Ihkv leven ( na) de dood, Wie is er bang voor de dood?

Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories

Hardcore_frk

Badass junkie
Als je teveel gebruikt hebt, lusten de organismen je niet eens meer....
Ik wil dus niet dat er mensen moeten zijn die alsnog puin moeten ruimen.
Opruimen de zooi.
Niemand meer tot last
En stof, dat worden we uiteindelijk allemaal...
Ik vind het altijd wel mooi om te beseffen dat de atomen waar we uit zijn opgebouwd (het stof?), al bestaan sinds het ontstaan van het heelal. Miljarden jaren dus!
 

Die ene

Wijs gebruiker
Bang voor de dood. Als je niet weet wat het inhoudt, kan je er echt bang voor zijn?

I mean in een hoge boom klimmen en bovenin, als je naar beneden kijkt, bang zijn om te pletter te vallen. Is dat bang voor de dood?

niet durven te springen bij een bungeejump of skydive. Is dat bang voor de dood?

bang zijn om dood te gaan, ik denk dat het normaal is. Je weet niet wat het is, je weet niet wat er gaat gebeuren. Men is in het algemeen enigszins bang voor het onbekende.

Dood zijn in mijn optiek betekend niks meer. Je leven is dat wat er in je hersenen gebeurd. En die werken niet meer als je dood bent. Geen angst, geen blijdschap, geen zicht, geen nadenk functie, geen kwab die je hart verteld te pompen of je longblaasjes verteld zuurstof op te nemen.

Dit (dood) hoort bij het leven. Dit is wat je voor je geboorte ook allemaal niet had, en na je overlijden nooit meer zult hebben.

Klinkt misschien wat donker, maar zo denk ik er over. En bang zijn voor de dood lijkt mij in ieder geval normaal. Maar als het je tijd is is het je tijd, en dat kan je maar
Beter accepteren anders loopt je misschien dagelijks met angst voor de dood.
 

Die ene

Wijs gebruiker
Wellicht vanuit de simpele redenatie dat er nu iets is en dat je je niets kunt herinneren van hiervoor dus dan zal er hierna wel weer niets zijn.

Ik dacht eerst ook zo hoor. Als je er diep over na gaat denken, denk ik dat de meesten gauw zullen zien dat het een hele rare conclusie is ja.
Maar wat zou er kunnen zijn? Wat zou hetgeen zijn wat voortleeft? Er zou dus iets overgedragen moeten worden. Een ziel ofzo? En wat is dat dan precies?

Ik heb hier nachtenlang, urenlang over gefilosofeerd met een vriend. Wij hebben een totaal tegenovergestelde blik hier op. Ik sta echt open om mijn mening te veranderen, maar er is geen enkel feitje wat mij anders heeft doen denken dat het leven, dit ene tijdelijke moment is en daarbuiten was en is er niks. Er is ook niks wetenschappelijk onderbouwd wat dit betreft.
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Maar wat zou er kunnen zijn? Wat zou hetgeen zijn wat voortleeft? Er zou dus iets overgedragen moeten worden. Een ziel ofzo? En wat is dat dan precies?

Ik heb hier nachtenlang, urenlang over gefilosofeerd met een vriend. Wij hebben een totaal tegenovergestelde blik hier op. Ik sta echt open om mijn mening te veranderen, maar er is geen enkel feitje wat mij anders heeft doen denken dat het leven, dit ene tijdelijke moment is en daarbuiten was en is er niks. Er is ook niks wetenschappelijk onderbouwd wat dit betreft.
Mijn opvatting:

Er wordt niets overgedragen omdat hetgeen dat de dood zal overleven nooit in de wereld is gekomen, nooit in het lichaam is neergedaald. Het is andersom: het lichaam en de wereld zijn in dat verschenen. Precies zoals onze ervaring ook is.

