STELLING: Verslaafd blijf je voor altijd!

Eens of oneens

  • Eens

    Stemmen: 74 58,3%
  • Oneens

    Stemmen: 53 41,7%

  • Totaal aantal stemmers
    127

Rebell

Wijs gebruiker
Dan is dat toch gewoon gedachte nummer zoveel?

Die vervolgens weer achteraf geclaimd wordt door een 'ik' gedachte.

Ja maar instand verandering die niet 10 seconden van te voren word bepaald maar die 'ik' dus bepaal op dat moment. En het roer omgooi in een fractie van een seconde.
Daar zijn wij het dus zeker mee eens maar dit ging er dus om dat je wel een vrije wil hebt en was meer een antwoord op dat je geen vrije wil hebt want ik vind dat onzin.
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Een fractie van een seconde later dan het eigenlijke feit is nog steeds te laat. De beslissing is al gemaakt.

Ik geloof nog steeds wel in vrije wil, maar niet in de vrije wil van de 'ik' die kiest of hij pindakaas of hagelslag op zijn brood wil. Vandaag wil je pindakaas, morgen hagelslag. Maar dat is niet jouw keuze. De echte vrije wil ligt in het wel/niet opgeven van de persoonlijke wil (welke illusionair is, geen betrekking heeft op 'iemand').
 

Vchip

Badass junkie
Je onderbewuste weet 10 seconden van te voren al wat je gaat doen, zeggen en beslissen meen ik een keer gelezen te hebben... Mijn bewustzijn zie ik als een rijke heer en het onderbewuste is zijn butler.
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
10 seconden is een hele lange tijd. Ik had eens gehoord van 6 seconden. Met dat soort tijden is het belachelijk om nog te geloven in persoonlijke vrije wil. Je doet precies wat je ingegeven krijgt.

Maar alsnog ben je inderdaad de heer en is de mind jouw dienaar. Als je die autoriteit terug claimt, dan gaat de mind voor je werken ipv tegen je. Maar je "controleert" niets. Je laat de wil van het universum slechts door je werken. "Controle" is de delusie van de mind.
 

Psychedelibee

Badass junkie
Oppersjamaan
Emeritus Mod
Tripreporter
Uitdagend gedrag vertoon je.
Begint weer over zielig.
Terwijl we daar al overheen waren.
Meteen inhaken op Casaan.
Provenserend gedrag vertoonde je.
Hoe je het went of keert.

Ghb verslaafde gooien ze een valium erin en die komt ook uit zijn verslaving gaat wel door een hel maar na 2 maanden is hij gewoon weer normaal.
Gast ga echt een keer in de spiegel kijken. Zelf zoek je continu de confrontatie op in discussies, met name door het toontje dat als iemand het niet met je eens is dat ze het dan direct niet snappen. Hoezo, heb jij de waarheid in pacht dan?

Ik heb het in een ander topic al gezegd, maar zal je met rust laten aangezien met jou in discussie gaan toch zinloos is. Maar ik zit hier ook als mod en als je continu de sfeer blijft verpesten omdat je geen andere meningen duld zal er mogelijk een punt komen dat ik moet ingrijpen. Snap je echt niet dat je ook zelf een rol hebt in hoe discussies uitmondden en dat door zelf heel stellig/arrogant iets te beweren je ook een comflict uitlokt?

Laten we het gewoon gezellig houden en discussiëren op inhoud ipv telkens te roepen dat een ander het snapt wanneer je het oneens bent. Zeker de discussie in dit topic is niet zwart wit, is maar net hoe je ernaar kijkt en welke overwegingen je belangrijker vind.
 

Rebell

Wijs gebruiker
Gast ga echt een keer in de spiegel kijken. Zelf zoek je continu de confrontatie op in discussies, met name door het toontje dat als iemand het niet met je eens is dat ze het dan direct niet snappen. Hoezo, heb jij de waarheid in pacht dan?

We hebben iets afgesloten en dan weer door gaan daar wees ik hem op.
Anders blijft het maar doorgaan dat zeg ik.
En iemand zielig noemen daar bannen jullie mensen normaal ook op.
Maar waarschijnlijk hebben sommige een vrijbrief hier om maar te zeggen wat ze willen.
 
Laatst bewerkt:

Avīci

Bewuste gebruiker
We hebben iets afgesloten en dan weer door gaan daar wees ik hem op.
Anders blijft het maar doorgaan dat zeg ik.



Voor jou en 86. Het heeft toch iets verslavends dat vitten op elkaar. Zieke zielen.
 

Rebell

Wijs gebruiker
Ik heb het in een ander topic al gezegd, maar zal je met rust laten aangezien met jou in discussie gaan toch zinloos is. Maar ik zit hier ook als mod en als je continu de sfeer blijft verpesten omdat je geen andere meningen duld zal er mogelijk een punt komen dat ik moet ingrijpen. Snap je echt niet dat je ook zelf een rol hebt in hoe discussies uitmondden en dat door zelf heel stellig/arrogant iets te beweren je ook een comflict uitlokt?

Dan als laatste zal ik hier nog even op inhaken.
Ik geef gewoon mijn ongezouten mening.
Ben niet aan het beledigen.
Laatst ging ik in op 2 punten die Raver noemde en dan dan noem je me bij de hand.
Het verschil tussen iemand niet mogen of iemand die roekeloos is maar gekke dingen hier neerzet zit een verschil in.

Ik probeer altijd mensen netjes te adviseren die met een hulpvraag komt en met de vaste members heb ik soms verhitte discussies.
Maar er word meteen kant gekozen door het clubje dat hier al jaren zit.
Dat is ook niet correct je hebt ook moderaters zoals Sannebanne, Roze Olifant, Mindless die niet meteen partij trekken maar netjes mee discuseren.
Ik merk bij jou gewoon als ik in een discussie ben met een van je favoriete leden dat je meteen mij op allerlei manieren op mijn plek probeert te zetten.
En andere moderaters discuseren gewoon netjes mee. Dat is het verschil.
 

Psychedelibee

Badass junkie
Oppersjamaan
Emeritus Mod
Tripreporter
Dan als laatste zal ik hier nog even op inhaken.
Ik geef gewoon mijn ongezouten mening.
Ben niet aan het beledigen.
Laatst ging ik in op 2 punten die Raver noemde en dan dan noem je me bij de hand.
Het verschil tussen iemand niet mogen of iemand die roekeloos is maar gekke dingen hier neerzet zit een verschil in.

Ik probeer altijd mensen netjes te adviseren die met een hulpvraag komt en met de vaste members heb ik soms verhitte discussies.
Maar er word meteen kant gekozen door het clubje dat hier al jaren zit.
Dat is ook niet correct je hebt ook moderaters zoals Sannebanne, Roze Olifant, Mindless die niet meteen partij trekken maar netjes mee discuseren.
Ik merk bij jou gewoon als ik in een discussie ben met een van je favoriete leden dat je meteen mij op allerlei manieren op mijn plek probeert te zetten.
En andere moderaters discuseren gewoon netjes mee. Dat is het verschil.
Ik discussieer normaal ook netjes mee, maar als jij continu arrogant gaat doen als mensen het niet met je eens zijn ga ik daar wel op in.

Verder doe je een paar verkeerde aannames, allereerst ben ik gewoon veel directer dan de andere mods dus zal er ook veel sneller en directer wat over zeggen. Zelf ben je trouwens ook direct, maar blijkbaar kan je dat bij anderen niet waarderen. Ten tweede is achtzes niet een van mijn favoriete leden, we hebben in het verleden vaak genoeg in discussie gelegen maar hebben besloten elkaar te laten. Overigens kan ik mijn modrol en persoonlijke mening prima uit elkaar houden hoor. Zou triest en onprofessioneel zijn als ik mijn persoonlijke mening laat meewegen in het beleid. Maar nu spreek ik je wel als mod aan omdat je continu de sfeer aan het verzieken bent.

Toch grappig dat je hier na zo'n korte tijd denkt te weten hoe het allemaal zit haha.
 

Rebell

Wijs gebruiker
maar als jij continu arrogant gaat doen als mensen het niet met je eens zijn ga ik daar wel op in.

Arrogant? Bij de hand? Ik ben een hoop dingen volgens jou. Ik ga het hier maar bij laten ik zie dat jij me niet mag en me voor alles uit maakt maar nergens laat zien waar. Net als dat met Raver maakte gewoon een punt. Kwam je ook niet terug. Maar goed liever ook geen discussies met jou want je hebt een hele mening over mij.
Terwijl ik nu altijd correct ben gebleven al kom ik sterk.
 

Mezelf

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Waar is hier de vrije wil? Je kunt zeggen dat je uit vrije wil kon kiezen uit koffie of thee, maar in werkelijkheid is die keuze daarvoor al gemaakt. De zin in koffie (of thee) komt simpelweg in je op. Er is geen vrije wil om zin te hebben in koffie of thee, dat wordt namelijk voor je bepaald.

Kijk hoe met gedachte 4 de 'ik' wordt gecreëerd. De "keuze" die daarvoor is gemaakt, wordt geclaimd door de 'ik' gedachte. Maar die gedachte is altijd te laat. Eerst gebeurd het feit, daarna wordt deze geclaimd. Deze laatste gedachte laat het lijken alsof 'ik' een keuze heeft gemaakt, maar de werkelijkheid is dat 'ik' slechts die ene gedachte is. Voor die 'ik' is er geen vrije wil, omdat die 'ik' slechts één van de gedachten is in een doorgaande stroom van gedachten. Een gedachte heeft geen wil, maar kan het doen laten lijken dat het jouw wil is. Dit is toepasbaar op alles.

