STELLING: Verslaafd blijf je voor altijd!

[De Dunne]

Ah zo bedoelde je.

Als we nou gewoon even onderscheid maken tussen lichamelijke en geestelijke verslavingen, dan hoeft Buu ook niet weer te schuimbekken.

Edit: grapje Buu

Toch denk ik dat er meer achter zit en bij komt kijken. Maar goed, laten we idd het daar maar op houden dan he..

 

[8️⃣6️⃣]

Mja, ik vond suiker niet al te lastig om mee te stoppen. (Nou ja, zwaar minderen, helemaal geen suiker is gewoonweg onmogelijk)

Maar het heeft wel degelijk iets van n afkick, eb je lichaam moet echt omschakelen als je stopt met suiker (nou ja, overgrote deel er van), en het duurt ongeveer 2 weken eer je er voor t grootste gedeelte aan gewend bent.

Dit alles deed ik paar jaar geleden (onder andere) om af te vallen en dat was bijzonder effectief. Een groot gedeelte van de maatregelenn destijds hou ik me nogv steeds aan (geen suiker in de koffie, geen zoet op brood), maar ik sta me weer wel toe om af en toe eens een bewerkt product te eten/drinken.

Overigens is er wel een ondergrens daar je lichaam wel degelijk iets van koolhydraten nodig heeft.

 

[WAZA]

Van de bruin? Zelf heb ik dat ook regelmatig gedaan maar na een tijdje weer als vanouds, elke dag weer aan de dope.....

wit

M ischien is de beste verslaving wel 4x 3x per jaar gebruiken,.................

 

[De Zandman]

Is gamen en social media géén serieus te nemen verslaving???
Wat is dit nu voor een uitspraak .
Weleens mensen ontmoet, die enorm in de shit raken, omdat zij door 20 uur per dag aan de pc zitten, en,
Alles kwijt raken???
Wie dit zegt, die moet eens een gesprekje met Jellinek of novadic kentron voeren over wat gamen kan aanrichten...!!

 

[Sniffle88]

Gameverslaafden zijn een ramp om mee samen te leven.
Van het altijd sneller beter en verder willen komen dus veel geld naar het spel overmaken. Steeds meer tijd aan besteden het ziek melden op het werk om nog een dagje langer te gamen na het gezellige game weekend van het niet eens meer tijd hebben om belangrijke post te bekijken. Maar ook lichamelijke klachten worden na een tijd zichtbaar door al die uren achter de pc. Vaak slaaptekort en stress wat weer vele andere klachten erbij geven. Ben wel van mening dat je overal weer van af kan kicken maar helaas komt er vaak gewoon een andere verslaving voor in de plaats.

 

[Roze Olifant]

Over scheve vergelijkingen gesproken:


Natuurlijk leggen mensen geen lijn suiker neer om te gaan snuiven, waar héb je het over. Wat sommigen wel doen is een pond suiker in de vorm van een zak snoep (of koekjes, chocola of wat dan ook) kopen.

Op de één of andere manier vind ik het idee/beeld van mensen die lijntjes suiker aan het binnen schnatzen zijn behoorlijk grappig.

 

[De Zandman]

Ik heb nog nooit iemand een lijn kristalsuiker zien snuiven.
Maar dat zoetigheid wel degelijk een soort verslaving kan zijn, dat geloof ik zeker.
Alleen.
Bij het niet meer in huis hebben van die wine gums in mijn geval, dan bespeur ik toch een zekere onrustigheid.
En verdomd, ik ga nog op zoek naar een vervanger, óók.
Alleen word ik niet ziek van het niet in huis hebben....

 

[De Zandman]

De enige factor, die aan de orde was bij het misbruiken van drugs, en het kunnen controleren van datzelfde gebruik is deze.
De aan, ofwel beter nog de afwezigheid van de benodigde dukaten in mijn portemonnee.
Was er geld genoeg, dan is onder controle houden van het drugsgebruik domweg onmogelijk.

 

[Zweevteev]

Dit is natuurlijk anekdotisch, maar ik ben het er niet mee eens dat het onmogelijk is om volledig van een verslaving af te komen. Ik denk echter wel dat je nooit van een verslavingsgevoeligheid af kan komen en je dus wel makkelijk andere verslavingen kan ontwikkelen zodra je van één verslaving helemaal af bent.

