Oké, stel dat er altijd een residu zou overblijven. Dit heeft betrekking op je hersenen/lichaam. Ben je een mindless (lol) volger van je hormonen/lichamelijke lusten/verslavingen/driften/etc.? Of ben je een soeverein wezen dat de vrije wil heeft om te kiezen niet die weg in te gaan? Het herprogrammeren werkt zelfs al op dat niveau: niet terugvallen in het eerstgenoemde. Verslaving is (imo) ook slechts een subset van de volledige ziekte welke de identificatie met het lichaam betreft.
Ik denk dat meditatie niet gezien moet worden als (alleen) iets om verkeerde patronen mee uit te wissen. Het is in de eerste plaats in de staat komen die voorafgaat aan de ziekte (identificatie en daar uit voortkomend: verslaving). Geloof het of niet, maar we hebben een kant aan ons die altijd hetzelfde is gebleven (puur zou je kunnen zeggen). Als je niet daarmee in contact staat, dan zullen je gedragspatronen zich inderdaad verharden en krijgen we mensen die na hun jeugd niet meer zullen veranderen. Omdat ze zich volledig vereenzelvigd hebben met deze patronen. Hoe ouder mensen worden, hoe meer uitgehard de patronen zullen zijn. Behalve als ze die kant van henzelf ontdekt hebben die nooit veranderd, altijd jeugdig blijft.
Wellicht heb je gelijk dat die verbindingen nooit helemaal 100% uitgewist worden. Dat alles opgeslagen is in het lichaam als een soort geheugenbank. Maar er is ook een zijde aan ons die nooit verslaafd is geweest. En door jezelf te programmeren meer en meer in dat bewustzijn te opereren, kan de ziekte jou niet beïnvloeden én maak je nieuwe gezonde verbindingen aan op lichamelijk gebied.
Zie het eens zo: het ego is ziek/verslaafd. Wat doen de meesten daaraan? Ze proberen het ego te genezen. Maar het ego ís de ziekte. Het ís de identificatie met het lichaam. Je kunt niet enkel de delen van je ego die je niet wilt weggooien en verwachten dat je genezen wordt. Je moet rigoureus de complete identificatie onderzoeken en wegsmijten. Uiteraard is er ook een deel van mij dat weet dat ik ik ben en niet jij. Daar heb ik het hier niet over. Dat zou ik functioneel ego willen noemen, dat voortkomt uit intelligentie, niet identificatie. Maar dat wat zich constant identificeert met objecten in bewustzijn (en het lichaam ís een object in bewustzijn), dat is de geestesziekte die we momenteel als mensheid hebben. Als dat aangepakt wordt, zal verslaving niet een issue meer zijn.
Ik haat het om degene te zijn die weer met deze zweverigheid komt, maar geloven dat je aan je lot overgelaten bent voor de rest van je leven is jezelf zo tekort doen... We zijn immens krachtige wezens die met behulp van ons voorstellingsvermogen onze werkelijkheid beïnvloeden. Een nietig gefixeerd gedachtepatroon kan jou niet in je greep houden voor de rest van je leven, tenzij je dat geloofd. En omdat je vrije wil hebt, zal dat je lot zijn als je dat zo wilt.
Verslaafd ben je voor altijd wat @acht.zes zegt, verbindingen blijven bestaan. Je hersenen doen dit nou eenmaal. We kunnen (nog) niet selectief verbindingen verwijderen in de hersenen. Het gaat dan ook niet om een paar connecties maar miljarden. Het zit dus overal. Zelfs als je lange tijd niks gebruikt blijven deze verbindingen bestaan. Wel worden ze minder toegankelijk, het is immers kennelijk onbelangrijk in die periode. Maar je hersenen bereiden zich voor op een mogelijk zelfde situatie. Ook blijven pijnlijke herinneringen of levensbedreigende situaties zeer goed onthouden door de hersenen. Dit voor zelfbehoud. Veelvoudig gebruik gaat gepaard met negatieve emoties en wellicht gevaarlijke toestanden van het lichaam.
There has been a steady erosion of individual responsibility and loss of any concept of personal blame for bad choices. To quote comedian Flip Wilson, “It’s not my fault — the devil made me do it.” Calls to destigmatize addiction remove any sense of personal responsibility.
Link:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3314045/
Addiction does not meet the criteria specified for a core disease entity, namely the presence of a primary measurable deviation from physiologic or anatomical norm.2 Addiction is self-acquired and is not transmissible, contagious, autoimmune, hereditary, degenerative or traumatic. Treatment consists of little more than stopping a given behaviour.
True diseases worsen if left untreated.
