Wat is je (seksuele) geaardheid en ben je daar blij mee?

[gomega]

Ja ik vind het ook uit de hand lopen met al die new age genderidentiteiten en seksuele geaardheden. Of dat nu komt door mijn eveneens Friese afkomst of niet weet ik niet, maar naar mijn gevoel werkt het alleen maar verwarrend en zijn een hele hoop mensen voornamelijk wanhopig op zoek naar een bepaalde identiteit die onder andere in een exotisch klinkend gender of geaardheid gevonden kan worden.

Een beetje uit de hand lopen doet het wel ja, maar dat is niet alleen met genderidentiteiten en geaardheden. Tegenwoordig heeft iedereen wel een bepaalde vorm van autisme, adhd etc. Ook heeft elk muzikaal subgenre nog 300 subgenres die elk dan ook weer 20 subgenres hebben etc. Mensen vinden het nou eenmaal fijn om overal een label op te plakken en in hokjes te denken, terwijl je daar soms helemaal niks mee bereikt, of het soms gewoon niet mogelijk is om ergens een label op te plakken.

Ik vind het zelf ook niet per se nodig om een label te plakken op mijzelf, ik ben nou eenmaal wie ik ben en ik val op wie ik val, maar de buitenwereld heeft daar vaak moeite mee. Zij willen mij in kunnen delen in een hokje. "Ben je nou een man of een vrouw?" "Huh, iets daar tussen in? Wat dan? Hoe zit dat dan precies?" Vaak word je dan gedwongen om een label erop te plakken, maar het lastige is dat de 'non-binary' mensen allerlei verschillende ervaringen hebben die je niet in 1 goede term kunt samenvatten. Sommige mensen voelen zich er letterlijk tussen instaan, terwijl het bij sommige wisselt en anderen zich weer beiden voelen etc. Daardoor ontstaan al die verschillende identiteiten. Sommige mensen vinden het zelf heel fijn om een label op zichzelf te kunnen plakken dat hun gevoel beschrijft, maar voor andere is het voornamelijk een manier om de maatschappij enigszins duidelijk te maken hoe het bij hun zit.

Wat bij mij soms ook zo is, is dat ik een niet-blanke vrouw heel mooi kan vinden, maar me alsnog niet aangetrokken voel tot haar. Klinkt misschien vaag, maar het is vergelijkbaar met prima kunnen zien dat een kerel knap is en dat zelfs waarderen op een niet seksuele manier, maar me zelf niet aangetrokken voelen tot hem.

Ik denk dat iedereen dat tot op een bepaalde hoogte wel heeft. Er zijn genoeg blanke en gekleurde mensen die ik erg mooi of knap vind en zie ook in waarom ze erg aantrekkelijk kunnen zijn voor andere mensen. Dat wil echter niet zeggen dat ik ze zelf ook aantrekkelijk vind.

Een hele kwalijke zaak. Sowieso, politieke correctheid in al zijn vormen is in staat een samenleving te ontwrichten. Het beweegt zich echt als een soort ziekte/virus door een maatschappij heen. Ik zie het als een missie om mij hier tegen te blijven verzetten en mag hopen dat velen dat ook doen. Gelukkig ken ik genoeg mensen die er net zo'n schijthekel aan hebben als mij.

Ik ben het er mee eens dat PC culture erg doorgedraven is, al vind ik wel dat in sommige gevallen wat PC op zijn plaats is.

 

[Mindless]

Een beetje uit de hand lopen doet het wel ja, maar dat is niet alleen met genderidentiteiten en geaardheden. Tegenwoordig heeft iedereen wel een bepaalde vorm van autisme, adhd etc. Ook heeft elk muzikaal subgenre nog 300 subgenres die elk dan ook weer 20 subgenres hebben etc. Mensen vinden het nou eenmaal fijn om overal een label op te plakken en in hokjes te denken, terwijl je daar soms helemaal niks mee bereikt, of het soms gewoon niet mogelijk is om ergens een label op te plakken.

Ja klopt, we zijn flink aan het labelen. Maar tegelijkertijd houden we er vaak ook weer niet van om in hokjes geplaatst te worden, we weten immers dat we nooit helemaal in een hokje zijn te vatten.

Ik vind het zelf ook niet per se nodig om een label te plakken op mijzelf, ik ben nou eenmaal wie ik ben en ik val op wie ik val, maar de buitenwereld heeft daar vaak moeite mee. Zij willen mij in kunnen delen in een hokje. "Ben je nou een man of een vrouw?" "Huh, iets daar tussen in? Wat dan? Hoe zit dat dan precies?" Vaak word je dan gedwongen om een label erop te plakken, maar het lastige is dat de 'non-binary' mensen allerlei verschillende ervaringen hebben die je niet in 1 goede term kunt samenvatten. Sommige mensen voelen zich er letterlijk tussen instaan, terwijl het bij sommige wisselt en anderen zich weer beiden voelen etc. Daardoor ontstaan al die verschillende identiteiten. Sommige mensen vinden het zelf heel fijn om een label op zichzelf te kunnen plakken dat hun gevoel beschrijft, maar voor andere is het voornamelijk een manier om de maatschappij enigszins duidelijk te maken hoe het bij hun zit.

Dat begrijp ik dat sommige mensen dat fijn vinden. Alleen, waar eindigt dit? Wanneer van een biologisch feit een sociale constructie wordt gemaakt, is er geen limiet aan wat iemand kan "zijn". Wanneer dit door autoriteiten verplicht wordt te erkennen, dan begint het eng te worden. Helaas is dit op sommige plekken al een realiteit aan het worden.

Ik ben het er mee eens dat PC culture erg doorgedraven is, al vind ik wel dat in sommige gevallen wat PC op zijn plaats is.

Ik weet niet. Ik ben van de 'eerlijkheid duurt het langst'. Dit betekent niet dat je je mening hard en kwetsend hoeft te brengen. Politieke correctheid begint denk ik meestal vrij onschuldig, maar eenmaal dat pad ingeslagen moet je die soort van leugen blijven vertellen, anders klopt je verhaal niet meer. Op het laatst loopt het zo uit de hand dat (bijna) iedereen eigenlijk wel weet dat het compleet onzinnig is geworden, maar je kunt er niet zomaar uitstappen. Je moet mee blijven doen aan de schijnheiligheid.

 

[8️⃣6️⃣]

Tja, politieke correctheid...

Uiteraard is het niet mijn bedoeling om mensen te kwetsen en dat probeer ik dan ook niet te doen. Maar ik heb er principieel heel erg veel moeite mee dat er een bepaalde groepering is die mij probeert op te leggen hoe ik me zou moeten uiten en gedragen tegenover anderen.

Puur en alleen daarom al heb ik een hekel aan dat politiek correcte gedoe.

Mensen moeten trouwens ook gewoon zichzelf kunnen zijn en dat is toch wel lastig als je zo politiek correct bent, je gaat je eigen mening nog opzij schuiven omdat je je zo graag politiek correct wil manifesteren...

edit;
South Park is toch echt minder goed geworden in de loop der jaren, maar die PC Principal vond ik toch echt een steengoed nieuw karakter lol!

 

[Zinnentuimel]

Klinkt misschien wat hard of ongevoelig, maar ik denk ook dat het qua geaardheid gewoon een kwestie is van hetero, homo, bi- of aseksueel.

Wel grappig dat je dit zegt, want de meeste mensen zouden me in het hokje biseksueel zetten als ik ze vertel over mijn seksuele geaardheid, maar zelf identificeer ik me totaal niet met dat labeltje. Mij maakt het verder niet uit hoe mensen het noemen. Ik zie seksualiteit eerder als een glijdende schaal en niet als een vaststaand hokje.

Vroeger identificeerde ik mij heel duidelijk als lesbisch. Tussen mijn 14e en 21e heb ik alleen relaties en seks met vrouwen gehad. Ik zoende af en toe wel eens met mannen. Ik was wel nieuwsgierig, maar ik had nooit het gevoel dat ik iets miste. Toen ik 21 was begon ik steeds nieuwsgieriger te worden naar hoe het zou zijn met een man en ik begon er ook steeds meer behoefte aan te krijgen. Toen heb ik redelijk wat geëxperimenteerd met mannen tot ik uiteindelijk mijn huidige vriend ontmoette. Wij zijn inmiddels alweer 4 jaar een stel en ik heb in tussentijd geen seks meer gehad met vrouwen en nu mis ik dat weer niet.

Over het algemeen vind ik vrouwen nog steeds wel aantrekkelijker dan mannen. Fysiek voel ik mij juist weer meer aangetrokken tot mannen. In mijn relaties met vrouwen was ik vaak de dominante partij, terwijl ik eigenlijk als sinds ik me kan herinneren onderdanige gevoelens heb. Het voelt voor mij veel natuurlijker om onderdanig te zijn aan een man en daarom vind ik seks met een man veel spannender. Dat terwijl ik seks met een vrouw wel heel lekker en sensueel vind.

Mocht het ooit uit gaan met mijn vriend (wat ik overigens niet denk) dan ligt het wat mij betreft wel helemaal open of ik met een man of vrouw ga daten en weer een relatie krijg. Ik weet alleen wel dat als ik weer een relatie met een vrouw zou krijgen, ik wel een open relatie wil, omdat ik anders de seks met een man teveel zou missen. Mocht ik een relatie met een man krijgen, dan hoef ik niet per se een open relatie want seks met een vrouw mis ik niet per se.

Mijn vriend en ik hebben het wel vaak over trio's, dus waarschijnlijk gaat er wel eens een keertje een vrouw bij komen. Ik ben wel benieuwd hoe het dan weer zou voelen met een vrouw. Toch wil ik gek genoeg liever een mmv-trio dan een mvv-trio :')

 

[Roze Olifant]

@Mindless van iemand die (dacht ik) vaak beweert anti-hokjesdenken te zijn verbaast het me wel dat je hier dan wel uit lijkt te gaan van hokjes, waar ik het juist veel minder logisch en zelfs ook wat simplistisch vind. Dat de voornaamste categorieën heteroseksualiteit, homoseksualiteit, biseksualiteit en aseksualiteit zijn betekent niet dat tussenvormen of andere zeldzamere categorieën niet voorkomen. Sommige categorieën overlappen, zoals biseksualiteit en panseksualiteit, maar worden toch (subtiel) verschillend geacht, kennelijk zijn er mensen die zich niet of minder met biseksualiteit identificeren en wel met panseksualiteit en andersom. Het zij zo.

