebben van een goeie gezonheid

Als jij gaat nadenken over hoe je in elkaar zit kun je dit het beste even opsommen. Ik heb een document in de app OneNote op de computer waar ik alles in bewaar en documenteer. Alles wat ik interessant vind sinds het begin dat ik de app begon te gebruiken staat daar in. Ik heb een document de vaagheid van het leven waar ik dagelijks dingen aan toevoeg! Het is een verzameling met complete onzin, nuttige informatie, gedichten en teksten, afbeeldingen, videos enz. Ook dit bericht staat erin.

Je kan bijvoorbeeld beginnen met het opsommen van hoe jou eigenschappen in elkaar zitten!

Hoe zit jou egoisme in elkaar? Je moet eigenlijk gaan begrijpen hoe je zelf in elkaar zit. Ik bedoel echt volledig begrijpen!
  • Heb je wel eens spijt van keuzes die een ander gekwetst heeft?
    • Is de spijt terecht of heb je de keuze gemaakt omdat jij jezelf echt belangrijker vond op dat moment? Logisch dat je kiest voor wat je het belangrijkste vind
    • Je kan proberen om minder voor jezelf te kiezen
    • Je kan het beste leren begrijpen dat het maar een menselijke fout is. Dit kun je ook doen door bij zon situatie elk punt dat invloed had voor jezelf duidelijk te krijgen. Dit moet weer opgesomd worden op de computer of met pen
      • Hierdoor leer je echt dat alles wat jij of iemand anders doet een reden heeft.
      • Het moet een gewoonte worden om alles leren te begrijpen
  • Hoe belangrijk vind jij jezelf tegenover een ander?
    • Waar uit zich dit in? Dit zorgt ervoor dat jij de volgende keer weet waarom je een keuze maakt.
    • Hoe vind je het dat je zelf zo denkt?
    • Hoe vind je het als iemand anders zo denkt?
Het is logisch dat je bij egoisme meteen denkt aan wat jij je naasten allemaal hebt aangedaan door de drugs. Je moet dan echt leren accepteren dat je dit gedaan hebt met een goede reden. Dat is het leren accepteren dat je te ver gegaan ben met een goede reden. Je kan dan het beste even goed nadenken wat er echt aan de hand is. Het is niet zo dat je dit gedaan heb omdat drugs gebruiken belangrijker vond dan je moeder ofzo.
  • Je was jong en besefte allemaal niet wat je deed
  • Je lied je meeslepen door de gezelligheid en je dacht niet aan de gevolgen
  • Of gewoon dat gebeurt als je verslaafd ben.
Elke reden is eigenlijk goed genoeg. Het is normaal. Iedereen die toen in jou voeten gestaan had had deze keuze zo gemaakt. Dit moet je eigenlijk leren toepassen op alles. Dan krijg je niet zomaar spijt meer omdat je van te voren al weet waarom je iets doet en of je erachter staat of niet.

Als je jezelf te veel schaamt dan moet je voor jezelf duidelijk krijgen wat nou realistisch is. Het enige dat telt is hoe jij er zelf door beinvloed word en dat is je gevoel "schaamte" en de "invloed op je leven". Je gevoel is niet fijn gewoon en wat je ook verkeerd gedaan heb veel invloed zal het niet hebben op je leven. Dus als je jezelf schaamt dan is het enigste dat erg is het gevoel "schaamte". Waarom zou jij jezelf nou moeten schamen als je heel goed door hebt dat hoe andere mensen over jou denken realistisch gezien niet belangrijk is. Dat maakt gewoon niks uit. Het enige dat telt dat jij het niet leuk vind om jezelf te schamen.

Als je te laag over jezelf denkt kun proberen om je min punten goed te praten met een realistische blik of gewoon denken aan wat er wel allemaal goed aan jezelf is. Als je alles afweegt kom je in de plus uit toch! Je moet echt leren om jezelf helemaal te begrijpen.
  • Wat vind je nou van je uiterlijk? En hoe voel jij je hierbij? Zijn het gemengde gevoelens of is het enkel tevreden of ontevreden. Als je hier negatief over bent praat je het dan wel eens goed of denk je enkel negatief. Weet je dat het tegenover gestelde geslacht al een voor liefde heeft voor het jouwe en dat zorgt ervoor dat ze best een foutje kunnen accepteren. Als in het bejaarde huis beland weet je dat uiterlijk niet belangrijk is hoor dan maak jij je daar niet meer druk over hoor. Dan kan het wel dus.
  • Wat vind je van jou persoonlijkheid?
    • Weet je dat wij als gebruikers vaak mooiere personen zijn dan we doorhebben. Wij zijn er gewoon aan gewend dat we zo zijn maar wij zijn interessant en ons zie je in films en de hele mensheid snapt eigenlijk waarom alleen zijn ze er te saai voor.
      • Ik vind bijvoorbeeld dat je geen goed mens bent als je nooit eens interessant doet. Als je niks meemaakt dan weet ik niet waarom ik met je om zou gaan. Verder zullen ze ook wel goede punten hebben maar dat vind ik gewoon niet te veel gevraagd.
    • Ben je wel eens trots op jezelf? Vast wel eens maar word je ook trot op jezelf als je heel je karakter bij elkaar optelt of is het enkel als jij aparte eigenschappen van jezelf beoordeeld. zo ja, welke eigenschappen zijn dit dan?
    • Zijn er dingen die je niet goed vind aan jezelf? Zo ja, welke zijn dit
    • Weet hier ook dat iedereen over deze eigenschappen van jou anders beoordeelt dus vaak ziet iemand anders wel gewoon de realiteit en jij niet. Uiteindelijk is niet alles wat je denkt realistisch gezien wat je zult denken als je de waarheid eens zou weten.
Als je te veel strest dan moet je voor jezelf goed afwegen of die stres terecht is. Wat is nou belangrijker? Dat jou werk nog snel af gemaakt word of dat je gewoon naar huis kunt.

