Ik slaap ook soms met een knuffel! Een aapje, heel holdable. Heb hem ook regelmatig vast bij spannende dingen ❤️ gaat altijd mee op vakantie etc ook. En bijv. vorig jaar toen ik een maand in spanje zat had ik ook een aapje van mijn pleegbroer mee, en een beertje wat mijn moeder aan mijn vader heeft gegeven toen hij in het ziekenhuis lag. Op mijn nachtkastje zaten dus drie aapjes en een beertje, en dat vond ik ontzettend fijn.Dank je wel. Bij de dagbehandeling een tijdje terug gaven veel deelnemers aan met een knuffel te slapen. De arts gaf aan ook met een knuffel te slapen. En zij had rondgevraagd bij vriendinnen en die sliepen vaak ook met een knuffel.
Ik heb deze ook gekocht toen ik iets spannend vond. Het is een leeuw en hij kan echt brullen.



Zo lief! I can’t🥹Bekijk bijlage 54165
Geen idee wat het dagprogramma hier was geweest, maar rechtop zitten was blijkbaar teveel gevraagd 🤷🏼♀️
Bekijk bijlage 54166
Die aapjes zijn niet perse een aanrader trouwens, die bemoeien zich dus echt o-ve-ral mee (en zoals je ziet, ze oordelen zeker wel)
Bekijk bijlage 54167
Zoals ik zei... bemoeials! Zelfs yoga kon niet gewoon een keer normaal!
Zie, niks mis met knuffels meeslepen 😁
Iemand meenemen is altijd goed, twee horen meer dan één. Wees wel eerlijk over je gebruik. Desnoods vraag je of ze even de ruimte verlaten.Dank je. Zoiets zal het geweest zijn. Er zullen ook mensen zijn die weer van de radar verdwijnen.
Is het verstandig om iemand mee te nemen? Die kan aanvullen etc?
Als ik de hoeveelheden van gebruik noem heb ik liever niet dat zij dat horen.
Ik heb niet alleen de benzo’s overgedoseerd maar ook andere meds.
Bij de ggz moest ik op intake toen ik al 4 etmalen wakker was en 5 landen had gezien. Toen waren ze wel meteen overtuigd van de noodzaak.
Is wel heel irritant als je dan nog 2 gesprekken moet voeren.
Mooi dat je weer fijne dingen doet. Wees bij Brijder altijd eerlijk. Hoe open je bent, bepaal je wél zelf.Dank je Dupont. Dat laatste lijkt me het beste. Heb het er met jongste broer kort over gehad maar iedereen gaat vandaag even bijkomen van t weekend.
Heb namelijk ook de Lamotrigine overgedoseerd en dat weet nog niemand. Toen was de medicatie al in beheer en toen vond ik daar nog een doos van en dacht ‘daar word ik ook rustig van’.
Maar dat heeft superlange halfwaardetijd en ik was toen helemaal raar s nachts. Heftig was dat.
Verder zal ik even navragen of Brijder in mijn dossier van GGZ kan. Als ze daar zien hoeveel benzo’s ik bestelde voor ik het in beheer gaf, geeft dat al een aardig beeld.
Het weekend ging heel goed, ik had zelf wel langer willen blijven maar anderen moeten weer aan t werk natuurlijk. Ik dacht dat misschien de verwijten nog zouden komen maar niks…. Ik geloof dat ik geluk heb met deze mensen om me heen.
Van oudste schoonzus kan ik mij voorstellen dat ze best wel eens klaar is met mijn gedoe want dan is broer er weer druk mee en zit zij met de kids.
Haar vader heeft vier zussen met ‘iets’ en is daar ook druk mee, haar familie is ook vrij zorgzaam. En een andere keer kan ik hopelijk weer iets voor hun doen.
Het was echt fijn. Ik ben niet een mens om alleen te wonen, vind met zijn allen in een huis veel prettiger. Ik kan misschien wel proberen in mijn eigen buurt iets meer sociaal te doen. Dat was ik natuurlijk ook niet als ik stilletjes het huis in en uit sloop met volle en lege flessen.
Lekker huilen kan erg opluchten.Kan me ook voorstellen dat ik bij Brijder binnenkom en alleen nog kan huilen. Het is echt niet meegevallen allemaal.
Ik was altijd heel erg op mijn vrijheid gesteld maar sinds ik de medicatie in beheer heb gegeven kan ik eigenlijk geen kant op. Laatst niet eens naar mijn eigen huis.
Toen ik 20 was, waren mijn ouders nog helemaal druk met de andere kinderen en had ik eigenlijk heel veel vrijheid. Woonde op kamers aan de andere kant van t land. Denk oprecht dat ik in een fijne tijd leefde, studiefinanciering, niet echt woningnood, je had een oude Nokia om mee te sms-en en je was vrij…
Puber zijn in de jaren 90 was ook perfect volgens mij.
Ik merk dat ik weer beter kan lezen (boek) en dat komt ook door minder medicatie. Volgens mij kwam het door de lamotrigine dat dat niet lukte.
En nu ga ik allemaal restjes opvreten van het weekend weg. Nomnomnom.
Dank je. Bij ons was alcohol een soort collectieve verslaving. Denk wel dat mijn lichamelijke gezondheid er wat onder leed. Hoewel ik ook periodes gehad heb dat ik er helemaal mee stopte, een paar maanden water dronk op feestjes (ook vanwege mijn gewicht) en goede multi’s slikte.Lekker huilen kan erg opluchten.
Ja lekker nostalgie… maar toen ik dat niet kon relativeren was het wel een belangrijke factor die me verslaafd hield - steeds maar denken dat de mooiste tijd van m’n leven al was geweest, en me was ontglipt. Maar dat hoeft bij jou niet zo te zijn 🤗