Ik heb heel veel verslavingen (gehad) en een van die verslavingen was een gameverslaving. Ik gamede op een gegeven moment 12+ uur per dag, omdat dat het enige was waar ik nog iets van vreugde uit kon halen en me kon afsluiten van de realiteit. Die verslaving heeft denk ik zo'n 6 maanden aangehouden en daarna heb ik anderhalf jaar niet meer gegamed. Alle keren dat ik daarna gamede was 1) sowieso niet consequent meerdere keren per week en 2) niet meer 12+ uur per dag (m.u.v. de keren dat ik de Telltale series van The Walking Dead in één keer uit wilde spelen en toch niets beters te doen had die dagen). Zo heb ik in de zomervakantie 2 weken echt heel veel gegamed, maar daarna heb ik maandenlang niet meer ingelogd op m'n Steam account. Ik had er gewoon niet veel behoefte meer aan en ik had duidelijk een ander gevoel bij het gamen dan dat ik had toen ik echt verslaafd was. Ik heb zelfs in de afgelopen 3 maanden 3 nieuwe spellen gekocht die ik al heel lang wilde en nu in de aanbieding waren en geen van die spellen heb ik nog gespeeld! De drang heb ik simpelweg gewoon niet. Ben ik dus van die verslaving afgekomen? Ja, ik vind dat ik dat zeker kan stellen.

Nu komt de "maar" in het verhaal: ik ben vrij zeker dat ik die verslaving vervangen heb door andere verslavingen en één van die verslavingen is er al veel langer. Ik heb ook wel een beetje (kuch eufemisme) een seksverslaving gehad, maar momenteel houd ik me daar helemaal niet meer mee bezig en interesseert het me ook niet meer, dus of ik daar van af ben gekomen: ja, ik denk het? Maar dan blijft er nog 1 over en ik denk dat dat echt wel heel wat moeilijker gaat worden om te overwinnen dan de andere twee, omdat m'n drugsverslaving mij de tevredenheid biedt die de andere twee samen bieden en drugs mij ook nooit vervelen, omdat het zo enorm veelzijdig is, ook al heb ik een duidelijke voorkeur voor bepaalde drugs. Bij games zijn er al heel wat minder dingen die ik echt leuk vind en bij seks is het gewoon extreem lastig om iemand te vinden die helemaal aan mijn eisen voldoet.

Maar ja, vandaar m'n antwoord dus. Het is lastig ja, maar ik denk dat het wel mogelijk is om er volledig van af te komen als je een gezonde vervanger vindt voor de verslaving die je hebt (wat momenteel bij mij nog niet het geval is).

 

[De Zandman]

Ah. Ziedaar. Kijk. Je geeft een soort van traject aan, dat heel, heel vaak voorkomt bij mensen die een min of meer zware verslaving hebben.
Of dat een middelenverslaving is, of een gok of game verslaving betreft, doet er niet zoveel toe, maar wél het feit, dat de ene verslaving vaak razendsnel over kan springen naar een andere. Die net zo destructief kan zijn, dan de eerdere.
En hiervan heb ik helaas ook een en ander moeten meemaken...
Bij mij ging het van een zware cannabis verslaving, naar de alcohol. Daar vervolgens naar een gokverslaving en van dames was ik ook al niet zo gedistantieerd.
Als ik de financiële kant daarvan bezie, word ik enigzins depri, dus dat doe ik dus maar niet. Ik kan er 2 eensgezinswoningen van kopen. Jazeker!
Verdere schade zal er zeker zijn, maar ik heb daar nog geen last van.
Het is allemaal bij elkaar een ontzettend mooie en ook zwaar klotige tijd geweest.
Ja. Ik moet er eigenlijk een boek over schrijven....