Elk puntje dat je duidelijk hebt onthoud je weer en de volgende keer gaat het toch weer iets beter! Dat is bij alles wat je duidelijk hebt over jezelf. Als ik over mezelf nadenk voel ik de duidelijkheid omdat ik ooit zo ben gaan denken. Ik zweer het ik voel het!

Het is ook handig om te weten op welk gebied jij uit jezelf al begrijpt hoe je het goed kunt praten. Dat zijn dus de gebieden waar je niet makkelijk emotionelen problemen mee hebt. Dan weet je dus ook dat je brein op dat gebied goed met de situatie omgaat. Het brein moet ook weten dat het precies hetzelfde kan doen bij de andere gebieden waar dit moeilijker gaat. Je moet dus ook even duidelijk hebben waar je moeite mee hebt! Op die gebieden denkt je brein dus verkeerd en kan het beter een reden zoeken bij het probleem. Uiteindelijk leer je hiervan dat er bij elke keuze die een mens maakt een reden hoort. Hiervan leer je ook weer hoe je moet begrijpen enzo.



Met nadenken kun je al jou emoties te baas. Met nadenken kun je eigenlijk jou brein ontwikkelen. Dit kan ik best uitleggen maar dat moet je dan maar even vragen.

Ik snap dit: Als mijn vriendin vreemd zou gaan dan begrijpt mijn brein gewoon heel goed dat er verschillende factoren meespelen. Zoals ze is er misschien wel een beetje in getrapt omdat ze echt wel aan de bel wou trekken maar ze had niet helemaal door wat er gebeurde ofzo en toen ze het wel door had was het al te laat. Ik bedoel hiermee "ze wou echt wel aan de bel trekken". Het punt is dat een normaal iemand ervanuit gaat dat het komt door het feit dat ze sex wou hebben. Ik begrijp eigenlijk elke keuze die een mens kan maken. Dat komt omdat ik hier goed over nadenk. Als je weet hoe je dit moet doen leer je hier ook veel van en ga je dit beter doen.

Jij maakt je geen zorgen omdat jij weet dat je toch verder zal blijven bestaan maar jij snapt niet helemaal hoe dit zit denk ik. jij zult ooit ook naar een andere plek gaan waar je waarschijnlijk meer zult voelen dan hier geloof ik. Hier maak ik me nou net zorgen over! Hier is alles wel oke weetje, niks aan de hand en vooral goed gevoel enzo. Maar besef wel dat jij gewoon heel het universum kunt voelen! Elke mm van het universum kun jij gewoon helemaal compleet voelen. Het hele universum word ook steeds groter en dat allemaal sneller dan dat wij ons kunnen voorstellen. En alles daarvan is gevoel! 50% daarvan is eigelijk gewoon slecht gevoel. Er is ook wel een goede verklaring voor alles die eigelijk gewoon de waarheid is weetje. Die is het gewoon en sommige mensen weten ook gewoon 100% zeker dat dit zo is. Als jij dit op de goede manier ontdekt dan weet jij dit ook compleet zeker. Dat hoeft niet meer bewezen te worden dan, dat is gewoon zo! Als jij dood bent krijg jij met meer gevoel te maken en dit is vrij eng eigelijk. Ik kan dit wel uitleggen maar dan moet jij hier maar naar vragen.
 
Ik ben me er bewust van dat er wel leven na de dood is. als je de weg volgt die je als doel hebt gekregen dan weet je hier meer over
Het is gewoon mogelijk om dat te weten ja. Dood bestaad eigelijk niet nee. Hoe weet jij zo zeker dat iedereen een doel heeft? Er zijn 6 miljard mensen die allemaal geboren zijn om de lessen van het leven te leren denk jij dus. Sommige zijn dan compleet niet gemaakt om zon pad te volgen en het is gewoon zo bedoelt dat ze simpel weg gewoon het leven leiden. Je legt het ook verkeerd uit eigelijk. Als jou doel in het leven niet het pad is met een doel dan heb je dit doel gewoon niet! Niemand anders gaat jou vertellen wat jou doel is hoor, echt niet! Degene die wel een doel hebben halen hem vaak toch niet geloof ik.
 
Ik heb je hele verhaal gelezen en ik wil je graag proberen te helpen. Ik weet wel wat meer van sommige dingen. Ik kan ook vrij goed nadenken. Ik weet alleen niet alles maar mijn wijsheid kan nuttig voor je zijn!

Wat er met nadenken bedoelt word is niet het hebben van te veel gedachten maar piekeren, te veel aantrekken van wat andere van je vinden, je negatieve zelfbeeld, je egoisme enz. Ook het van jezelf begrijpen waarom je precies zo denkt kan schelen. Hiervoor moet je net wel heel veel nadenken. Dit kan wel wat moeilijk zijn maar het scheelt een hele hoop. Dan wordt je bewust van jezelf. Hoe meer je over jezelf begrijpt hoe meer duidelijkheid je krijgt. Ik heb voor mijzelf wel echt helemaal duidelijk hoe ik in elkaar zit. Dat voel ik! Ik voel dat alles duidelijk is als ik over mezelf nadenk. Als jij jezelf begrijpt dan heb je minder geestelijke kwaaltjes omdat je lichaam dan weet hoe dit op te lossen is.

