Ihkv leven ( na) de dood, Wie is er bang voor de dood?

De hamvraag blijft, waar gaat de ziel, het bewustzijn dan naartoe?
Energie gaat weliswaar niet verloren, in die zin dat alle Energie omgezet wordt in....warmte
nou is een stoffelijk overschot in het geheel niet meer warm zoals bekend, waar gaat de warmte van de ziel dan heen?
Ik denk, dat deze uitgestraald wordt, de ruimte in.
Daar waar het donker en koud is, woning heerst, alsmede knersing van tanden totdat alles in een zwart gat verdwijnt.
 
De hamvraag blijft, waar gaat de ziel, het bewustzijn dan naartoe?
Energie gaat weliswaar niet verloren, in die zin dat alle Energie omgezet wordt in....warmte
nou is een stoffelijk overschot in het geheel niet meer warm zoals bekend, waar gaat de warmte van de ziel dan heen?
Ik denk, dat deze uitgestraald wordt, de ruimte in.
Daar waar het donker en koud is, woning heerst, alsmede knersing van tanden totdat alles in een zwart gat verdwijnt.
Daar verschillen de meningen over, maar zoals ik zelf al vaker heb gezegd:

De ziel gaat nergens heen. Waar kán de ziel heen? De ziel is de "ruimte" waarin het fysieke universum verschijnt. Het is niet groot en niet klein, want vergeleken met wat? Er is alleen maar de ziel/essentie. Het is overal en nergens. Het is dat wat er voor de big bang al was. De big bang vindt plaats in de ziel en de ziel zijn wij. De ziel is niet warm en niet koud. Al dat soort dingen hebben betrekking tot het lichaam. De ziel zelf is niet in de wereld, de wereld is in de ziel.

Natuurlijk is dat ook maar mijn overtuiging.
 
Ik heb er superveel angst voor. Juist het ongrijpbare...nooit meer terugkomen nooit meer voelen en dan oneindig lang niets dat gevoel benauwd me.

Net zoals als ik probeer te begrijpen hoe groot het heelal is. Gewoon zo grot dat er geen einde is, gewoon niet te bevatten
Pfff dat voel ik ook als ik aan de dood denk. Het stoppen van mijn eigen ZIJN , niet meer bestaan….….kan het niet bevatten. Wordt er misselijk van zelfs…..pfff. Die angst , wsch ook reden van nemen benzos. Omdat ik alleen s nachts , alleen in t donker zulke gedachten krijg.
 
Ik heb geen angst voor de dood,

Wel heb ik angst voor wat mijn nabestaande zullen moeten doormaken als hun papa er niet meer is.


Daar verschillen de meningen over, maar zoals ik zelf al vaker heb gezegd:

De ziel gaat nergens heen. Waar kán de ziel heen? De ziel is de "ruimte" waarin het fysieke universum verschijnt. Het is niet groot en niet klein, want vergeleken met wat? Er is alleen maar de ziel/essentie. Het is overal en nergens.

De ziel leeft voort in de harten van je dierbare, het is niet zoals de meeste denken een onderdeel van je lichaam, in mijn ogen leeft jou ziel in iemand die om je geeft.
 
Daarom heb ik ons allen in ons huishouden goed verzekerd.

Dan is dat in ieder geval een kopzorg minder.

Wel een beetje luguber hoor om voor je koters een overlijdensverzekering af te sluiten.
Ik heb precies hetzelfde gedaan hoor. Dan weet je iig dat ze 'gewoon' verder kunnen gaan.
 
Daar verschillen de meningen over, maar zoals ik zelf al vaker heb gezegd:

De ziel gaat nergens heen. Waar kán de ziel heen? De ziel is de "ruimte" waarin het fysieke universum verschijnt. Het is niet groot en niet klein, want vergeleken met wat? Er is alleen maar de ziel/essentie. Het is overal en nergens. Het is dat wat er voor de big bang al was. De big bang vindt plaats in de ziel en de ziel zijn wij. De ziel is niet warm en niet koud. Al dat soort dingen hebben betrekking tot het lichaam. De ziel zelf is niet in de wereld, de wereld is in de ziel.

Natuurlijk is dat ook maar mijn overtuiging.
Wat ik wel grappig vind, is wat jij zegt heel erg lijkt op wat ik bij mijn laatste truffel trip had: ik was alles en niets. Ik was de aarde, de dieren, het heelal, alles! Tenminste, zo voelde het. Ik weet nu achteraf dat het niet echt zo was natuurlijk 😂

Dat wil niet zeggen dat ik geloof dat dit er gebeurt met onze ziel, maar ik sta hier wel open voor omdat het op dat moment zo echt voelde in de trip.
 