Waar wel vrije wil in ligt, is in ofwel geloven in wat een gedachte claimt waar is, of niet. Wanneer je de ik-gedachte gelooft, is je mind meester over jou en ben jij de slaaf en zal je lot bezegeld zijn met wat je onderbewuste met je wil doen. Wanneer je de ik-gedachte niet gelooft en deze dus steeds minder gaat creëren, zul je je meesterschap (dat oorspronkelijk al van jou is) geleidelijk terug claimen en wordt de mind weer jouw dienaar (wat zijn oorspronkelijke rol is).

Het is niet bijzonder complex of moeilijk te begrijpen. Maar het is iets wat ons geleerd is om geen aandacht aan te schenken, omdat in deze wereld slaven gewild zijn, geen meesters.

Dan is dat toch gewoon gedachte nummer zoveel?

Die vervolgens weer achteraf geclaimd wordt door een 'ik' gedachte.

Ik denk eigenlijk zeker dat de "ik" een eigen vrije wil heeft maar ben ik "ik"? Of ben ik meer dan alleen mijn " ik"? Velen zijn eigenlijk alleen maar hun "ik". Ik ook.

Maargoed.....
Ik denk dat verslaving geen ziekte is maar ik begrijp wel waarom velen het zo noemen Het woord ziekte is niet voor een verslaving bedoeld. Maar verslaving vinden we niet erg genoeg klinken of krachtig genoeg. Velen vinden verslaving een vorm van zwakte terwijl dit natuurlijk absoluut niet zo is. Velen die dit weten proberen er daarom een ziekte van te maken om anderen te laten inzien dat verslaving echt een zeer moeilijk te verhelpen probleem kan zijn waar de sterkste aan onderdoor kunnen gaan.
 
  • Like
Waarderingen: Jen

De Dunne

DF-koning
De Leukste Thuis!
Volgens mij hebben alle partijen (2 of 3 en soms nog wel meerdere personen) ondertussen al 30 keer geroepen dat ze met de discussie stoppen maar iedereen gaat “vrolijk” door. De een hakt weer in op de ander dan de ander weer op die ene. Jullie gaan er toch niet uitkomen, zien jullie dat zelf niet? Niet alleen vandaag en hier maar in general.
Beschuldigen elkaar over en weer van weer beginnen met de discussie, woorden en zinnen worden aangepast of verdraaid om gelijk te willen krijgen, dezelfde “punten” (zowel goede als slechte) worden keer op keer aangehaald, persoonlijke aanvallen of beschuldigingen van kant kiezen of vriendjespolitiek etc etc etc.
Helaas niet alleen in deze discussie in dit topic maar de laatste tijd in zovele topics.
Trek allemaal jullie “haantjespak” eens uit en trek die veer uit je reet. Kom weer to the point en laat je eens niet zo opfokken of uit de tent lokken.
Sorry hoor, het word echt vervelend die onzinnige en betweterige reacties!
Evenals het haantjesgedrag. Soms is het beter gewoon je waffel te houden en de ander gelijk te geven (ook al heeft diegene volgens jou geen gelijk) en zo volwassen te zijn ECHT te stoppen met zulke discussies. Je merkt toch dat het voor geen meter op schiet zo?
Mannen pffffff!!!!
 
Laatst bewerkt:

Casaan

Badass junkie
Tripreporter
Eerder schreef ik al dat dit topic mij boeit, voornamelijk omdat ik het idee heb dat iedereen het best eens zou kunnen zijn met elkaar. Ik heb mezelf in mijn vorige bericht beperkt, ik zal nu wat uitgebreider zijn.

Netjes dat je dit nu anders verwoord.
Ik verwoord het anders, dat klopt. Het is nog steeds niet bedoeld om je op je woorden aan te vallen. Wel op je stellingen, daar ga ik hieronder over door.
Maar geloof mij dat er een kern van waarheid in zit wat ik schrijf.
Dit is psychologie van het menselijke brein.
Super interessante materie.
Een kern van waarheid, daarmee geef je zelf aan dat niet alles waar is, ten minste, zo lees ik het.
Ik zal dat verder verduidelijken trouwens, lees maar mee.
Ik ben het wel met je eens dat het brein machtig interessant is, het menselijk en ook het dierlijk brein.

Nee hoor hoor mensen die jaren aan de coke zitten en dan stoppen voor hun kindje! Dat is iets wat ik vaker zie en dat is ruggengraat hoe je er ook over denkt.

Het is makkelijker gezegd ik heb een ziekte en ik kan niet stoppen! Zielig gepraat is dat..
Want ik heb genoeg mensen gezien die het wel kunnen dus mensen maken zichzelf gewoon dingen wijs in hun hoofd.
Of verzinnen excuses en dat is gewoon heel simpel geen ruggengraat tonen!
Zo simpel ligt het!
De zwakte van de geest....
OT verslaafd blijf je altijd en is een ziekte is echt een kliniek praatje.
Ken zoveel mensen die jaren verslaafd zijn geweest aan van alles en nog wat.
Maar toen ze een kindje kregen en hun leven aan moesten passen deden ze dat gewoon.
Het zit gewoon tussen de oren.

Kanker is een ziekte en Aids etc.
Maar gedragsproblemen is anders je maakt jezelf dingen wijs en je ruggen graat is gewoon slap maar als je wilt veranderen dan kan je dat zo doen.
Met deze posts zeg je dat het de mensen niet is gelukt om iets te veranderen tot ze iets vonden buiten zichzelf, ineens was er een externe reden (een baby) die er voor zorgde dat ze stopten met hun destructieve gedrag.
Gedrag dat niet stopte todat die baby er was, is die ruggengraat er dan ineens gekomen?

Hoezo gaat het eerst om ruggengraat voor een kindje en is daarna diezelfde ruggengraat niets waard omdat het een excuus is? Namelijk iets dat buiten jezelf ligt?
Wanneer iemand stopt met drugs of verslaving is dat (vloekwoordhier) krachtig. Wanneer dat niet lukt is het as usual.
Stop met downgrading van mensen die hun verslaving niet onder controle krijgen dude. Be respectfull.

Ik heb verschikkelijke dingen meegemaakt 6 zelfmoorden in een jaar als ik daar nog in was blijven hangen zat ik nu aan de antidepressiva en was ik zwaar depressief.
En iets wat 20 jaar geleden heeft afgespeeld b.v. moet je op een gegeven moment ook achter je kunnen laten.
Het is zelfmedelijden en blijven hangen in het verleden en DUS excuses zoeken voor je eigen gedrag.

Dit is trouwens psychologie wat ik heb bestudeerd.
Zo werkt het met mensen.
Het leven gaat door de meeste mensen zijn door een hell gegaan in hun leven.
Mensen om ons heen gaan dood.
Dus dan komen weer op het onderwerp toon ruggengraat.
Anders ga je het in dit leven helemaal niet redden.
Daar valt het stukje verslaving ook onder.
Verander je omgeving en verander je vrienden er zijn meerdere wegen die tot romen leiden.

Ooit heb ik iemand horen verkondigen dat zelfmoord plegen het laagste is wat je kan doen. Diegene maakte daarin 1 uitzondering, mensen die niet dood wilden maar zelfmoord pleegden omdat ze aandacht wilden.
Volgens mij ben jij een krachtig persoon en wil jij niet dood. Ik kan me wel voorstellen dat je niet gehoord wordt en aandacht wil. Wanneer je altijd ingaat tegen alles wat je wordt aangereikt zal je aandacht krijgen. Vraag jezelf af, is dat ook de aandacht die je wil?

Ik quote ook de tweede helft van je bericht, daarmee zeg je namelijk dat iedereen aandacht nodig heeft waarbij je ook zegt dat je uit een destructieve omgeving moet gaan door je omgeving te veranderen.
Wat heb jij gedaan om uit je zelfmoordneigingen te komen? Daarvoor heb je krachtig moeten zijn denk ik, ik denk ook dat je daar hulp voor hebt gehad. Was het zonder die hulp ook gelukt?
Hoe zit het dan met ruggengraat? Is die nodig om hulp te krijgen? Om te accepteren? Heeft alleen diegene die het zelf doet ruggengraat?

Niemand is het er mee eens lees ik.
Maar het zit allemaal tussen de oren.
Ik kon eerst ook niet met GHB omgaan.
Nu gebruik ik het en stop er mee.
Heb hier een liter staan in mijn nachtkastje naast mijn bed!
Gebruik het gewoon niet, dat zijn keuzes die je maakt.
Verslaafd zijn is een KEUZE.
Je gaat maar door en door daar kies je zelf voor.
Vind het juist wel makkelijk om het een naam te geven als excuses zoals ik ben ziek!
Begin te merken dat mensen die drugs misbruiken overal de schuld proberen te zoeken behalve bij hun zelf...

Hebben jouw ouders je verboden om drugs te gebruiken? De mijne wel. Ik heb er voor gekozen om het toch te doen waardoor ik verslaafd ben geraakt, heb ik dan wel of geen ruggengraat? Ik ben tegen de heersende opvatting ingegaan dus je zou zeggen ruggengraat. Tegelijkertijd ben ik lange tijd tegen mijn zin verslaafd geweest. Dan toch geen ruggengraat?
O nee, wacht, ik ben er mee gestopt, dus toch ruggengraat?

En wat als ik terugval? Ruggengraat op?

Ik ben het wel met je eens dat verslaving geen ziekte is. Maar niet iedereen bevat de capaciteit om gezonde keuzes te maken, te reflecteren of om eruit te komen.

Als je nooit hebt geleerd om met seksueel misbruik om te gaan anders dan het weg te stoppen met drugs, vervolgens als heroine hoertje eindigen is geen gebrek aan ruggengraat maar een gebrek aan capaciteit.
Wijze woorden! Betreft capaciteit!