Ik vind de terminologie soms ook nogal ingewikkeld worden (hoorde pas iemand zeggen dat ze ‘bi-romantic ace - nog iets’ was en dacht, huh?) en neig er ook soms naar om het wat overtrokken te vinden, maar probeer dan ook altijd wel weer te denken: wie ben ik om voor diegene te bepalen of datgene waar hij/zij zich mee identificeert niet ‘echt’ is. Waar de grens dan getrokken moet worden - en of dat überhaupt moet - vind ik lastig, maar opzich niet aan mij.

Ik heb niet alles terug gelezen in dit topic trouwens, dus sorry als ik ouwe koeien uit de sloot aan het halen ben.

 

[Mindless]

@Roze Olifant
Hmm, het is misschien ook meer een glijdende schaal. Ik denk gewoon dat ik al die sub categorieën een beetje zat ben. Hoe @Zinnentuimel zichzelf beschrijft bijvoorbeeld zou ik inderdaad gewoon als biseksueel zien.

Ik omschrijf mezelf als hetero, maar heb ook weleens perioden dat ik weinig seksuele interesse heb in vrouwen en dan dus wat aseksuele neigingen heb. Maar ik hoef dan geen onder categorie te bedenken om mezelf beter te kunnen labelen. Ik hou het gewoon op hetero om het simpel te houden, wetende dat alle labels eigenlijk nooit 100% de werkelijkheid beschrijven. Dat is denk ik meer wat ik bedoel.

 

[gomega]

Dat begrijp ik dat sommige mensen dat fijn vinden. Alleen, waar eindigt dit? Wanneer van een biologisch feit een sociale constructie wordt gemaakt, is er geen limiet aan wat iemand kan "zijn". Wanneer dit door autoriteiten verplicht wordt te erkennen, dan begint het eng te worden. Helaas is dit op sommige plekken al een realiteit aan het worden.

Ach ja, aan de ene kant vind ik dat je gelijk hebt, je moet niet door blijven gaan nee, maar aan de andere kant, hoeveel last heb je er nou eigenlijk van als iemand identificeert als agender? Van mij hoef je echt niet aan iedereen die je ontmoet te vragen welke voornaamwoorden ze gebruiken, en ik denk dat de meeste mensen het echt niet erg vinden als je het in eerste instantie fout hebt, zolang het niet opzettelijk is. Maar als iemand dan aan je vraagt om zij/haar te gebruiken ipv hij/hem, dan lijkt het me een kleine moeite om te proberen daar rekening mee te houden.

Ik ben zelf in eerste instantie als transgender uit de kast gekomen en heb aan iedereen aangegeven dat ik vrouwelijke pronouns wilde gaan gebruiken, maar ik heb daarbij ook gezegd dat ik het helemaal begrijp dat het niet meteen altijd goed zal gaan, zeker voor de mensen die mij al langer kennen, omdat ze dat helemaal niet gewend zijn. Ik word er dan ook nooit boos over (tenzij mensen het expres verkeerd blijven doen), maar zal mensen er meestal wel op verbeteren om ze eraan te herinneren en zodat ze het hopelijk wat sneller leren.

Helaas zijn er ook mensen die er niet zo instaan en hier vaak erg aanstellerig over doen en door van alles getriggered worden. Deze groep is eigenlijk erg klein, maar ook erg luid, waardoor het soms een beetje lijkt dat alle transgender/non-binary mensen zo zijn terwijl dat helemaal niet het geval is. Aan dat soort mensen moet je echt geen tijd besteden, want bij hen doe je het echt nooit goed en ze zuigen al je energie op.

Ik vind de terminologie soms ook nogal ingewikkeld worden (hoorde pas iemand zeggen dat ze ‘bi-romantic ace - nog iets’ was en dacht, huh?) en neig er ook soms naar om het wat overtrokken te vinden, maar probeer dan ook altijd wel weer te denken: wie ben ik om voor diegene te bepalen of datgene waar hij/zij zich mee identificeert niet ‘echt’ is. Waar de grens dan getrokken moet worden - en of dat überhaupt moet - vind ik lastig, maar opzich niet aan mij.

Daar ben ik het helemaal mee eens. Mensen hoeven echt niet te weten wat alle terminologie nou precies inhoud en ze hoeven er ook niet per se blij mee te zijn, maar laat mensen in dat opzicht gewoon doen wat ze willen (zolang er geen sprake is van enige 'harm' aan andere) en waar zij zich prettig bij voelen. Het enige wat 'wij' (het merendeel van de groep in ieder geval) willen is een normaal en rustig leven leven zonder dat mensen ons hierover lastig vallen en het ons moeilijk proberen te maken.

Ik weet niet. Ik ben van de 'eerlijkheid duurt het langst'. Dit betekent niet dat je je mening hard en kwetsend hoeft te brengen. Politieke correctheid begint denk ik meestal vrij onschuldig, maar eenmaal dat pad ingeslagen moet je die soort van leugen blijven vertellen, anders klopt je verhaal niet meer. Op het laatst loopt het zo uit de hand dat (bijna) iedereen eigenlijk wel weet dat het compleet onzinnig is geworden, maar je kunt er niet zomaar uitstappen. Je moet mee blijven doen aan de schijnheiligheid.

Uiteraard is het niet mijn bedoeling om mensen te kwetsen en dat probeer ik dan ook niet te doen. Maar ik heb er principieel heel erg veel moeite mee dat er een bepaalde groepering is die mij probeert op te leggen hoe ik me zou moeten uiten en gedragen tegenover anderen.

Ik ben het hier voor een groot deel wel mee eens. Zolang je respectvol bent en een beetje denkt aan de medemens en dat sommige mensen bepaalde ervaringen hebben waardoor ze soms dingen anders op kunnen vatten, mag je wat mij betreft denken wat je wil en (tot op een zekere hoogte) zeggen wat je wil. Ik denk dat ook in dit geval de meeste mensen er over het algemeen geen problemen mee hebben, en dat dit ook weer een geval is van vocal minority. Wel denk ik dat bepaalde termen zijn die geen plaats meer hebben in de maatschappij en waarvoor een "PC variant" gebruikt mag worden. (e.g. Iemand niet een neger noemen, maar bijvoorbeeld gekleurd/getint gebruiken.)

 

[ZERO-]

@Roze Olifant
Hmm, het is misschien ook meer een glijdende schaal. Ik denk gewoon dat ik al die sub categorieën een beetje zat ben. Hoe @Zinnentuimel zichzelf beschrijft bijvoorbeeld zou ik inderdaad gewoon als biseksueel zien.

Het gaat er dan ook niet hoe jij hem/haar ziet maar hoe hij/zij zichzelf identificeert. Dus op zich hoef jij niks te maken te hebben met iemand anders' zelfidentificatie. Maar goed sluit me verder aan bij wat @gomega zegt.

Wanneer van een biologisch feit een sociale constructie wordt gemaakt, is er geen limiet aan wat iemand kan "zijn". Wanneer dit door autoriteiten verplicht wordt te erkennen, dan begint het eng te worden. Helaas is dit op sommige plekken al een realiteit aan het worden.

Gender is al lang een sociaal construct.

En laten we vooral niet vergeten dat de hele wereld heteronormatief is hè. Als er al iets wordt opgedrongen dan is het wel dat.

 

[8️⃣6️⃣]

Volgens mij zouden we ons gewoon allemaal als mensen moeten zien, en is het helemaal niet nodig om zo uit te gaan dragen in welk hokje je zit/wil zitten.

want, it really doesnt matter!

En als je in iemand geinteresseerd bent kan je dat gewoon duidelijk maken en dan maar hopen dat je interesse gewaardeerd wordt...

Zo'n derde wc lol! Ik moet er om lachen! Voor mijn part gaan we gewoon allemaal naar dezelfde WC, man, vrouw, transgender, panseksueel, whatever er nog meer is... (ik heb zelf ook maar 1 WC in huis waar al mijn gasten het mee moeten doen, dus waarom kan dat niet overal?)

 

[Roze Olifant]

@Roze Olifant
Hmm, het is misschien ook meer een glijdende schaal. Ik denk gewoon dat ik al die sub categorieën een beetje zat ben. Hoe @Zinnentuimel zichzelf beschrijft bijvoorbeeld zou ik inderdaad gewoon als biseksueel zien.

Ik omschrijf mezelf als hetero, maar heb ook weleens perioden dat ik weinig seksuele interesse heb in vrouwen en dan dus wat aseksuele neigingen heb. Maar ik hoef dan geen onder categorie te bedenken om mezelf beter te kunnen labelen. Ik hou het gewoon op hetero om het simpel te houden, wetende dat alle labels eigenlijk nooit 100% de werkelijkheid beschrijven. Dat is denk ik meer wat ik bedoel.

Same here. Ik vind seks wel leuk met de juiste persoon maar het is voor mij nooit een ‘behoefte’ geweest. Als ik het niet heb, mis ik het niet, alleen het emotionele deel ervan. Ondanks dit relatieve gebrek aan libido (want dat is wel wat het is, denk ik) heb ik nooit de behoefte gevoeld om mijzelf als aseksueel te definiëren. Heeft er misschien ook mee te maken dat ik geen liefdesrelatie zou willen zonder seks, want dat zou ik leeg vinden. Ik haal er op mijn manier dus toch plezier uit, alleen gevoelsmatig speelt het een kleinere rol in mijn leven dan voor de gemiddelde persoon. Ik zou niet weten in welke categorie ik precies val, heeft me ook nooit zo beziggehouden. Vind het voor mezelf niet heel belangrijk zo lang er niemand (de ander, ikzelf) last van heeft. Maar een vriendin die een jaar terug is uitgekomen als aseksueel ziet dat als een belangrijk deel van haar identiteit en is daar al een tijd intensief mee aan de gang (ontmoetingen met anderen, fora, tot in de puntjes erover lezen, etc.). Prima. Als het haar helpt om dingen in een context te plaatsen en als zij zich meer ‘heel’ voelt door het een specifieke naam te geven, kan ik dat alleen maar fijn voor haar vinden.