Ik heb precies hetzelfde gedaan hoor. Dan weet je iig dat ze 'gewoon' verder kunnen gaan.

Ze hebben in ieder geval geen hele berg met geld te betalen en beslissingen maken in tijden van rouw, ik heb zelfs als mijn muziek lijst klaar, verwijzing naar wat luister je nu hardere stylen haha!
 
Wat ik wel grappig vind, is wat jij zegt heel erg lijkt op wat ik bij mijn laatste truffel trip had: ik was alles en niets. Ik was de aarde, de dieren, het heelal, alles! Tenminste, zo voelde het. Ik weet nu achteraf dat het niet echt zo was natuurlijk 😂

Dat wil niet zeggen dat ik geloof dat dit er gebeurt met onze ziel, maar ik sta hier wel open voor omdat het op dat moment zo echt voelde in de trip.
Het is niet zo ver gezocht. In feite is alles energie. Wij ook. Ligt natuurlijk iets gecompliceerder, maar veel oosterse religies gaat het ook vooral om energie en hoe daarmee om te gaan.

Ik raakte zelf veel meer content met de dood door deze manier van denken. Het leven is eindig, maar de energie gaat niet verloren. Die blijft voortbestaan en voedt weer andere levens(vormen).
 
Het is niet zo ver gezocht. In feite is alles energie. Wij ook. Ligt natuurlijk iets gecompliceerder, maar veel oosterse religies gaat het ook vooral om energie en hoe daarmee om te gaan.

Ik raakte zelf veel meer content met de dood door deze manier van denken. Het leven is eindig, maar de energie gaat niet verloren. Die blijft voortbestaan en voedt weer andere levens(vormen).
Ik wil niet zeggen dat ik er zeker van ben dat ik dit geloof, maar door mijn laatste trip ga ik wel steeds meer geloven dat het wel waar kan zijn wat je zegt. Dit was namelijk exact wat ik voelde!
 
Ik heb zelf nogal wat met de dood te maken gehad.
Jazeker.
Er staan nogal wat interessante visies in dit thread, ik kan toevoegen dat ik me blijf afvragen a l s we al een ziel hebben, als we in leven zijn, zo ja hoe is deze te beschrijven, en wat wanneer het lichaam het opgeeft, wat er precies gebeurt.
Ik blijf het een fascinerend onderwerp vinden.
Ik zou van wat gezworen kameraden nog weleens willen ontmoeten....
 
Één ding staat vast.
Wanneer wij sterven, en wij gaan de tunnel in naar het licht toe wat er schijnt te zijn, wij kunnen de mensen, die wij gekend hebben, nooit meer weerzien.
Hun lichaam is vergaan tot stof ,nietwaar.
Hoe graag ik ook enkele makkers zou willen terugzien? Niet meer mogelijk....
Wat zien wij mogelijk dan wél? En....met welke ogen?
 
Één ding staat vast.
Wanneer wij sterven, en wij gaan de tunnel in naar het licht toe wat er schijnt te zijn, wij kunnen de mensen, die wij gekend hebben, nooit meer weerzien.
Hun lichaam is vergaan tot stof ,nietwaar.
Hoe graag ik ook enkele makkers zou willen terugzien? Niet meer mogelijk....
Wat zien wij mogelijk dan wél? En....met welke ogen?
Deze zaken zijn altijd lastig net als de herinneringen, laat dat nou ook juist hetgene zijn waar we nog veel aan hebben, ook positief. Uit het oog maar niet uit het hart :redheart:
 
Idd. Uit het oog, maar beslist niet uit het hart....integendeel.
Neemt niet weg dat je nooit meer je ouders, je kameraden, nog zult weerzien.
 
Soms wel soms niet
Wel is meestal als ik er wat dieper over nadenk
Dan denk ik van hmmm voor Dat ik geboren was, was ik nergens althans ik herinner daar niks van
Dus als ik dood ga, GA ik Dan weer in Dat nergens en niks
En verder ben ik er niet bang voor als ik Dr niet over na ga zitten denken..
Tis zeg maar net zo een vraag als hoe groot is het heelal en als het ergens stopt wat zit daar Dan weer achter
Tis denk ik angst voor het onbekende..
 
Dan ga ik weer naar het nergens en niks zeg je.
Eb dat is nou net waar het om draait, en wat we niet weten.
Was onze aanwezigheid hier dan echt um sonst? Of blijft de ziel over en gaat deze iets anders doen, of ergens anders heen?
Dat is de hamvraag.....ook van dit draadje.
 
