R
Revolutionair
Gast
Ik zat dus echt met blote billen op die pot en kon ook als enige reactie heb geschrokken aankijken.
Klinkt leuk met je blote billen zitten snuiven met de deur open op een publieke plek..
Lekker gek
Ik zat dus echt met blote billen op die pot en kon ook als enige reactie heb geschrokken aankijken.
Niet de gekste plek, want het was in mijn eigen huis.. maar wel een zeer moeilijke situatie.. Ik zat net aan mijn 3e lijntje Keta. Gaat ineens de deurbel, ik verwachtte een pakketje dus zal het wel de postbode zijn. Onderweg naar de voordeur werd het al aardig complex om het ene been voor het andere te krijgen. En dan blijkt mijn Opa zomaar voor de deur te staan. Dat was wel de laatste persoon die ik verwacht had. Lang verhaal kort: Doe niet de deur open als je al wat te ver bent met Keta, enorm moeilijk allemaal.
tot 02:00 op een festival met vrienden, kneiterlijp van de pep en xtc. Besloten we om een after te zoeken in Amsterdam (150km verder op). Iedereen neemt nog wat bij in de auto en zit lekker te wausen, rond 05:00 stoppen we bij een tankstation net voor Almere om even wat water te halen etc waarop een maatje roept: Yo buu je ouders staan daar man. Iedereen verklaart hem voor gek en zegt dat hij aan het hallucineren is. Wij lopen het tankstation uit, ieder met een 1L fles water en daar stonden m'n ouders echt, een bakkie te drinken en peukje te roken net voordat ze aan het werk gingen..
Ze zei; jullie hadden toch een feestje in X (plekje in Friesland). Ja klopt maar we zoeken nog wat anders, toen nog peukje met ze gerookt en weggegaan.OMg! En hoe liep het af?
Goed afgelopen dus gelukkig!Ze zei; jullie hadden toch een feestje in X (plekje in Friesland). Ja klopt maar we zoeken nog wat anders, toen nog peukje met ze gerookt en weggegaan.
Vervolgens had m'n moeder op Facebook gezet dat ze ons was tegen gekomen waarop een vriendin van haar reageerde: 0500 is toch niet zo heel laat om terug te komen van het stappen? Toen gingen ze nog onderweg!
Al met al hebben ze niks doorgehad denk ik, komisch was het wel.
Well...
Ik moet toegeven dat het een once-in-a-lifetime ding was... misschien niet geheel doordacht geweest maar we zaten met een overschot aan truffels en gingen voor een vier maanden naar Italië en wensten deze niet weg te gooien dus kwamen we op geen beter idee dan deze net voor de douane op te eten... dit bleek genoeg te zijn om vanaf opstijgen de 'Fear and loathing in Las Vegas' - paranoia te ervaren.
Zo werd dit versterkt bij het zien van de ‘Heerlijke’ tot levend komende lasagne van mijn man alsook het aannemen van het flesje water vd stewardessen - welke ik als een reddingsboei heb vastgehouden... op het punt dat het vliegtuig bijzonder vervormd begon te raken waarbij omhoog en omlaag gaan wel heel uitvergroot werd had ik door dat de dosis misschien iets te veel was en heb ik mijn nagels in de zetelleuning en zijn arm geboord... Hysteria was niet ver weg...
Tegen het einde van de vlucht was ik een ervaring rijker...
I came down from being Miles high ...
een om nooit te vergeten...