 

[Zweevteev]

Ah. Ziedaar. Kijk. Je geeft een soort van traject aan, dat heel, heel vaak voorkomt bij mensen die een min of meer zware verslaving hebben.
Of dat een middelenverslaving is, of een gok of game verslaving betreft, doet er niet zoveel toe, maar wél het feit, dat de ene verslaving vaak razendsnel over kan springen naar een andere. Die net zo destructief kan zijn, dan de eerdere.
En hiervan heb ik helaas ook een en ander moeten meemaken...
Bij mij ging het van een zware cannabis verslaving, naar de alcohol. Daar vervolgens naar een gokverslaving en van dames was ik ook al niet zo gedistantieerd.
Als ik de financiële kant daarvan bezie, word ik enigzins depri, dus dat doe ik dus maar niet. Ik kan er 2 eensgezinswoningen van kopen. Jazeker!
Verdere schade zal er zeker zijn, maar ik heb daar nog geen last van.
Het is allemaal bij elkaar een ontzettend mooie en ook zwaar klotige tijd geweest.
Ja. Ik moet er eigenlijk een boek over schrijven....

Ik wil ook zeker niet nadenken over hoeveel geld ik tot nu toe kwijt ben aan drugs. Ben vrij zeker dat het meer is dan ik ooit op m'n spaarrekening gehad heb.

 

[FerdFatoehaus]

Dit is natuurlijk anekdotisch, maar ik ben het er niet mee eens dat het onmogelijk is om volledig van een verslaving af te komen. Ik denk echter wel dat je nooit van een verslavingsgevoeligheid af kan komen en je dus wel makkelijk andere verslavingen kan ontwikkelen zodra je van één verslaving helemaal af bent.

Ik heb heel veel verslavingen (gehad) en een van die verslavingen was een gameverslaving. Ik gamede op een gegeven moment 12+ uur per dag, omdat dat het enige was waar ik nog iets van vreugde uit kon halen en me kon afsluiten van de realiteit. Die verslaving heeft denk ik zo'n 6 maanden aangehouden en daarna heb ik anderhalf jaar niet meer gegamed. Alle keren dat ik daarna gamede was 1) sowieso niet consequent meerdere keren per week en 2) niet meer 12+ uur per dag (m.u.v. de keren dat ik de Telltale series van The Walking Dead in één keer uit wilde spelen en toch niets beters te doen had die dagen). Zo heb ik in de zomervakantie 2 weken echt heel veel gegamed, maar daarna heb ik maandenlang niet meer ingelogd op m'n Steam account. Ik had er gewoon niet veel behoefte meer aan en ik had duidelijk een ander gevoel bij het gamen dan dat ik had toen ik echt verslaafd was. Ik heb zelfs in de afgelopen 3 maanden 3 nieuwe spellen gekocht die ik al heel lang wilde en nu in de aanbieding waren en geen van die spellen heb ik nog gespeeld! De drang heb ik simpelweg gewoon niet. Ben ik dus van die verslaving afgekomen? Ja, ik vind dat ik dat zeker kan stellen.

Nu komt de "maar" in het verhaal: ik ben vrij zeker dat ik die verslaving vervangen heb door andere verslavingen en één van die verslavingen is er al veel langer. Ik heb ook wel een beetje (kuch eufemisme) een seksverslaving gehad, maar momenteel houd ik me daar helemaal niet meer mee bezig en interesseert het me ook niet meer, dus of ik daar van af ben gekomen: ja, ik denk het? Maar dan blijft er nog 1 over en ik denk dat dat echt wel heel wat moeilijker gaat worden om te overwinnen dan de andere twee, omdat m'n drugsverslaving mij de tevredenheid biedt die de andere twee samen bieden en drugs mij ook nooit vervelen, omdat het zo enorm veelzijdig is, ook al heb ik een duidelijke voorkeur voor bepaalde drugs. Bij games zijn er al heel wat minder dingen die ik echt leuk vind en bij seks is het gewoon extreem lastig om iemand te vinden die helemaal aan mijn eisen voldoet.

Maar ja, vandaar m'n antwoord dus. Het is lastig ja, maar ik denk dat het wel mogelijk is om er volledig van af te komen als je een gezonde vervanger vindt voor de verslaving die je hebt (wat momenteel bij mij nog niet het geval is).

Denk dat het ook te maken heeft met waar je verslaafd aan bent. Een heroïne verslaafde die afkickt zal dat waarschijnlijk nooit meer recreatief kunnen gebruiken. Maar iemand die een wietverslaving heeft en daar van afkickt kan denk ik risicolozer na een aantal jaar weer een joint opsteken, zonder meteen weer terug te vallen in misbruik. Juist omdat die soorten drugs anders werken en meer of minder schade aanrichten.