Nice!
Ik kwam er een beetje hard in maar na nader uitleg is mijn boodschap gelukkig wel overgekomen.
:praying:

Mja, je boodschap is overgekomen misschien. Wel pas nadat je hem uitvoerig hebt uitgelegd. Heeft het je geholpen?
Ik denk het niet. De mensen die nu door jou tegen de haren ingestreken zijn gaan je in volgende berichten weer op dezelfde manier tegemoet treden. Jij speelt het hard dus spelen zij het ook hard.


Een verslaving kan je onder controle houden
Bullshit dude. Je houdt hem onder controle totdat a) je stopt of b) je niet meer kunt stoppen.

Hiermee bedoel ik verslaving! De ggz spreekt over verslaving wanneer er lichamelijke of geestelijke afhankelijkheid is. Wanneer je er mee kan stoppen zonder problemen of verschijnselen is er geen sprake van verslaving. Ik heb het dus niet over recreatief gebruik waarbij 1 keer per (half) jaar coke gebruikt wordt. Dat is geen verslaving.

@Zwijgrecht dat geeft niet..
Mijn emotie maakte veel los bij verschillende mensen zoals je ziet.

Ik sta er nog steeds achter wat ik zei!
Ik zet even op een rij wat je zei
Maar gedragsproblemen is anders je maakt jezelf dingen wijs en je ruggen graat is gewoon slap maar als je wilt veranderen dan kan je dat zo doen.
Nee hoor hoor mensen die jaren aan de coke zitten en dan stoppen voor hun kindje! Dat is iets wat ik vaker zie en dat is ruggengraat hoe je er ook over denkt.
Niemand is het er mee eens lees ik.
Maar het zit allemaal tussen de oren.
Mensen hebben de kracht om dingen te leren en af te leren.
Zoals mindless zegt dat is geen ziekte dat is gewenning en gedrag.
Iemand met griep in een celletje stoppen kan misschien zonder de juiste zorg wel overlijden.
Het stukje wat ik deelde was erg sterk.
Ik vond het verhaal dat ik deelde de spijker op zijn kop sloeg!
Vandaar dat ik het deelde.
Wat deelde je dan?
De vergelijking was prima.
Iemand die opgesloten word in een cel zal de schizofrenie blijven.
Iemand met een alcohol verslaving heeft dan geen verslaving meer omdat het niet voor handen is.
Vaak kunnen deze mensen er daarna er dus wel mee omgaan omdat ze dus ander gedrag vertonen.

Dus is het een gedragsprobleem.
En wat zei je daarna dan over dat stukje in de cel gooien en genezen zijn van je verslaving waardoor het geen ziekte was?
Dan zijn we het er toch eens. Dat in de politiecel gooien was een ding om een echte ziekte en een gedragspatroon te onderscheiden. Het zal natuurlijk niet meteen de verslaving weg nemen.
Ik merk dat deze post een richting heen gaat waar ik hem niet heen wil laten gaan. Wat ik vooral duidelijk wil maken is dat jouw punt @Rebell best breder gedragen kan zijn wanneer je het wat genuanceerder neerzet. De manier waarop je je formuleert helpt je niet. Ook schrik je mensen af om zich tegen je te uiten terwijl je dat wel waardeert blijkt uit je berichten. Hoe zit dat dan?

Dat stukje dat je alles al bepaald 10 seconden voor dat je de keus maakt is een filosofie!
Je kan je sterk houden en de keus die je wou maken dat alsnog niet te doen. Soms heb je iemand nodig in je omgeving die je daarbij helpt, dat kan ook.

@Coffeecup
Niet haten, daar heb je alleen maar jezelf mee.
Discuseer gewoon mee en laat jou standpunt weten sommige zijn het met mij eens en sommige met jou.
Dat maakt dit forum interessant om te lezen.

Aanvallen persoonlijk heeft geen zin kan wel eens gebeuren maar je doet het nu vaker.
Is niet nodig.
Discuseer gewoon mee en kom met tegen argumenten waarom ik niet gelijk zou kunnen hebben.

Dan je reactie op mij
Helemaal mee eens een goede en nette post @Casaan ook een duidelijk antwoord waar vele gewoon niet over willen filosoferen.
Je roept eerder op tot discussie, ik gooi er even mijn interpretatie van discussiëren en filosoferen in.
Samen filosoferen betekent dat je samen een onderwerp bespreekt en probeert tot een gezamenlijke visie te komen.
Samen discussieren houdt in dat je de ander wil overtuigen van je eigen gelijk
Wat wil jij dan? Wat je doet lijkt op discussie zonder te luisteren, dat kan ik ook van anderen zeggen (inclusief mijzelf trouwens).

Tot slot wil ik hier op reageren
Niemand is het er mee eens lees ik.
Maar het zit allemaal tussen de oren.
'Het zit maar tussen de oren.' Klinkt altijd wat als een loze uitspraak.:confused::wink:

Ik denk dat de uitspraak dat iets tussen de oren zit altijd gedaan wordt door mensen die zelf geen begrip hebben voor het probleem. Dat komt (denk ik) meestal door onkunde. Het kan ook komen door onderkenning van het probleem omdat men het zelf al overwonnen heeft. Hetzelfde geldt voor ruggengraat.

EDIT: en dan wat woke up sticky zei over capaciteit. Dat triggerde bij mij gedachten aan het triade model van Poiesz waar capaciteit, gelegenheid en motivatie factoren zijn die allen gelijk en in voldoende mate aanwezig moeten zijn voor gedragsverandering.
Check deze link: http://www.talentinontwikkeling.org/triade-model-van-poiesz.html

Dit model zegt ook dat eigen motivatie alleen lukt wanneer gelegenheid en capaciteit ook aanwezig zijn.
Het hebben van wel of geen ruggengraat mbt verslaving is fokking bullshit.
 
Laatst bewerkt:

Rebell

Wijs gebruiker
Wat heb jij gedaan om uit je zelfmoordneigingen te komen? Daarvoor heb je krachtig moeten zijn denk ik, ik denk ook dat je daar hulp voor hebt gehad. Was het zonder die hulp ook gelukt?
Hoe zit het dan met ruggengraat? Is die nodig om hulp te krijgen? Om te accepteren? Heeft alleen diegene die het zelf doet ruggengraat

Ik heb mensen om mij heen dood zien gaan ik was dat zelf niet.
Ik zelf zal daar niet aan denken en hou van het leven.

Ik denk dat de uitspraak dat iets tussen de oren zit altijd gedaan wordt door mensen die zelf geen begrip hebben voor het probleem. Dat komt (denk ik) meestal door onkunde. Het kan ook komen door onderkenning van het probleem omdat men het zelf al overwonnen heeft. Hetzelfde geldt voor ruggengraat.

Dus omgekeerd zoals hierboven is gezegd.
Je bent kapitein van je eigen schip.
Uiteindelijk kies je er voor om door te gaan of niet.

Ik merk dat deze post een richting heen gaat waar ik hem niet heen wil laten gaan. Wat ik vooral duidelijk wil maken is dat jouw punt @Rebell best breder gedragen kan zijn wanneer je het wat genuanceerder neerzet. De manier waarop je je formuleert helpt je niet. Ook schrik je mensen af om zich tegen je te uiten terwijl je dat wel waardeert blijkt uit je berichten. Hoe zit dat dan?

Ik had al toegegeven dat ik in een boze bui was toen ik hier aan begon.

En wat zei je daarna dan over dat stukje in de cel gooien en genezen zijn van je verslaving waardoor het geen ziekte was?

Dus dat je bent genezen van het gedrachtspatroon waar je in zat en nu weer andere keuzes kan maken.

Hebben jouw ouders je verboden om drugs te gebruiken? De mijne wel. Ik heb er voor gekozen om het toch te doen waardoor ik verslaafd ben geraakt, heb ik dan wel of geen ruggengraat? Ik ben tegen de heersende opvatting ingegaan dus je zou zeggen ruggengraat. Tegelijkertijd ben ik lange tijd tegen mijn zin verslaafd geweest. Dan toch geen ruggengraat?
O nee, wacht, ik ben er mee gestopt, dus toch ruggengraat?

En wat als ik terugval? Ruggengraat op?

Het woordje word hier compleet uit zijn verband getrokken. Maar dan gaan we er nog over door.
Jij hebt zeker ruggengraat getoond om uit je verslaving te komen.
Dan heb je een terugval kan gebeuren maar dat moet dan snel voorbij zijn dan toon je ruggengraat.

Met deze posts zeg je dat het de mensen niet is gelukt om iets te veranderen tot ze iets vonden buiten zichzelf, ineens was er een externe reden (een baby) die er voor zorgde dat ze stopten met hun destructieve gedrag.
Gedrag dat niet stopte todat die baby er was, is die ruggengraat er dan ineens gekomen?

Hoezo gaat het eerst om ruggengraat voor een kindje en is daarna diezelfde ruggengraat niets waard omdat het een excuus is? Namelijk iets dat buiten jezelf ligt?
Wanneer iemand stopt met drugs of verslaving is dat (vloekwoordhier) krachtig. Wanneer dat niet lukt is het as usual.
Stop met downgrading van mensen die hun verslaving niet onder controle krijgen dude. Be respectfull.

Deze mensen waar ik het over had hadden er ook geen moeite mee met hun verslaving. Ze gebruikte gewoon elke dag. En hadden daar vrede mee. En nu er iets moest veranderen kon dat terwijl de verslaving er zeker was.
Voor hun zelf was het niet nodig. Dit was hun levenstyle. Gewoon een baan en huis met drugsgebruik erbij.