Wat is er eigenlijk tijdelijk aan dit moment? Hetgeen dat tijdelijk is, is de vorm van dit moment. Maar de vorm van dit moment is maar de oppervlakte, de uiteindelijke substantie en realiteit van het moment is onderliggend aan die oppervlakte. De wetenschap kan verwijzen naar die realiteit (middels voornamelijk kwantum theorie denk ik zelf), maar geen hoeveelheid aan wetenschappelijk bewijs kan iemand van de oppervlakte naar die onderliggende substantie brengen, omdat dit een existentieel vraagstuk betreft. Wat hier nodig is, is de realisatie: ik bén die onderliggende realiteit. De 'Ik ben' is vóór de wereld. Niet in tijd, maar in bestaan. 'Ik ben' is onderliggend aan de oppervlakte. 'Ik ben' is niet geboren, dus hoe kan 'Ik ben' sterven? Hoe kan iets dat geen begin heeft een eind hebben? Hetgeen dat zal sterven is het lichaam en de wereld (die altijd tegelijk opkomen). De zintuigen zijn onlosmakelijk verbonden met de wereld. Nee, sterker nog: De zintuigen zijn de wereld.

Een mooi citaat uit de bijbel die naar dit verwijst:

Before Abraham, I AM.

Er staat niet, Before Abraham, I WAS. Dit heeft een reden. De 'Ik ben' is buiten tijd, oftewel: eeuwig. Het 'is'. Zo'n simpele uitspraak met zo'n diepe betekenis.

Dit klinkt misschien allemaal heel ongelofelijk, maar dit is gewoon allemaal je doodgewone zelf. Je bent hier altijd geweest en zal hier altijd zijn. Je bent vóór tijd en ruimte. Het huidige moment is de oppervlakte (vorm: tijd en ruimte), het Nu is de diepte (vormloosheid, eeuwigheid). Het Nu is een andere naam voor 'Ik ben'. Het is geen toeval dat het altijd hier en nu is.

Maar deze hele simpele realisatie hebben we vaak niet. Omdat we blijven denken, omdat we bezig blijven met wetenschappelijk bewijs. Al dat is alleen de oppervlakte. Terwijl jijzelf de diepte bént. Niet alleen jij, wij allemaal. Dit is geen intellectuele en ook geen bijzondere realisatie. Je ontdekt niets nieuws en weet ook niets meer dan anderen, iedereen weet en kent al de hele tijd: Ik ben. We denken alleen daar achteraan/bovenop: Ik ben... het lichaam. Dat is waar alle problemen beginnen. Als je het lichaam bent, kun je niet de rest van je ervaring zijn. En als je het lichaam bent, heb je een begin en een einde. De identificatie van bewustzijn (Ik ben) met het lichaam is dus een limitatie van zichzelf.

Anyway, ik ratel maar door. Fascinerend onderwerp, kan zo de rest van de dag erover doorgaan. Maar het is in werkelijkheid allemaal denk ik niet moeilijk, maar meer een verandering van perspectief.
 

De Zandman

Badass junkie
Wat heb jij een ontzettend diepe analytische benadering voor juist dit soort onderwerpen, @Mindless. Heel interessant om te lezen!
Al heb ik om deze bijdrage goed te kunnen volgen en begrijpen, meerdere keren doornemen.

De visie van @skunkopaat mist één onderdeel, en dat is de ziel. De entiteit.
Dit is nooit aangetoond kunnen worden tot dusverre, maar ik heb er toch wel wat eigen indrukken over.
Het is de grote vraag op zich, of er een leven na de dood van ons stoffelijk overschot voor de entiteit bestaat.
Zie hiervoor een topic wat hierover gaat, elders op DF..
 

Die ene

Wijs gebruiker
Mijn opvatting:

Er wordt niets overgedragen omdat hetgeen dat de dood zal overleven nooit in de wereld is gekomen, nooit in het lichaam is neergedaald. Het is andersom: het lichaam en de wereld zijn in dat verschenen. Precies zoals onze ervaring ook is.

Wat is er eigenlijk tijdelijk aan dit moment? Hetgeen dat tijdelijk is, is de vorm van dit moment. Maar de vorm van dit moment is maar de oppervlakte, de uiteindelijke substantie en realiteit van het moment is onderliggend aan die oppervlakte. De wetenschap kan verwijzen naar die realiteit (middels voornamelijk kwantum theorie denk ik zelf), maar geen hoeveelheid aan wetenschappelijk bewijs kan iemand van de oppervlakte naar die onderliggende substantie brengen, omdat dit een existentieel vraagstuk betreft. Wat hier nodig is, is de realisatie: ik bén die onderliggende realiteit. De 'Ik ben' is vóór de wereld. Niet in tijd, maar in bestaan. 'Ik ben' is onderliggend aan de oppervlakte. 'Ik ben' is niet geboren, dus hoe kan 'Ik ben' sterven? Hoe kan iets dat geen begin heeft een eind hebben? Hetgeen dat zal sterven is het lichaam en de wereld (die altijd tegelijk opkomen). De zintuigen zijn onlosmakelijk verbonden met de wereld. Nee, sterker nog: De zintuigen zijn de wereld.