Je moet de perfecte balans vinden in alles. Balans is gewoon het in orde zijn. Dus egoisme kan geen kwaad als je er zelf maar compleet vrede mee hebt. Dat is echt zo! Volledig in balans zijn is volledig tevreden zijn en het hebben van een goeie gezonheid

Als jij gaat nadenken over hoe je in elkaar zit kun je dit het beste even opsommen. Ik heb een document in de app OneNote op de computer waar ik alles in bewaar en documenteer. Alles wat ik interessant vind sinds het begin dat ik de app begon te gebruiken staat daar in. Ik heb een document de vaagheid van het leven waar ik dagelijks dingen aan toevoeg! Het is een verzameling met complete onzin, nuttige informatie, gedichten en teksten, afbeeldingen, videos enz. Ook dit bericht staat erin.

Je kan bijvoorbeeld beginnen met het opsommen van hoe jou eigenschappen in elkaar zitten!

Hoe zit jou egoisme in elkaar? Je moet eigenlijk gaan begrijpen hoe je zelf in elkaar zit. Ik bedoel echt volledig begrijpen!
  • Heb je wel eens spijt van keuzes die een ander gekwetst heeft?
    • Is de spijt terecht of heb je de keuze gemaakt omdat jij jezelf echt belangrijker vond op dat moment? Logisch dat je kiest voor wat je het belangrijkste vind
    • Je kan proberen om minder voor jezelf te kiezen
    • Je kan het beste leren begrijpen dat het maar een menselijke fout is. Dit kun je ook doen door bij zon situatie elk punt dat invloed had voor jezelf duidelijk te krijgen. Dit moet weer opgesomd worden op de computer of met pen
      • Hierdoor leer je echt dat alles wat jij of iemand anders doet een reden heeft.
      • Het moet een gewoonte worden om alles leren te begrijpen
  • Hoe belangrijk vind jij jezelf tegenover een ander?
    • Waar uit zich dit in? Dit zorgt ervoor dat jij de volgende keer weet waarom je een keuze maakt.
    • Hoe vind je het dat je zelf zo denkt?
    • Hoe vind je het als iemand anders zo denkt?
Het is logisch dat je bij egoisme meteen denkt aan wat jij je naasten allemaal hebt aangedaan door de drugs. Je moet dan echt leren accepteren dat je dit gedaan hebt met een goede reden. Dat is het leren accepteren dat je te ver gegaan ben met een goede reden. Je kan dan het beste even goed nadenken wat er echt aan de hand is. Het is niet zo dat je dit gedaan heb omdat drugs gebruiken belangrijker vond dan je moeder ofzo.
  • Je was jong en besefte allemaal niet wat je deed
  • Je lied je meeslepen door de gezelligheid en je dacht niet aan de gevolgen
  • Of gewoon dat gebeurt als je verslaafd ben.
Elke reden is eigenlijk goed genoeg. Het is normaal. Iedereen die toen in jou voeten gestaan had had deze keuze zo gemaakt. Dit moet je eigenlijk leren toepassen op alles. Dan krijg je niet zomaar spijt meer omdat je van te voren al weet waarom je iets doet en of je erachter staat of niet.

Als je jezelf te veel schaamt dan moet je voor jezelf duidelijk krijgen wat nou realistisch is. Het enige dat telt is hoe jij er zelf door beinvloed word en dat is je gevoel "schaamte" en de "invloed op je leven". Je gevoel is niet fijn gewoon en wat je ook verkeerd gedaan heb veel invloed zal het niet hebben op je leven. Dus als je jezelf schaamt dan is het enigste dat erg is het gevoel "schaamte". Waarom zou jij jezelf nou moeten schamen als je heel goed door hebt dat hoe andere mensen over jou denken realistisch gezien niet belangrijk is. Dat maakt gewoon niks uit. Het enige dat telt dat jij het niet leuk vind om jezelf te schamen.

Als je te laag over jezelf denkt kun proberen om je min punten goed te praten met een realistische blik of gewoon denken aan wat er wel allemaal goed aan jezelf is. Als je alles afweegt kom je in de plus uit toch! Je moet echt leren om jezelf helemaal te begrijpen.
  • Wat vind je nou van je uiterlijk? En hoe voel jij je hierbij? Zijn het gemengde gevoelens of is het enkel tevreden of ontevreden. Als je hier negatief over bent praat je het dan wel eens goed of denk je enkel negatief. Weet je dat het tegenover gestelde geslacht al een voor liefde heeft voor het jouwe en dat zorgt ervoor dat ze best een foutje kunnen accepteren. Als in het bejaarde huis beland weet je dat uiterlijk niet belangrijk is hoor dan maak jij je daar niet meer druk over hoor. Dan kan het wel dus.
  • Wat vind je van jou persoonlijkheid?
    • Weet je dat wij als gebruikers vaak mooiere personen zijn dan we doorhebben. Wij zijn er gewoon aan gewend dat we zo zijn maar wij zijn interessant en ons zie je in films en de hele mensheid snapt eigenlijk waarom alleen zijn ze er te saai voor.
      • Ik vind bijvoorbeeld dat je geen goed mens bent als je nooit eens interessant doet. Als je niks meemaakt dan weet ik niet waarom ik met je om zou gaan. Verder zullen ze ook wel goede punten hebben maar dat vind ik gewoon niet te veel gevraagd.
    • Ben je wel eens trots op jezelf? Vast wel eens maar word je ook trot op jezelf als je heel je karakter bij elkaar optelt of is het enkel als jij aparte eigenschappen van jezelf beoordeeld. zo ja, welke eigenschappen zijn dit dan?
    • Zijn er dingen die je niet goed vind aan jezelf? Zo ja, welke zijn dit
    • Weet hier ook dat iedereen over deze eigenschappen van jou anders beoordeelt dus vaak ziet iemand anders wel gewoon de realiteit en jij niet. Uiteindelijk is niet alles wat je denkt realistisch gezien wat je zult denken als je de waarheid eens zou weten.
Als je te veel strest dan moet je voor jezelf goed afwegen of die stres terecht is. Wat is nou belangrijker? Dat jou werk nog snel af gemaakt word of dat je gewoon naar huis kunt.