Dan als laatste wat ik vaker heb benoemd is het goed dat mensen dit lezen dat iemand schrijft toon ruggengraat laat je ballen zien. Verander je gedrag!

Ipv van een arts die zegt:

Jij bent ziek je kan er niks aan doen dat je verslaafd bent.

Dan komt diegene weer buiten en gaat gebruiken want hij denkt toch dat hij ziek is en er niks aan kan doen.
Beter dat er ook mensen zijn zoals ik die je ook kunnen zeggen:

Stel je niet aan! NU is het tijd voor verandering en werk er aan! Ipv neem maar een lijntje want je bent ziek dus beter zal je niet worden....
 

Conjo

Bewuste gebruiker
@Casaan
Het blijft feit dat mensen”zelf”bewust keuzes maken in hun leven of ze verslaafd willen blijven of niet! Zit gewoon puur tussen je oren met de teksten zoals jij ze beschrijft: ik heb verslaving dus ik ben ziek dus ik ben ook automatisch zielig is gewoon bullshit.
Gewoon character tonen displine als je echt wilt stoppen. Zo werkt het! Aangezien dat nogal heftig reageert krijg ik de indruk dat jezelf met probleem rondloopt ? Ik zie alleen je maar frusatie boosheid! omdat misschien zelf verslaving hebt? Om je eigen gedrag goed te praten? als jij verslaving hebt ben je zielig vrijbrief door te kunnen blijven gebruiken en Muren van teksten met zoveel onzin! ... dat het pijn doet aan vinger om naar beneden te scrollen en je ogen Wat hier allemaal schrijft! Je kunt ook punt maken met minder tekst met meer krachtig statement zonder zielig verhaaltje! ik ben verslaafd en ik ben ziek!
Wat heb je gebruikt als ik vragen mag?
 
Laatst bewerkt:

Casaan

Badass junkie
Tripreporter
@Rebell Ik denk dat we het redelijk eens zijn. Ik kan me alleen niet vinden in de manier waarop je je uit. Door je woorden lijkt het alsof iedereen zomaar kan stoppen met verslaving. Daarin verschillen we van mening.

@Conjo Ik zal de volgende keer bondiger schrijven en makkelijkere woorden gebruiken.

PS. dit is mijn laatste reactie in dit topic
 

Conjo

Bewuste gebruiker
@Rebell

PS. dit is mijn laatste reactie in dit topic

Fijn Goedemorgen, Badboy! iedereen heeft zijn eigenopvatting heb daar respect voor!
Veder succes in het leven met je excuses dat je een verslaving hebt en dat je ongeneeslijk ziek bent.Zoals ik al zei: je bent Kapitein op je eigen schip. Waar een wil is ook een weg om clean te blijven! Maar Als jij de Hero junky wilt uithangen is dat geen probleem!
Nogmaals ik wens je succes in het leven zolang mij auto navigatie met rust laat!
Geniet!
 
Laatst bewerkt:

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Ik denk eigenlijk zeker dat de "ik" een eigen vrije wil heeft maar ben ik "ik"? Of ben ik meer dan alleen mijn " ik"? Velen zijn eigenlijk alleen maar hun "ik". Ik ook.
Kan het zijn dat we onze inherente vrije wil projecteren op de 'ik' gedachte? Dat er weldegelijk vrije wil is, maar niet van 'iemand'. We "worden" onze 'ik' door onszelf te limiteren tot de gedachte 'ik ben het lichaam'. En in limitatie lijken we niet onze natuurlijke aard van ongelimiteerdheid te ervaren, waardoor we op zoek gaan naar iets om dat gemis op te vullen, resulterend in o.a. verslavingen aan dingen die tijdelijk ons gemis lijken op te heffen.

Het projecteren van een aspect van onszelf gebeurd ook op andere manieren. Ons inherente gevoel van oneindigheid/ruimtelijkheid projecteren we op de wereld en zien zo ruimte, daar waar geen ruimte (afstand) is. Of onze inherente eeuwigheid, die gezien door de prisma van de mind tijd lijkt te tonen, daar waar geen tijd is.

Het moet natuurlijk ook overtuigend lijken dat de 'ik' vrije wil heeft, anders was het geen goede illusie geweest en zou het kosmische toneelspel niet opgevoerd kunnen worden. :wink:

Of... 'Ik' fantaseer dit allemaal en in werkelijkheid ben 'ik' een elektrisch signaal in een omhulsel van vlees, in een chaotisch extern universum van tijd en ruimte en ben 'ik' hardwired om voor altijd een onderliggende neiging te hebben tot verslaving, waar afleiding van gezocht moet worden.

Of... Misschien denk ik soms wat teveel na over dit soort dingen. :wink:
 

Mezelf

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Kan het zijn dat we onze inherente vrije wil projecteren op de 'ik' gedachte? Dat er weldegelijk vrije wil is, maar niet van 'iemand'. We "worden" onze 'ik' door onszelf te limiteren tot de gedachte 'ik ben het lichaam'. En in limitatie lijken we niet onze natuurlijke aard van ongelimiteerdheid te ervaren, waardoor we op zoek gaan naar iets om dat gemis op te vullen, resulterend in o.a. verslavingen aan dingen die tijdelijk ons gemis lijken op te heffen.

Het projecteren van een aspect van onszelf gebeurd ook op andere manieren. Ons inherente gevoel van oneindigheid/ruimtelijkheid projecteren we op de wereld en zien zo ruimte, daar waar geen ruimte (afstand) is. Of onze inherente eeuwigheid, die gezien door de prisma van de mind tijd lijkt te tonen, daar waar geen tijd is.

Het moet natuurlijk ook overtuigend lijken dat de 'ik' vrije wil heeft, anders was het geen goede illusie geweest en zou het kosmische toneelspel niet opgevoerd kunnen worden. :wink:

Of... 'Ik' fantaseer dit allemaal en in werkelijkheid ben 'ik' een elektrisch signaal in een omhulsel van vlees, in een chaotisch extern universum van tijd en ruimte en ben 'ik' hardwired om voor altijd een onderliggende neiging te hebben tot verslaving, waar afleiding van gezocht moet worden.

Of... Misschien denk ik soms wat teveel na over dit soort dingen. :wink:

Onze inherente vrije wil projecteren op onze ik? Ja zeker, daarom stelde ik de vraag, maar zijn wij onze "ik"? Ik weet zeker/Ik geloof dat ik niet alleen "ik" ben maar ben meer dan dat. Alleen dat bewijzen of dat geloof een illusie is, zal niet in deze materiële 4d wereld bewezen kunnen worden. Wij (jij en ik in onze eenheid van vooor het bestaan) hebben er voor gekozen in een illusionaire wereld te leven met een illusionaire ik. We hebben er goed voor gezorgd dat we onszelf niet kunnen bewijzen in dit bestaan, anders had inderdaad het kosmische spel niet gelukt/gespeeld kunnen worden. :wink:

Ja sommige denken inderdaad teveel na over deze dingen:wink:

Maar ben ik verslaafd? Ja zeker! IS het een ziekte? IK vind van niet... Maar is of kan het wel zo erg zijn als ziekte en moeten we het als een ziekte behandelen? Jazeker, dat denk IK van wel. Kan je een verslaving ook gecontroleerd in stand houden? Ja ook daar ben ik van overtuigd.Al is dat zeer zeer zeldzaam.
 

रति

Wijs gebruiker
Ik denk dat je alleen maar in generalisaties kan antwoorden wanneer je of ja of nee moet antwoorden. De waarheid is altijd veel genuanceerder en afhankelijk van de persoon. We zijn allemaal geneigd in eerste instantie te denken vanuit onze eigen persoon en hoe jezelf functioneerd. Maar dat ik op een bepaalde manier functioneer wil niet zeggen dat dat ook voor een ander geldt.

Voor mij persoonlijk geldt dat ik niet erg verslavingsgevoelig ben. Voel ik af en toe een enorme trekkracht van bepaalde middelen? Ja. (In mijn geval coke) Maar door mij ervan bewust te zijn en prioriteiten te stellen, weet ik weg te blijven van een daadwerkelijke verslaving.

Ik ben me er echter ook van bewust dat dit niet voor iedereen even makkelijk is.

Of je wilskracht kan trainen? Ik denk dat het moeilijk is voor mensen die geen wilskracht van zichzelf hebben.
Dat is mijn verwachting. Maar misschien lopen er ook mensen rond die het toch uit het niets bij zichzelf kunnen ontwikkelen.

Hoe dan ook, wilskracht, zelfdiscipline, het stellen van prioriteiten is essentieel voor iedereen die van een verslaving verschoont willen blijven.
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Onze inherente vrije wil projecteren op onze ik? Ja zeker, daarom stelde ik de vraag, maar zijn wij onze "ik"? Ik weet zeker/Ik geloof dat ik niet alleen "ik" ben maar ben meer dan dat. Alleen dat bewijzen of dat geloof een illusie is, zal niet in deze materiële 4d wereld bewezen kunnen worden. Wij (jij en ik in onze eenheid van vooor het bestaan) hebben er voor gekozen in een illusionaire wereld te leven met een illusionaire ik. We hebben er goed voor gezorgd dat we onszelf niet kunnen bewijzen in dit bestaan, anders had inderdaad het kosmische spel niet gelukt/gespeeld kunnen worden. :wink:
Ik denk dat we het niet tegenover elkaar kunnen bewijzen, maar dat je het tegenover jezelf kunt "bewijzen". Dat is alleen niet echt het juiste woord denk ik. Je ziet slechts zonder enige twijfel dat alles dat je kunt zien niet jezelf is, dus ben je niet 'ik'.