Een mooi citaat uit de bijbel die naar dit verwijst:

Before Abraham, I AM.

Er staat niet, Before Abraham, I WAS. Dit heeft een reden. De 'Ik ben' is buiten tijd, oftewel: eeuwig. Het 'is'. Zo'n simpele uitspraak met zo'n diepe betekenis.

Dit klinkt misschien allemaal heel ongelofelijk, maar dit is gewoon allemaal je doodgewone zelf. Je bent hier altijd geweest en zal hier altijd zijn. Je bent vóór tijd en ruimte. Het huidige moment is de oppervlakte (vorm: tijd en ruimte), het Nu is de diepte (vormloosheid, eeuwigheid). Het Nu is een andere naam voor 'Ik ben'. Het is geen toeval dat het altijd hier en nu is.

Maar deze hele simpele realisatie hebben we vaak niet. Omdat we blijven denken, omdat we bezig blijven met wetenschappelijk bewijs. Al dat is alleen de oppervlakte. Terwijl jijzelf de diepte bént. Niet alleen jij, wij allemaal. Dit is geen intellectuele en ook geen bijzondere realisatie. Je ontdekt niets nieuws en weet ook niets meer dan anderen, iedereen weet en kent al de hele tijd: Ik ben. We denken alleen daar achteraan/bovenop: Ik ben... het lichaam. Dat is waar alle problemen beginnen. Als je het lichaam bent, kun je niet de rest van je ervaring zijn. En als je het lichaam bent, heb je een begin en een einde. De identificatie van bewustzijn (Ik ben) met het lichaam is dus een limitatie van zichzelf.

Anyway, ik ratel maar door. Fascinerend onderwerp, kan zo de rest van de dag erover doorgaan. Maar het is in werkelijkheid allemaal denk ik niet moeilijk, maar meer een verandering van perspectief.
Dit betekend wel dat je moet geloven dat jij als entiteit door kan gaan als een andere vorm. Dus tegen alle feiten in ergens in geloven (want het is nooit aangetoond). Ik heb weleens dingen meegemaakt, of eigenlijk 'gevoeld' dat niet bij het lichaam, maar bij een entiteit hoorde. Dit was wel onder invloed van drugs, wat mij dus weer doet vermoeden dat je leven in je hoofd afspeeld.

Het stukje wat je quote is dan ook bijbels, en dat is volgens mij sowieso een interpretatie van een interpretatie. Het is geschreven in een tijd dat mensen veel voor waar aannamen en sowieso was kunnen lezen en schrijven in die tijd zeldzaam.

Ik ben zelf meer een persoon van feiten (lang leven autist zijn) en vind het dan ook heel moeilijk om verder te kijken naar iets wat voor mij eigenlijk niet bestaat. Het is lastig te bevatten welke vormen er (kunnen) zijn als die er (in het huidige perspectief dus) niet zijn en nooit zijn geweest.

Maar ik moet werken, ik heb geen tijd meer, maar ook ik kan mij in dit onderwerp verliezen. Praat er graag later over verder :)
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Wat heb jij een ontzettend diepe analytische benadering voor juist dit soort onderwerpen, @Mindless. Heel interessant om te lezen!
Al heb ik om deze bijdrage goed te kunnen volgen en begrijpen, meerdere keren doornemen.

De visie van @skunkopaat mist één onderdeel, en dat is de ziel. De entiteit.
Dit is nooit aangetoond kunnen worden tot dusverre, maar ik heb er toch wel wat eigen indrukken over.
Het is de grote vraag op zich, of er een leven na de dood van ons stoffelijk overschot voor de entiteit bestaat.
Zie hiervoor een topic wat hierover gaat, elders op DF..
Maar het probleem met de ziel is denk ik precies die identificatie met het lichaam die ik beschreef.