A patient with cancer is not cured if locked in a cell, whereas an alcoholic is automatically cured. No access to alcohol means no alcoholism. A person with schizophrenia will not remit if secluded. Sepsis will spread and Parkinson disease will worsen if left untreated. Criminal courts do not hand down verdicts of “not guilty by virtue of mental illness” to drunk drivers who kill pedestrians.
Lees dit hierboven goed.
Het kan geen eens in de categorie van ziektes worden geplaatst door deze feiten.
Ook niet justitieel.
True diseases worsen if left untreated.
A patient with cancer is not cured if locked in a cell, whereas an alcoholic is automatically cured. No access to alcohol means no alcoholism.
'Ik' heeft geen vrije wil. Je kunt willen wat je wilt, maar je kunt niet kiezen wat je wilt dat je wilt. Die keuze wordt voor je gemaakt en daarna geclaimd door jou.Daarnaast zoals ik in mijn vorige post zei, bestaat er geen vrije wil. Ik ben dus letterlijk slaaf van de drugs.
'Ik' heeft geen vrije wil. Je kunt willen wat je wilt, maar je kunt niet kiezen wat je wilt dat je wilt. Die keuze wordt voor je gemaakt en daarna geclaimd door jou.
Je bent niet slaaf van de drugs. Je bent slaaf van je eigen mind. Maar er is vrije wil om niet te geloven, aan te nemen 'ik' te zijn. En daar is de weg uit verslaving. Dit betekent niet dat je niet terug kan vallen in verslaving, maar terugval betekent niet dat de drug absolute macht heeft over jou, maar dat je je soevereiniteit op hebt gegeven door weer te geloven 'ik' te zijn. Gelimiteerde, incomplete, behoeftige 'ik'. Dat zal altijd in verslaving blijven terugvallen. Dus dat is wat je niet zouden moeten willen "zijn". Het goede nieuws: je bent het niet, je ziet het.
We gaan allemaal door een fase waarin we slaaf zijn van onze eigen mind (ik prefereer mind boven hersenen, dat voelt een stuk minder rigide). Sommigen weten zich (gedeeltelijk of niet) te bevrijden uit die gevangenis. De meesten blijven er hun hele leven in.
Je kunt alleen maar jezelf zijn, maar alles dat je ziet is niet jezelf. Je bent wie je bent, maar je mind is sluw. Als je "slaapt", zal het je overtuigen dat je bent wat je ziet. Jij bent dan de slaaf van je mind. De echte vrije wil ligt erin wakker te worden en daarmee weer de meester over je mind te worden.
De verslaving aan drugs en alle andere verslavingen zijn imo secundair aan dit. Je kunt al die dingen afzonderlijk aanpakken, maar het is dweilen met de kraan open really.
Je hebt toch al de vrije wil om je gedachten al dan niet te geloven? Dat kun je gebruiken om de allereerste gedachte: 'ik' in twijfel te trekken. Ons wordt geleerd dat er iemand in dit lichaam zit óf dat we slechts dit lichaam zijn. Is dat zo?En hoe zou je die vrije wil verkrijgen? Daar ben ik dan wel benieuwd naar.
Dat begrijp ik. Het is ook heel anders denken, maar zeer waardevol als je werkelijk op zoek bent naar vrij zijn van verslaving (en allerlei andere mentale stoornissen).Het is gewoon dat ik mijn conclusies trek uit wetenschappelijk onderbouwde beweringen. Is er bewijs voor jouw visie erachter? Wellicht is hier ook te weinig onderzoek naar gedaan. En ik heb het nooit ervaren of mezelf opengesteld ervoor.
Daarnaast kan verslaving wel degelijk een verzachtende omstandigheid zijn in een rechtszaak.
Dat zegt @acht.zes ook helemaal niet. Wel dat een verslaving een verzachtende omstandigheid KAN zijn bij rechtzaak.In een rechtszaak is verslaving geen ziekte!
Hoe graag jij ook je gelijk wilt halen.
Mensen hebben de kracht om dingen te leren en af te leren.
Zoals mindless zegt dat is geen ziekte dat is gewenning en gedrag.
Iemand met griep in een celletje stoppen kan misschien zonder de juiste zorg wel overlijden.
Het stukje wat ik deelde was erg sterk.
Uiteindelijk probeer maar eens een rechtszaak te winnen met een argument dat je de dingen hebt gedaan omdat je verslaafd bent en dat het een ziekte is.
Dat werkt niet zo en is niet zo dus het is eigenlijk bepaald.
Zoals ik dit verhaal al begon. Echt zo een kliniek praatje!