Ja sommige denken inderdaad teveel na over deze dingen:wink:
Aan de andere kant: de meesten denken hier nooit over na. :wink: Sommigen niet 1 keer in hun leven.

Maar ben ik verslaafd? Ja zeker! IS het een ziekte? IK vind van niet... Maar is of kan het wel zo erg zijn als ziekte en moeten we het als een ziekte behandelen? Jazeker, dat denk IK van wel. Kan je een verslaving ook gecontroleerd in stand houden? Ja ook daar ben ik van overtuigd.Al is dat zeer zeer zeldzaam.
Het een ziekte noemen is de verantwoordelijkheid uit handen geven. Imo is het een stoornis waar je aan kunt werken.
 

Mezelf

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Aan de andere kant: de meesten denken hier nooit over na. :wink: Sommigen niet 1 keer in hun leven.

Ja helaas is dat ook waar.

Het een ziekte noemen is de verantwoordelijkheid uit handen geven. Imo is het een stoornis waar je aan kunt werken.

Daarom vind ik het inderdaad ook geen ziekte. Maar moet wel als zodanig behandeld worden. Net als vele stoornissen.

Ik geloof trouwens ook in genetische aanleg. Dus voor de 1 is het vanuit nature wel moeilijker dan voor de ander om er mee om te kunnen gaan. Niet dat dat een excuus moet zijn natuurlijk :wink:
 

De Dunne

DF-koning
De Leukste Thuis!
Ik geloof trouwens ook in genetische aanleg. Dus voor de 1 is het vanuit nature wel moeilijker dan voor de ander om er mee om te kunnen gaan. Niet dat dat een excuus moet zijn natuurlijk
Erfelijkheid speelt in veel gevallen idd een rol. Dat is al uit meerdere onderzoeken gebleken. Dat geldt niet alleen voor drugs verslavingen maar voor verslavingsgevoeligheid in het algemeen.
Idd is het alsnog geen excuus.
 
Laatst bewerkt:

Tevil19

Bewuste gebruiker
Ik snap niet helemaal waarom er hier vaak wordt gezegd dat verslaafden maar door blijven gebruiken, omdat er is geconstateerd dat zij ziek zijn. Ik vind het geen excuus.

Want ook als je ziek bent, vind ik dat je daar mee om kunt leren gaan. Net zoals bij andere ziekten zoek je steun bij familie en naasten, praat je erover, ga je naar de dokter/afkickkliniek of psycholoog.

En ik zeg niet dat ik denk dat ik voor altijd afhankelijk zal blijven. Ik denk dat ik altijd verslavingsgevoelig zal blijven in mijn leven, door wellicht een tekort aan dopamine D2-receptoren of andere receptoren en neurotransmitters.

Ook kan ik zelfs mijn eigen mening enigszins tegenspreken door de resultaten van onderzoeken die hebben uitgewezen dat verslaving meer te maken heeft met de menselijke verbindingen en connecties dan een defect in de hersenen. Maar ook hierbij zou het kunnen dat ik gevoeliger ben om te gaan gebruiken zodra de verbindingen en connecties in mijn leven wegvallen dan andere mensen.

En ik vind het jammer dat dit topic nu een negatieve lading heeft gekregen. Ik vind het namelijk wel een interessant onderwerp om over te discussiëren.
 
Laatst bewerkt:

Jen

Belezen gebruiker
Vind deze discussie juist wel leuk.
Je bent natuurlijk niet ziek je hebt jezef iets aangeleerd en dat kan je ook weer afleren gelukkig zijn we flexible en hebben we hersens die te trainen zijn

Zou wat zijn dat de dokter tegen mij zou zeggen dat het normaal is dat ik gebruik omdat ik ziek ben hihi
Gelijk tijd voor een nieuwe dokter!
 

Woke-up-sticky

Belezen gebruiker
Ik snap niet helemaal waarom er hier vaak wordt gezegd dat verslaafden maar door blijven gebruiken, omdat er is geconstateerd dat zij ziek zijn. Ik vind het geen excuus.

Want ook als je ziek bent, vind ik dat je daar mee om kunt leren gaan. Net zoals bij andere ziekten zoek je steun bij familie en naasten, praat je erover, ga je naar de dokter/afkickkliniek of psycholoog.

En ik zeg niet dat ik denk dat ik voor altijd afhankelijk zal blijven. Ik denk dat ik altijd verslavingsgevoelig zal blijven in mijn leven, door wellicht een tekort aan dopamine D2-receptoren of andere receptoren en neurotransmitters.

Ook kan ik zelfs mijn eigen mening enigszins tegenspreken door de resultaten van onderzoeken die hebben uitgewezen dat verslaving meer te maken heeft de menselijke verbindingen en connecties dan een defect in de hersenen. Maar ook hierbij zou het kunnen dat ik gevoeliger ben om te gaan gebruiken zodra de verbindingen en connecties in mijn leven wegvallen dan andere mensen.

En ik vind het jammer dat dit topic nu een negatieve lading heeft gekregen. Ik vind het namelijk wel een interessant onderwerp om over te discussiëren.

Zou je die onderzoeken even willen linken? En nee, die tedx talk telt niet.
 

Casaan

Badass junkie
Tripreporter
Want ook als je ziek bent, vind ik dat je daar mee om kunt leren gaan. Net zoals bij andere ziekten zoek je steun bij familie en naasten, praat je erover, ga je naar de dokter/afkickkliniek of psycholoog.
Zeker, voor ziektes hebben mensen begrip, dat overkomt je namelijk.
Natuurlijk, de stevige roker die longkanker oploopt zal minder begrip krijgen in vergelijking met de atleet die schildklierkanker krijgt. Beiden krijgen toch steun bij de familie.
Met drugsverslaving is dat anders, veel mensen zien dat als een eigen keuze, jij bent daar toch zelf aan begonnen? Denk aan de roker die klaagt over zijn longkanker. Vervelend hoor, maar ja.

Vind deze discussie juist wel leuk.
Je bent natuurlijk niet ziek je hebt jezef iets aangeleerd en dat kan je ook weer afleren gelukkig zijn we flexible en hebben we hersens die te trainen zijn
Train je hersens, maak jezelf wijs dat je wil blijven leven @Tevil19! Vecht daar voor! Je hebt het in je, je hoeft het alleen waar te maken!
 

Mezelf

DF Staff
Forumleiding
Moderator
Natuurlijk blijft uiteindelijk alleen jijzelf verantwoordelijk of je gaat gebruiken of niet. Maar genetisch aanleg en je levensomstandigheden heb je vaak niet zelf in de hand. Terwijl deze twee factoren wel een hele grote rol spelen in of je gaat gebruiken of niet.

Ik zelf wist meer van drugs toen ik 12 was dan de meeste in hun hele leven over drugs weten. Ik las over drugs, verzamelde folders over drugs en ja daarmee was ik zowat de enige van mijn leeftijdsgroep. Ik hunkerde toen al naar een vorm van verlichting/ontspanning dat ik nuchter niet kon vinden. Eigenlijk was ik toen al een soort van verslaafd zonder dat ik ooit nog maar iets had gebruikt. Gelukkig had ik toen wel besloten dat ik tot mijn 18de zou wachten voordat ik echt ging experimenteren met drugs. Maar poeh wat heb ik mij wat af geëxperimenteerd :yum:
 

Tevil19

Bewuste gebruiker
Zou je die onderzoeken even willen linken? En nee, die tedx talk telt niet.

Hm, nu ik wat meer heb gekeken naar de meningen merk ik dat dit onderzoek wat omstreden wordt. Dus wellicht dat hier meer en secuurder onderzoek naar moet worden gedaan.

http://www.brucekalexander.com/articles-speeches/rat-park/148-addiction-the-view-from-rat-park

En hier staat wat over die Vietnam soldaten.

https://jamesclear.com/heroin-habits

In dit artikel staan de onderzoeken hiervan gerefereerd.

Ik merk dat ik toch geneigd ben om de argumenten van die Ted talk te herhalen. Maar dat komt omdat ik het goede punten vind. Ook als ik mijn eigen ervaringen en observaties hierbij betrek denk ik wel dat hier een kern van waarheid in zit.

Namelijk, toen ik elke dag naar school ging, standvastige en fijne relatie had, veel vrienden om mee af te spreken, 4 tot 5 keer per weken sporten met mijn vriendin of soortgenoten, gebruikte ik vrijwel niet. Af en toe recreatief eens. En toen al deze dingen wegvielen begon ik het extreem te misbruiken. En mensen begonnen mij te verstoten hierdoor, waardoor het alleen maar erger werd. En van meer mensen hoor ik dat emotioneel verlies of trauma ten grondslag liggen aan hun verslaving. Ze willen pijn of angst verminderen. Ik kan me niet voorstellen dat iemand voor zijn lol verslaafd wordt. Dat wil niemand. En het is niet dat ik mijn hele omgeving de schuld wil geven van het misbruik, maar ik denk toch dat het anders was gelopen als mijn relaties en connecties gezonder en veiliger waren.

En ik denk dat ik als verslavingsgevoelige sneller naar de middelen grijp dan niet-verslavingsgevoeligen zodra mijn leven niet helemaal lekker loopt.

En ik wil vechten ertegen en gezonder leven, maar een verslavingsgevoeligheid zal ik altijd houden, misschien dat het minder heftig wordt. Maar ik zal er altijd rekening mee moeten houden.

Mwa dat is wel logisch. Maar van benzo afkick zit je vaak al tegen het plafon van de spanning. Speed snuiven lijkt voor mij dan juist iets wat het erger maakt haha. Al kan dat iets persoonlijks wezen.

Inderdaad, precies wat ik dacht. Als je afkickt van benzodiazepinen wil je echt geen stimulanten binnnenkrijgen.
 
