Deel je inzicht!
- Onderwerp starter Mindless
- Startdatum
Het is zo'n goed iets om te doen. De beste manier om je dag te starten.
Misschien een uurtje/halfuurtje eerder op bed en dan vroeger eraf om te mediteren?
Ik heb ook echt het idee dat een goede meditatie sessie gebrek aan (goede) slaap flink compenseert, dus misschien hoef je er niet eens vroeger voor op bed.
Ik denk wel dat het steeds makkelijker zal worden ja.@NiandraLades
Echt veel technieken heb ik niet. Al zorg ik er wel voor dat ik zo ga zitten dat ik een uur zo kan blijven zitten zonder al teveel ongemak en zonder te hoeven verplaatsen. Dit doe ik door op een brede fauteuil te gaan zitten in soort van kleermakerszit. Verder zorg ik ervoor dat ik 's ochtends mediteer wanneer het nog donker en rustig is. Dit maakt het veel makkelijker voor mij.
Wat het zwaar maakt is geestelijke afleiding die soms ook lichamelijk wordt. Ergens anders aan denken, niet stil kunnen zitten, etc. Maar zit ik er goed in dan heb ik nergens last van. Ik moet altijd even die groove vinden. Vooral als ik slecht heb geslapen is dat weleens moeilijk en dan kan het soms heel lang duren voordat het goed gaat.
Ik ben ook erg benieuwd of het net als bij jou makkelijker zal worden als ik het consistent dagelijks doe.
Zoals je vast al wel zal weten kun je net zoals je lichaam, ook je geest trainen. Als je mediteert worden er nieuwe hersenverbindingen gemaakt en verandert zelfs de structuur van je hersenen. Als de weggetjes naar bepaalde staten van bewustzijn eenmaal gevormd zijn wordt het steeds makkelijker ze te verstevigen, er doorheen te wandelen en ze verder uit te breiden, is mijn ervaring.
Vanwege mijn rugklachten maak ik het mezelf trouwens niet te moeilijk. Een uur in één houding zitten zonder steun in m'n rug is voor mij niet mogelijk. Dan wordt de rugpijn zo hevig dat de meditatie aan z'n doel voorbij gaat. Ik zit zelf het liefste op de grond in kleermakerszit, vingers in chin mudra (om makkelijker in contact te komen met het hoger bewustzijn) en mijn rug rechtop tegen de onderkant van de bank. 's Avonds vind ik het wel eens moeilijk omdat ik dan nog wel eens bijna in slaap wil dommelen, maar ik word er wel heerlijk ontspannen van. In de ochtend heeft ook mijn voorkeur, hoewel het soms wel eens lastig is om het gehaaste gevoel los te laten ("moet nog zo veel doen vandaag, kan ik niet beter eerst aan de slag?").
Maar het loont altijd. Ik denk dat het voor heel veel mensen heel veel zou kunnen opleveren. Jezelf even afsluiten van de buitenwereld en even intunen op je innerlijke leefwereld.
Nou vind ik een uur ook best lang maar om heel eerlijk te zijn vind ik dat gedoe met in een bepaalde houding zitten vaak maar onzin. Ik mediteerde in elke houding die ik maar wilde. Wel kan je door regelmatig met mudra's te werken, focus leren leggen op bepaalde vormen van meditaties. Eventueel ook wel door altijd een zelfde houding aan te nemen waardoor je je geest leert dat het rustig mag en kan worden zodra er weer in die houding gezeten wordt. Maar ga jezelf alsjeblieft niet pijnigen door perse met een rechte rug te zitten. Nergens voor nodig.Ik denk wel dat het steeds makkelijker zal worden ja.
Als de weggetjes naar bepaalde staten van bewustzijn eenmaal gevormd zijn wordt het steeds makkelijker ze te verstevigen, er doorheen te wandelen en ze verder uit te breiden, is mijn ervaring.
Vanwege mijn rugklachten maak ik het mezelf trouwens niet te moeilijk. Een uur in één houding zitten zonder steun in m'n rug is voor mij niet mogelijk. Dan wordt de rugpijn zo hevig dat de meditatie aan z'n doel voorbij gaat. Ik zit zelf het liefste op de grond in kleermakerszit, vingers in chin mudra (om makkelijker in contact te komen met het hoger bewustzijn) en mijn rug rechtop tegen de onderkant van de bank. 's Avonds vind ik het wel eens moeilijk omdat ik dan nog wel eens bijna in slaap wil dommelen, maar ik word er wel heerlijk ontspannen van. In de ochtend heeft ook mijn voorkeur, hoewel het soms wel eens lastig is om het gehaaste gevoel los te laten ("moet nog zo veel doen vandaag, kan ik niet beter eerst aan de slag?").