 

[Zweevteev]

Denk dat het ook te maken heeft met waar je verslaafd aan bent. Een heroïne verslaafde die afkickt zal dat waarschijnlijk nooit meer recreatief kunnen gebruiken. Maar iemand die een wietverslaving heeft en daar van afkickt kan denk ik risicolozer na een aantal weer een joint opsteken, zonder meteen weer terug te vallen in misbruik. Juist omdat die soorten drugs anders werken en meer of minder schade aanrichten.

Fair enough. Het valt ook gewoon niet te vermijden dat er direct een (milde) fysieke afhankelijkheid optreedt en je er op die manier echt ingetrokken wordt i.t.t. dingen die je niet fysiek afhankelijk maken.

 

[Vchip]

Feit is dat sinds ik mijn 17e paddo's en lsd heb gebruikt, ik elke dag hier nog minstens 1x aan terug denk met zeer positieve gevoelens. Ik ben nu 30. en ik gebruik al vanaf mijn kindertijd middelen. Toen ik 6 was antipsychotica, toen ik 10 was nicotine, op mijn 12e blowen, op mijn 15e speed en xtc en op mijn 17e paddos en lsd. Op mijn 18e benzooi en heroine. Nu ik 30 ben zijn er echt heel veel dingen verbeterd en heb ik vanaf mijn 26e tot aan mijn 29e alleen antidepressiva, antipsychotica en ritalin gebruikt. Wat ook drugs is, dus ik ben nooit clean geweest. Nu ik vanaf november met de meds ben gestopt, is mijn behoefte naar drugs weer volledig terug. Het liefst zit 24/7 aan de heroine en benzos om aan deze ellendige kutbestaan en klote wereld te ontsnappen. Maar het lukt mij toch om alleen heel af en toe voor tripmiddelen te gaan en verder het te gooien op zeer en zeer gezond leven. Ik denk zoveel mogelijk na over mijn triggers en wat mij misschien weer aan kan zetten tot aan een destructieve levensstijl, om zo het gebruik te voorkomen. Het enige wat ik moet doen is paddo's, en dan een middelmatige dosis mexicaantjes. Dat is het enige wat ik mijzelf toe moet laten, maar het is een gevecht. Dat komt denk ik doordat mijn brein niet beter weet. Mijn brein is chemisch veelte veel gestimuleerd, en zonder drugs beland ik in een leegte, ga ik heel negatief denken, word ik achterdochtig en probeer ik de ellende zoveel mogelijk weg te slapen. Ik ben verslaafd, mijn brein is verslaafd. Ook omdat ik al van kleins af aan zware medicijnen moest slikken tegen mijn ernstige gedragsproblemen. Ik ben nu 30 en ik begin steeds genuanceerder in te zien hoe verkloot ik wel niet ben. En het is voor mij heel verleidelijk om het gevecht op te geven, en om 24/7 aan de drugs te gaan.

 

[De Zandman]

Voor mij geldt: spijkerhard:
Géén alcohol meer. Niet één glas bier.
Ik kan het niet in de hand houden.
Ik zit zó weer in de draaikolk van alcohol
En heel snel in het midden van die kolk.
Eén tweede keer daar vanaf moeten kan ik niet meer opbrengen.
Ik merk het al, bij het eten van een toetje waarin alcohol zit.
De duivel opent dan één oog, en gaat onrustig met zijn staart zwaaien...
Dat Wil ik niet meer.
Dus ik probeer dit verder niet uit.

Op bovenstaande post kan ik zeggen:
J8j kent jouw brein, en hoe dit werkt, volledig op de enige goede manier.
Geef niet toe. Dat doe ik ook niet.
Ik denk zo vaak: wat is het allemaal toch een enorme kutbende.
Helemaal fucked up.
Ik vind er niks meer aan zo.
Onrecht overal, en....dit overwint óók nog...
Ik had gewoon in het Legioen moeten blijven, en daarna een soort rusthuis in Frankrijk in, waar allemaal oud legionnairs leven. Daar is het leven niet zo KUT als hier...
Waarom zuipen en gebruik ik me niet tot ik niet meer kan? Nou?

Ik doe dit allemaal niet.
Ik zou mijn zelfrespect verliezen.
Dat kan, en wil ik niet.