Laatst bewerkt:

Woke-up-sticky

Belezen gebruiker
Hm, nu ik wat meer heb gekeken naar de meningen merk ik dat dit onderzoek wat omstreden wordt. Dus wellicht dat hier meer en secuurder onderzoek naar moet worden gedaan.

http://www.brucekalexander.com/articles-speeches/rat-park/148-addiction-the-view-from-rat-park

En hier staat wat over die Vietnam soldaten.

https://jamesclear.com/heroin-habits

In dit artikel staan de onderzoeken hiervan gerefereerd.

Ik merk dat ik toch geneigd ben om de argumenten van die Ted talk te herhalen. Maar dat komt omdat ik het goede punten vind. Ook als ik mijn eigen ervaringen en observaties hierbij betrek denk ik wel dat hier een kern van waarheid in zit.

Namelijk, toen ik elke dag naar school ging, standvastige en fijne relatie had, veel vrienden om mee af te spreken, 4 tot 5 keer per weken sporten met mijn vriendin of soortgenoten, gebruikte ik vrijwel niet. Af en toe recreatief eens. En toen al deze dingen wegvielen begon ik het extreem te misbruiken. En mensen begonnen mij te verstoten hierdoor, waardoor het alleen maar erger werd. En van meer mensen hoor ik dat emotioneel verlies of trauma ten grondslag liggen aan hun verslaving. Ze willen pijn of angst verminderen. Ik kan me niet voorstellen dat iemand voor zijn lol verslaafd wordt. Dat wil niemand. En het is niet dat ik mijn hele omgeving de schuld wil geven van het misbruik, maar ik denk toch dat het anders was gelopen als mijn relaties en connecties gezonder en veiliger waren.

En ik denk dat ik als verslavingsgevoelige sneller naar de middelen grijp dan niet-verslavingsgevoeligen zodra mijn leven niet helemaal lekker loopt.

En ik wil vechten ertegen en gezonder leven, maar een verslavingsgevoeligheid zal ik altijd houden, misschien dat het minder heftig wordt. Maar ik zal er altijd rekening mee moeten houden.



Inderdaad, precies wat ik dacht. Als je afkickt van benzodiazepinen wil je echt geen stimulanten binnnenkrijgen.

Die onderzoeken hebben geen fluit met gebrek aan verbinding te maken, maar met succes.

Met andere woorden, met motivatie. Als mensen niets hebben om voor te vechten doen ze dat vaak ook niet, de motivatie om te gebruiken is groter dan de motivatie iets van het leven te maken.

Iets wat je zelf ook zegt. Als het niet lekker gaat heb is de drempel lager om te gebruiken? Wat heeft dat met verslavingsgevoeligheid te maken anders dan dat je er al vanuit gaat dat je gevoeliger bent voor een middel wanneer je leven niet goed gaat.

Het is misschien wel lekker om een argument aan te halen waar je je in kan vinden, omdat het je ontzegd van verantwoordelijkheid (wat het nog makkelijker maakt om te gebruiken) maar het zegt niets over de realiteit.

Ik ben verslaafd geraakt omdat ik geen genoeg kon krijgen van de dope, dat is veel eerlijker en zonder willekeur.
 

Tevil19

Bewuste gebruiker
Die onderzoeken hebben geen fluit met gebrek aan verbinding te maken, maar met succes.

Met andere woorden, met motivatie. Als mensen niets hebben om voor te vechten doen ze dat vaak ook niet, de motivatie om te gebruiken is groter dan de motivatie iets van het leven te maken.

Iets wat je zelf ook zegt. Als het niet lekker gaat heb is de drempel lager om te gebruiken? Wat heeft dat met verslavingsgevoeligheid te maken anders dan dat je er al vanuit gaat dat je gevoeliger bent voor een middel wanneer je leven niet goed gaat.

Het is misschien wel lekker om een argument aan te halen waar je je in kan vinden, omdat het je ontzegd van verantwoordelijkheid (wat het nog makkelijker maakt om te gebruiken) maar het zegt niets over de realiteit.

Ik ben verslaafd geraakt omdat ik geen genoeg kon krijgen van de dope, dat is veel eerlijker en zonder willekeur.

Oke, dat is waar. Maa het succes dat we ervaren ligt denk ik voor een groot deel aan de menselijke contacten, relaties, vriendschappen die we onderhouden. Als deze gezond en veilig zijn, is je kans op overleven groter. Een mens heeft andere mensen nodig. Ik vind dat een grotere kans op overleving voor een groot deel bijdraagt aan het succes. Een succesvol organisme is volledig aangepast aan zijn omgeving en weet hoe te handelen hierin. Ik weet dat dit wel een erg basale definitie is en dat ik erg all or nothing(zwartwit) denk. Ik denk dat een groot deel van de successen en doelen die je hebt bereikt liggen aan de omgeving, opvoeding die je hebt en het gezonde klimaat waarin je leeft. Natuurlijk is er ook een intrinsiek aspect aan het succes. Nature and nurture maken wie je bent.

Met verslavingsgevoeligheid bedoel ik dat ik 'vlucht' voor mijn huidige situatie. Het hoeft niet per se middelengebruik te zijn. Ook ongezond eten, seks/porno, gamen en soms ook bijvoorbeeld iets simpels als naar de bios gaan doe ik soms als ik uit de realiteit getrokken wil. En het gaat in iedereens leven weleens niet lekker, maar niet iedereen raakt verslaafd. Verslavingsgevoeligen zijn sneller geneigd een impulsieve en korte 'reliëf te zoeken.

En de verantwoordelijkheid ligt natuurlijk bij mij. Ik heb zelf een grote invloed op mijn sociale leven en ben hier ook zelf verantwoordelijk voor. En het is niet zo dat ik er helemaal niks aan kan doen. Ik kan ermee om leren gaan.
 
Laatst bewerkt:

Woke-up-sticky

Belezen gebruiker
Oke, dat is waar. Maa het succes dat we ervaren ligt denk ik voor een groot deel aan de menselijke contacten, relaties, vriendschappen die we onderhouden. Als deze gezond en veilig zijn, is je kans op overleven groter. Een mens heeft andere mensen nodig. Ik vind dat een grotere kans op overleving voor een groot deel bijdraagt aan het succes. Een succesvol organisme is volledig aangepast aan zijn omgeving en weet hoe te handelen hierin. Ik weet dat dit wel een erg basale definitie is en dat ik erg all or nothing(zwartwit) denk. Ik denk dat een groot deel van de successen en doelen die je hebt bereikt liggen aan de omgeving, opvoeding die je hebt en het gezonde klimaat waarin je leeft. Natuurlijk is er ook een intrinsiek aspect aan het succes. Nature and nurture maken wie je bent.

Met verslavingsgevoeligheid bedoel ik dat ik 'vlucht' voor mijn huidige situatie. Het hoeft niet per se middelengebruik te zijn. Ook ongezond eten, seks/porno, gamen en soms ook bijvoorbeeld iets simpels als naar de bios gaan doe ik soms als ik uit de realiteit getrokken wil. En het gaat in iedereens leven weleens niet lekker, maar niet iedereen raakt verslaafd. Verslavingsgevoeligen zijn sneller geneigd een impulsieve en korte 'reliëf te zoeken.

En de verantwoordelijkheid ligt natuurlijk bij mij. Ik heb zelf een grote invloed op mijn sociale leven en ben hier ook zelf verantwoordelijk voor. En het is niet zo dat ik er helemaal niks aan kan doen. Ik kan ermee om leren gaan.


Weet je, ik ga geen discussies voeren. Vooral de data van Vietnam soldaten wijst in de totaal andere richting, en in die van het ratpark staan meerdere alinea’s die hetzelfde zeggen als ik.

Tenzij je me wil vertellen dat gevoeligheid voor verslaving tijdelijk is? De meeste soldaten stapten van hun verslaving af toen ze weer thuis waren. Iets wat het hele ziekteverhaal onderuit haalt.

En volgens mij snap je ook niet helemaal hoe dopamine werkt, dopamine komt vrij vlak voordat je zou gebruiken, eten, Sex en veel meer plezierige ervaringen. Niet omdat dopamine zelf fijn voelt maar omdat dopamine het brein laat weten dat er iets fijns aankomt.

Een tekort aan dopamine leidt tot een catatonische staat, niet tot verslaving. En verlies van dopamine leidt tot Parkinson. Het is ook vreemd zomaar zoiets aan te nemen terwijl het nog niet eens bekend is wat alle neurotransmitters precies doen in samenspel met hormonen e.d.

Het klinkt wel interessant hoor. “Door een tekort aan D2 receptoren ben ik verslavingsgevoelig en vooral als het niet lekker gaat... oh shit mijn D2 tekort speelt weer op, pass door die shit.”

Of toch niet.

Als je bronnen wil hoor ik het wel.
 

Tevil19

Bewuste gebruiker
Weet je, ik ga geen discussies voeren. Vooral de data van Vietnam soldaten wijst in de totaal andere richting, en in die van het ratpark staan meerdere alinea’s die hetzelfde zeggen als ik.

Tenzij je me wil vertellen dat gevoeligheid voor verslaving tijdelijk is? De meeste soldaten stapten van hun verslaving af toen ze weer thuis waren. Iets wat het hele ziekteverhaal onderuit haalt.

En volgens mij snap je ook niet helemaal hoe dopamine werkt, dopamine komt vrij vlak voordat je zou gebruiken, eten, Sex en veel meer plezierige ervaringen. Niet omdat dopamine zelf fijn voelt maar omdat dopamine het brein laat weten dat er iets fijns aankomt.