 

[Roze Olifant]

Volgens mij zouden we ons gewoon allemaal als mensen moeten zien, en is het helemaal niet nodig om zo uit te gaan dragen in welk hokje je zit/wil zitten.

want, it really doesnt matter!

En als je in iemand geinteresseerd bent kan je dat gewoon duidelijk maken en dan maar hopen dat je interesse gewaardeerd wordt...

Zo'n derde wc lol! Ik moet er om lachen! Voor mijn part gaan we gewoon allemaal naar dezelfde WC, man, vrouw, transgender, panseksueel, whatever er nog meer is... (ik heb zelf ook maar 1 WC in huis waar al mijn gasten het mee moeten doen, dus waarom kan dat niet overal?)

Echt? Ik heb voor iedere geaardheid een speciale wc thuis hoor.

 

[ZERO-]

Volgens mij zouden we ons gewoon allemaal als mensen moeten zien, en is het helemaal niet nodig om zo uit te gaan dragen in welk hokje je zit/wil zitten.

want, it really doesnt matter!

Nee maar dat is natuurlijk wel wat makkelijk gezegd als je binnen de normen valt (waar ik nu even vanuit ga excuse me if i'm wrong). Als je jezelf presenteert als niet-hetero zitten daar nog steeds een heleboel gevolgen aan, met agressie en de dood als uiterste.

 

[8️⃣6️⃣]

@ZERO-
Tja, iets met een ideale wereld... Daar zou het niets hoeven uit te maken in ieder geval.

Ik mag dan wel binnen de eh 'seksuele normen' vallen, maar ik heb sowieso al schijt aan normen. Ik had wel een leuke relnicht of drama-queer geweest denk ik zo maar het heeft niet zo mogen zijn...

 

[Mindless]

Ach ja, aan de ene kant vind ik dat je gelijk hebt, je moet niet door blijven gaan nee, maar aan de andere kant, hoeveel last heb je er nou eigenlijk van als iemand identificeert als agender? Van mij hoef je echt niet aan iedereen die je ontmoet te vragen welke voornaamwoorden ze gebruiken, en ik denk dat de meeste mensen het echt niet erg vinden als je het in eerste instantie fout hebt, zolang het niet opzettelijk is. Maar als iemand dan aan je vraagt om zij/haar te gebruiken ipv hij/hem, dan lijkt het me een kleine moeite om te proberen daar rekening mee te houden.

Ik zelf heb er helemaal geen last van. En ik heb er ook helemaal geen probleem mee om een transgender aan te spreken met het geslacht dat hij/zij graag wil zijn.

Waar ik een probleem mee heb, is wanneer het mensen opgedrongen wordt zo en zo te denken. Ik heb geen probleem met het respecteren van hoe iemand over zichzelf denkt, ook al is dat anders dan hoe ik denk. Maar wanneer bijvoorbeeld kleine kinderen worden aangespoord om zich te gedragen als de andere sekse, puur omdat de ouders dat graag zien, of wanneer men verplicht wordt iemand te zien op een bepaalde manier, dat is waar ik niet oké mee ben. Jezelf zien hoe je wilt is één ding, dat is je eigen vrijheid. Maar het opdringen van bepaalde opvattingen is weer iets heel anders.

Wel denk ik dat bepaalde termen zijn die geen plaats meer hebben in de maatschappij en waarvoor een "PC variant" gebruikt mag worden. (e.g. Iemand niet een neger noemen, maar bijvoorbeeld gekleurd/getint gebruiken.)

Ja goed punt.

Het gaat er dan ook niet hoe jij hem/haar ziet maar hoe hij/zij zichzelf identificeert. Dus op zich hoef jij niks te maken te hebben met iemand anders' zelfidentificatie. Maar goed sluit me verder aan bij wat @gomega zegt.

Zie voor mijn mening hierboven.

Gender is al lang een sociaal construct.

Alleen in de geest van degenen die dat geloven.

En laten we vooral niet vergeten dat de hele wereld heteronormatief is hè. Als er al iets wordt opgedrongen dan is het wel dat.

Misschien omdat dat de overgrote meerderheid is?

Maar ik kan me voorstellen dat het niet fijn is als dat altijd maar aangenomen wordt, terwijl jijzelf anders bent.

Volgens mij zouden we ons gewoon allemaal als mensen moeten zien, en is het helemaal niet nodig om zo uit te gaan dragen in welk hokje je zit/wil zitten.

Precies!

Bevestiging zoeken van anderen duidt altijd op een onzekerheid in jezelf. En sinds wanneer is geslacht en geaardheid zo'n enorme issue... We zijn toch veel meer dan dat.

 

[LunaMila]

Ik zeg zelf altijd hetero maar je kunt het ook bi noemen
Ben er niet vies van om sex te hebben met een andere vrouw.
Vrouwe voor de fun en mannen voor een serieuze relatie.

 

[Spacey Ostrich]

Alleen in de geest van degenen die dat geloven.

Alles is alleen iets in de geest van hen die dat geloven. Jij kiest ervoor om alleen een biologische classificatie (die helemaal niet zo binair is als vaak gedacht wordt) boven andere classificaties te plaatsen. Deze biologische classificatie kent echter ook allerlei haken en ogen, zoals interseksualiteit, maakt een bepaald geslachtsdeel je een bepaald geslacht/gender (deze woorden betekenen niet precies hetzelfde)? Is een vrouw zonder baarmoeder nog wel een vrouw? Is een man zonder testikels nog wel een man? Waarom zouden we mensen per sé op deze manier willen classificeren en niet op andere manieren? Uiteindelijk is dat ook een keuze en daarmee is de classificatie dus net zo goed een sociaal construct.

Gender, wat niet hetzelfde is als 'sexe' in de biologische zin, omvat nog veel meer dan dat. Een kledingstuk kan bijvoorbeeld gegendered zijn en die gendering kan veranderen. Waar jurken nu enkel als vrouwelijk worden gezien en mannen die jurken dragen vaak belachelijk worden gevonden en gemaakt, droeg de 18de eeuwse Dauphin (de Franse troonopvolger) vaak juist hele extravagante jurken die zijn zusjes niet zouden misstaan. Daarnaast zijn er heel veel gedragingen, opvattingen, interesses, werk, etc. (bijna alles wel) dat door ons een bepaalde gegenderde lading meekrijgt. Mannen worden automonteur, vrouwen worden visagiste. Mannen zijn lompe bierdrinkers, vrouwen zijn elegante wijndrinkers. Mensen die zich buiten deze normen begeven bestaan natuurlijk steeds meer, en ik weet dat jij daar geen problemen mee hebt om mensen gewoon met respect te behandelen (zoals je eerder ook expliciet hebt aangegeven).

Bovendien weten we allemaal dat mensen eindeloos complex zijn en dat mensen in heel veel dingen verschillen. Waarom zou er dan zo'n simpele tweedeling zijn als het gaat over onze genderidentiteit, die bijna volledig sociaal geconstrueerd is. Ik ben het in die zin ook met @Roze Olifant eens dat ik het apart vind dat je juist hier zo sterk aan deze hokjes vasthoudt.

En sinds wanneer is geslacht en geaardheid zo'n enorme issue... We zijn toch veel meer dan dat.

Dit is ook een heel duidelijk cis- en heteronormatieve vraag Geslacht en geaardheid heeft historisch gezien altijd een enorme rol gespeeld, dat is helemaal niet specifiek van deze tijd! Het grote verschil is nu dat mensen die afwijken van de norm zichtbaarder worden en het daarom voor jou lijkt alsof het nu ineens een issue is. Voor mensen die afweken van de norm was het altijd een enorm issue. Maar ook vrouwen, die dus met hun vrouw zijn niet afweken van de norm, was hun geslacht een issue. Laten we niet vergeten dat vrouwen ook nu nog vaak anders worden behandeld dan mannen, hoewel we in de afgelopen 100 jaar natuurlijk wel grote vooruitgangen hebben geboekt. Of ja, we, voornamelijk vrouwen zelf natuurlijk.

Deze feministen waren ook 'in your face', en daar werden al die mannen ook heel moe van. Echter heeft dit er langzaam wel voor gezorgd dat er sociaal-culturele veranderingen hebben plaatsgevonden. Veel transgenders/non-binaire mensen en mensen met andere seksuele voorkeuren willen volgens mij hetzelfde. Dat ze normaal worden gevonden dan dat ze normale levens kunnen leiden zonder dat ze worden afgerekend op hun 'anders' zijn. Laten we wel wezen, hoeveel mensen kennen we nou die echt continue 'in your face' zitten over deze dingen, anders dan media die ergens over berichten of discussies op internet met voornamelijk andere cis-/hetero mensen die er vanaf de zijlijn een mening over hebben zonder zich echt fatsoenlijk ingelezen te hebben?

Die enkele keer dat ik iemand voorbij zie lopen waarvan ik vermoed dat ze trans zijn, zijn dit gewoon mensen die bezig zijn met hun dagelijkse leven. Het valt mij vaak ook op dat veel mensen duidelijk staren, sommige zelfs wijzen of lachen. Dat lijkt mij toch aanzienlijk vervelender en meer 'in your face' dan waarvan jij hen beticht.

Dit is nog steeds een karige uitleg en ik vergeet heel veel, maar dit is echt een heel erg complex onderwerp waar ik echt voor moet gaan zitten wil ik het verder uitleggen.

Dit is verder geen persoonlijke aanval op jouw Mindless, ik kan jouw bijdragen aan discussies vaak waarderen (hoewel ik zelf meer op wetenschap gericht ben ;p).

We zijn toch veel meer dan dat.

Dit ben ik helemaal met je eens! Echter kunnen we in onze sociaal-culturele context niet doen alsof die twee dingen niet van belang zijn, want hoewel wij persoonlijk misschien vinden dat het er niet toe zou moeten doen, vinden heel veel mensen dat dit er wel toe doet. Er is nog steeds vaak geweld tegen homoseksuelen en transgenders, dat lijkt me genoeg reden om zichtbaarheid en acceptatie actief te willen vergroten. Dat anderen daar dan af en toe geen zin in hebben, tjah... dat vind ik dan toch minder belangrijk.