Maar het loont altijd. Ik denk dat het voor heel veel mensen heel veel zou kunnen opleveren. Jezelf even afsluiten van de buitenwereld en even intunen op je innerlijke leefwereld.
Dat geloof ik wel ja.
Zo heb ik ook vaak gemediteerd, met de onderrug tegen de bank aan. Maakt het toch wat makkelijker vol te houden. En ik heb hetzelfde met 's avonds mediteren en bijna in slaap dommelen. 's ochtends vroeg is daarom denk ik echt de ideale tijd voor meditatie. Je bent dan (als het goed is) uitgerust van een goede nacht slaap, wat het een stukje makkelijker maakt.
Zeker, het is nu juist in deze hectische wereld een must denk ik. Maar velen hebben en er denk ik een voorstelling van dat het maar wat stilzitten is en daarom tijdverspilling. En door het aanvankelijke oncomfortabele gevoel zullen nog meer afhaken, wat eigenlijk echt doodzonde is.
Mja, er zit denk ik toch echt wel wat in om een rechte rug te hebben met je hoofd goed recht boven je ruggengraat. Alle "chakra's" uitlijnen. We zijn energetische wezens en die energie vloeit in mijn beleving echt makkelijker op die manier. Dat betekent niet dat meditatie zonder rechte houding niet mogelijk is echter, wel lastiger in mijn ogen.
Ik denk dat pijn, meditatie lastiger maakt dan dat geen rechte rug meditatie lastiger gaat maken. Maar dat zal vast ook per persoon verschillen. Ik heb nooit verschil gemerkt tussen een rechte rug en geen rechte rug. Ligt ook misschien aan welke soort meditatie. Als je verder gevorderd ben, dan ga je onderscheid maken tussen verschillende meditaties en dan zou bij sommige een rechte rug wellicht helpen.
Zo zou je ook in twijfel kunnen trekken of bij een rechte rug je energie beter loopt dan bij een kromme. Van uit nature voelen we ons beter in de foetus houding waar je rug toch duidelijk krom is. Kijk maar hoe veel mensen slapen. Onbewust weten we dat dat een natuurlijkere en betere houding is dan een rechte rug. Dus ik ben zeker niet overtuigd dat een rechte rug beter is.
Ja bij hevige pijn kun je misschien beter anders gaan zitten, anders gaat dat teveel afleiden.
Voor mij als iemand die veel in een verkeerde houding heeft gezeten in zijn leven was het in het begin erg moeilijk en oncomfortabel om rechtop te zitten. Maar door dat wel te doen is dat veel beter geworden en voor mij persoonlijk merk ik eigenlijk direct dat rechtop zitten mijn energie veel makkelijker laat stromen.
Hmm, ik ben dan weer niet overtuigd van de foetus houding om in te mediteren.
Rechtop zitten geeft denk ik meer een energie van "laat maar komen", "facing it head-on". Maar ach iedereen is verschillend en als het werkt...
L
Lid 147000
Gast
"Slaap je nog niet fijn, neem dan een lijn"
Weekje verder en nog steeds bezig met 's ochtends een uur mediteren (uitgezonderd 1 dag) en holy shit, dingen beginnen interessant te worden. De combinatie van op tijd op bed en lang genoeg slapen, voldoende gezond eten, bewegen, geen wiet, no-fap/no-porn en dus meditatie zorgen er echt voor dat meditatie heel wat meer wordt dan slechts stilzitten. Soms is het alsnog lastig om in de 'zone' te komen, maar vanochtend ging dat relatief soepel. Op een gegeven moment was het alsof er een stoot elektriciteit door mijn lichaam ging, van mijn onderrug naar boven naar mijn hoofd toe. Intense extatische elektriciteit. En wanneer dat gebeurde en ik mijn ogen opende, zag alles er veel intenser, meer HD en meer 'vibrant' en kleurrijk uit. Waar ik het nog het meest mee kan vergelijken is LSD die ook dat elektrische gevoel heeft en die perceptuele verandering. Op LSD was het nog wel een stukje intenser.
Dit alles deed me denken aan iets uit de bijbel, wat ik nu nog wel even op moest zoeken om de correcte passage te geven:
Matthew 7:14
Because strait is the gate, and narrow is the way, which
leadeth unto life, and few there be that find it.
Dat is precies de ervaring. Van een nauw, bijna niet zichtbaar pad met aan weerszijden duisternis/afleiding/verleiding. Maar is het bewustzijn precies uitgelijnd met dat pad, dan komt leven binnen in de vorm van een enorme elektrische kracht. Blokkades in mij begonnen echter nogal op te spelen, waardoor ik het afkapte.