Elk puntje dat je duidelijk hebt onthoud je weer en de volgende keer gaat het toch weer iets beter! Dat is bij alles wat je duidelijk hebt over jezelf. Als ik over mezelf nadenk voel ik de duidelijkheid omdat ik ooit zo ben gaan denken. Ik zweer het ik voel het!

Het is ook handig om te weten op welk gebied jij uit jezelf al begrijpt hoe je het goed kunt praten. Dat zijn dus de gebieden waar je niet makkelijk emotionelen problemen mee hebt. Dan weet je dus ook dat je brein op dat gebied goed met de situatie omgaat. Het brein moet ook weten dat het precies hetzelfde kan doen bij de andere gebieden waar dit moeilijker gaat. Je moet dus ook even duidelijk hebben waar je moeite mee hebt! Op die gebieden denkt je brein dus verkeerd en kan het beter een reden zoeken bij het probleem. Uiteindelijk leer je hiervan dat er bij elke keuze die een mens maakt een reden hoort. Hiervan leer je ook weer hoe je moet begrijpen enzo.



Met nadenken kun je al jou emoties te baas. Met nadenken kun je eigenlijk jou brein ontwikkelen. Dit kan ik best uitleggen maar dat moet je dan maar even vragen.

Ik snap dit: Als mijn vriendin vreemd zou gaan dan begrijpt mijn brein gewoon heel goed dat er verschillende factoren meespelen. Zoals ze is er misschien wel een beetje in getrapt omdat ze echt wel aan de bel wou trekken maar ze had niet helemaal door wat er gebeurde ofzo en toen ze het wel door had was het al te laat. Ik bedoel hiermee "ze wou echt wel aan de bel trekken". Het punt is dat een normaal iemand ervanuit gaat dat het komt door het feit dat ze sex wou hebben. Ik begrijp eigenlijk elke keuze die een mens kan maken. Dat komt omdat ik hier goed over nadenk. Als je weet hoe je dit moet doen leer je hier ook veel van en ga je dit beter doen.

Jij maakt je geen zorgen omdat jij weet dat je toch verder zal blijven bestaan maar jij snapt niet helemaal hoe dit zit denk ik. jij zult ooit ook naar een andere plek gaan waar je waarschijnlijk meer zult voelen dan hier geloof ik. Hier maak ik me nou net zorgen over! Hier is alles wel oke weetje, niks aan de hand en vooral goed gevoel enzo. Maar besef wel dat jij gewoon heel het universum kunt voelen! Elke mm van het universum kun jij gewoon helemaal compleet voelen. Het hele universum word ook steeds groter en dat allemaal sneller dan dat wij ons kunnen voorstellen. En alles daarvan is gevoel! 50% daarvan is eigelijk gewoon slecht gevoel. Er is ook wel een goede verklaring voor alles die eigelijk gewoon de waarheid is weetje. Die is het gewoon en sommige mensen weten ook gewoon 100% zeker dat dit zo is. Als jij dit op de goede manier ontdekt dan weet jij dit ook compleet zeker. Dat hoeft niet meer bewezen te worden dan, dat is gewoon zo! Als jij dood bent krijg jij met meer gevoel te maken en dit is vrij eng eigelijk. Ik kan dit wel uitleggen maar dan moet jij hier maar naar vragen.

Goed verhaal, beetje kort! ;)

Maar alle gekheid op een stokje, ik begrijp dat het grootste gedeelte een copy/paste uit je logboek is, en alhoewel er interessante dingen (zal het later even helemaal lezen) tussen staan mis ik daarmee eerlijk gezegd de aansluiting nogal op mijn post (had je de juiste gequote?)
 
Goed verhaal, beetje kort! :wink:

Maar alle gekheid op een stokje, ik begrijp dat het grootste gedeelte een copy/paste uit je logboek is, en alhoewel er interessante dingen (zal het later even helemaal lezen) tussen staan mis ik daarmee eerlijk gezegd de aansluiting nogal op mijn post (had je de juiste gequote?)
Dit is wat ik zelf ontdekt heb. Als iemand die een boek schrijft dit kan dan zou iemand zonder boek dat misschien ook wel kunnen toch! Maar dat jij niet kunt geloven dat iemand werkelijk zoiets zegt is een compliment. Nee er is geen aansluiting te bekennen. Wie wil er nou aansluiting?
 
Dit is wat ik zelf ontdekt heb. Als iemand die een boek schrijft dit kan dan zou iemand zonder boek dat misschien ook wel kunnen toch! Maar dat jij niet kunt geloven dat iemand werkelijk zoiets zegt is een compliment. Nee er is geen aansluiting te bekennen. Wie wil er nou aansluiting?
Dude(ss), het spijt me maar ik heb geen geduld voor al dan niet bewust gecreëerde Babylonische spraakverwarringen. Sorry.
 