 

[Revolutionair]

Ik vraag mij wel af hoe het komt dat mannen die met een andere mannen zoent het 'vies' vinden (als hetero). Terwijl vrouwen met een andere vrouw zoenen (als hetero) wel vaak lekker vinden. Zoenen vrouwen gewoon lekker of zit er toch een psychisch component dat als heteroman een andere man zoenen niet oké is? Dus zoenen= bah?

Als iemand lekker zoent, is het toch lekker zoenen?

Daar heb ik een antwoord op!
Mannen zijn ruw, baardgroei harde lichaam en het zijn de 'jagers' en vrouwen zijn de prooien.
Sommige vrouwen staan meteen op hun achterpoten dat het niet zo meer is.
Maar het is wel zo! Vrouwen dragen gewoon smink op hun gezicht en kleding net als lok vogeltjes.
Een decolleté dat hun tieten er bijna uit vallen (maar dan boos zijn op mannen die hun sexueel bejegenen, maar dat is een andere discussie).

Vrouwen vinden vaak andere vrouwen ook mooi.
Mannen zijn gewoon niet de mooie wezens.
Vrouwen vinden dat wel maar dat is genetisch bepaald, objectief gezien hebben mannen niet de schoonheid die vrouwen hebben.
En als een vrouw het ook niet heeft creëerd ze het met makeup en kleding en haardracht.
Dat is het verschil...

 

[Roze Olifant]

Daar heb ik een antwoord op!
Mannen zijn ruw, baardgroei harde lichaam en het zijn de 'jagers' en vrouwen zijn de prooien.
Sommige vrouwen staan meteen op hun achterpoten dat het niet zo meer is.
Maar het is wel zo! Vrouwen dragen gewoon smink op hun gezicht en kleding net als lok vogeltjes.
Een decolleté dat hun tieten er bijna uit vallen (maar dan boos zijn op mannen die hun sexueel bejegenen, maar dat is een andere discussie).

Vrouwen vinden vaak andere vrouwen ook mooi.
Mannen zijn gewoon niet de mooie wezens.
Vrouwen vinden dat wel maar dat is genetisch bepaald, objectief gezien hebben mannen niet de schoonheid die vrouwen hebben.
En als een vrouw het ook niet heeft creëerd ze het met makeup en kleding en haardracht.
Dat is het verschil...

Lol, wtf?!

 

[Revolutionair]

Lol, wtf?!

Uitgesproken mening moest ff

 

[Mindless]

Alles is alleen iets in de geest van hen die dat geloven. Jij kiest ervoor om alleen een biologische classificatie (die helemaal niet zo binair is als vaak gedacht wordt) boven andere classificaties te plaatsen. Deze biologische classificatie kent echter ook allerlei haken en ogen, zoals interseksualiteit, maakt een bepaald geslachtsdeel je een bepaald geslacht/gender (deze woorden betekenen niet precies hetzelfde)? Is een vrouw zonder baarmoeder nog wel een vrouw? Is een man zonder testikels nog wel een man? Waarom zouden we mensen per sé op deze manier willen classificeren en niet op andere manieren? Uiteindelijk is dat ook een keuze en daarmee is de classificatie dus net zo goed een sociaal construct.

Ten eerste, ik wil graag benadrukken dat ik denk dat er een absolute kant is aan wat wij zijn en een relatieve. De absolute kant van wat wij zijn ligt echter alleen in de subjectieve ervaring van onszelf en is daarom niet écht objectief te maken. Wanneer het over onze gender- en geslachtsidentiteit gaat, gaat het in mijn optiek altijd enkel over onze relatieve realiteit/identiteit. In andere woorden, ons gender/geslacht heeft helemaal niets te maken met wat wij in de absolute dimensie zijn.

Maar relatief wil imo niet zeggen dat iets geen feit kan zijn en dat wij iets zomaar kunnen veranderen simpelweg door het te denken. Gender bestaat niet volledig afhankelijk van onze biologie. En onze biologie is feitelijk. Daarom wordt bijvoorbeeld een man die zich ombouwt tot vrouw een transgender genoemd. Het is biologisch gezien niet een vrouw, maar een man. Biologie is niet een sociaal construct. Het ene organisme ontwikkelt hardwarematig mannelijke eigenschappen en het andere organisme vrouwelijke. Omdat het natuur betreft, bestaat hier wel variatie in. De ene man heeft bovengemiddeld vrouwelijke kenmerken en andersom. En er zijn extreme gevallen waar dus een man geen testikels heeft bijvoorbeeld. Maar er zijn vele fysieke factoren waaraan een man (of vrouw) betrouwbaar geïdentificeerd kan worden. Denk alleen al aan verschillen in het skelet, de distributie van vet, maar ook de manier waarop ons zicht werkt en vele meer.

Gender, wat niet hetzelfde is als 'sexe' in de biologische zin, omvat nog veel meer dan dat. Een kledingstuk kan bijvoorbeeld gegendered zijn en die gendering kan veranderen. Waar jurken nu enkel als vrouwelijk worden gezien en mannen die jurken dragen vaak belachelijk worden gevonden en gemaakt, droeg de 18de eeuwse Dauphin (de Franse troonopvolger) vaak juist hele extravagante jurken die zijn zusjes niet zouden misstaan. Daarnaast zijn er heel veel gedragingen, opvattingen, interesses, werk, etc. (bijna alles wel) dat door ons een bepaalde gegenderde lading meekrijgt. Mannen worden automonteur, vrouwen worden visagiste. Mannen zijn lompe bierdrinkers, vrouwen zijn elegante wijndrinkers. Mensen die zich buiten deze normen begeven bestaan natuurlijk steeds meer, en ik weet dat jij daar geen problemen mee hebt om mensen gewoon met respect te behandelen (zoals je eerder ook expliciet hebt aangegeven).

Ja, onze gender-identiteit is meer dan slechts ons geslacht, maar wat ik dus wil beweren, is dat het niet compleet onafhankelijk op zichzelf bestaat, los van biologisch geslacht. Ik ben het ermee eens dat veel van hoe wij ons gedragen cultureel is. Hoe wij nu denken dat een typische man of vrouw behoort te zijn, is anders dan in andere eeuwen. De gender-identiteit is dan dus de rol die wij uitdragen naar de maatschappij. Ik zou dat meer als de software zien, waar onze biologie de hardware is. Ja, je kunt een nieuw besturingssysteem installeren, maar dat verandert de hardware niet. We kunnen zelfs afzonderlijke delen van de hardware veranderen, maar dat verandert nog steeds niet hoe de natuur onze hardware heeft gemanifesteerd.

Bovendien weten we allemaal dat mensen eindeloos complex zijn en dat mensen in heel veel dingen verschillen. Waarom zou er dan zo'n simpele tweedeling zijn als het gaat over onze genderidentiteit, die bijna volledig sociaal geconstrueerd is. Ik ben het in die zin ook met @Roze Olifant eens dat ik het apart vind dat je juist hier zo sterk aan deze hokjes vasthoudt.

Zoals gezegd, ik denk dat wat wij in de absolute dimensie zijn, nooit in een hokje gestopt kan worden. Maar hoe wij ons manifesteren in de wereld (de dimensie van relativiteit), dat is niet simpelweg een kwestie van geloven en je wordt het. Je manifestatie is feitelijk aantoonbaar een man of een vrouw. Daar kun je niet tevreden mee zijn (ik zeg niet dat dat niet mag) en een andere gender-identiteit uitdragen aan de wereld, maar dat verandert niets aan hoe jij hardwarematig geprogrammeerd bent door de natuur te manifesteren als dat bepaalde geslacht.

Dit is ook een heel duidelijk cis- en heteronormatieve vraag Geslacht en geaardheid heeft historisch gezien altijd een enorme rol gespeeld, dat is helemaal niet specifiek van deze tijd! Het grote verschil is nu dat mensen die afwijken van de norm zichtbaarder worden en het daarom voor jou lijkt alsof het nu ineens een issue is. Voor mensen die afweken van de norm was het altijd een enorm issue. Maar ook vrouwen, die dus met hun vrouw zijn niet afweken van de norm, was hun geslacht een issue. Laten we niet vergeten dat vrouwen ook nu nog vaak anders worden behandeld dan mannen, hoewel we in de afgelopen 100 jaar natuurlijk wel grote vooruitgangen hebben geboekt. Of ja, we, voornamelijk vrouwen zelf natuurlijk.

Deze feministen waren ook 'in your face', en daar werden al die mannen ook heel moe van. Echter heeft dit er langzaam wel voor gezorgd dat er sociaal-culturele veranderingen hebben plaatsgevonden. Veel transgenders/non-binaire mensen en mensen met andere seksuele voorkeuren willen volgens mij hetzelfde. Dat ze normaal worden gevonden dan dat ze normale levens kunnen leiden zonder dat ze worden afgerekend op hun 'anders' zijn. Laten we wel wezen, hoeveel mensen kennen we nou die echt continue 'in your face' zitten over deze dingen, anders dan media die ergens over berichten of discussies op internet met voornamelijk andere cis-/hetero mensen die er vanaf de zijlijn een mening over hebben zonder zich echt fatsoenlijk ingelezen te hebben?

Die enkele keer dat ik iemand voorbij zie lopen waarvan ik vermoed dat ze trans zijn, zijn dit gewoon mensen die bezig zijn met hun dagelijkse leven. Het valt mij vaak ook op dat veel mensen duidelijk staren, sommige zelfs wijzen of lachen. Dat lijkt mij toch aanzienlijk vervelender en meer 'in your face' dan waarvan jij hen beticht.

Veel waarheid hier.

Het is natuurlijk als cis heteroseksuele man makkelijker te zeggen dat geslacht en geaardheid niet zo belangrijk zijn, aangezien ik onder de norm val. Ik heb nooit te maken met mensen die mijn geaardheid niet begrijpen of zelfs verafschuwen. Dat is natuurlijk een factor die niet genegeerd kan worden.

Dit is verder geen persoonlijke aanval op jouw Mindless, ik kan jouw bijdragen aan discussies vaak waarderen (hoewel ik zelf meer op wetenschap gericht ben ;p).