Het begint me meer en meer op te vallen dat er dingen in de bijbel staan die echt een diepere betekenis lijken te hebben. Je zult mij niet gauw Jezus zien vereren of zo, maar ik raak geïnteresseerd in dergelijke passages zoals die hierboven. Het is tijdens zo'n meditatie ineens kraakhelder wat er bedoeld wordt met dat soort uitspraken. Soms wil ik ook een serieuze poging wagen om de bijbel te gaan lezen, maar word ik heel gauw afgestoten door allerlei dogmatische uitspraken en laat ik het dan maar.
Dit alles deed me denken aan iets uit de bijbel, wat ik nu nog wel even op moest zoeken om de correcte passage te geven:
Matthew 7:14
Because strait is the gate, and narrow is the way, which
leadeth unto life, and few there be that find it.
Dat is precies de ervaring. Van een nauw, bijna niet zichtbaar pad met aan weerszijden duisternis/afleiding/verleiding. Maar is het bewustzijn precies uitgelijnd met dat pad, dan komt leven binnen in de vorm van een enorme elektrische kracht. Blokkades in mij begonnen echter nogal op te spelen, waardoor ik het afkapte.
Het begint me meer en meer op te vallen dat er dingen in de bijbel staan die echt een diepere betekenis lijken te hebben. Je zult mij niet gauw Jezus zien vereren of zo, maar ik raak geïnteresseerd in dergelijke passages zoals die hierboven. Het is tijdens zo'n meditatie ineens kraakhelder wat er bedoeld wordt met dat soort uitspraken. Soms wil ik ook een serieuze poging wagen om de bijbel te gaan lezen, maar word ik heel gauw afgestoten door allerlei dogmatische uitspraken en laat ik het dan maar.
Laatst bewerkt:
Ikbeneenfiets
Wijs gebruiker
Ik ga vanaf volgende week ook weer beginnen met de headspace app. Maar dan maar een kwartiertje totdat dat een beetje klikt en dan langzaam verder... Maar het zal wel hard werken worden want ik zit best wel in de knoop, en dat kom je dan ook tegen...
Hmm, heb vaker van die headspace app gehoord. Zoek er nu pas wat meer over op, leuk kennismakingsfilmpje gezien:
Succes trouwens @Ikbeneenfiets (we hadden al gePMd, maar dan nogmaals succes ).
Zelf zit ik na een week lang abstinentie van wiet en in plaats daarvan elke dag mediteren, vroeg op bed, etc. nu weer even aan de wiet (AMG Haze). Ik heb er een beetje een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant geeft het het gevoel van weer toegeven aan het makkelijke, snelle goed voelen. Aan de andere kant is wiet na een tijdje niet gebruiken altijd wel weer heel interessant qua inzichten voor mij. Zonet had ik een gedachte die ik even op had geschreven omdat hij wel heel waardevol voelde/voelt:
Iedereen heeft een ultieme angst,
dat wat het verschrikkelijkste ooit zou zijn om te gebeuren;
Of dat nou de angst voor de dood is, of de angst om gek te worden,
De angst om je verstand te verliezen, of om naar de hel te gaan,
Of de angst om helemaal alleen over te blijven, of welke andere angst dan ook;
Het maakt niet uit welke angst het is, maar die specifieke angst;
Als die angst gevoeld wordt,
Hoe ondraaglijk kan dat zijn?
En dat is niet alleen een vraag van 'goh, hoe zou dat nou zijn...' Maar ik ben benieuwd, hoe ondraaglijk kan dat werkelijk zijn... Om die angst te voelen? Want ik denk dan, als dát draaglijk zou zijn - dat gevoel - dan zou alles draaglijk zijn niet?
Klinkt misschien wat zweverig, maar ik vraag mij dit echt af. Want we lopen allemaal met ergens die persoonlijke meest verschrikkelijke angst rond. Maar we doen ons uiterste best om dat vooral nooit te voelen...
Anyway, ik ga weer even verder met nadenken over dit soort dingen.