 

[Aniet_Speed]

Denk dat het ook te maken heeft met waar je verslaafd aan bent. Een heroïne verslaafde die afkickt zal dat waarschijnlijk nooit meer recreatief kunnen gebruiken. Maar iemand die een wietverslaving heeft en daar van afkickt kan denk ik risicolozer na een aantal jaar weer een joint opsteken, zonder meteen weer terug te vallen in misbruik. Juist omdat die soorten drugs anders werken en meer of minder schade aanrichten.

Ik heb bijna 10 jaar dagelijks geblowd vanaf mijn 14e, paar jaar niet gerookt, en nu rook ik af en toe weer eens een jointje... gaat helemaal goed, soms rook ik maar meestal niet... Ik sprak laatst een vriendin van me waar ik altijd elke dag mee omging en die blowt nog steeds zoveel, die zat echt raar te kijken toen ik al knetter was na een paar hijsen 😂. Ze zei, huhhhh wie ben jij?!😆 Zij is gewoon nooit gestopt en als ik zie hoeveel zij makkelijk wegsmoked ben ik zo blij dat ik dat niet meer "moet".

Ik vind de smaak lekker, maar feit dat je erna geen fuck meer uitvoert ook tegenstaan, drm rook ik alleen soms en als ik het doe vlak voordat ik naar bed ga...

Dus ja in mijn beleving is het idd mogelijk wat jij zei😁

 

[De Zandman]

Er zit toch wel veel verschil aan het middel waaraan je verslaafd bent (geweest).
Middelen, die ook nog eens een stevige lichamelijke verslaving meebrengen, dat is veel moeilijker.
Als je in de kliniek de mensen zag, die van de heroïne af moesten, nou, dat was erg, erg zwaar. Deze mensen leden pijn, en niet zo'n beetje ook...
En het ontwennen van benzodiazepines is ook niet niks...
Ik zeg van mijzelf, dat ik nog steeds verslaafd ben. Alleen niet meer praktiserend.
Qua alcohol weet ik wat er gebeurt Als ik toegeef...al is dat maar 1 glas.
Sommige stoffen lenen zich niet voor " af en toe" of " een beetje"..

 

[Aniet_Speed]

Er zit toch wel veel verschil aan het middel waaraan je verslaafd bent (geweest).
Middelen, die ook nog eens een stevige lichamelijke verslaving meebrengen, dat is veel moeilijker.
Als je in de kliniek de mensen zag, die van de heroïne af moesten, nou, dat was erg, erg zwaar. Deze mensen leden pijn, en niet zo'n beetje ook...
En het ontwennen van benzodiazepines is ook niet niks...
Ik zeg van mijzelf, dat ik nog steeds verslaafd ben. Alleen niet meer praktiserend.
Qua alcohol weet ik wat er gebeurt Als ik toegeef...al is dat maar 1 glas.
Sommige stoffen lenen zich niet voor " af en toe" of " een beetje"..

Inderdaad, alcohol is ook zo'n klote iets, jarenlang wiet gerookt nergens last van, maar als ik alcohol ga drinken zit er geen rem op🙄sap van de duivel

 

[Aniet_Speed]

Vind het ook nog steeds bizar dat er voor alcohol reclame gemaakt mag worden en dat je dat gewoon in de winkel kunt kopen, net als sigaretten, 2 van de ergste motherfuckers die er zijn🤔. Mja zal wel iets met accijns te maken hebben...hypocriete wereld

 

[De Zandman]

Waarmee ik qua beleid en dergelijke mij het meest aan erger, is wel de manier waarop er alcohol in bijvoorbeeld de supermarkt aangeboden wordt.
Op heel strategisch onderzochte plaatsen in die supermarkten staat dat goedje, dwz zodanig, dat je er gegarandeerd al winkelende daar langs " moet" komen.
En dan staat dat dus daar. De zwaardere speciaal bieren vooropgesteld.
Ik loop daar zo snel mogelijk langs.
Zie ik die specials daar staan, dan treedt er nog steeds een soort van mechaniek in werking.
Dan ga ik alweer bedenken, alwaar uk dat spul moet stashen, hoeveel treetjes ik mee kan nemen, en vooral ook hoe lekker die roes ook alweer was...
Nog altijd werkt het zo. Ongelooflijk!