Ze willen je vaak wel helpen ik een kliniek maar ze slaan vaak door.
Je kunt alleen maar jezelf zijn, maar alles dat je ziet is niet jezelf. Je bent wie je bent, maar je mind is sluw. Als je "slaapt", zal het je overtuigen dat je bent wat je ziet. Jij bent dan de slaaf van je mind. De echte vrije wil ligt erin wakker te worden en daarmee weer de meester over je mind te worden.
Je hebt toch al de vrije wil om je gedachten al dan niet te geloven? Dat kun je gebruiken om de allereerste gedachte: 'ik' in twijfel te trekken. Ons wordt geleerd dat er iemand in dit lichaam zit óf dat we slechts dit lichaam zijn. Is dat zo?
Dat begrijp ik. Het is ook heel anders denken, maar zeer waardevol als je werkelijk op zoek bent naar vrij zijn van verslaving (en allerlei andere mentale stoornissen).
Het bewijs is niet te geven in theorie. Het is puur in de praktijk zien hoe je jezelf limiteert en daarmee ontvankelijk maakt voor onder andere verslaving. Ik weet hoe frustrerend het is om geen eenduidig conceptueel antwoord hierop te kunnen krijgen, maar de mind die dát wil ís de mind die ons in verslaving (aan denken/gedachten) houdt. Wat het dus eigenlijk is, is uit vrije wil de (illusie van) vrije wil opgeven. En ja, dat is een paradox. Dit soort dingen moeten diep gecontempleerd worden om te begrijpen. Maar je staat er voor open zo te zien, dus geen probleem.
De vergelijking was prima.
Iemand die opgesloten word in een cel zal de schizofrenie blijven.
Iemand met een alcohol verslaving heeft dan geen verslaving meer omdat het niet voor handen is.
Vaak kunnen deze mensen er daarna er dus wel mee omgaan omdat ze dus ander gedrag vertonen.
Dus is het een gedragsprobleem.
Natuurlijk als je een biertje gaat drinken en je gaat elke keer een pakje coke bestellen dan gaan je hersens die link maken en blijf je in dat patroon vast zitten.
Dan word het een verslaving.
Maar je kan je patroon ook veranderen en je bent zelf baas over je eigen geest en over de keuzes die je maakt.
Ga dan niet met de mensen zitten die dat zelfde patroon aanhouden en ga b.v. met nieuwe vrienden en een nieuwe vriendin een andere leven creëeren voor jezelf.
Dat stukje dat je alles al bepaald 10 seconden voor dat je de keus maakt is een filosofie!
Je kan je sterk houden en de keus die je wou maken dat alsnog niet te doen. Soms heb je iemand nodig in je omgeving die je daarbij helpt, dat kan ook.
Maar laten we ajb geen mensen wijs maken dat ze verslaafd zijn en daar niks tegen kunnen doen omdat ze ziek zijn.
Hoe veel wil je iemand zichzelf een excus geven om in een verslaving te blijven hangen.
Bedankt voor je respons! Ik ben wel geïnteresseerd uiteraard. Ik zou het graag willen begrijpen want ik snap er niet veel van.
Ook met paranormale activiteiten geloof ik dat hier altijd een logische op wetenschap gebaseerde uitleg voor is. Toch heb ik vreemde dingen meegemaakt. Ik werd een keer op mijn schouder getikt toen ik aan het gamen was en vroeg mijn maat of ie wilde ophouden. En ik keek achterom en die vriend zat helemaal aan de andere kant van de kamer. Het was hem dus niet. En hij vertelde me dat ie weleens aanrakingen voelde uit het niks in zijn kamer.
Ik vind dat je mensen die moet vertellen als dit uit onderzoeken blijkt. En dat is totaal iets anders dan iets wijsmaken.
Maar als die alcoholist dan weer uit de cel komt, en hij gaat direct nar de supermarkt voor een paar traytjes halve liter zwerversbier?De vergelijking was prima.
Iemand die opgesloten word in een cel zal de schizofrenie blijven.
Iemand met een alcohol verslaving heeft dan geen verslaving meer omdat het niet voor handen is.
@Rebell
Maar als die alcoholist dan weer uit de cel komt, en hij gaat direct nar de supermarkt voor een paar traytjes halve liter zwerversbier?
Er zijn genoeg links dat verslaving geen ziekte is er zijn zoveel onderzoeken ik ga gewoon niet 10 links delen.
Ik vond het verhaal dat ik deelde de spijker op zijn kop sloeg!
Vandaar dat ik het deelde.
Die klinieken weet je wat hun vragen voor een paar weken daar zitten? Daar kan je een dikke BMW voor kopen. De farmaceutische industrie is ook niet altijd betrouwbaar en een miljarden business.