Succes trouwens @Ikbeneenfiets (we hadden al gePMd, maar dan nogmaals succes
).Zelf zit ik na een week lang abstinentie van wiet en in plaats daarvan elke dag mediteren, vroeg op bed, etc. nu weer even aan de wiet (AMG Haze). Ik heb er een beetje een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant geeft het het gevoel van weer toegeven aan het makkelijke, snelle goed voelen. Aan de andere kant is wiet na een tijdje niet gebruiken altijd wel weer heel interessant qua inzichten voor mij. Zonet had ik een gedachte die ik even op had geschreven omdat hij wel heel waardevol voelde/voelt:
Iedereen heeft een ultieme angst,
dat wat het verschrikkelijkste ooit zou zijn om te gebeuren;
Of dat nou de angst voor de dood is, of de angst om gek te worden,
De angst om je verstand te verliezen, of om naar de hel te gaan,
Of de angst om helemaal alleen over te blijven, of welke andere angst dan ook;
Het maakt niet uit welke angst het is, maar die specifieke angst;
Als die angst gevoeld wordt,
Hoe ondraaglijk kan dat zijn?
En dat is niet alleen een vraag van 'goh, hoe zou dat nou zijn...' Maar ik ben benieuwd, hoe ondraaglijk kan dat werkelijk zijn... Om die angst te voelen? Want ik denk dan, als dát draaglijk zou zijn - dat gevoel - dan zou alles draaglijk zijn niet?
Klinkt misschien wat zweverig, maar ik vraag mij dit echt af. Want we lopen allemaal met ergens die persoonlijke meest verschrikkelijke angst rond. Maar we doen ons uiterste best om dat vooral nooit te voelen...
Anyway, ik ga weer even verder met nadenken over dit soort dingen.
Purplext
Badass junkie
Hmm, heb vaker van die headspace app gehoord. Zoek er nu pas wat meer over op, leuk kennismakingsfilmpje gezien:
Succes trouwens @Ikbeneenfiets (we hadden al gePMd, maar dan nogmaals succes
Zelf zit ik na een week lang abstinentie van wiet en in plaats daarvan elke dag mediteren, vroeg op bed, etc. nu weer even aan de wiet (AMG Haze). Ik heb er een beetje een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant geeft het het gevoel van weer toegeven aan het makkelijke, snelle goed voelen. Aan de andere kant is wiet na een tijdje niet gebruiken altijd wel weer heel interessant qua inzichten voor mij. Zonet had ik een gedachte die ik even op had geschreven omdat hij wel heel waardevol voelde/voelt:
Iedereen heeft een ultieme angst,
dat wat het verschrikkelijkste ooit zou zijn om te gebeuren;
Of dat nou de angst voor de dood is, of de angst om gek te worden,
De angst om je verstand te verliezen, of om naar de hel te gaan,
Of de angst om helemaal alleen over te blijven, of welke andere angst dan ook;
Het maakt niet uit welke angst het is, maar die specifieke angst;
Als die angst gevoeld wordt,
Hoe ondraaglijk kan dat zijn?
En dat is niet alleen een vraag van 'goh, hoe zou dat nou zijn...' Maar ik ben benieuwd, hoe ondraaglijk kan dat werkelijk zijn... Om die angst te voelen? Want ik denk dan, als dát draaglijk zou zijn - dat gevoel - dan zou alles draaglijk zijn niet?
Klinkt misschien wat zweverig, maar ik vraag mij dit echt af. Want we lopen allemaal met ergens die persoonlijke meest verschrikkelijke angst rond. Maar we doen ons uiterste best om dat vooral nooit te voelen...
Anyway, ik ga weer even verder met nadenken over dit soort dingen.
Raakt een beetje het stuk wat je mij adviseerde toen ik mijn verveling niet kon verdragen. Hoe erg is die verveling nou? En wat als ik die er laat zijn en er dieper in ga?
Ik heb heel lang geworsteld met een angst die ik niet thuis kon brengen. Ik hoorde mensen om me heen praten over angst voor de dood. Ik kon me daar niks bij voorstellen. Niet dat ik perse dood wilde, maar angst voor de dood had ik niet.
Ik kwam er jaren later achter dat ik levensangst had! En die steekt nog behoorlijk vaak de kop op.
Ik oefen nu met het niet weglopen voor m'n gevoelens en dat betekent toch voornamelijk om in die angst te gaan zitten en het te doorstaan. En hoe erg is het dan, die angst uitzitten?
Ik vind het ondraaglijk, maar dat is het niet, want ik draag het toch. Kracht naar kruis, zei m'n oma altijd. Ik weet het niet, maar ik denk dat een mens veel meer kan dragen dan hij zelf ooit kan bedenken, zelfs het eigen kruis.
