Ok het was niet zo positief eigenlijk. Vooraf kreeg ik een lijst die juist van alles naar boven haalde.
Ik heb een hekel aan het ggz gebouw en ze hadden nog meer toeters en bellen opgehangen. Kleurtjes, dingetjes, handgeschreven toestanden. Irritant.
Die man had niet paraat wie mijn behandelaar was. Hij vertelde iets over MDO, een tijdje, en toen vroeg ik:
Weet je ook dat ik verslaafd ben? Nee hij had geen idee.
En het bleek dat ik deze persoon 1 x ging zien voor screening en dan weer een ander, al dan niet. Ik was meteen best wel kwaad eigenlijk.
Hij zei dat er absoluut life events waren maar geen ‘keiharde’ PTSS. Dus dat er geen psycholoog wordt ingezet daarvoor.
Hij vond me onrustig en ik heb ff uitgelegd hoe ik er in zit. Dat ik voor elke scheet pillen krijg, net lekker ben afgebouwd en nu willen ze weer ophogen. En dat ik al zo ontzettend veel gezichten heb gezien en iedereen doet het een tijdje en vertrekt weer.
Die kerel zelf was wel oké maar t voorwerk was belabberd en ik had gewoon gehoopt dat het ‘would make sense’.
Hij waardeerde mijn openheid zei hij. Tja lang genoeg in Amsterdam gewerkt, als ik boos ben ga ik in Standje Amsterdams.
Wel zei hij, als de benzo’s naar 0 zijn gaan de emoties misschien vanzelf beter. Ik heb gevraagd of hij dat alsjeblieft bij de arts wil benadrukken.
Hij zei dat ik toch echt op de Brijder moet wachten, dat ik niet urgent ben zoals het nu gaat (maarja bepaalt hij dat?)
En hij raadt schematherapie aan, bij Brijder. Hij gaat terugkoppelen naar de SPV,
Verder komt er vanuit de familie een actie om mij elke dag 1 x te bellen. Als ze dat nou eerder bedacht hadden… ben heel lang heel eenzaam geweest, toen had ik het fijn gevonden.
Ik zei tegen mijn broer, dat ik tegen die psych had gezegd: Veel families vallen uit elkaar bij verslaving. Dat gebeurt niet, zei broer zonder aarzelen.
t is hard werken. Kut ggz. Met hun pillen.
En zo’n lijst over moord en zelfmoord thuis invullen is ook triggerend. En dan niks mee doen.