 

[Aniet_Speed]

Waarmee ik qua beleid en dergelijke mij het meest aan erger, is wel de manier waarop er alcohol in bijvoorbeeld de supermarkt aangeboden wordt.
Op heel strategisch onderzochte plaatsen in die supermarkten staat dat goedje, dwz zodanig, dat je er gegarandeerd al winkelende daar langs " moet" komen.
En dan staat dat dus daar. De zwaardere speciaal bieren vooropgesteld.
Ik loop daar zo snel mogelijk langs.
Zie ik die specials daar staan, dan treedt er nog steeds een soort van mechaniek in werking.
Dan ga ik alweer bedenken, alwaar uk dat spul moet stashen, hoeveel treetjes ik mee kan nemen, en vooral ook hoe lekker die roes ook alweer was...
Nog altijd werkt het zo. Ongelooflijk!

Dat bedoel ik, da's toch bizar! Ik zelf heb een zwak voor vodka en dn denk ik nou k haal nou een x een weekend geen vodka, loop je de winkel in zie je zo'n megabord met... tuurlijk, een aanbieding voor vodka😑. Dan moet je idd aan de roes denken en hoor je dat duiveltje alweer gaan... dat soort dingen moeten echt verboden worden☹. Mja ik vind het trouwens ook van al die snoep/suikerbommen, wtf? Ga een beetje reclame maken om jezelf naar de tyfus te helpen, echt een kromme wereld

 

[Mindless]

Feit is dat sinds ik mijn 17e paddo's en lsd heb gebruikt, ik elke dag hier nog minstens 1x aan terug denk met zeer positieve gevoelens. Ik ben nu 30. en ik gebruik al vanaf mijn kindertijd middelen. Toen ik 6 was antipsychotica, toen ik 10 was nicotine, op mijn 12e blowen, op mijn 15e speed en xtc en op mijn 17e paddos en lsd. Op mijn 18e benzooi en heroine. Nu ik 30 ben zijn er echt heel veel dingen verbeterd en heb ik vanaf mijn 26e tot aan mijn 29e alleen antidepressiva, antipsychotica en ritalin gebruikt. Wat ook drugs is, dus ik ben nooit clean geweest. Nu ik vanaf november met de meds ben gestopt, is mijn behoefte naar drugs weer volledig terug. Het liefst zit 24/7 aan de heroine en benzos om aan deze ellendige kutbestaan en klote wereld te ontsnappen. Maar het lukt mij toch om alleen heel af en toe voor tripmiddelen te gaan en verder het te gooien op zeer en zeer gezond leven. Ik denk zoveel mogelijk na over mijn triggers en wat mij misschien weer aan kan zetten tot aan een destructieve levensstijl, om zo het gebruik te voorkomen. Het enige wat ik moet doen is paddo's, en dan een middelmatige dosis mexicaantjes. Dat is het enige wat ik mijzelf toe moet laten, maar het is een gevecht. Dat komt denk ik doordat mijn brein niet beter weet. Mijn brein is chemisch veelte veel gestimuleerd, en zonder drugs beland ik in een leegte, ga ik heel negatief denken, word ik achterdochtig en probeer ik de ellende zoveel mogelijk weg te slapen. Ik ben verslaafd, mijn brein is verslaafd. Ook omdat ik al van kleins af aan zware medicijnen moest slikken tegen mijn ernstige gedragsproblemen. Ik ben nu 30 en ik begin steeds genuanceerder in te zien hoe verkloot ik wel niet ben. En het is voor mij heel verleidelijk om het gevecht op te geven, en om 24/7 aan de drugs te gaan.

Dat klinkt echt heel klote...

Heb je weleens de Wim Hof ademhalingstechniek geprobeerd? Dat brengt je hoofd tot rust en helpt je negativiteit los te laten. Het moet toch niet zo zijn dat je helemaal tot een paddotrip moet wachten om je even helemaal oké te voelen.

 

[Vchip]

Dat klinkt echt heel klote...

Heb je weleens de Wim Hof ademhalingstechniek geprobeerd? Dat brengt je hoofd tot rust en helpt je negativiteit los te laten. Het moet toch niet zo zijn dat je helemaal tot een paddotrip moet wachten om je even helemaal oké te voelen.