Allereerst limiteren we onszelf tot het lichaam en gaan dán de vraag stellen: waar in het lichaam is de essentie, de ziel? We creëren dus eerst een concept van het fysieke lichaam en zoeken vervolgens naar het geestelijke ín dat zelfgecreëerde concept. We creëren dus het probleem dat we niet weten hoe het geestelijke in relatie staat tot het lichamelijke. Hoe knap de wetenschap ook is op veel vlakken, we weten niet hoe we door middel van denken (geestelijk) bijvoorbeeld onze arm optillen (lichamelijk). Die mind-body connectie is een probleem gecreëerd door materialisme: het geloof in een fysieke wereld bestaande uit materie. En ja, dat ís een geloof. Aangezien we ons bewust zijn van de geestelijke wereld (denken, voelen, bewust zijn), gaan we dus vervolgens zoeken hoe dat in relatie staat tot die zogenaamde fysieke wereld daar buiten.

Mijn insteek: er is geen fysieke wereld. Alles is geestelijk (bewustzijn). De materiële wereld is slechts een concept, een projectie over onze werkelijke ervaring bestaande uit enkel bewustzijn.

Dus de ziel in mijn ogen, is niet iets dat gevonden kan worden ín een "lichaam". De essentie/ziel is jij: jezelf. (puur bewustzijn) Waar een wereld in verschijnt en waar de wereld van is gemaakt.


Dit betekend wel dat je moet geloven dat jij als entiteit door kan gaan als een andere vorm. Dus tegen alle feiten in ergens in geloven (want het is nooit aangetoond). Ik heb weleens dingen meegemaakt, of eigenlijk 'gevoeld' dat niet bij het lichaam, maar bij een entiteit hoorde. Dit was wel onder invloed van drugs, wat mij dus weer doet vermoeden dat je leven in je hoofd afspeeld.
Je vorm is toch al nooit hetzelfde gebleven?

Je hoeft helemaal niets te geloven. Je hoeft alleen te zien: mijn lichaam en de wereld is altijd onderhevig aan verandering, maar dieper dan dat ben ik, datgene dat verandering ziet. Als er niets was wat altijd hetzelfde bleef, hoe kon verandering dan überhaupt opgemerkt worden? De onderliggende realiteit moet onveranderlijk zijn. En dat is ook onze ervaring. 'Ik ben' is nog precies hetzelfde als toen je lichaam net geboren was.

Het stukje wat je quote is dan ook bijbels, en dat is volgens mij sowieso een interpretatie van een interpretatie. Het is geschreven in een tijd dat mensen veel voor waar aannamen en sowieso was kunnen lezen en schrijven in die tijd zeldzaam.
Ik ben ook geen fan van religie omdat het simpelweg geloven in een doctrine denk ik nergens toe leidt, behalve onderdrukking en hersenloos aannemen zonder zelf diep te contempleren. Maar dat betekent denk ik niet dat er geen essentiële wijsheid is te vinden in bijvoorbeeld de Bijbel. Het gaat er denk ik om, om de diepe metaforische betekenis te zien in bepaalde uitspraken en voor jezelf in je eigen ervaring te onderzoeken. Niet de baby met het badwater weggooien dus.

Bijvoorbeeld dus dat citaat: Before Abraham, I AM. Is niet iets dat je dient te geloven, maar iets dat uitnodigt om voor jezelf na te denken: wat kan de betekenis van deze rare uitspraak zijn? Hoezo staat er: I AM? En niet: I WAS? Het is een uitnodiging tot contemplatie.

Ik ben zelf meer een persoon van feiten (lang leven autist zijn) en vind het dan ook heel moeilijk om verder te kijken naar iets wat voor mij eigenlijk niet bestaat. Het is lastig te bevatten welke vormen er (kunnen) zijn als die er (in het huidige perspectief dus) niet zijn en nooit zijn geweest.
Is 'Ik ben' geen feit voor jou?

De feiten waar jij het over hebt zijn intellectueel, conceptueel. 'Ik ben' is geen van beide, maar alsnog kun je het niet ontkennen, toch?

Jij begint weer over mogelijke toekomstige vormen. Who knows? Dat zullen we zien wanneer ze er zijn. Maar wat met het vormloze? Kun je jezelf zien? Heb jij een vorm? Niet het lichaam, maar jijzelf? Je hébt een lichaam, maar wie/wat ben jij?
 