Laatst bewerkt:
Het is gewoon mogelijk om dat te weten ja. Dood bestaad eigelijk niet nee. Hoe weet jij zo zeker dat iedereen een doel heeft? Er zijn 6 miljard mensen die allemaal geboren zijn om de lessen van het leven te leren denk jij dus. Sommige zijn dan compleet niet gemaakt om zon pad te volgen en het is gewoon zo bedoelt dat ze simpel weg gewoon het leven leiden. Je legt het ook verkeerd uit eigelijk. Als jou doel in het leven niet het pad is met een doel dan heb je dit doel gewoon niet! Niemand anders gaat jou vertellen wat jou doel is hoor, echt niet! Degene die wel een doel hebben halen hem vaak toch niet geloof ik.
geef ik je helemaal gelijk in! dit was ook verkeerd verwoord hihi
 
Ik denk dat de 'ik', de geest, de ziel, je energie, de 'jou' als mens etc, allemaal het resultaat zijn van het stoffelijke brein. Gaat je lichaam, dan gaat alles. Niet zo een leuk vooruitzicht, maar je nalatenschap zal natuurlijk voortleven in wat jij achterlaat: familie, vrienden en alles waar jij invloed op hebt gehad.

En ja, dit blijft een subjectief en spiritueel onderwerp natuurlijk :)
Zelfs de wetenschap weet: energie kan niet gecreëerd of vernietigd worden. Wat is alles? Energie.

Je bent hier voor altijd buddy. ;) Alle vorm verandert, verschijnt en verdwijnt wel natuurlijk. Gelukkig... Zou een major borefest worden...
 
Zelfs de wetenschap weet: energie kan niet gecreëerd of vernietigd worden. Wat is alles? Energie.

Je bent hier voor altijd buddy. :wink: Alle vorm verandert, verschijnt en verdwijnt wel natuurlijk. Gelukkig... Zou een major borefest worden...
Zeker waar, je energie zal voor altijd voortleven en omgezet worden in tal van dingen, alleen de exacte configuratie van die energie die jou nu mens (met zelfbewust brein) maakt zal waarschijnlijk niet meer voorkomen.

Leuke manier van hier naar kijken @Mindless , geen speld tussen te krijgen :)
 
Opm
Alle energie wordt uiteindelijk omgezet in ..... Warmte.

The law of conservation of energy states that energy can neither be created nor destroyed - only converted from one form of energy to another. This means that a system always has the same amount of energy, unless it's added from the outside. This is particularly confusing in the case of non-conservative forces, where energy is converted from mechanical energy into thermal energy, but the overall energy does remain the same. The only way to use energy is to transform energy from one form to another.

Warmte is een vorm van energie. Net zoals alles een vorm van energie is. Vorm is sowieso veranderlijk. Geen vorm zal altijd hetzelfde blijven.
 
Geen vorm zal altijd hetzelfde blijven.
Opm.
Dat klopt, ik zeg zelfs: niets zal hetzelfde blijven. Als er maar genoeg tijd in sommige gevallen overheen gaat....
Daarom bestrijd ik de hele klimaat toestanden van de laatste jaren.
Het klimaat verandert. Altijd. Ook zonder menselijke invloed...we hebben ijstijden gehad en er schijnt ook ooit een tropische zee over ons land te hebben gevloeid....
En nu wordt het naar men zegt weer warmer.
Wie zegt dat ook zonder die " broeikasgassen en CO2 het klimaat niet warmer zou worden? Hier hoor je niemand over...
Ik ga er dan ook vanuit dat met heel die klimaat discussie er mensen zijn die heeeeeel erg rijk aan het worden zijn met deze materie...
Veranderen doet het toch, dat klimaat! Net zoals erg veel andere zaken en omstandigheden.
 
En nu wordt het naar men zegt weer warmer.
Wie zegt dat ook zonder die " broeikasgassen en CO2 het klimaat niet warmer zou worden?
Als je de juiste wetenschappelijke kennis tot je beschikking had, dan had je geweten dat er meer dan genoeg bewijs is dat de snelheid van huidige opwarming enkel toe te wijzen is aan menselijk handelen. Is niet bedoeld als sneer, maar er is echt geen reden tot twijfel meer op dit moment.
 
Dat de snelheid van opwarming door ons mensen beïnvloed wordt, dat geloof ik best.
Maar dat het klimaat ook uit zichzelf verandert, dat staat m.i. ook vast.
En daar hoor je nooit iemand over...
 
Eigenlijk weet ik het niet, volgens mij is alles subjectief maar ik geloof wel dat er iets is hierna en dat er mogelijkheden zijn.
 
Laatst bewerkt:
ik heb inmiddels verschillende pogingen gedaan om hier een zinnig leesbaar antwoord te typen maar ik kom er niet uit want ik heb hier zoveel ideen over.

Als je echt intresse hebt dan moet je hier maar eens beginnen https://near-death.com/
 
Er is altijd een opmerkelijk verband tussen de spirituele theorieën en de hoeveelheid genomen psychedelica.
Ik vind deze dan ook erg wankel op het gebied van bewijs, die andere dimensies die zich alleen openbaren op het moment dat je de ballen uit je *Ak aan het trippen bent.