Ik begrijp zowieso niet echt wat het doel is van leven als je tog weer dood gaat
En een ziel geloof ik wel in aangezien ik niet echt begrijp hoe een stuk vlees gevoelens en kan denKen en doen..
En Waar de ziel heen gaat als het lichaam ermee stopt Dat is iets wat we op Dat moment zullen meemaken
Ik denk nu geloof gewoon ergens in
Zoals naar de hemel of rearcernatie
Ik denk Dat Dat een hoop angst en gedachten weghaald
 
Laatst bewerkt:
Ik ga ervan uit, dat ik naar Charon moet gaan straks om overgezet te worden met zijn pont, over de rivier de Styx.
Let op, je m o e t geld bij je hebben meegekregen op de kraaienmars, anders kan je het overzetten wel vergeten en moet je blijven ronddolen langs de oever van de Styx...regel dat geld!
Het schijnt zo te zijn dat enkele muntstukken voldoende zijn. De juiste prijs is mij onbekend overigens.
Na de overtocht moet ik allereerst een weg zien te vinden langs de hond met drie koppen, en kom ik wat verderop de brug Es Siret tegen. Let nu goed op,
Ga in geen geval in op de zang van de Sirenen! Zij zijn alleen maar geïnteresseerd in je zieleheil, verder niets...zij wijzen je daartoe de verkeerde richting op!
Zij zuigen je al energie op, en wat er overblijft, waait als een boomblad weg met de wind...en je komt nergens meer terecht. Je bent voor eeuwig verloren!
Nee, ga daarentegen naar de brug, die je in de verte ziet liggen...daar moet je heen iig. Ik dus ook.
Sooodeju, die brug is erg smal, als het scherp van de snede van een zwaard. En toch moet ik zoals alle anderen, daar overheen zien te komen...
Gedurende de overtocht worden al mijn daden gewogen.
Heb ik alles redelijk tot goed gedaan, dan duurt dit gedeelte maar heel kort.
Heb ik teveel verkeerd gedaan, dan duurt dat wegen der daden een eeuwigheid lang.
Ben ik over die brug heengekomen, dan zou het zo maar eens kunnen, dat mij Petrus aan de hemelpoort staat op te wachten en nou maar hopen, dat ik erin mag....in het Paradijs!

En anders wacht mij de dsjehenna. Het donkere, zwarte terrein waarop onder meer de boom El Sakkoem staat, waar het altijd bitter koud is, en aan die Eene boom daar, zul je niet blij van worden...daaraan groeien namelijk duivelskoppen, die opgegeten moeten worden door de arme verdoemden, en deze duivelskoppen verscheuren naderhand hun darmen.
Daar zal wening zijn, en knersing der tanden....De beken en bronnen hebben zo'n stinkend en vies water, dat je dit niet kunt drinken, ook al heb je nog zo'n dorst.
En de dsjhinns, de wraakengelen en boze geesten zullen alle verdoemden beslist niet sparen!

Weinig aanlokkelijk, dit oord, en er zijn ook nog eens zeven verschillende afdelingen op de koop toe, de zevende afdeling is de diepste, en dus de ergste...
Daar komen alle huichelaars in terecht, naast modernere zeer zware criminelen.

Nee, het Paradijs, daar is het veel beter!
Dat is andere koek.
De beken en bronnen hebben water, dat witter is, dan melk, en dat geurt naar mirre, en honing.
Daar zijn vele jonge dames, de zogenaamde hoeri, niet te verwarren met de andere haast gelijke betekenis,(!) En deze doen hun best om goed voor de gelukzalige te zorgen, overal staat heerlijk eten en drinken, de kleuren groen en goudbrokaat overheersen aldaar als zijnde de kleuren van de kussens waarop men kan zitten.
Het is goed toeven, daar!
Daar wil ik graag heen straks, dat staat vast!

Dit verhaal is een mengeling van verschillende geloveenplus wat eigen fantasie, en ik vind het een mooi verhaal, laat ik dit dan maar geloven.....iets is beter dan niets, nietwaar.
 
Laatst bewerkt:
Na enkele topics over verschillende aspecten over het hiernamaals, zoals reïncarnatie, vraag ik mij nu het navolgende af:

Wie is er bang voor de dood?
Wat zijn daarvan de redenen? Of zijn die er niet eens mbt jouw visie?

Er is, zoals wij allemaal weten, één ding zeker in het leven.
En dat is het feit, dat op een gegeven moment Magere Hein met de zeis, voor de deur staat en je meeneemt naar wellicht een "ander leven", of misschien naar helemaal niets.
Het oneindige heelal, als enkele stofdeeltjes.
Want aangezien er nog nooit iemand is teruggekomen uit deze toestand na een crematie of begrafenis, (behalve Lazarus zegt men in het oude boek), maar wij?
we weten het niet.