PsychedelicMagic

Badass junkie
De overgang van hier naar daar is even vervelend, maar ben je eenmaal daar dan is het ok. We gaan dan een tussenleven leiden voordat we reincarneren. Vlak na ons hartstilstand treden we uit ons lichaam en worden we door iemand met wie wij ons vertrouwd voelen, meegenomen naar boven. Ik geloof dat ons bewustzijn blijft voortbestaan na ons dood, en ik vind dat een zeer nare gedachte omdat ik het leven niet leuk vind. Het leven kan op een zeker niveau wel heel leuk zijn. Mocht ik ooit gelukkig worden, dan koester ik de dagen/weken/maanden/jaren dat ik dat ben. Ik hoop ooit te ontdekken waar mijn leven op sloeg, want mijn leven slaat nergens op. Ook in de gehandicaptenzorg heb ik zeer ernstige gevallen gezien, waarvan ik mij afvraag waar dit voor nodig is. En dan de vele levens van dieren die in zeer klote omstandigheden moeten overleven. Waar is al dat lijden goed voor? Waarom is het daar? Ik vrees dat het lijden iets te maken heeft met iets dat nodig is voor hier op aarde. Maar toch maar toch hoop ik ooit antwoorden te krijgen op de vragen die ik heb. En nee, ik plant mijzelf niet voort. Vind deze wereld niet zo leuk. Wie denkt dat de zichtbare maatschappij de wereld is, die heeft dat goed mis. De maatschappij die de meeste mensen kennen, is eerder een soort sprookjeswereld. En mensen geloven liever in sprookjes dan wat echt waar is. En dat is misschien maar beter. Blijf dom, blijf gelukkig. Koester het.
 

Jbruinsma

Bewuste gebruiker
Ik was het altijd wel.maar soms.lijkt het ook een soort van opluchting en in de hoop van mischien is het daar beter
Kun je opnieuw beginnen wieweet?.
Maar zou wel komen door me situatie want normaal denk ik er nooit zo over
En ben ik er wel bang voor
 
Laatst bewerkt:

PsychedelicMagic

Badass junkie
Ik was het altijd wel.maar soms.lijkt het ook een soort van opluchting en in de hoop van mischien is het daar beter
Kun je opnieuw beginnen wieweet?.
Maar zou wel komen door me situatie want normaal denk ik er nooit zo over
En ben ik er wel bang bang
Ik hou me veel met de dood bezig. Denk er veel over na. En ook ik ben er bang voor. Ik denk dat het juist heel normaal is om bang te zijn voor de dood. Het is onbekend. Je weet niet wat er precies allemaal gebeurt na je hartstilstand en nadat je compleet hersendood bent. De kunst is om te leren leven met de angst voor de dood, ook al ben je stervende... of zoiets... Het heeft ook met controleverlies te maken. Op het moment dat je sterft vertraagd de tijd en voel je je organen langzaam uitvallen. Het heeft ook te maken met leren loslaten, accepteren dat het gebeurt hoe kut het ook is. Ik ben jaloers op mensen die tijdens hun diepe slaap komen te overlijden aan een hartstilstand. En het is ook lullig als je een "mooie" dood krijgt, terwijl je veel heb geworsteld met de angst voor de dood...
 

De Zandman

Badass junkie
Alweer enkele interessante bijdragen!
Vwb mijzelf, zeg ik:
Ik w i l helemaal niet reincarneren. Absoluut niet!
Dit alleen al vanwege het infectie gebeuren rond corona, met name in de gigantische puinhoop het overal op de aarde is, moorden, roven, stelen, kortom de wereld van nu is niet leuk en dus wil ik straks eeuwige rust hebben.
Blijvend.
Geen schone slaapster gewenst die mij wakker wil kussen!
laat mij maar blijven waar ik dan ben.
Dat zou toch moeten kunnen....
 

Jbruinsma

Bewuste gebruiker
Ik hou me veel met de dood bezig. Denk er veel over na. En ook ik ben er bang voor. Ik denk dat het juist heel normaal is om bang te zijn voor de dood. Het is onbekend. Je weet niet wat er precies allemaal gebeurt na je hartstilstand en nadat je compleet hersendood bent. De kunst is om te leren leven met de angst voor de dood, ook al ben je stervende... of zoiets... Het heeft ook met controleverlies te maken. Op het moment dat je sterft vertraagd de tijd en voel je je organen langzaam uitvallen. Het heeft ook te maken met leren loslaten, accepteren dat het gebeurt hoe kut het ook is. Ik ben jaloers op mensen die tijdens hun diepe slaap komen te overlijden aan een hartstilstand. En het is ook lullig als je een "mooie" dood krijgt, terwijl je veel heb geworsteld met de angst voor de dood...
Jaa echthe ik snap het en wrm houd jij je zo bezig met de dood,? Als ik vragen mag.bij mij is het zo erg dat ik mezelf eerst wat aan wou doen man, echt erg ellende ook
 