Je zou kunnen stellen dat deze middelen een 'sleutel' zijn voor andere werelden die zich op een of andere manier op geen enkel andere wijze kenbaar of verifieerbaar zijn dan in de beleving van een trippend persoon.
Zo zou je ook kunnen stellen dat water op kamertemperatuur koel aanvoelt, tenzij je je hand in magische sneeuw steekt voor een paar minuten en dat dit water vervolgens warmer aanvoelt omdat je in andere dimensies zit.

Meer voor de hand liggende verklaring is dat het onvoorstelbaar subjectief is wat je waarneemt. Je bent je nooit bewust van je ademhaling, tot ik er nu over begin en je er op gaat letten.

Je brein is constant informatie van je zintuigen tot een bruikbaar iets te maken en 'onnodige' dingen er uit te filteren. Daarom zijn persoonlijke waarnemingen zo'n slechte maatstaf om feitelijke dingen vast te stellen.
 
Hoe kunnen we het lichaam zijn? Het lichaam is constant veranderend. Zelfs op cellulair niveau is je lichaam niet meer hetzelfde als toen je lichaam net geboren was.
Als jij in een huis woont, en in de loop der jaren ga je geleidelijk steeds stukken renoveren tot er uiteindelijk geen enkele steen meer origineel is, blijft het nog steeds je huis. En dat huis bestaat uit de materie waar het van gebouwd is, nietwaar? Of bestond er al een spirituele vorm ervan en is het fysieke slechts een manifestatie er van. Als je het huis sloopt, blijf je het dan een woning noemen?

Andere metafoor:
Op een whiteboard staat een tekening. Die tekening is 'iets', en bestaat op het whiteboard.
Veeg je het whiteboard nu leeg dan bestaat de tekening ook niet meer. Er staat 'niets' op het whiteboard.
Het idee van de tekening is er wellicht nog wel, of de herinnering maar je kunt hem niet meer zien, of laten zien aan anderen. Die exacte tekening komt ook nooit meer terug.

In de fysieke wereld kun je stellen dat er geen 'niets' is inderdaad, maar in het filosofisch opzicht is er wel degelijk een 'niets' die je niet axiomatisch gelijk kunt trekken.
Want dan zou een jointje al bestaan voordat je hem draait (je kan immers niet 'iets' van 'niets' maken toch?) En ook nog nadat je hem op rookt.

Zo is het bewustzijn ook een gevolg van jouw brein dat aan voorwaarden voldoet om te kunnen functioneren en zal ook weer verdwijnen op het moment dat de 'machine' die jouw brein is stopt met werken
 
Als jij in een huis woont, en in de loop der jaren ga je geleidelijk steeds stukken renoveren tot er uiteindelijk geen enkele steen meer origineel is, blijft het nog steeds je huis.
Voor praktische doeleinden blijf je die samenstelling van vormen die min of meer hetzelfde lijkt te blijven "je huis" noemen. In de werkelijkheid bestaat je huis alleen als een 'ding' in jouw hoofd. Net zoals een 'boom' ook niet echt bestaat als een 'boom' daarbuiten in de 'externe wereld'. We zien een vorm als een soort patroon ontwikkelen die min herkenbaar blijft en geven het een naam: dat is een eik. Nee natuurlijk ís dat geen eik. "Eik" is maar een concept in je hoofd waarover we samen hebben besloten (middels taal) dat een bepaalde herkenbare vorm (of eerder een patroon, want een eik(enboom) ontwikkelt zich als vorm patroon) iets "is". Maar het zijn allemaal maar ideeën in onze geest.

En dat huis bestaat uit de materie waar het van gebouwd is, nietwaar? Of bestond er al een spirituele vorm ervan en is het fysieke slechts een manifestatie er van. Als je het huis sloopt, blijf je het dan een woning noemen?
De "materie" van het huis (muren/vloeren/daken) én de ruimte tussen de materie (kamers/ruimten) neemt de ruimte (space) in die er al was voordat het huis bestond, die er is wanneer het huis bestaat en die er zal zijn nadat het huis niet meer zal bestaan.

Mooie metafoor voor ons eigen bewustzijn:

Gedachten, gevoelens, sensaties en percepties zijn gemaakt van bewustzijn. Het zijn tijdelijke vormen gezien door bewustzijn en gemaakt van bewustzijn. Bewustzijn is op vergelijkbare manier met de metafoor van het huis en ruimte de onderliggende realiteit van gedachten, gevoelens, sensaties en percepties. Bewustzijn was er voor hen, tijdens hen en zal er na hen zijn.

Andere metafoor:
Op een whiteboard staat een tekening. Die tekening is 'iets', en bestaat op het whiteboard.
Veeg je het whiteboard nu leeg dan bestaat de tekening ook niet meer. Er staat 'niets' op het whiteboard.
Het idee van de tekening is er wellicht nog wel, of de herinnering maar je kunt hem niet meer zien, of laten zien aan anderen. Die exacte tekening komt ook nooit meer terug.
Inderdaad, de werkelijkheid is het whiteboard. De achtergrond waar tijdelijk vormen op verschijnen. Ook een goede metafoor voor bewustzijn.

In de fysieke wereld kun je stellen dat er geen 'niets' is inderdaad, maar in het filosofisch opzicht is er wel degelijk een 'niets' die je niet axiomatisch gelijk kunt trekken.
Want dan zou een jointje al bestaan voordat je hem draait (je kan immers niet 'iets' van 'niets' maken toch?) En ook nog nadat je hem op rookt.
De "fysieke wereld" is een concept in bewustzijn. Alle vormen hebben een achtergrond van vormloosheid nodig om waargenomen te worden. Op een vergelijkbare manier dat een oog transparant moet zijn om "solide" vormen te kunnen waarnemen.