Ik heb hier in het verleden een topic over wim hof methode gemaakt. Ik douche elke dag koud, ik doe ademhalingsoefeningen en ik mediteer. En ik gebruik paddos niet om mij beter te voelen, maar beter na te kunnen denken over mijzelf. Het gaat er mij meer om dat ik de komende half heel gezond leef, vrij van drugs. Zodat ik wat sterker in mijn schoenen sta als ik straks ga paddoen.

 

[Mindless]

Ik heb hier in het verleden een topic over wim hof methode gemaakt. Ik douche elke dag koud, ik doe ademhalingsoefeningen en ik mediteer. En ik gebruik paddos niet om mij beter te voelen, maar beter na te kunnen denken over mijzelf. Het gaat er mij meer om dat ik de komende half heel gezond leef, vrij van drugs. Zodat ik wat sterker in mijn schoenen sta als ik straks ga paddoen.

O was jij dat... Dan was ik in de war met Space Criminal... Om de een of andere reden haal ik jullie namen weleens door elkaar... Al lijken ze niet eens op elkaar...

Kun je dan ook niet beter nadenken over jezelf nadat je een goede sessie WHM hebt gedaan?

 

[Vchip]

Ja, absoluut, maar met psilo gaat het beter en dieper. Door meditatie heb ik meer zelfbeheersing met eten en drugs, met koud douchen krijg ik meer zelfvertrouwen - sta ik minder angstig in het leven en vervul ik hiermee mijn behoefte aan prikkels. Kan niet wachten totdat ik een ijsbad ga nemen.

 

[De Zandman]

Als ik moet kiezen tussen paddos en een ijsbad, dan weet ik de uitkomst wel...
Ik ga voor de cantharellen!

 

[Vchip]

haha

ziet er lekker uit! toch ga ik voor elke dag koud douchen en in de toekomst ijsbaden, en paar keer in het jaar een middelmatige dosis psilocybine

 

[De Zandman]

Psylocybine, ik heb er geen ervaring mee.
Enkele keer 4HO MET geprobeerd.
Boeit me niet. Ik kreeg wel een rush van een pellet maar nee. Niet voor mij bestemd...
Vroegah bij mijn vaste cannabisgebruik heb ik weleens gedroogde Mexicaanse psylos gerookt.
Man o man.
Eén stank van heb ik jou daar en ik merkte niks...
Eten van dit soort preparaten vind ik lastig.
Dit omdat je qua hoeveelheid er niks meer aan kunt doen, als ze eenmaal op weg zijn richting dunne darm...dus nee dank u beleefd, ze mogen naar een ander.
Cantharellen is beter!

 

[grun]

Als je de oorzaak van je verslaving oplost hoef je niet meer te gebruiken. Ik ben nu bijna 5 jaar clean en voel niet de behoefte om nog te gebruiken. Ik zou niet weten of ik nu recreatief zou kunnen gebruiken maar heb geen zin om dat uit te testen. Ik hou ervan bewust te leven.

 

[Spyro]

Ik persoonlijk blijf altijd een verslaafde. Ook al gebruik ik niet. Sowieso een struggle voor de rest van mijn leven. Maar dat zal voor een ieder anders zijn.

 

[CuriousExplorer]

Eens.

Gewoon, en dat is puur mijn eigen mening, is dat eenmaal de stap gezet is naar (hard)drugs, de stap naar legale drugs ook gemakkelijker gaat. Waar ik vroeger nee zei tegen zelfs een Dafalgan, neem ik nu Diazepam, Valtran, Tramadol etc omdat de arts dit voorschrijft.

Ja, laatstgenoemde zijn medicijnen, maar per definitie zijn drugs drugs, en ook medicijnen zijn heel vaak misbruikt.

 

[Mindless]

Ik persoonlijk blijf altijd een verslaafde. Ook al gebruik ik niet. Sowieso een struggle voor de rest van mijn leven. Maar dat zal voor een ieder anders zijn.

Neem anders eens een kijkje in dit topic

 

[Spyro]

Neem anders eens een kijkje in dit topic

Ga het straks even op mijn gemak lezen!

 

[Mindless]

Ga het straks even op mijn gemak lezen!

Kijk met name het filmpje in de startpost even!

Dat geeft aan dat je eigenlijk helemaal vrij bent van je verleden, je oude patronen. Dat je niet een leven lang geplaagd hoeft te worden door terugkerende verslavingen. Dat je daar zelf in kunt kiezen.