Hmm, heb vaker van die headspace app gehoord. Zoek er nu pas wat meer over op, leuk kennismakingsfilmpje gezien:
Succes trouwens @Ikbeneenfiets (we hadden al gePMd, maar dan nogmaals succes
Zelf zit ik na een week lang abstinentie van wiet en in plaats daarvan elke dag mediteren, vroeg op bed, etc. nu weer even aan de wiet (AMG Haze). Ik heb er een beetje een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant geeft het het gevoel van weer toegeven aan het makkelijke, snelle goed voelen. Aan de andere kant is wiet na een tijdje niet gebruiken altijd wel weer heel interessant qua inzichten voor mij. Zonet had ik een gedachte die ik even op had geschreven omdat hij wel heel waardevol voelde/voelt:
Iedereen heeft een ultieme angst,
dat wat het verschrikkelijkste ooit zou zijn om te gebeuren;
Of dat nou de angst voor de dood is, of de angst om gek te worden,
De angst om je verstand te verliezen, of om naar de hel te gaan,
Of de angst om helemaal alleen over te blijven, of welke andere angst dan ook;
Het maakt niet uit welke angst het is, maar die specifieke angst;
Als die angst gevoeld wordt,
Hoe ondraaglijk kan dat zijn?
En dat is niet alleen een vraag van 'goh, hoe zou dat nou zijn...' Maar ik ben benieuwd, hoe ondraaglijk kan dat werkelijk zijn... Om die angst te voelen? Want ik denk dan, als dát draaglijk zou zijn - dat gevoel - dan zou alles draaglijk zijn niet?
Klinkt misschien wat zweverig, maar ik vraag mij dit echt af. Want we lopen allemaal met ergens die persoonlijke meest verschrikkelijke angst rond. Maar we doen ons uiterste best om dat vooral nooit te voelen...
Anyway, ik ga weer even verder met nadenken over dit soort dingen.
Geweldige overdenkingen.
Zeer treffend, gisterenavond gesprek gehad met m'n man (hij was aan het trippen, 22 gram truffels) en heel veel gesproken ook over dergelijke levensvragen, de inzichten omtrent het concept angst en de dood die binnen onze samenleving onlosmakelijk verbonden is aan angst zijn ook al meermaals over me heen gekomen.
Hoewel de confrontatie met je angst uiteindelijk helemaal niet zo zwaar blijkt als je aanvankelijk jezelf wijsmaakt. Zeker wanneer je inziet dat die angst , niet jouw angst is, dat jij dat niet bent, maar een spel, een masker, een facade waarin je verstrengeld bent geraakt en waarmee je je bent gaan identificeren.
In dat perspectief is angst een heel draaglijk concept, want wie ben jij dan nog.
Dit is precies wat ik ook ervaarde toen ik het vaker deed en hier:
Probeerde te omschrijven.. Ik moet het ook echt weer vaker doen
krijg heimwee als ik jou zo lees.Dat soort passages moet ik zelf soms 10x lezen voor ik ze "echt" begrijp.
"Zoals de Vader leven heeft in zichzelf, zo gaf Hij ook aan de Zoon leven in zichzelf te hebben"
Sommige passages kan ik echt waarderen.
Dat denk ik ook! Véél meer dan we denken.
Ik ben het helemaal met je eens. Uiteindelijk is die confrontatie niet zwaar en is het verhaal dat gekoppeld is aan een gevoel hetgeen dat het moeilijk maakt. Maar mijn probleem is dat er altijd een punt komt waarop ik het toch afkap. Dan maak ik mezelf dus toch wijs dat het ondraaglijk is. Ik heb niet het idee dat ik ooit een meditatie heb 'volbracht', als je begrijpt wat ik bedoel. Wanneer ik het nauwe pad heb gevonden, dan wordt het uiteindelijk zó intens dat ik het afkap.Geweldige overdenkingen.
Zeer treffend, gisterenavond gesprek gehad met m'n man (hij was aan het trippen, 22 gram truffels) en heel veel gesproken ook over dergelijke levensvragen, de inzichten omtrent het concept angst en de dood die binnen onze samenleving onlosmakelijk verbonden is aan angst zijn ook al meermaals over me heen gekomen.
Hoewel de confrontatie met je angst uiteindelijk helemaal niet zo zwaar blijkt als je aanvankelijk jezelf wijsmaakt. Zeker wanneer je inziet dat die angst , niet jouw angst is, dat jij dat niet bent, maar een spel, een masker, een facade waarin je verstrengeld bent geraakt en waarmee je je bent gaan identificeren.
In dat perspectief is angst een heel draaglijk concept, want wie ben jij dan nog.