Zo is het bewustzijn ook een gevolg van jouw brein dat aan voorwaarden voldoet om te kunnen functioneren en zal ook weer verdwijnen op het moment dat de 'machine' die jouw brein is stopt met werken
Het brein is ook maar een vorm. Alles wat een begin en een eind heeft, kan niet de realiteit zijn.

Wellicht is het brein nodig voor de perceptie van een wereld. Maar er moet een onderliggende realiteit van vormloosheid aan die vorm ten grondslag liggen (zoals de ruimte die het huis inneemt). Net zoals er de onderliggende realiteit van bewustzijn ten grondslag ligt aan elke vorm in de geest.
 
Eik en boom zijn inderdaad maar concepten, maar die boom die staat er wel. Als jij er met je auto tegenaan rijdt maakt het niet zoveel uit hoe vormeloos je onderliggende realiteitsidee van de geest is, je vliegt toch echt door de voorruit om kennis te maken met de realiteit van de eik.

Mijn punt was dan ook niet dat een huis ontstaan of verdwijnt in de absolute zin. De stenen/materie is hier symbool voor je lichaam, en de functie, het 'huis zijn' is een metafoor voor je bewustzijn. Misschien is het makkelijker om over te stappen naar een gloeilampje (het lichaam) en het licht (het bewustzijn)

Natuurlijk bestaat de materie al voor de lamp gebouwd is, maar wat silica en een hoopje wolfraam geeft geen licht. Pas wanneer alles zo gerangschikt is om te functioneren kan je het als lamp aanmerken en is het in staat te branden. Sla je deze kapot dan zal het licht ook verdwijnen.

Als ik jou goed begrijp stel je dat het licht van deze lamp er altijd is en zal zijn, ongeacht of die lamp bestaat. Dat zou dan met een beetje gymnastiek de stroom kunnen zijn die enkel een lamp gebruikt om zich te manifesteren als licht.
(Ik ga er even vanuit dat ik het een beetje correct onder woorden gebracht heb. )


Ik heb er even over zitten filosoferen en ik kan wel meer begrip opbrengen voor deze theorie nu, maar vind het toch meer aannemelijk dat er licht is door een lamp, en niet een lamp omdat er licht is.
De lamp is geen concept wat ontstaat door het licht

Om even helder te blijven 💡 leg me eens in lampen analogie uit wat er gebeurt met je bewustzijn voor je lichaam, en na het sterven.
 
Ik wou eerst nog even reageren op een stukje van een eerdere post van je:

Er is altijd een opmerkelijk verband tussen de spirituele theorieën en de hoeveelheid genomen psychedelica.
Ik vind deze dan ook erg wankel op het gebied van bewijs, die andere dimensies die zich alleen openbaren op het moment dat je de ballen uit je *Ak aan het trippen bent.
Ik denk dat de reden hiervoor is, dat psychedelica deze openbaringen aanvankelijk vaak met veel "vuurwerk" brengen als het ware. Ze introduceren ons aan ideeën die nogal fundamenteel verschillen van het gemiddelde wereldbeeld van iemand. Dit kan het doen laten lijken alsof het hier mystieke "dimensies" betreft: vrijwel onbereikbare "plekken" of states of mind die enkel bereikt kunnen worden door bijvoorbeeld 20 jaar als een monnik in de lotushouding te gaan zitten mediteren of dus een hardcore tripmiddel te nemen (als soort van shortcut). Ik ben van mening dat dat allemaal niet nodig is en elk moment "spiritueel" van aard is, maar dat terzijde.

Voor mij hebben psychedelica de interesse in deze dingen aangewakkerd, maar de hoeveelheid aan genomen psychedelica nam voor mij met de jaren af, tot op het punt dat ik nu meer dan een jaar niet meer getript hebt. Maar die interesse in existentiële zaken is alleen maar gegroeid. Alleen is er meestal geen "vuurwerk" meer. De mindblowing revelaties zijn afnemende (al kunnen ze er soms nog weleens zijn, ook compleet nuchter). De "honeymoon-fase" is voorbij, zou je kunnen zeggen. Maar de kern, de essentie van deze inzichten is in leven als nooit te voren en er is ook het besef dat het allemaal niet draait om een mystieke, vaak bombastische ervaring, zoals je die kunt hebben op psychedelica. Het onderzoeken van existentiële zaken, oftewel: het onderzoeken van je eigen bestaan, kan en zal met de tijd juist een heel niet-spectaculair iets worden als je er blijvend interesse in blijft tonen. De intitiële "schok" (het vuurwerk zou je kunnen zeggen), is er af. Nu is het meer een langzaam afdalen in de vrede, geluk en liefde van de doorgaande moment tot moment realisatie. Niet dat ik hiermee wil impliceren dat ik ook maar iets meer weet dan een ander, omdat de realisatie juist is, dat ik niets weet. En dát haalt de sluier van (denken te) weten wat deze wereld is, weg. En brengt de verwondering terug.

"Bewijs" is trouwens mentaal. De geest wil concreet bewijs voor alles. Ik zou zeggen dat het "bewijs" voor existentiële vragen in de eigen ervaring gezocht moet worden. Een verstandelijk (oftewel conceptueel) bewijs is hier niet afdoende. Een intellectuele conclusie zal geen antwoord kunnen geven op dergelijke existentiële kwesties.