Misschien vind je het ook BS, dat kan ook. Maar checken kan geen kwaad.

 

[De Zandman]

mee eens!

 

[Zeelanddude]

Heb je misschien ook wel gelijk in dat er altijd mogelijk weer eens een craving kan komen opzetten, maar door jezelf te zien als verslaafd for life, lijkt mij alleen maar mentaal te versterken dat dit echt zo is. Met alles wat we doen en denken programmeren we onszelf.

Interessant, cravings kun je niet tegenhouden en ik denk wel dat die altijd weer terug kunnen komen.
Verslaafd for life, tja, ik weet het niet, bij de ggz zeggen ze standaart: je bent voor altijd verslaafd... Maar zelf denk ik nog van niet, verslaafd is voor mij, dat je er geen controle meer over hebt.
Van de andere kant is het ook mogelijk dat je denkt er controle over te hebben,terwijl je onderbewustzijn je keihard uitlacht en jij gewoon een marionet bent van je eigen grillige ego.

Met alles wat we doen en denken programmeren we onszelf.

True, maar op wat voor punt ga je dan zeggen, vanaf nu ben ik een nieuw mens, en dat nieuwe mens is niet verslaafd?
Beetje in de sfeer van dit topic zegmaar, https://drugsforum.nl/threads/5d-het-multiversum.68062/#post-1407534

Misschien dat ik ‘voor altijd gevoelig’ een betere benaming vind.

 

[Mindless]

Interessant, cravings kun je niet tegenhouden en ik denk wel dat die altijd weer terug kunnen komen.
Verslaafd for life, tja, ik weet het niet, bij de ggz zeggen ze standaart: je bent voor altijd verslaafd... Maar zelf denk ik nog van niet, verslaafd is voor mij, dat je er geen controle meer over hebt.
Van de andere kant is het ook mogelijk dat je denkt er controle over te hebben,terwijl je onderbewustzijn je keihard uitlacht en jij gewoon een marionet bent van je eigen grillige ego.

Dat is waar. Toch denk ik dat het gezonder is om op een bepaald punt tegen jezelf te zeggen dat je boven je verslaving staat.

True, maar op wat voor punt ga je dan zeggen, vanaf nu ben ik een nieuw mens, en dat nieuwe mens is niet verslaafd?
Beetje in de sfeer van dit topic zegmaar, https://drugsforum.nl/threads/5d-het-multiversum.68062/#post-1407534

Misschien dat ik ‘voor altijd gevoelig’ een betere benaming vind.

Ik denk dat ieder dat voor zichzelf aanvoelt. Dat je ooit weer eens een losse gedachte of een gevoel van craving krijgt moet denk ik ook niet meteen opgevat worden als "o nee de verslaving is er nog, want ik hoor helemaal geen cravings meer te krijgen". Daarmee maak je jezelf denk ik weer tot slachtoffer.

Maar zo denk ik er dan over hè.

 

[Mezelf]

Ik denk dat ieder dat voor zichzelf aanvoelt. Dat je ooit weer eens een losse gedachte of een gevoel van craving krijgt moet denk ik ook niet meteen opgevat worden als "o nee de verslaving is er nog, want ik hoor helemaal geen cravings meer te krijgen". Daarmee maak je jezelf denk ik weer tot slachtoffer.

Eigenlijk 1 van de beste punten voor de oneens stemmers.
De definitie van verslaving is moeilijk te kaderen. Zolang dat voor iedereen anders is dan kan deze vraag voor iedereen anders opgevat worden.
Ik stemde "eens" en sta daar opzich nog wel achter omdat ik bij mijzelf al een soort verslaving ervaarde voordat ik ooit letterlijk een drug genomen had.
Maar misschien moet ik deze keuze nog een goed overdenken

 

[CuriousExplorer]

Verslaafd heeft niks met cravings voelen te maken imo.
Toegeven aan die cravings daarentegen wel.

Maar ik zie het dikwijls te zwart wit.

 

[Spyro]

Ik kan wel degelijk stellen dat ik voor altijd verslaafd ben. En ik vind ook niet dat ik het mezelf dan te moeilijk maak.

Actieve vs niet-actieve verslaving of je verslaving onder controle te hebben is dan ook weer iets anders. Maar eenmaal verslaafd kom je er niet meer vanaf.