Daarom bekijk dingen objectief en ga niet mee in alles wat word beschreven.
Het is mij zo vaak gelukt om uit een verslaving te komen en ook nog hele heftige van elke dag gebruik.
Mijn patroon veranderd en vrienden veranderd focus op een baan etc.
Meerdere mensen na 10 jaar cocaïne verslaving die dat ook hebben gedaan toen ze hun dochter kregen.
Zonder medicijnen en zonder klinieken.
Als je maar wilt en controle hebt over je eigen geest.
Hun zijn ook gekapt met die zelfde cafés en zelfde vrienden.
Hun gedragspatroon veranderd.
Als ze ziek waren dan was dat echt niet genoeg geweest en moesten ze dus weer een ander pilletje slikken van de farmaceutischeindustrie![]()
Maar ik kijk ze toch juist objectief? Ik kijk naar objectieve observaties, die onderzoeken. En met welk verhaal sloeg je de spijker op de kop?
En waarom verdienen zorgverleners eraan als verslaving een ziekte is?
Ach, de een kan wel met alcohol omgaan, de ander niet. Kwestie van ruggengraat.
Toch?
Mijn bericht was absoluut niet bedoeld om je ergens op te pakken @Rebell. Mijn bericht heb ik geschreven om je woorden in perspectief te zetten. Ik vraag mij af hoe je aan de ene kant kan zeggen dat iemand die zichzelf niet kan beheersen waar het drugs betreft aan ruggengraat ontbreekt terwijl je tegelijkertijd erkent dat bijvoorbeeld drank een duivelse drug is waar maar al te veel mensen in trappen.
Dit gehele topic heb ik met interesse gelezen, ik heb zojuist mijn antwoord op de stelling aangepast. Ik denk niet dat je verslaafd blijft als je verslaafd bent geweest. Verslaving heeft te maken met gedrag en het aanpassen daarvan.
Om niet meer verslaafd te zijn moet je stoppen met gebruiken, het is simpel gezegd. Eenvoudig is het niet overigens.
Het is een "gewenste" gedragsverandering die moet vechten tegen actieve beloningscircuits in de hersenen. Hersenen die evolutionair geprogrammeerd zijn om voor het snelle geluk te gaan. Wanneer diezelfde verslaving dan ook nog eens ontstaan is als coping mechanisme voor een onderliggend probleem dat nog niet opgelost is dan wordt het stoppen met gebruiken wel erg moeilijk. Daar helpt een paar nachten politiecel echt niet tegen.
Zodra die gedragsverandering definitief is ben je niet meer verslaafd. Je hebt een nieuw evenwicht gevonden in een nuchter leven. En daarom oneens met de stelling.
Wanneer een ex-verslaafde in het nieuwe leven tegenslag krijgt ligt er altijd het oude coping mechanisme op de loer. Daarom eens met de stelling.
?Je zag meteen acht.zes er boven op springen alsof hij nog een appeltje met mij te schillen had.
Ik kan het proberen met een voorbeeld (die ik even schaamteloos jat van iemand) uit te leggen:Bedankt voor je respons! Ik ben wel geïnteresseerd uiteraard. Ik zou het graag willen begrijpen want ik snap er niet veel van.
Precies de reden waarom het probleem niet opgelost wordt door (alleen) de externe omstandigheden aan te pakken. Wat er in je leven gebeurd ligt compleet buiten je controle. Elk moment kan alles instorten en dan ben je weer terug bij af en neemt inderdaad je oude coping mechanisme het weer over. Maar of je je bewust bent van alles wat er in jou gebeurd ligt in je controle en is iets wat met de tijd steeds stabieler zal worden door het praktiseren daarvan. Bewustwording is de enige echte betrouwbare weg uit verslaving. Bewustwording van je gedachten en daaronder je emoties en daaronder je energieën en daaronder jezelf.Wanneer een ex-verslaafde in het nieuwe leven tegenslag krijgt ligt er altijd het oude coping mechanisme op de loer.
Ik ben het niet eens met een aantal stellingen van je, en ik heb proberen uit te leggen waarom door middel van argumenten, en dat noemen ze een discussie.
Stel, je bent thuis en je hebt dorst. De keuze is koffie of thee. Je hebt zin in koffie dus dat is wat je kiest.
Als we dit gedachteproces versimpeld weergeven:
- Gedachte 1: Dorst
- Gedachte 2: Koffie of thee?
- Gedachte 3: Zin in koffie
- (eventuele) gedachte 4: Ik heb koffie gekozen