Een tekort aan dopamine leidt tot een catatonische staat, niet tot verslaving. En verlies van dopamine leidt tot Parkinson. Het is ook vreemd zomaar zoiets aan te nemen terwijl het nog niet eens bekend is wat alle neurotransmitters precies doen in samenspel met hormonen e.d.

Het klinkt wel interessant hoor. “Door een tekort aan D2 receptoren ben ik verslavingsgevoelig en vooral als het niet lekker gaat... oh shit mijn D2 tekort speelt weer op, pass door die shit.”

Of toch niet.

Als je bronnen wil hoor ik het wel.

Hoe verklaar je dan dat niet iedereen verslaafd wordt als het niet lekker loopt in hun leven, als zij emotionele verliezen lijden of als ze heel down zijn?

Wat ik bedoelde is, dat verslavingsgevoeligen gewoon eerder een uitweg zoeken. Dat zie ik als defect in de hersenen, want het leidt alleen maar tot meer ellende.

En het klopt inderdaad dat dopamine al wordt vrijgegeven voordat je gaat gebruiken. Het zien van de drug bijvoorbeeld zorgt voor een vergrote dopamineafgifte. Maar dit is veel minder vergeleken met de afgifte die je werkelijk krijgt tijdens het gebruik van een drug. Anders zouden mensen al verslaafd raken bij het zien, ruiken of voelen van het middel, mits ze uiteindelijk besluiten het niet te nemen. Veel soorten drugs(en ook eten, seks enzo) hebben wel degelijk een invloed op je dopamine. Als dopamine alleen vrijkomt vóór gebruik zouden mensen die het voor het eerst gaan nemen dus al veel dopamine in hun synaptische spleet hebben. Maar ik denk dat jij bedoelt dat dit het geval is bij regelmatige gebruikers.

En inderdaad spreek ik mezelf enigszins tegen. Wegens het feit dat de soldaten weer hun normale leven oppakte na de oorlog zou je misschien kunnen concluderen dat dit de theorie van verslavingsgevoeligheid onzin is. Maar ik denk dat beiden waar kunnen zijn. Een deel van de soldaten gebruikte heroine, maar ook een groot deel niet. Terwijl ze in dezelfde situatie zaten. Het deel dat heroine gebruikte zijn dus verslavingsgevoelig. Zij zoeken ontspanning is een Stresvolle situatie. Het andere deel deed dit niet. Dus er was een verschil tussen beide partijen. Beide partijen verkeerden in dezelfde situatie, maar niet iedereen ging hier hetzelfde mee om. Ik denk dat het deel dat verslavingsgevoelig is in zulke bizarre omstandigheden dus zoeken naar een tijdelijke escape. Niet-verslavingsgevoeligen deden het anders.

Een tekort aan D2 receptoren is permanent als dit komt door een genetische afwijking. Als het allemaal niet lekker loopt, merk je er meer van in de zin dat je meer de neiging hebt om je weer goed te voelen. Een voorbeeld: ik heb goede contacten, ik sport regelmatig, ik eet gezond. Hierbij komt ook dopamine vrij waardoor een tekort aan d2 receptoren minder opvalt. Maar als veel dingen wegvallen, zal een verslavingsgevoelige in iets ontspanning proberen te zoeken(vaak met nadelige gevolgen). Het moet wel zo zijn dat mijn hersenen anders werken dan een niet-verslavingsgevoelige. Want een niet-verslavingsgevoelige gebruikt een enkele keer zonder door te slaan. En een verslavingsgevoelige heeft hier een vegrote kans op.

Kijk dit onderzoek wijst uit dat de aanwezigheid van een bepaald allel ervoor zorgt dat individuen minder d2 dopamine receptoren hebben dan anderen.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3321644/

Een relatief lage dichtheid d2 dopamine receptoren komt vaker voor bij ratten die een voorkeur hebben voor alcohol. Bij toediening van een d2 dopamine agonist wordt de waarschijnlijkheid van middelengebruik verminderd. Wat dus uitwijst dat een tekort aan d2 receptoren kennelijk een rol speelt in verslaving. Ook uit tweelingenonderzoek is gebleken dat genen een belangrijke rol spelen in verslaving. En die zal ik mijn leven lang houden, dus ik zal mijn hele leven verslavingsgevoelig zijn.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4120286/

Kijk eens naar de groep mensen met ADD/ADHD. Zij hebben een tekort aan d2 receptoren, of een te lage afgifte van dopamine. Veel voorkomend symptoom van ADD is verslavingsgevoeligheid.

Je bent het wel met me eens dat sommige mensen sneller geneigd zijn te vluchten dan andere mensen toch? Dat is verslavingsgevoeligheid. En vrijwel elke psycholoog en psychiater zullen zeggen dat verslaving een ziekte is. Ik heb eerder wat links gepost.

En ik bleef niet gebruiken omdat ik geen genoeg kon krijgen van de dope. In mijn verslaving zou dit nooit in mij opkomen. Ik deed het toen voornamrlijk om pijn te verminderen. Ik wilde echt stoppen dus ik had er juist genoeg was.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/21356417/

Hierin staat dat de genen en de omgeving van een individu beide factoren zijn in het ontwikkelen van verslaving/verslavingsgevoeligheid.

En waarom wil je geen discussie voeren? Dat is toch juist de bedoeling van een stelling? En ik ben erg benieuwd naar al jouw argumenten. Ik respecteer je mening.
 
Laatst bewerkt:

Woke-up-sticky

Belezen gebruiker
Hoe verklaar je dan dat niet iedereen verslaafd wordt als het niet lekker loopt in hun leven, als zij emotionele verliezen lijden of als ze heel down zijn?

Wat ik bedoelde is, dat verslavingsgevoeligen gewoon eerder een uitweg zoeken. Dat zie ik als defect in de hersenen, want het leidt alleen maar tot meer ellende.

En het klopt inderdaad dat dopamine al wordt vrijgegeven voordat je gaat gebruiken. Het zien van de drug bijvoorbeeld zorgt voor een vergrote dopamineafgifte. Maar dit is veel minder vergeleken met de afgifte die je werkelijk krijgt tijdens het gebruik van een drug. Anders zouden mensen al verslaafd raken bij het zien, ruiken of voelen van het middel, mits ze uiteindelijk besluiten het niet te nemen. Veel soorten drugs(en ook eten, seks enzo) hebben wel degelijk een invloed op je dopamine. Als dopamine alleen vrijkomt vóór gebruik zouden mensen die het voor het eerst gaan nemen dus al veel dopamine in hun synaptische spleet hebben. Maar ik denk dat jij bedoelt dat dit het geval is bij regelmatige gebruikers.

En inderdaad spreek ik mezelf enigszins tegen. Wegens het feit dat de soldaten weer hun normale leven oppakte na de oorlog zou je misschien kunnen concluderen dat dit de theorie van verslavingsgevoeligheid onzin is. Maar ik denk dat beiden waar kunnen zijn. Een deel van de soldaten gebruikte heroine, maar ook een groot deel niet. Terwijl ze in dezelfde situatie zaten. Het deel dat heroine gebruikte zijn dus verslavingsgevoelig. Zij zoeken ontspanning is een Stresvolle situatie. Het andere deel deed dit niet. Dus er was een verschil tussen beide partijen. Beide partijen verkeerden in dezelfde situatie, maar niet iedereen ging hier hetzelfde mee om. Ik denk dat het deel dat verslavingsgevoelig is in zulke bizarre omstandigheden dus zoeken naar een tijdelijke escape. Niet-verslavingsgevoeligen deden het anders.

Een tekort aan D2 receptoren is permanent als dit komt door een genetische afwijking. Als het allemaal niet lekker loopt, merk je er meer van in de zin dat je meer de neiging hebt om je weer goed te voelen. Een voorbeeld: ik heb goede contacten, ik sport regelmatig, ik eet gezond. Hierbij komt ook dopamine vrij waardoor een tekort aan d2 receptoren minder opvalt. Maar als veel dingen wegvallen, zal een verslavingsgevoelige in iets ontspanning proberen te zoeken(vaak met nadelige gevolgen). Het moet wel zo zijn dat mijn hersenen anders werken dan een niet-verslavingsgevoelige. Want een niet-verslavingsgevoelige gebruikt een enkele keer zonder door te slaan. En een verslavingsgevoelige heeft hier een vegrote kans op.

Kijk dit onderzoek wijst uit dat de aanwezigheid van een bepaald allel ervoor zorgt dat individuen minder d2 dopamine receptoren hebben dan anderen.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3321644/

Een relatief lage dichtheid d2 dopamine receptoren komt vaker voor bij ratten die een voorkeur hebben voor alcohol. Bij toediening van een d2 dopamine agonist wordt de waarschijnlijkheid van middelengebruik verminderd. Wat dus uitwijst dat een tekort aan d2 receptoren kennelijk een rol speelt in verslaving. Ook uit tweelingenonderzoek is gebleken dat genen een belangrijke rol spelen in verslaving. En die zal ik mijn leven lang houden, dus ik zal mijn hele leven verslavingsgevoelig zijn.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4120286/

Kijk eens naar de groep mensen met ADD/ADHD. Zij hebben een tekort aan d2 receptoren, of een te lage afgifte van dopamine. Veel voorkomend symptoom van ADD is verslavingsgevoeligheid.

Je bent het wel met me eens dat sommige mensen sneller geneigd zijn te vluchten dan andere mensen toch? Dat is verslavingsgevoeligheid. En vrijwel elke psycholoog en psychiater zullen zeggen dat verslaving een ziekte is. Ik heb eerder wat links gepost.