Het is iets wat ik ook geregeld gewoon "vergeet" om te doen. Maar inderdaad, kom er naar terug.Dit is precies wat ik ook ervaarde toen ik het vaker deed en hier:
Probeerde te omschrijven.. Ik moet het ook echt weer vaker doen
Het is bijzonder hoe sommige op het eerste oog zulke simpele passages soms zo'n diepte lijken te bevatten. Dan moet je er steeds naar terug komen en ontdek je er steeds meer in. Het is echt alsof woorden niet alleen maar tekens op papier (of een scherm) zijn, maar dat het bewustzijn van de schrijver - zijn/haar state of mind - achter die woorden zit. Met sommige boeken ervaar ik dat soms heel sterk. Dat iets echt van een diepe plek komt. Iemand anders die die woorden simpelweg overneemt en herhaalt is dan niet hetzelfde.
Vanochtend had ik weer zo'n meditatie sessie waar het de eerste 3 kwartier gewoon weer niet wou lukken. De hele tijd afgeleid door de meest onzinnige gedachten. "Dit is tijdverspilling, waar ben je mee bezig!?" "Waarom pak je niet een bak koffie en ga gamen, dan heb je tenminste nog plezier van deze tijd die je nu compleet aan het weggooien bent..."
Echt belachelijke gedachten. Maar toen herinnerde ik me iets dat ik in het verleden wel geregeld gebruikte om niet vast te zitten in dwangmatig denken: Letten op het tintelende gevoel in mijn vingertoppen. Dat klinkt nogal triviaal, maar dat zijn bij mij de plekken waar ik het makkelijkste de energie in mijn lichaam opmerk. Het begint met een heel subtiel tintelend gevoel helemaal op de topjes van de vingers. En wanneer ik mijn aandacht daar op hou, dan wordt het sterker en voel ik die energie door mijn vingers gaan en merk ik op dat het ook in mijn handen is, in mijn armen, in mijn benen, mijn rug, etc. Dit is een geweldig trucje om je meditatie te starten, want zolang je aandacht op dat gevoel is, hebben je gedachten letterlijk geen vat meer op je.
Het gebeurd me wel vaker dat het eerste deel van het uur mediteren niet lukt, dus vandaar ook dat ik nu een heel uur doe. Zelfs wanneer je 3 kwartier hebt zitten vechten tegen jezelf, kan het laatste kwartiertje je meditatie sessie nog volledig redden. Kwaliteit boven kwantiteit.
Toen ik niet meer in mijn hoofd zat, bloeide de meditatie alsnog helemaal open en was alles wat ik zag weer HD/vibrerend/intens kleurrijk en werd ik van binnenuit weer verwarmd door die elektrische energie. Ik heb toen ook hartelijk zitten lachen om hoe ik dan weer 3 kwartier lang mezelf heb zitten kwellen door naar mijn onzinnige gedachten te luisteren. Die negatieve stem is echt net zo'n gremlin. Zo'n onderkruipsel die er gewoon op uit is om alles te saboteren en verpesten. Maar tegelijkertijd begreep ik waarom mijn gedachten zo extreem aan het tegenwerken zijn. Mijn geest wil niet mediteren, omdat het daar niet toe in staat is, letterlijk. Die entiteit kan niet slechts 'zijn', omdat er helemaal geen entiteit is. Dat lijkt de grap in dit alles te zijn: er ís geen denker. Er is niemand die gedachten denkt. De 'denker' heeft geen bestaan en valt dus compleet door de mand wanneer dat wat wél bestaan heeft simpelweg is. Het enige wat de geest is, is de huidige gedachte. Verder is er helemaal niets meer aan de geest dan dat. Het is iets dat zó voor de hand ligt, dat het moeilijk is om te zien. En daarom des te meer hilarisch wanneer het weer eens gezien wordt. Een illusie is alles dat het moeilijk lijkt te maken om simpelweg te 'zijn' en niet te 'willen'.'Ik' 'wou' dit even van me af typen.
Wel grappig want ook ik had een meditatie handen trucje.. Energie is namelijk ook bij mij bij de handen het makkelijkst voelbaar. Ik concentreerde me dan op het maken van een energie bal tussen mijn handen.
Visualiseer maar eens een draaiende bal van energie tussen je handen. Met je handen voor je, handpalmen naar elkaar toe met een cm of 15 a 20 (om te beginnen). Uit elke hand visualiseer je dat er energie uit je handpalmen komen met een draaiende beweging. Met de klok mee zodat de energieën tegen elkaar indraaien als de handpalmen naar elkaar wijzen.
Als je dan af en toe je handen even een beetje naar elkaar toe brengt, achter elkaar voor een paar cm, dan zal het snel voelen dat je handen elkaar wegduwen (zonder elkaar te raken dus). Het lijkt dan net of je twee tegen polen van een magneet naar elkaar brengt. Hoe rustiger je geest is, hoe groter en sterker je die energiebal kan voelen/maken. Vul ondertussen de bal vol liefde en sluit uiteindelijk je meditatie af met het diep inademen van je gemaakte energie bal vol liefde. Heerlijk!