Eik en boom zijn inderdaad maar concepten, maar die boom die staat er wel. Als jij er met je auto tegenaan rijdt maakt het niet zoveel uit hoe vormeloos je onderliggende realiteitsidee van de geest is, je vliegt toch echt door de voorruit om kennis te maken met de realiteit van de eik.
Ik blijf nog heel even bij de analogie van het huis en de ruimte waarin deze zich bevindt:

Als je huis nog gewoon staat en je laat een enorme kraan met sloopkogel komen. En vervolgens laat je die sloopkogel contact maken met je huis. Dan zal de materie van je huis uiteraard met elke botsing van de sloopkogel reageren. Oftewel, je huis zal aan puin geslagen worden. Dit komt, omdat zowel je huis als de sloopkogel materie zijn. Ze bestaan beide in de wereld van vorm en interageren dus met elkaar. Álles in de wereld van vorm interageert/reageert met elkaar.

Maar wat doet de sloopkogel met de ruimte waar het huis staat/stond? Uiteraard: helemaal niets. Het slaat nog niet eens een deuk in de ruimte. Niet omdat die ruimte zo sterk is, maar omdat ruimte vormloos is en dus niet intererageert met de wereld van vorm.

Mijn punt was dan ook niet dat een huis ontstaan of verdwijnt in de absolute zin. De stenen/materie is hier symbool voor je lichaam, en de functie, het 'huis zijn' is een metafoor voor je bewustzijn. Misschien is het makkelijker om over te stappen naar een gloeilampje (het lichaam) en het licht (het bewustzijn)

Natuurlijk bestaat de materie al voor de lamp gebouwd is, maar wat silica en een hoopje wolfraam geeft geen licht. Pas wanneer alles zo gerangschikt is om te functioneren kan je het als lamp aanmerken en is het in staat te branden. Sla je deze kapot dan zal het licht ook verdwijnen.

Als ik jou goed begrijp stel je dat het licht van deze lamp er altijd is en zal zijn, ongeacht of die lamp bestaat. Dat zou dan met een beetje gymnastiek de stroom kunnen zijn die enkel een lamp gebruikt om zich te manifesteren als licht.
(Ik ga er even vanuit dat ik het een beetje correct onder woorden gebracht heb. )


Ik heb er even over zitten filosoferen en ik kan wel meer begrip opbrengen voor deze theorie nu, maar vind het toch meer aannemelijk dat er licht is door een lamp, en niet een lamp omdat er licht is.
De lamp is geen concept wat ontstaat door het licht

Om even helder te blijven 💡 leg me eens in lampen analogie uit wat er gebeurt met je bewustzijn voor je lichaam, en na het sterven.
Nee...

Fysiek licht is ook een vorm. Niet alle vormen zijn solide zoals bijvoorbeeld een baksteen in de muur van je huis. Fysiek licht: licht met een lichtbron bestaat ook in de wereld van vorm. Zelfs gedachten bestaan in de wereld van vorm. De voorwaarde om een vorm te zijn, is dat iets grenzen/limitaties heeft. We herkennen een vorm aan zijn grenzen. Bijvoorbeeld grenzen in tijd: een gedachte begint en heeft ook een einde. Een object heeft een kleur, maar niet alle kleuren. Een huis heeft dimensies: zoveel meter lang, bij zoveel meter breed, bij zoveel meter hoog.

Er zijn verschillende niveaus van subtiliteit in de wereld van vorm. Zoals gezegd worden ze gedefinieerd in hun vorm door hun grenzen.

In jouw analogie van de lamp zijn er verschillende "niveaus" van vorm. Ten eerste de meer grove vorm van bijvoorbeeld het metalen frame van de lamp. Dit is nodig om alle componenten op hun plek te houden. Daarnaast ook de bedrading en ook het glas van de gloeilamp. Maar een subtielere vorm is de stroom/elektriciteit die door de bedrading naar de gloeilamp wordt geleid. Dit is ook een vorm, omdat het grenzen heeft. Het is nodig om samen met de andere componenten van de lamp een nog weer andere subtiele, doch fysieke vorm tot stand te laten komen: licht.

Mijn punt zou dan echter zijn: waarin bestaan al deze componenten/vormen? Net zoals het huis bestaat alle vorm in vormloosheid. Ze nemen een bepaalde ruimte in. Net zoals je bij een schilderij een doek nodig hebt zonder (relatieve) vorm - aldus: een blanco doek - om de vormen en kleuren op aan te brengen, moeten vormen in de natuurlijke wereld een achtergrond van vormloosheid hebben om gezien/gekend te worden.

Dan kom ik weer even terug op de analogie van het oog: Hoe kan een oog vormen/kleuren zien, als het niet zelf doorzichtig/transparant is? Als bijvoorbeeld de lens van het oog een licht-roze tint had, zou álles dat gezien zou worden, gezien worden in dat lichtroze licht. Hetzelfde is zo met ons bewustzijn: hoe kunnen alle vormen, op alle lagen van subtiliteit, waargenomen worden, als bewustzijn niet volledig transparant is? Er moet een onderliggende onveranderende vormloze realiteit zijn, als de wereld van vorm in al zijn kleuren en vormen ervaren/gekend kan worden.
 
Laatst bewerkt:
Wat mij tegenwoordig meer en meer opvalt in deze maatschappij is het volgende: mensen die radicaal in het niets geloven zijn diep trieste wezens en vechten echt voor niets nog.

Mensen die in iets geloven, moet daarom niet echt iets heel concreets zijn. Hebben doorgaans veel meer levensdrift en soort van creativiteit om er het beste van te maken!

Ja door een hersentumor op 30 jaar en zware hersenoperatie is dit mij super duidelijk geworden.
 
Terug
Bovenaan