Geen probleem, zo vat ik het ook niet op hoor.

Dit ben ik helemaal met je eens! Echter kunnen we in onze sociaal-culturele context niet doen alsof die twee dingen niet van belang zijn, want hoewel wij persoonlijk misschien vinden dat het er niet toe zou moeten doen, vinden heel veel mensen dat dit er wel toe doet. Er is nog steeds vaak geweld tegen homoseksuelen en transgenders, dat lijkt me genoeg reden om zichtbaarheid en acceptatie actief te willen vergroten. Dat anderen daar dan af en toe geen zin in hebben, tjah... dat vind ik dan toch minder belangrijk.

Ja dat zijn zeker goede redenen.

Wat ik echter persoonlijk wel denk, is dat als wij ons meer zouden richten op onze subjectieve absolute realiteit, dat de objectieve relatieve realiteit een stuk minder belangrijk zou zijn voor iedereen. Wederom, makkelijker te zeggen voor een cis hetero man/vrouw, maar alsnog kan iedereen - ongeacht geslacht/geaardheid/gender - zijn geworteld in dat wat niet veranderlijk van aard is. En een boom met wortels in stabiele grond staat stevig, ongeacht wat er boven de grond gebeurd.


Wil ik graag nog even zeggen dat al het bovenstaande is hoe ik er op het moment naar kijk en niet wil claimen de waarheid in pacht te hebben. Ik wil ook niemand beledigen die een andere opvatting heeft.

 

[Zinnentuimel]

Daar heb ik een antwoord op!
Mannen zijn ruw, baardgroei harde lichaam en het zijn de 'jagers' en vrouwen zijn de prooien.
Sommige vrouwen staan meteen op hun achterpoten dat het niet zo meer is.
Maar het is wel zo! Vrouwen dragen gewoon smink op hun gezicht en kleding net als lok vogeltjes.
Een decolleté dat hun tieten er bijna uit vallen (maar dan boos zijn op mannen die hun sexueel bejegenen, maar dat is een andere discussie).

Vrouwen vinden vaak andere vrouwen ook mooi.
Mannen zijn gewoon niet de mooie wezens.
Vrouwen vinden dat wel maar dat is genetisch bepaald, objectief gezien hebben mannen niet de schoonheid die vrouwen hebben.
En als een vrouw het ook niet heeft creëerd ze het met makeup en kleding en haardracht.
Dat is het verschil...

Klopt. Ik doe alleen make-up op omdat ik geneukt wil worden door de mannetjes. Niet omdat ik het zelf mooi vind of me daar prettig bij voel. Nee, puur voor het andere geslacht.

Uhhhh?

 

[Vchip]

Hetero, maar niet praktiserend. Kan namelijk geen vriendin krijgen of een one-night-stand, omdat ik autistisch en lelijk ben. Heel soms ga ik naar de hoeren toe. Meer zit er niet in voor mij. Ben ik bij tijden best wel verdrietig over, maar ja... Seks is niet voor iedereen weggelegd.

 

[8️⃣6️⃣]

@PsychedelicMagic
Ik ken je niet, maar ik ben het totaal oneens met je.

Volgens mij heb je gewoonweg heel weinig zelfvertrouwen en zelfwaarde en dat straal je waarschijnlijk behoorlijk uit. Je hebt jezelf wijsgemaakt je iets niet kan dus doe je dat ook niet, en ja, dan loop je de kansen van het leven straal voorbij.

Wat ik wil zeggen is dat als je niet de strijd wil aangaan met je demonen dat je ze dan ook niet kan overwinnen.

 

[Spacey Ostrich]

Maar relatief wil imo niet zeggen dat iets geen feit kan zijn en dat wij iets zomaar kunnen veranderen simpelweg door het te denken. Gender bestaat niet volledig afhankelijk van onze biologie. En onze biologie is feitelijk. Daarom wordt bijvoorbeeld een man die zich ombouwt tot vrouw een transgender genoemd. Het is biologisch gezien niet een vrouw, maar een man. Biologie is niet een sociaal construct. Het ene organisme ontwikkelt hardwarematig mannelijke eigenschappen en het andere organisme vrouwelijke. Omdat het natuur betreft, bestaat hier wel variatie in. De ene man heeft bovengemiddeld vrouwelijke kenmerken en andersom. En er zijn extreme gevallen waar dus een man geen testikels heeft bijvoorbeeld. Maar er zijn vele fysieke factoren waaraan een man (of vrouw) betrouwbaar geïdentificeerd kan worden. Denk alleen al aan verschillen in het skelet, de distributie van vet, maar ook de manier waarop ons zicht werkt en vele meer.

Mijn punt was voornamelijk dat als je mannen en vrouwen indeelt op geslachtsorganen of chromosomen of iets anders, dat dat een keuze is. De indeling voor man of vrouw maken op basis van deze keuzes is automatisch een sociaal construct. Wij kiezen welke verschillen wij de nadruk op leggen en wat we daarmee doen. Aan hoeveel van de door jouw genoemde voorwaarden moet je voldoen om een vrouw of een man te zijn? Waarom zijn juist die eigenschappen bepalend? Dat zegt 'de natuur' nergens namelijk. Dat maken wij ervan.

Bovendien zijn er ook verschillende studies die aantonen dat transgenders vaak 'afwijkingen' hebben aan hun hersenen, wat wil zeggen dat deze meer lijken op die van het andere geslacht. Wat is in dat geval bepalend?

Los daarvan heb je het over betrouwbaar identificeerbare kenmerken, maar vaak lijken transgenders juist niet (meer) op het geslacht waar ze mee geboren zijn. Het is dan in de dagelijkse praktijk toch veel gemakkelijker om deze mensen te behandelen op basis van hun uiterlijk en gedragingen dan op basis van hun chromosomen of hun zicht?

Ook betekend transgender zijn niet per sé dat je een operatie ondergaat. Sommige mensen veranderen niets aan hun lichaam, maar zien zich nog steeds als iemand van het andere geslacht. Dat komt omdat voor hen andere kenmerken belangrijker zijn dan de kenmerken die jij selecteert.

Ja, onze gender-identiteit is meer dan slechts ons geslacht, maar wat ik dus wil beweren, is dat het niet compleet onafhankelijk op zichzelf bestaat, los van biologisch geslacht. Ik ben het ermee eens dat veel van hoe wij ons gedragen cultureel is. Hoe wij nu denken dat een typische man of vrouw behoort te zijn, is anders dan in andere eeuwen. De gender-identiteit is dan dus de rol die wij uitdragen naar de maatschappij. Ik zou dat meer als de software zien, waar onze biologie de hardware is. Ja, je kunt een nieuw besturingssysteem installeren, maar dat verandert de hardware niet. We kunnen zelfs afzonderlijke delen van de hardware veranderen, maar dat verandert nog steeds niet hoe de natuur onze hardware heeft gemanifesteerd.

Ik denk ook niet dat genderidentiteit compleet los staat van biologisch geslacht, maar dat ze niet per sé hoeven te corresponderen met elkaar. Zoals ik hierboven ook aangaf, er is interessant neurologisch bewijs dat er ook fysiologisch wat aan de hand is.

Daarnaast vraag ik me af wat nou belangrijker is, je hardware of je software (om in jouw termen te blijven praten)? Het lijkt me namelijk lastig om de software te veranderen, terwijl de hardware relatief makkelijk veranderd kan worden. Als de software (oftewel, de persoon) zich prettiger voelt als de hardware wat wordt aangepast of anders wordt aangekleed, dan lijkt me dat juist positief.

Zoals gezegd, ik denk dat wat wij in de absolute dimensie zijn, nooit in een hokje gestopt kan worden. Maar hoe wij ons manifesteren in de wereld (de dimensie van relativiteit), dat is niet simpelweg een kwestie van geloven en je wordt het. Je manifestatie is feitelijk aantoonbaar een man of een vrouw. Daar kun je niet tevreden mee zijn (ik zeg niet dat dat niet mag) en een andere gender-identiteit uitdragen aan de wereld, maar dat verandert niets aan hoe jij hardwarematig geprogrammeerd bent door de natuur te manifesteren als dat bepaalde geslacht.

Ik denk dat je transgenderisme zwaar onderschat als je denkt dat die mensen 'gewoon geloven' dat ze een ander gender zijn. Er is wel wat meer aan de hand dan dat. Ook zijn de meeste trajecten die je kunt ondergaan niet van de ene op de andere dag goedgekeurd door een arts. Dat hele proces kost veel tijd en kent tal van voorwaarden. Mensen die alle obstakels aan willen gaan zijn denk ik niet gewoon wat mensen die dat gewoon 'geloven'. Dat er meer voor nodig is dan dat worden ze regelmatig aan herinnerd door mensen om hen heen.

Daarnaast vraag ik me af hoe jij hun ervaring af kunt doen als 'simpelweg iets geloven' en het vervolgens hebt over wat je denkt dat wij in 'de absolute dimensie' zijn. Dat is ook iets dat jij geloofd, maar je gebruikt dat wel om de legitimiteit van transgenderisme in twijfel te trekken.

Ik heb veel geleerd over dit onderwerp van Natalie Wynn, een transvrouw die in haar video's verschillende socio-culturele issues behandeld. Zij legt dit hele fenomeen veel beter uit dan ik ooit zal kunnen. Bovendien zijn haar video's esthetisch ook zeer de moeite waard en vaak ook grappig. Deze video gaat specifiek over gender, mocht je interesse hebben:

 

[gomega]

Ik sluit me volledig aan bij @Spacey Ostrich

Zelf ben ik niet echt een fan can Contrapoints aangezien ze soms echt super cringy kan zijn imo, maar inhoudelijk zijn de videos wel erg goed.

 

[Mindless]

Los daarvan heb je het over betrouwbaar identificeerbare kenmerken, maar vaak lijken transgenders juist niet (meer) op het geslacht waar ze mee geboren zijn. Het is dan in de dagelijkse praktijk toch veel gemakkelijker om deze mensen te behandelen op basis van hun uiterlijk en gedragingen dan op basis van hun chromosomen of hun zicht?