Tjah soms ben ik ook best een zweefkees
Met dit trucje heb ik best veel "nuchtere" mensen versteld doen staan hoe makkelijk je energie kan voelen.
Mij bracht het ook zeker mijn gedachtes tot rust.
Dacht ik al toen ik het beschreef lol.Ik voel het, maar wel subtiel. Ik heb wat moeite met de energieën tegen elkaar in te laten draaien, hoe doe je dat?
Zoiets is ook veel beter uit te leggen face to face waarbij je het voor kan doen.
Maar met een ronddraaiende bal moet het ook te doen zijn. Of eerst goed wrijven met je handpalmen en dan daarna de bal vormen tussen je handen. Maak ook een klein beetje een kommetje van je handen.
Grappige is als ik er nu op zoek, ik best veel beschrijvingen op internet zie hiervan. Dit is dus een veel gebruikte methode voor beginners om voor het eerst je Ki energie te voelen. Google maar op "energie bal tussen je handen".
Nooit geweten dat dit best een algemene Ki energie oefening is
MyLittlePonyPack
DF-koning
Dat ik te goed voor deze wereld ben en daardoor zelf soms in de problemen kom. Gelukkig is het opgelost nu, maar toch beter nadenken de volgende keer om mezelf te beschermen.
Wel lief dat je @Mezelf wilt beschermen.
Hehe, maar klinkt wel als een belangrijk inzicht. Eerst aan jezelf denken.
De bal van energie kende ik nog niet maar klink erg leuk, die ga ik morgenochtend proberen!
De meest vreemde trip! Des te meer omdat iedereen doet alsof het geen trip is.
Gewoon doen alsof er niks aan de hand is. Doorgaan met waar je mee bezig denkt te zijn. Dat hoort zo. Loopt u verder, hier is niks te zien.De meest vreemde trip! Des te meer omdat iedereen doet alsof het geen trip is.
Eerst weet je niet dat je droomt.
Dan word je wakker.
En dan moet je toch maar weer gaan dromen,
want dat is het enige dat er is.
AcidWarrior
Wijs gebruiker
Omring jezelf altijd met energy chargers ipv energy drainers.
Leuke forum update btw. 😊
Leuke forum update btw. 😊
8️⃣6️⃣
Badass junkie
Ik ga voorlopig stoppen met microdosering uppers tegen de ADD en vermoeidheidsklachten die het gevolg waren van de burnouts. (eigenlijk al vorige week daarmee gestopt, wou een pauze maar het wordt dus echt stoppen met hooikoorts spraytjes)
Ik heb er zeker wat aan gehad, maar het is tijd om een en ander op eigen kracht te gaan doen. Daarnaast heb ik nog gewoon mijn wellbutrin (Bupropion) tegen de ADD die me focus en structuur geeft.
Dat was dus het (een van de) inzicht (inzichten) van gisterenavond (DPT trip gedaan).
Oh ja,
Goeie vrienden moet je koesteren!
Ik heb er zeker wat aan gehad, maar het is tijd om een en ander op eigen kracht te gaan doen. Daarnaast heb ik nog gewoon mijn wellbutrin (Bupropion) tegen de ADD die me focus en structuur geeft.
Dat was dus het (een van de) inzicht (inzichten) van gisterenavond (DPT trip gedaan).
Oh ja,
Goeie vrienden moet je koesteren!
AcidWarrior
Wijs gebruiker
Mooie woorden. Met de nadruk op ‘woorden’ ...
Hardcore_frk
Badass junkie
Lachgas heeft me zeker veel briljante inzichten gegeven, ik kan ze alleen niet meer herrinneren
MyLittlePonyPack
DF-koning
Ik had vandaag op therapie afgesproken dat ik daarna wel even terug naar bed mocht, maar niet de hele dag. Toch van 11 tot 17 uur in bed gelegen waar ik van baalde toen. En de neiging had om er dan maar gewoon helemaal in te blijven, niet te koken, want alles was toch al verpest voor mn gevoel en ik had het toch al fout gedaan.
Maar toen appte justme83 dat de dag nog niet voorbij was. Dus dat had ik net ff nodig om er toch uit te gaan, te douchen, aan te kleden, zelfs de afwas nog te doen voor ik eten ging koken. En nu ga ik er gewoon nog een fijn avondje voor mezelf van maken. Nu voel ik me toch een stuk beter dan wanneer ik wel in bed was blijven liggen. Dus de les is dat je meteen de draad kunt oppakken en niet tot de volgende dag hoeft te wachten. En dat het niet zo zwart-wit is dat meteen alles verpest en fout is..