PsychedelicMagic

Badass junkie
Jaa echthe ik snap het en wrm houd jij je zo bezig met de dood,? Als ik vragen mag.bij mij is het zo erg dat ik mezelf eerst wat aan wou doen man, echt erg ellende ook
Mijn leven is niet rooskleurig. Veel buitensluiting en sociale isolatie. Veel mislukkelingen op maatschappelijk gebied. Tja, ik speel regelmatig met de gedachte om uit het leven te stappen. En dit ga ik op een zeker moment ook doen. Door veel met de dood bezig te zijn, bereid ik mij erop voor. Maar hoeveel ik van de dood ook weet; de angst die blijft gewoon aanwezig.
 

PsychedelicMagic

Badass junkie
Alweer enkele interessante bijdragen!
Vwb mijzelf, zeg ik:
Ik w i l helemaal niet reincarneren. Absoluut niet!
Dit alleen al vanwege het infectie gebeuren rond corona, met name in de gigantische puinhoop het overal op de aarde is, moorden, roven, stelen, kortom de wereld van nu is niet leuk en dus wil ik straks eeuwige rust hebben.
Blijvend.
Geen schone slaapster gewenst die mij wakker wil kussen!
laat mij maar blijven waar ik dan ben.
Dat zou toch moeten kunnen....
Ik vrees dat reincarnatie waarheid is, maar ook ik wil niet reincarneren. Niet naar deze wereld maar ook niet naar een andere wereld. Ik vrees ook dat bewustzijn blijft bestaan, maar ik Hoop dat er na mijn dood geen bewustzijn is. Ik hoop darwin gelijk heeft. Hij is atheist. Ik ben agnost. Al neig ik er toch naar dat er leven is na de dood en dat het leven hier een soort leerschool is. Maar wat moet je leren als je lichamelijk en geestelijk zwaar gehandicapt bent? Of als je reincarneert in een kind dat door ernstige ziekte niet ouder word dan 5. Laat Darwin aub gelijk hebben. Geen god, geen leven na de dood, je nergens meer bewust van zijn.. Ik teken daarvoor!
 

Jbruinsma

Bewuste gebruiker
Mijn leven is niet rooskleurig. Veel buitensluiting en sociale isolatie. Veel mislukkelingen op maatschappelijk gebied. Tja, ik speel regelmatig met de gedachte om uit het leven te stappen. En dit ga ik op een zeker moment ook doen. Door veel met de dood bezig te zijn, bereid ik mij erop voor. Maar hoeveel ik van de dood ook weet; de angst die blijft gewoon aanwezig.
Maar kun je daar dan niks meer aan doen denk je? Want als je zegt van ik ga het op een gegeven moment ook doen lijkt me dat wel erg.en ja ik kan jou wel zeggen van dit dat maar ik sta ook op t punt hoor.en terwijl il alles heb en goed leef ik snap het ook niet. Maarja drm.is de gedachte ook soms zo fijn als je denkt van tis voorbij geen zorgen meer,maja dat is geen denken natuurlijk. En ik heb het zelf gekregen omdat ik zat met iets van t verleden ik zat er zo erg mee dat ik er alles voor wou doen. En dat leed naar depri zijn iedere dag en er geen zin meer in hebben
 

Oehoeboeroe

Bewuste gebruiker
Mijn insteek: er is geen fysieke wereld. Alles is geestelijk (bewustzijn). De materiële wereld is slechts een concept, een projectie over onze werkelijke ervaring bestaande uit enkel bewustzijn.