Dat wil ik ook niet zeggen. Ik bedoelde (bijvoorbeeld) dat als ergens een lichaam wordt gevonden, dat deze door onderzoek geïdentificeerd kan worden als zijnde biologisch een man of een vrouw. En dat dat een deel van onze realiteit is. Dat betekent niet dat ik dan vind dat het dan niet beter is om mensen te behandelen op basis van hun uiterlijk en gedragingen (en wensen). Ik respecteer het als men een andere gender-identiteit wil uitdragen omdat iemand zich zo voelt (edit: en dus ook meer dan dat, sorry)

Daarnaast vraag ik me af wat nou belangrijker is, je hardware of je software (om in jouw termen te blijven praten)? Het lijkt me namelijk lastig om de software te veranderen, terwijl de hardware relatief makkelijk veranderd kan worden. Als de software (oftewel, de persoon) zich prettiger voelt als de hardware wat wordt aangepast of anders wordt aangekleed, dan lijkt me dat juist positief.

Eens. Al zijn er ook mensen die daarop terugkomen en voelen dat ze een fout hebben gemaakt door de hardware te veranderen, wat op zijn beurt dan weer heel negatief uit kan pakken.

Ik denk dat je transgenderisme zwaar onderschat als je denkt dat die mensen 'gewoon geloven' dat ze een ander gender zijn. Er is wel wat meer aan de hand dan dat. Ook zijn de meeste trajecten die je kunt ondergaan niet van de ene op de andere dag goedgekeurd door een arts. Dat hele proces kost veel tijd en kent tal van voorwaarden. Mensen die alle obstakels aan willen gaan zijn denk ik niet gewoon wat mensen die dat gewoon 'geloven'. Dat er meer voor nodig is dan dat worden ze regelmatig aan herinnerd door mensen om hen heen.

Ja, ik moet toegeven dat er wel meer aan de hand is dan dat, excuses daarvoor.

Daarnaast vraag ik me af hoe jij hun ervaring af kunt doen als 'simpelweg iets geloven' en het vervolgens hebt over wat je denkt dat wij in 'de absolute dimensie' zijn. Dat is ook iets dat jij geloofd, maar je gebruikt dat wel om de legitimiteit van transgenderisme in twijfel te trekken.

Ja, dat was vaag/slecht verwoord van mij (al is dat misschien ook wel onoverkomelijk door mijn onconventionele invalshoek). Ik bedoel 'absoluut' slechts als in niet-relatief (niet een of andere mystieke dimensie ). We leven in een wereld van relativiteit en onze identiteit maakt daar deel van uit. Onze identiteit/persoonlijkheid is zeg maar de interface tussen ons en de wereld. Het staat in relatie tot elkaar: relatief. Maar er is ook een dimensie aan ons die niet met die relativiteit werkt, maar slechts 'is'. En waar ik op doelde was als die dimensie meer aandacht zou krijgen onder mensen, de relatieve dimensie (onze relatie met de wereld, onze aangenomen identiteit) minder bepalend is in onze beleving. Daarmee wil ik niet zeggen dat het niet belangrijk is om de voor jou juiste identiteit uit te dragen, bijvoorbeeld door transgender te zijn. Maar dat is dan secundair, omdat je dan weet dat dat niets te maken heeft met je essentie. Onze essentie is niet mannelijk of vrouwelijk, het 'is'. En dat 'is' is pure subjectiviteit. Het is simpelweg wat je bent, wanneer je niet denkt (ook wanneer je wel denkt, maar dan is er de toevoeging van relativiteit).

Bijvoorbeeld, 'heteroseksuele man' is een gedeelte van mijn identiteit. Dat is mijn interface met de buitenwereld, hoe ik in relatie sta met de wereld. Maar wat ik ben in de absolute "dimensie" is daarvóór. Vóór taal, vóór relativiteit. Door daarmee in contact te staan, is mijn identiteit als heteroseksuele man maar secundair. Het is niet wat ik in essentie ben, maar slechts mijn tijdelijke, oppervlakkige identiteit. En ik denk dat het hartstikke belangrijk is om er zo naar te kijken, omdat we behoefte hebben aan geaard te zijn in stabiliteit. Als die aarding niet in de (stabiele) essentie ligt, dan wordt deze gezocht in het perifere. Dan wordt het ineens absoluut belangrijk hoe jouw identiteit - jouw interface met de wereld - is en hoe anderen oordelen daarover. Het gaat immers over de acceptatie van jezelf en wat is er belangrijker dan dat? Nogmaals, ik zeg niet dat je (gender-)identiteit niet belangrijk is, maar het is relatief belangrijk.


Ik weet dat dit niet is hoe mensen normaal denken en dat dit daardoor erg vaag (en controversieel) over kan komen. Alsnog vind ik het interessant en belangrijk om er op deze manier over na te denken. Het is niet mijn bedoeling te bagatelliseren.

 

[Spacey Ostrich]

Dat wil ik ook niet zeggen. Ik bedoelde (bijvoorbeeld) dat als ergens een lichaam wordt gevonden, dat deze door onderzoek geïdentificeerd kan worden als zijnde biologisch een man of een vrouw.

Mijn punt was eigenlijk het volgende: een stoffelijk overschot van iemand kan inderdaad op die manier geïdentificeerd worden als man of vrouw. Echter kan dit alleen maar op die manier als je van tevoren de kenmerken van mannen en vrouwen definieert. Het punt over sociale constructie blijft mijns inziens dus overeind. Ik zeg niet dat er geen fysiologische verschillen zijn tussen wat wij over het algemeen mannen en vrouwen noemen, maar op basis van welke fysiologische verschillen wij bepalen wat een man en een vrouw is blijft uiteindelijk een keuze en daarmee een sociaal construct.

Als we helemaal vanaf nul zouden beginnen, dan zouden we totaal andere classificaties kunnen maken op basis van totaal andere kenmerken. Gender zou zelfs irrelevant kunnen zijn en daardoor dus ook geen rol spelen in ons discours of ons begrip van de wereld.

Eens. Al zijn er ook mensen die daarop terugkomen en voelen dat ze een fout hebben gemaakt door de hardware te veranderen, wat op zijn beurt dan weer heel negatief uit kan pakken.

Eens, maar dit is een totaal andere discussie.

Ja, ik moet toegeven dat er wel meer aan de hand is dan dat, excuses daarvoor.

Geen probleem!

Ja, dat was vaag/slecht verwoord van mij (al is dat misschien ook wel onoverkomelijk door mijn onconventionele invalshoek). Ik bedoel 'absoluut' slechts als in niet-relatief (niet een of andere mystieke dimensie ). We leven in een wereld van relativiteit en onze identiteit maakt daar deel van uit. Onze identiteit/persoonlijkheid is zeg maar de interface tussen ons en de wereld. Het staat in relatie tot elkaar: relatief. Maar er is ook een dimensie aan ons die niet met die relativiteit werkt, maar slechts 'is'. En waar ik op doelde was als die dimensie meer aandacht zou krijgen onder mensen, de relatieve dimensie (onze relatie met de wereld, onze aangenomen identiteit) minder bepalend is in onze beleving. Daarmee wil ik niet zeggen dat het niet belangrijk is om de voor jou juiste identiteit uit te dragen, bijvoorbeeld door transgender te zijn. Maar dat is dan secundair, omdat je dan weet dat dat niets te maken heeft met je essentie. Onze essentie is niet mannelijk of vrouwelijk, het 'is'. En dat 'is' is pure subjectiviteit. Het is simpelweg wat je bent, wanneer je niet denkt (ook wanneer je wel denkt, maar dan is er de toevoeging van relativiteit).

Zelfs als er een absolute werkelijkheid is, dan kunnen wij daar nooit echt weet van hebben. We ervaren de wereld enkel door onze zintuigen en we verwerken dat met onze hersenen. Dit betekend dat we nooit echt iets kunnen zeggen over hoe iets in de 'absolute werkelijkheid' is, of dat deze zelfs bestaat.

Wat er dus aan de hand is in deze potentiële 'absolute dimensie' lijkt mij dan ook minder relevant voor hoe wij onze levens leiden. De essentie waar jij het over hebt, bestaat enkel aantoonbaar in jouw hoofd. Ik zou er bijvoorbeeld voor kunnen kiezen om als 'essentie' van ons zijn juist het 'mens-zijn' te kiezen. Is mijn essentie dan minder waar dan die van jouw?

Mijn punt is in de basis: misschien bestaat er een objectieve werkelijkheid, maar deze kunnen wij nooit kennen en is dus eigenlijk irrelevant voor ons. Enkel onze ervaring van deze werkelijkheid doet ertoe, aangezien er eigenlijk niets anders aantoonbaar bestaat.

Bijvoorbeeld, 'heteroseksuele man' is een gedeelte van mijn identiteit. Dat is mijn interface met de buitenwereld, hoe ik in relatie sta met de wereld. Maar wat ik ben in de absolute "dimensie" is daarvóór. Vóór taal, vóór relativiteit. Door daarmee in contact te staan, is mijn identiteit als heteroseksuele man maar secundair. Het is niet wat ik in essentie ben, maar slechts mijn tijdelijke, oppervlakkige identiteit. En ik denk dat het hartstikke belangrijk is om er zo naar te kijken, omdat we behoefte hebben aan geaard te zijn in stabiliteit. Als die aarding niet in de (stabiele) essentie ligt, dan wordt deze gezocht in het perifere. Dan wordt het ineens absoluut belangrijk hoe jouw identiteit - jouw interface met de wereld - is en hoe anderen oordelen daarover. Het gaat immers over de acceptatie van jezelf en wat is er belangrijker dan dat? Nogmaals, ik zeg niet dat je (gender-)identiteit niet belangrijk is, maar het is relatief belangrijk.

Jouw contact met de 'absolute dimensie', voor taal en relativiteit, blijft een subjectieve ervaring en zegt dus uiteindelijk niets over de absolute werkelijkheid.

Geaard zijn in stabiliteit betekend voor jou wat je hierboven hebt beschreven, maar anderen kunnen hier een hele andere invulling aan geven. Voor sommige mensen betekend het accepteren van hun 'afwijkende' genderidentiteit misschien juist wel stabiliteit. Transitie (in wat voor vorm dan ook, hormonen, GRS, etc.) kan in mijn ogen ook juist zelfacceptatie zijn.