En ik bleef niet gebruiken omdat ik geen genoeg kon krijgen van de dope. In mijn verslaving zou dit nooit in mij opkomen. Ik deed het toen voornamrlijk om pijn te verminderen. Ik wilde echt stoppen dus ik had er juist genoeg was.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/21356417/

Hierin staat dat de genen en de omgeving van een individu beide factoren zijn in het ontwikkelen van verslaving/verslavingsgevoeligheid.

En waarom wil je geen discussie voeren? Dat is toch juist de bedoeling van een stelling? En ik ben erg benieuwd naar al jouw argumenten. Ik respecteer je mening.


Als je veel leest over dopamine snap ik niet waarom je steeds in diezelfde valkuil stapt.

https://peele.net/lib/blumrev.html

Dat hele D2 receptor verhaal, waar het wegkomt staat hierboven uitgelegd en onderuit gehaald. Lees het aub.

Natuurlijk zijn er zat artsen die verslaving als een ziekte willen zien, gelukkig zijn er ook tallozen die dat niet willen.

Zoals Stanton Peele en Theodore Dalrymple. Maar ook in de verslavingszorg met eigen ogen zien dat 90% geen afscheid van dope wil nemen. Terwijl de mogelijkheid er gewoon is.

Het gaat op de methadonpost alleen maar over hoe goed of slecht de dope is, of die ene dealer er nog is en of ik die kerel in dat celblok ken.

Deze mensen willen geen verantwoordelijkheid voor hun acties nemen maar gaan helemaal in hun identiteit als junkie op.

Ook vraag je waarom de ene wel verslaafd raakt en de ander niet, naar mijn inziens gaat het hier om motivatie. De motivatie om lekker stoned te zijn is groter dan de motivatie te solliciteren, huiskamer opruimen, of de ramen te lappen.

Ook raakt er maar een veel kleiner percentage verslaafd aan bijv opiaten dan gezegd wordt. Denk eens aan hoeveel mensen dagelijks wereldwijd morfine in het ziekenhuis krijgen.

Ik zeg ook absoluut niet dat er geen gevoeligheid voor bepaalde middelen bestaat, maar ik denk dat het enorm wordt overschat. En dat de schade die het ziektemodel verslaafden toebrengt enorm wordt onderschat.

Welke van deze twee is het? A: het middel is buitengewoon verslavend. Of b de verslavingsgevoelige mens is ziek.
Want als je het aan mij vraagt annuleren ze elkaar en zijn ze geen van twee waar.

Je doet je eigenlijk beter voor (als je het zo kan noemen) door te zeggen dat je nooit zou gebruiken omdat je er geen genoeg van kon krijgen(intens van genoot) maar om te ontsnappen van pijn.

Waarmee, iets dat onprettig was? Kom op zeg.
 

Woke-up-sticky

Belezen gebruiker
“50 procent van Vietnam veteranen was bij thuiskomst verslaafd, 95 procent stopte het gebruik.”

- Stanton Peele

Het feit is ook dat je jezelf zo enorm tegenspreekt, je zegt bijvoorbeeld dat toen je vrienden had en een vriendin had, veel aan sport deed en naar school ging er niks aan de hand was.

Was je toen niet ziek? Had je D2 tekort toen nog geen vat op je?

Kom op man doe jezelf en mij een lol en maak die stap naar de kant van logica.
 

Woke-up-sticky

Belezen gebruiker
Hoe verklaar je dan dat niet iedereen verslaafd wordt als het niet lekker loopt in hun leven, als zij emotionele verliezen lijden of als ze heel down zijn?

Wat ik bedoelde is, dat verslavingsgevoeligen gewoon eerder een uitweg zoeken. Dat zie ik als defect in de hersenen, want het leidt alleen maar tot meer ellende.

En het klopt inderdaad dat dopamine al wordt vrijgegeven voordat je gaat gebruiken. Het zien van de drug bijvoorbeeld zorgt voor een vergrote dopamineafgifte. Maar dit is veel minder vergeleken met de afgifte die je werkelijk krijgt tijdens het gebruik van een drug. Anders zouden mensen al verslaafd raken bij het zien, ruiken of voelen van het middel, mits ze uiteindelijk besluiten het niet te nemen. Veel soorten drugs(en ook eten, seks enzo) hebben wel degelijk een invloed op je dopamine. Als dopamine alleen vrijkomt vóór gebruik zouden mensen die het voor het eerst gaan nemen dus al veel dopamine in hun synaptische spleet hebben. Maar ik denk dat jij bedoelt dat dit het geval is bij regelmatige gebruikers.

En inderdaad spreek ik mezelf enigszins tegen. Wegens het feit dat de soldaten weer hun normale leven oppakte na de oorlog zou je misschien kunnen concluderen dat dit de theorie van verslavingsgevoeligheid onzin is. Maar ik denk dat beiden waar kunnen zijn. Een deel van de soldaten gebruikte heroine, maar ook een groot deel niet. Terwijl ze in dezelfde situatie zaten. Het deel dat heroine gebruikte zijn dus verslavingsgevoelig. Zij zoeken ontspanning is een Stresvolle situatie. Het andere deel deed dit niet. Dus er was een verschil tussen beide partijen. Beide partijen verkeerden in dezelfde situatie, maar niet iedereen ging hier hetzelfde mee om. Ik denk dat het deel dat verslavingsgevoelig is in zulke bizarre omstandigheden dus zoeken naar een tijdelijke escape. Niet-verslavingsgevoeligen deden het anders.

Een tekort aan D2 receptoren is permanent als dit komt door een genetische afwijking. Als het allemaal niet lekker loopt, merk je er meer van in de zin dat je meer de neiging hebt om je weer goed te voelen. Een voorbeeld: ik heb goede contacten, ik sport regelmatig, ik eet gezond. Hierbij komt ook dopamine vrij waardoor een tekort aan d2 receptoren minder opvalt. Maar als veel dingen wegvallen, zal een verslavingsgevoelige in iets ontspanning proberen te zoeken(vaak met nadelige gevolgen). Het moet wel zo zijn dat mijn hersenen anders werken dan een niet-verslavingsgevoelige. Want een niet-verslavingsgevoelige gebruikt een enkele keer zonder door te slaan. En een verslavingsgevoelige heeft hier een vegrote kans op.

Kijk dit onderzoek wijst uit dat de aanwezigheid van een bepaald allel ervoor zorgt dat individuen minder d2 dopamine receptoren hebben dan anderen.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3321644/

Een relatief lage dichtheid d2 dopamine receptoren komt vaker voor bij ratten die een voorkeur hebben voor alcohol. Bij toediening van een d2 dopamine agonist wordt de waarschijnlijkheid van middelengebruik verminderd. Wat dus uitwijst dat een tekort aan d2 receptoren kennelijk een rol speelt in verslaving. Ook uit tweelingenonderzoek is gebleken dat genen een belangrijke rol spelen in verslaving. En die zal ik mijn leven lang houden, dus ik zal mijn hele leven verslavingsgevoelig zijn.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4120286/

Kijk eens naar de groep mensen met ADD/ADHD. Zij hebben een tekort aan d2 receptoren, of een te lage afgifte van dopamine. Veel voorkomend symptoom van ADD is verslavingsgevoeligheid.

Je bent het wel met me eens dat sommige mensen sneller geneigd zijn te vluchten dan andere mensen toch? Dat is verslavingsgevoeligheid. En vrijwel elke psycholoog en psychiater zullen zeggen dat verslaving een ziekte is. Ik heb eerder wat links gepost.

En ik bleef niet gebruiken omdat ik geen genoeg kon krijgen van de dope. In mijn verslaving zou dit nooit in mij opkomen. Ik deed het toen voornamrlijk om pijn te verminderen. Ik wilde echt stoppen dus ik had er juist genoeg was.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/21356417/

Hierin staat dat de genen en de omgeving van een individu beide factoren zijn in het ontwikkelen van verslaving/verslavingsgevoeligheid.

En waarom wil je geen discussie voeren? Dat is toch juist de bedoeling van een stelling? En ik ben erg benieuwd naar al jouw argumenten. Ik respecteer je mening.


Dit is dus de reden dat dit discussies voor neurologen zijn want je begint iedere keer over dopamine zonder te begrijpen wanneer het vrijkomt.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/7826571/


Ook nog even voor de duidelijkheid dopamine is niet wat zorgt voor een fijn gevoel.
 
Laatst bewerkt:

Tevil19

Bewuste gebruiker
Thanks voor je reactie! Ik zal het even uitgebreid lezen.

Er zijn inderdaad onderzoeken gedaan die de d2 receptor theorie tegenspreken, maar bij de meeste onderzoeken zien we gemiddeld een verschil in d2 receptoren tussen gebruikers en niet-gebruikers. Ik denk ook echt niet dat dit het hele verhaal is.

Ik vind niet dat ik mezelf beter voor doe. Het feit dat ik gebruik om pijn te ontwijken betekent niet dat ik het goed praat of beter maak dan het is. Ik vind het evengoed niet juist. De reden maakt voor mij niet uit. Het resultaat is negatief dus moet ik er iets aan doen. En ik neem alsnog verantwoordelijkheid. Het is niet dat ik beweer dat ik ziek ben en daarom maar kan doorgebruiken.

Ik denk dat die d2 tekort toen ook vat op me had. Maar door de doelen die ik behaalde, activiteiten die ik deed, relaties die ik onderhield, seks had, veel aan het sporten was, allemaal bijdroegen aan een verhoogde dopamineafgifte(en dit zijn toch echt wel dingen waarbij er dopamine vrijkomt in je hersenen) waardoor het gebruik van middelen niet nodig was, want die verzadiging was er al.

En naar mijn weten komt dopamine vrij bij plezier en succes, en ook bij sporten, maar ook om je te stimuleren en motiveren om iets te gaan doen.
 
Bovenaan