Een idee zou zomaar kunnen zijn dat Charon ons straks over zet, maar hij neemt en heeft totnogtoe niemand weer mee teruggebracht.
Hij doet dit niet.
Al betaal je hem een miljoen. Of nog meer...
Dit gaat het hem dus echt niet worden, nee.

Wie is hier echt bang voor, die dood, en wie niet?
Ikzelf ben niet bang voor deze laatste reis.
De laatste 40 jaar al niet, hetgeen soms roekeloos maakt. Nee. Ik ben zelfs nieuwsgierig of Charon echt bestaat, of niet.
Is de rivier de Styx breed?
Is het een mooie omgeving daar?
En..hoe ver is de andere oever? Hoelang duurt deze overtocht?

Nu aux serieux:
Ik veracht de dood net niet, ik heb er groot respect voor, maar ik ga ervan uit dat wanneer jouw tijd gekomen is, dat je vertrekt. c'est ca.
Soms overleef je een zwaar ongeluk, zonder een krasje, waarvan vele anderen het loodje zouden hebben gelegd, en ga je toch op reis bij een pietluttigheid...uitglijden over een bananenschil oid bijvoorbeeld. En net verkeerd terecht komt.

Het enige, wat ik van belang vind is de manier waarop je sterft.
Ik heb mensen op meer dan afschuwelijke manieren zien sterven, en best wel veel, ook.
In de nacht komen ze regelmatig terug in nachtmerries...

Sommige ziektes die je langzaam slopen, kennen we allemaal.
Zijn we daar dan bang voor?
Ik niet, nee, overigens.
Ik neem het zoals het komt.
Tegenwoordig hoeft niemand meer te creperen zogezegd, en mede hierom ben ik niet angstig. Nee.
Feit accomplit!

En nu zijn de leden hier aan zet.
Geef je mening (verhaal) maar eens!
Ik heb 3 jaar in een pinkstergemeente gezeten, daar was het een hoop hel en een beetje hemel, nu ben ik er achter gekomen dat hel helemaal niet in die bijbel staat er staat "Gehenna" totaal andere mening, evangelisch nederland en amerika zijn knettergek en geloven in een psychotische God, maar dat terzijde, ben niet meer bang voor de dood, pas mijn moeder nog opgebaard gezien 3 weken geleden, ze was er gewoon niet meer, heel simpel, bang voor de dood, je bent toch ook niet bang voor je geboorte?
 
Ik heb wel meer stoffelijke overschotten en wat daar soms nog van over was, mogen aanschouwen. Ja.
Het is, en blijft vreemd.
Mijn vader stierf in mijn armen, toen hij niet meer ademde was dit eveneens een heel aparte ervaring, al helemaal omdat hij mij erg, erg lief was...en dan komt het dichtbij, die overgang, dat kan ik wel zeggen!
 
Subb thread vraag:
Welke muziek moet er gespeeld worden op je uitvaart?

Ik ga voor: Queen, I want to break free,. en een stukje van ZZ Top.
Ten leste, als men het laatste afscheid langs mijn kist loopt, moet er een lied uit de liederen bundel van het Legioen Etrangereten gehore worden gebracht.
Voor de rest moet iedereen blij zijn, feest vieren, dronken worden, omdat ik eindelijk naar de rivier de Styx onderweg ben.
En ..vrij ben. Geen pijn, of andere ellende meer kan voelen. Hoe mooi is dit, nietwaar?
Ik hoop dat men mij enkele muntstukken meegeeft om de overtocht te kunnen betalen.
Dat mag niet vergeten worden!
 
Subb thread vraag:
Welke muziek moet er gespeeld worden op je uitvaart?

waarom
of ik nou happy ben of zwaar in de put die beat maakt me gewoon aan het bewegen en effe happy of meer happy
edit misschien moon walk ik zo me kist weer uit :grinning:
Ik hoop dat men mij enkele muntstukken meegeeft om de overtocht te kunnen betalen.
Dat mag niet vergeten worden!
daarom heb ik altijd muntjes bij me 24/7
ook heb ik overdag altijd een ov kaart bij me
stel je eens voor dat je uren dagen moet lopen naar de poort daarboven terwijl dr een bus gaat
of je wordt geweigerd aan de poort ,weer dat lange rot stuk terug naar beneden....
 
Voor de rest moet iedereen blij zijn, feest vieren, dronken worden
ik denk dat alleen in het westen gerouwd wordt
meeste culturen is de dood net zo mooi als een geboorte
maar dat is next level stuff dat de meeste waarschijnlijk niet voor kunnen stellen''
 
Terug
Bovenaan