Ik weet dat dit niet is hoe mensen normaal denken en dat dit daardoor erg vaag (en controversieel) over kan komen. Alsnog vind ik het interessant en belangrijk om er op deze manier over na te denken. Het is niet mijn bedoeling te bagatelliseren.

Op basis van hoe ik jou ken door jouw posts op het forum dacht ik ook geen moment dat je het kwaad bedoelde of het aan het bagatelliseren was. Ik waardeer deze discussie juist, ook omdat het me dwingt om extra goed na te denken over bepaalde standpunten die ik heb.


P.S. Ik weet ook niet of dit duidelijk was of niet, maar ik ben zelf niet trans of non-binair ;p

 

[Mindless]

Mijn punt was eigenlijk het volgende: een stoffelijk overschot van iemand kan inderdaad op die manier geïdentificeerd worden als man of vrouw. Echter kan dit alleen maar op die manier als je van tevoren de kenmerken van mannen en vrouwen definieert. Het punt over sociale constructie blijft mijns inziens dus overeind. Ik zeg niet dat er geen fysiologische verschillen zijn tussen wat wij over het algemeen mannen en vrouwen noemen, maar op basis van welke fysiologische verschillen wij bepalen wat een man en een vrouw is blijft uiteindelijk een keuze en daarmee een sociaal construct.

Als we helemaal vanaf nul zouden beginnen, dan zouden we totaal andere classificaties kunnen maken op basis van totaal andere kenmerken. Gender zou zelfs irrelevant kunnen zijn en daardoor dus ook geen rol spelen in ons discours of ons begrip van de wereld.

Oké, ik had niet helemaal door wat je bedoelde. Misschien dat ik ook wel onderschat hoeveel eigenlijk sociale constructie is. Ik ben het er persoonlijk niet mee eens om gender irrelevant te maken, omdat ik denk dat de natuur ons met goede redenen verschillend maakt van elkaar en dat het voor de meeste mensen diep geluk brengt om geslacht en gender als 1 ding te beschouwen. Betekent natuurlijk niet dat de natuur geen "fouten" maakt en dat er geen uitzonderingen zijn waar mensen beter uit zijn door juist transgender te zijn.

Zelfs als er een absolute werkelijkheid is, dan kunnen wij daar nooit echt weet van hebben. We ervaren de wereld enkel door onze zintuigen en we verwerken dat met onze hersenen. Dit betekend dat we nooit echt iets kunnen zeggen over hoe iets in de 'absolute werkelijkheid' is, of dat deze zelfs bestaat.

Ik breng dingen soms erg verwarrend. Vergeet anders dat ik het 'absoluut' noemde. Ik bedoelde slechts pure subjectiviteit, oftewel: de ervaring van jezelf. In pure subjectiviteit is er enkel die subjectiviteit: de ervaring 'ik ben'. Als mensen meer met die "dimensie" in contact komen, dan wordt de identiteit (de interface met de rest van de wereld) minder belangrijk. Omdat 'ik ben' meer primair onszelf is dan álles wat daarna komt, inclusief geslacht, geaardheid, gender, persoonlijkheid.

Wat er dus aan de hand is in deze potentiële 'absolute dimensie' lijkt mij dan ook minder relevant voor hoe wij onze levens leiden. De essentie waar jij het over hebt, bestaat enkel aantoonbaar in jouw hoofd. Ik zou er bijvoorbeeld voor kunnen kiezen om als 'essentie' van ons zijn juist het 'mens-zijn' te kiezen. Is mijn essentie dan minder waar dan die van jouw?

Je kunt niet zomaar je essentie kiezen. Voordat je een 'mens' bent, bén je. Ben je een mens wanneer je droomt of in diepe slaap bent? Wat de essentie de essentie maakt, is dat het essentieel is aan jou. Nu heb ik het dus over de subjectieve dimensie hè. Natuurlijk, iemand anders die jou ziet slapen, beschouwd jou als een mens wanneer diegene zichzelf ook heeft geïdentificeerd als 'mens'. Maar dat is allemaal in de relatieve wereld, de mentale (taal-)constructie.

Mijn punt is in de basis: misschien bestaat er een objectieve werkelijkheid, maar deze kunnen wij nooit kennen en is dus eigenlijk irrelevant voor ons. Enkel onze ervaring van deze werkelijkheid doet ertoe, aangezien er eigenlijk niets anders aantoonbaar bestaat.

Maar ik had het niet over een absolute objectieve werkelijkheid. Ik had het over onze subjectieve werkelijkheid, oftewel: de werkelijkheid waarin geen objecten (relatief ten opzichte van elkaar) bestaan, enkel het subject (jezelf).

Geaard zijn in stabiliteit betekend voor jou wat je hierboven hebt beschreven, maar anderen kunnen hier een hele andere invulling aan geven. Voor sommige mensen betekend het accepteren van hun 'afwijkende' genderidentiteit misschien juist wel stabiliteit. Transitie (in wat voor vorm dan ook, hormonen, GRS, etc.) kan in mijn ogen ook juist zelfacceptatie zijn.

Natuurlijk, maar dat is acceptatie van je (tijdelijke) vorm. Belangrijk in zijn eigen recht en in staat om bepaalde stabiliteit te brengen, maar ik bedoel hier echt wat anders. Wat ik bedoel, is vóór de identificatie van 'mens' zijn te blijven en te aarden in dat.

Op basis van hoe ik jou ken door jouw posts op het forum dacht ik ook geen moment dat je het kwaad bedoelde of het aan het bagatelliseren was. Ik waardeer deze discussie juist, ook omdat het me dwingt om extra goed na te denken over bepaalde standpunten die ik heb.

Hetzelfde gaat voor mij op.

 

[Patrona]

Geen flauw idee wat mijn geaardheid is. Altijd relaties gehad en verliefd geweest op mannen, wel 1 keer seks gehad met een vrouw (met man erbij).
Cliché om te zeggen, maar kan geen label op mezelf plakken. Puur omdat ik het niet weet.

 

[Spacey Ostrich]

Oké, ik had niet helemaal door wat je bedoelde. Misschien dat ik ook wel onderschat hoeveel eigenlijk sociale constructie is. Ik ben het er persoonlijk niet mee eens om gender irrelevant te maken, omdat ik denk dat de natuur ons met goede redenen verschillend maakt van elkaar en dat het voor de meeste mensen diep geluk brengt om geslacht en gender als 1 ding te beschouwen. Betekent natuurlijk niet dat de natuur geen "fouten" maakt en dat er geen uitzonderingen zijn waar mensen beter uit zijn door juist transgender te zijn.

Ik denk dat heel veel mensen onderschatten wat allemaal sociale constructie is, maar dat is vooral omdat veel mensen niet vaak te maken krijgen met dit soort onderwerpen. Ik heb hier toevallig in verband met mijn studie veel over na moeten denken, maar veel mensen zijn denk ik gewoon niet zo bekend met dat perspectief.

Ik weet ook niet zeker of ik me prettig zou voelen bij een wereld waar gender volledig afgeschaft is, maar dat is vooral omdat dit me nu heel erg onvoorstelbaar lijkt. We leven in een maatschappij waar het binaire systeem zo diep in onze cultuur zit dat het onmogelijk lijkt om daar helemaal van af te stappen, maar er is volgens mij niets dat dit oplegt. Het is vooral een kwestie van welke verschillen we belangrijk vinden.

Het is logisch dat mensen bepaalde fundamentele aannames waar ze nooit eerder over nagedacht hebben niet zomaar willen veranderen. Daar is ook niet per sé iets mis mee, mensen mogen immers geloven wat ze willen. Dit betekent niet dat dit nieuwe perspectief niet waardevol is en maar moet worden afgedaan als PC. Dit perspectief biedt mensen veel meer vrijheid om hun leven te leiden op de manier die zij willen. Bovendien doet het ook niets af aan de identiteit van mensen die hun geslacht en gender als hetzelfde zien. Hier zie ik dus geen probleem, behalve het probleem dat mensen er zelf van maken.

Ik breng dingen soms erg verwarrend. Vergeet anders dat ik het 'absoluut' noemde. Ik bedoelde slechts pure subjectiviteit, oftewel: de ervaring van jezelf. In pure subjectiviteit is er enkel die subjectiviteit: de ervaring 'ik ben'. Als mensen meer met die "dimensie" in contact komen, dan wordt de identiteit (de interface met de rest van de wereld) minder belangrijk. Omdat 'ik ben' meer primair onszelf is dan álles wat daarna komt, inclusief geslacht, geaardheid, gender, persoonlijkheid.

Je kunt niet zomaar je essentie kiezen. Voordat je een 'mens' bent, bén je. Ben je een mens wanneer je droomt of in diepe slaap bent? Wat de essentie de essentie maakt, is dat het essentieel is aan jou. Nu heb ik het dus over de subjectieve dimensie hè. Natuurlijk, iemand anders die jou ziet slapen, beschouwd jou als een mens wanneer diegene zichzelf ook heeft geïdentificeerd als 'mens'. Maar dat is allemaal in de relatieve wereld, de mentale (taal-)constructie.

Dan heb ik je inderdaad verkeerd begrepen. Maar dit lijkt juist te pleiten voor een zekere genderloosheid, die pas invulling krijgt in de relatieve werkelijkheid. Ik snap dan niet dat je vanuit dit uitgangspunt zo binair wil zien, want dit sluit hier in mijn ogen juist totaal niet op aan.

Kun je concreter uitleggen wat 'essentie' dan inhoudt? Dat je essentie je essentie is lijkt mij logisch, maar wat is dan je essentie concreet en waarom is dat relevant voor deze discussie? Kun je bijvoorbeeld je eigen essentie uitleggen?

Maar ik had het niet over een absolute objectieve werkelijkheid. Ik had het over onze subjectieve werkelijkheid, oftewel: de werkelijkheid waarin geen objecten (relatief ten opzichte van elkaar) bestaan, enkel het subject (jezelf).

Nu ik het teruglees kan ik dit er inderdaad wel uit halen.

Natuurlijk, maar dat is acceptatie van je (tijdelijke) vorm. Belangrijk in zijn eigen recht en in staat om bepaalde stabiliteit te brengen, maar ik bedoel hier echt wat anders. Wat ik bedoel, is vóór de identificatie van 'mens' zijn te blijven en te aarden in dat.