Maar toen appte justme83 dat de dag nog niet voorbij was. Dus dat had ik net ff nodig om er toch uit te gaan, te douchen, aan te kleden, zelfs de afwas nog te doen voor ik eten ging koken. En nu ga ik er gewoon nog een fijn avondje voor mezelf van maken. Nu voel ik me toch een stuk beter dan wanneer ik wel in bed was blijven liggen. Dus de les is dat je meteen de draad kunt oppakken en niet tot de volgende dag hoeft te wachten. En dat het niet zo zwart-wit is dat meteen alles verpest en fout is..
8️⃣6️⃣
Badass junkie
Van disso's op regelmatige basis kan je een tikkeltje manisch worden.
Soms moet je puur op gevoel luisteren en handelen naar het advies van een vriend ook al zegt je verstand (!) je dat de zaken totaal anders liggen.
Ik heb nog meer maar kan er helaas niks over zeggen behalve dat alles dan toch een reden lijkt te hebben.
Soms moet je puur op gevoel luisteren en handelen naar het advies van een vriend ook al zegt je verstand (!) je dat de zaken totaal anders liggen.
Ik heb nog meer maar kan er helaas niks over zeggen behalve dat alles dan toch een reden lijkt te hebben.
8️⃣6️⃣
Badass junkie
Nou,
Na een heel drukke week die overigens echt perfect is gelopen ben ik zaterdagnacht wezen stappen en heb ongelooflijk genoten. Maar gisteren werd ik dus niet lekker en ben er zelfs mee naar de eerste hulp geweest. Daar bleek er lichamelijk niks aan de hand te zijn, het was emotie die er niet uit kon en dat bouwde een enorme spanning op die dus lichamelijk zijn uitwerking had en daar ben ik van in paniek geraakt en heb ik de paniekaanval dus niet als zodanog herkend. Gelukkig zag de dokter wel wat er aan de hand was en die heeft me wat gerust kunnen stellen en de emotie er uit kunnen krijgen. Ik heb heel erg veel gehuild, en ben thuis gelukkig opgevangen door vrienden.
Ik heb dus jeugdtraumas en ben van mijn 6de a 7de jaar van mijn gevoel afgesloten geweest. Ik dacht dat ik er was met het terugvinden van mijn gevoel, maar ik had niet in de gaten dat ik daar door nog heel heel erg veel te verwerken heb.
Bedankt dat jullie er voor me waren gisteren @NiandraLades @verwondering @AphexTwin @Psilocyloner
Ik moet de komende tijd zo min mogelijk drugs gebruiken. Want hoe minder drugs, hoe sneller ik mijn trauma's en alles wat ik nog verder onderdrukt heb kan verwerken.
Ik ga dan ook proberen een stuk minder op dit forum te zijn ook.
Na een heel drukke week die overigens echt perfect is gelopen ben ik zaterdagnacht wezen stappen en heb ongelooflijk genoten. Maar gisteren werd ik dus niet lekker en ben er zelfs mee naar de eerste hulp geweest. Daar bleek er lichamelijk niks aan de hand te zijn, het was emotie die er niet uit kon en dat bouwde een enorme spanning op die dus lichamelijk zijn uitwerking had en daar ben ik van in paniek geraakt en heb ik de paniekaanval dus niet als zodanog herkend. Gelukkig zag de dokter wel wat er aan de hand was en die heeft me wat gerust kunnen stellen en de emotie er uit kunnen krijgen. Ik heb heel erg veel gehuild, en ben thuis gelukkig opgevangen door vrienden.
Ik heb dus jeugdtraumas en ben van mijn 6de a 7de jaar van mijn gevoel afgesloten geweest. Ik dacht dat ik er was met het terugvinden van mijn gevoel, maar ik had niet in de gaten dat ik daar door nog heel heel erg veel te verwerken heb.
Bedankt dat jullie er voor me waren gisteren @NiandraLades @verwondering @AphexTwin @Psilocyloner
Ik moet de komende tijd zo min mogelijk drugs gebruiken. Want hoe minder drugs, hoe sneller ik mijn trauma's en alles wat ik nog verder onderdrukt heb kan verwerken.
Ik ga dan ook proberen een stuk minder op dit forum te zijn ook.
Laatst bewerkt:
Rivalrie
Badass junkie
Veel sterkte! Vergeet niet dat december voor veel mensen een zware maand is. Je komt er weer overheen
MyLittlePonyPack
DF-koning
Similar threads