Kun je me uitleggen hoe je deze laatste zin bedoeld? Wat zijn we dan vóór de identificatie van mens? Hoe aard je daar dan in? Wat is aarden precies?

Je manier van uitleggen is heel esoterisch, en dat maakt een discussie moeilijk. zinnen als "wat de essentie de essentie maakt, is dat het essentieel aan jouw is", zijn moeilijk om inhoudelijk op te reageren. Zou je dus wat meer uitleg kunnen geven bij dergelijke uitspraken?

 

[Amfitamientje Power]

Ah, ja interresant. Ik ga me niet mengen in deze discussie maar ik wil zeggen dat ik een trotse transgender ben. Van man naar vrouw zonder te overdrijven. Geen tot soms heel erg weinig make-up. Sportief gekleed. Geen show.

Zonder al te veel opsmuk wordt ik gezien als vrouw. Ik ben blij.

 

[Woke-up-sticky]

Het woord 'racisme' wordt vind ik veel teveel gebruikt tegenwoordig, waardoor het zijn betekenis begint te verliezen.

Ik voel mij vrijwel alleen aangetrokken tot blanke vrouwen. Dat is gewoon hoe het is. Ik heb daar geen schuldgevoel over. Is er dan sprake van discriminatie? Natuurlijk is er sprake van discriminatie. Discriminatie is hoe we onderscheid kunnen maken tussen dingen en is dus iets wat iedereen per definitie doet. Maar het is alleen op dat niveau. Het betekent niet dat je degene waar je je niet tot voelt aangetrokken minderwaardig ziet als mens. Dat laatste zou namelijk echt racisme zijn.

Niemand zou zich moeten schamen voor waar hij/zij zich tot voelt aangetrokken, want je hebt er geen invloed op/controle over. Juist in deze wereld waar iedereen zich constant op zijn teentjes voelt getrapt over dit soort issues en aanstoot neemt aan alles, zou je je niet moeten schamen voor dit soort dingen. Geef dat soort sneue politiek correcte mensen nooit het idee dat ze moreel gezien gelijk hebben, want ze zullen meteen weer iets nieuws vinden om mensen mentaal mee te terroriseren. Ze zullen nooit tevreden zijn.

Het zal ongetwijfeld met mijn academische achtergrond en nuchtere friese afkomst te maken hebben, maar panseksueel? Wat zijn dat nou voor begrippen? Het is allemaal niet zo moeilijk: of je bent hetero, homo of valt op beide geslachten. Het is me om het even op wie je valt, maar als ik alle reactie's zo lees is het een godswonder dat ik hetero ben. Hier (noorden des lands) wordt nogal gelachen om dit soort pseudo classificaties.

Sterke reactie van Mindless, zoals ik wel van hem gewend ben. Net als jij voel mij ook uitsluitend aangetrokken tot blanke vrouwen, al kunnen arabische en perzische vrouwen ook verschrikkelijk mooi zijn. Voor de rest lijken inderdaad grote delen van Nederland monddood te worden gemaakt door politiek correct gebrabbel ten aanzien van seksualiteit. Ik voel me in alles een kerel, ik denk als een kerel, ik handel als een kerel en voel me er heerlijk bij. Het idee al ooit intiem te worden met een kerel vervult me van walging en afkeer, maar dit is strikt persoonlijk. Ik heb opgevoed met homofiele vrienden van mijn ouders, en niemand is zo gek op hen als ik. Maar laat mij gewoon man zijn met mijn heerlijke macho en alfa eigenschappen.

Eindelijk een andere Fries. Dat die westerlingen gek zijn weten we allang hier boven de Tjonger.

 

[Woke-up-sticky]

Een beetje uit de hand lopen doet het wel ja, maar dat is niet alleen met genderidentiteiten en geaardheden. Tegenwoordig heeft iedereen wel een bepaalde vorm van autisme, adhd etc. Ook heeft elk muzikaal subgenre nog 300 subgenres die elk dan ook weer 20 subgenres hebben etc. Mensen vinden het nou eenmaal fijn om overal een label op te plakken en in hokjes te denken, terwijl je daar soms helemaal niks mee bereikt, of het soms gewoon niet mogelijk is om ergens een label op te plakken.

Ik vind het zelf ook niet per se nodig om een label te plakken op mijzelf, ik ben nou eenmaal wie ik ben en ik val op wie ik val, maar de buitenwereld heeft daar vaak moeite mee. Zij willen mij in kunnen delen in een hokje. "Ben je nou een man of een vrouw?" "Huh, iets daar tussen in? Wat dan? Hoe zit dat dan precies?" Vaak word je dan gedwongen om een label erop te plakken, maar het lastige is dat de 'non-binary' mensen allerlei verschillende ervaringen hebben die je niet in 1 goede term kunt samenvatten. Sommige mensen voelen zich er letterlijk tussen instaan, terwijl het bij sommige wisselt en anderen zich weer beiden voelen etc. Daardoor ontstaan al die verschillende identiteiten. Sommige mensen vinden het zelf heel fijn om een label op zichzelf te kunnen plakken dat hun gevoel beschrijft, maar voor andere is het voornamelijk een manier om de maatschappij enigszins duidelijk te maken hoe het bij hun zit.


Ik denk dat iedereen dat tot op een bepaalde hoogte wel heeft. Er zijn genoeg blanke en gekleurde mensen die ik erg mooi of knap vind en zie ook in waarom ze erg aantrekkelijk kunnen zijn voor andere mensen. Dat wil echter niet zeggen dat ik ze zelf ook aantrekkelijk vind.


Ik ben het er mee eens dat PC culture erg doorgedraven is, al vind ik wel dat in sommige gevallen wat PC op zijn plaats is.

Ik denk dat de buitenwereld veel minder interesse heeft op wie je valt, wat je kleur is of wat je denkt dan dat je denkt

Over het algemeen is de buitenwereld de buitenwereld aan het zijn.

 

[gomega]

Ik denk dat de buitenwereld veel minder interesse heeft op wie je valt, wat je kleur is of wat je denkt dan dat je denkt

Over het algemeen is de buitenwereld de buitenwereld aan het zijn.

Over het algemeen is dat wel zo ja. De meeste mensen kan het inderdaad niet veel schelen hoe en wat precies, maar toch krijg ik regelmatig vragen daarover vanuit mijn omgeving of als ik nieuwe mensen ontmoet of probeer te ontmoeten (denk aan Tinder e.d.), veel meer dan toen ik dacht dat ik cishet was. Dat is, vind ik, opzich ook wel logisch want wij mensen letten nou eenmaal vaak op datgene wat "anders" is en buiten de norm valt. Ik zou willen dat de buitenwereld niet veel zou geven om wie ik ben en op wat ik val, maar dat is helaas niet zo. Als je me niet gelooft dan stel ik voor dat je een week lang in een jurk door het leven gaat en kijkt hoe vaak je er opmerking of vragen over krijgt en vergelijk dat dan met hoe vaak dat gebeurt in een normale week.

 

[KropSla]

Ik denk dat de buitenwereld veel minder interesse heeft op wie je valt, wat je kleur is of wat je denkt dan dat je denkt

Interessant dat het vaak vooral personen zijn die niet in bepaalde minderheidsgroeperingen vallen, die deze conclusie trekken. Ook wel makkelijk: als je er zelf geen last van hebt, bestaat het vast niet?

 

[leipebaviaan]

Eindelijk een andere Fries. Dat die westerlingen gek zijn weten we allang hier boven de Tjonger.

Nee hoor, ik kom graag in het westen en gezien mijn scholing ga ik erop termijn ook wel wonen. Ik kom er nu ook al graag, al merk je heel erg dat mensen er erg gevoelig zijn. Van die groen links stemmers die Klaver als moreel eikpunt zien en derhalve geen eigen mening vormen, of van die pseudo intellectuelen die lichte sympathie voor DENK hebben, want onze islamitische landgenoten hebben het zo zwaar natuurlijk. En dan 2x in je leven een mocro te hebben gesproken of zo. Maar nu genoeg met het gebash, ik ben eigenlijk ook wel gek op die lieverds

 

[gomega]

Van die groen links stemmers die Klaver als moreel eikpunt zien en derhalve geen eigen mening vormen

Tja, dat soort mensen blijf je altijd houden, maar als het erop aan komt, heb ik toch veel liever mensen die Klaver als moreel ijkpunt zien dan mensen die Baudet als een soort 'verlosser' binnenhalen.

 

[Woke-up-sticky]

Interessant dat het vaak vooral personen zijn die niet in bepaalde minderheidsgroeperingen vallen, die deze conclusie trekken. Ook wel makkelijk: als je er zelf geen last van hebt, bestaat het vast niet?

Hoe weet jij nou tot welke minderheidsgroepen ik behoor? Bepaal jij dat? Ik heb meer dan 15 jaar aan de onderkant aan de samenleving geleefd. Dakloos geweest, vastgezeten, rechterlijke machtigingen gehad en shit gedaan voor geld waar de meeste mensen alleen maar over lezen.

Alsof ik zeg dat er geen mensen met vooroordelen zijn? Ik zeg laat de buitenwereld de buitenwereld zijn, je hebt niks met ze te maken of met het oordeel wat iemand over je denkt te hebben.

Zoals jij over mij wil oordelen is het onmogelijk over iemand te oordelen.

Of is het omdat ik zwart ben?

 

[Woke-up-sticky]

Tja, dat soort mensen blijf je altijd houden, maar als het erop aan komt, heb ik toch veel liever mensen die Klaver als moreel ijkpunt zien dan mensen die Baudet als een soort 'verlosser' binnenhalen.

Er zijn geen verlossers, of morele ijkpunten. Al heb ik liever iemand die zich op statistieken dan emoties beroept.

 

[रति]

Mijn vriend en ik hebben het wel vaak over trio's, dus waarschijnlijk gaat er wel eens een keertje een vrouw bij komen. Ik ben wel benieuwd hoe het dan weer zou voelen met een vrouw. Toch wil ik gek genoeg liever een mmv-trio dan een mvv-trio :')

Tip: bind je vriend eens vast en doe hem een blinddoek voor en verras hem met een andere man!