Misschien is dit iets voor je:

"Carlos Castaneda was een Amerikaanse schrijver en antropoloog van Peruviaanse afkomst die een aantal boeken heeft geschreven over zijn relatie met en leerschool bij een indiaanse tovenaar genaamd Don Juan Matus. De boeken bevatten veel bovennatuurlijke verschijnselen en toverkunst maar ook uitvoerige uiteenzettingen van de filosofie van deze Don Juan. Ze trokken sterk de aandacht en kregen een zekere cultstatus. In 1960 ontmoette hij de Yaqui-sjamaan Don Juan Matus, ging bij deze in de leer en schreef de gedeeltelijk autobiografische werken waardoor hij vooral bekend is geworden. Aanvankelijk maakten de gesprekken met Don Juan deel uit van zijn afstudeerscriptie in de antropologie, over het gebruik van hallucinogene paddenstoelen en cactussen, maar later ging Castaneda in de leer bij Don Juan om diens wereldbeeld en wijsheid te leren. De boeken, aanvankelijk antropologische getint, veranderden van toon naarmate de serie vorderde en resulteerden uiteindelijk in een mengsel van verhaal, religie en filosofie. Zijn werk bevat beschrijvingen van paranormale ervaringen, verschillende psychologische technieken (zoals Neuro-Linguïstisch Programmeren), tolteekse magische rituelen, sjamanisme en ervaringen met hallucinogene drugs zoals peyote en jimson weed.

 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Ik vrees dat reincarnatie waarheid is, maar ook ik wil niet reincarneren. Niet naar deze wereld maar ook niet naar een andere wereld. Ik vrees ook dat bewustzijn blijft bestaan, maar ik Hoop dat er na mijn dood geen bewustzijn is. Ik hoop darwin gelijk heeft. Hij is atheist. Ik ben agnost. Al neig ik er toch naar dat er leven is na de dood en dat het leven hier een soort leerschool is. Maar wat moet je leren als je lichamelijk en geestelijk zwaar gehandicapt bent? Of als je reincarneert in een kind dat door ernstige ziekte niet ouder word dan 5. Laat Darwin aub gelijk hebben. Geen god, geen leven na de dood, je nergens meer bewust van zijn.. Ik teken daarvoor!
Als je een nachtmerrie hebt, wil je dat het stopt. Als je een mooie droom hebt, wil je dat het doorgaat. Maar een mooie droom is ook maar een droom en zal ooit eindigen en misschien plaats maken voor weer een nare droom. Beter kun je wakker worden uit de nare én de mooie droom...

Afwachten tot deze nachtmerrie eindigt is sowieso lijden met ook nog eens 0 garantie op verlossing erna.
 

Jbruinsma

Bewuste gebruiker
Ze zeggen weleens dat de meeste mensen die zeggen dat ze zelfmoord willen plegen, gewoon een ander leven willen leiden en van hun lijden af willen... Maar het leven heeft ook zo zijn leuke momenten en ik wil nog niet dood. Maar over 10 - 20 jaar is het voor mij wel een beetje genoeg hier. Sinds echt een week snap ik mijn leven veel beter; waarom mijn vader en moeder mij bewust hebben verpest, waarom iedereen uit de buurt niet meer met mij om mochten gaan (behalve dan de crimineeltjes), en nog zoveel meer van die ellende. Ik ben verwekt omdat mijn vader dacht dat ik geld op zou leveren.... Ik bespaar je de details en mag er ook niks over zeggen. Maar ik vind dit geen leuke wereld, ik vind nederland niet leuk, ik vind veel mensen niet leuk. Ik denk dat ik niet thuishoor in de westerse samenleving. Amerika, Nederland; niet mijn ding. Polen is ook lelijk hard verwesterd. China is al helemaal niet mijn land. Rusland ook niet. Maar zijn er nog wel leuke plekken, maar die worden ook steeds zeldzamer. Waarom? Omdat door sattelieten, camera's, noem maar op; niemand meer echt privacy heeft. Ook zijn er overal steeds meer regels en wetten. We worden gedwongen om te luisteren, om ons op een bepaalde manier te gaan gedragen. Dit verspreid zich steeds meer als een virus over de hele wereld. Het heeft voordelen maar ook weer niet.

Soms denk ik weleens: waarom moet je eigenlijk gelukkig zijn? Ik denk dat gelukkig zijn overtrokken is en het normaal is dat veel mensen hun leven een 5 geven.
Jaa licht er aan hoe je t bekijkt maar je hebt wel gelijk man en ja ik wou maar dat er voor mij een plaats ofs was waar ik me beter door voelde want ben echt depri en erg ook maar lijkt al wel of ik dood ben zo voel ik me maar je hebt ceker gelijk man dat wel en ja we kunnen niet meer dan hopen op t beste he al is t uitzichtloos zoals nu maja komd vast goed
 

De Zandman

Badass junkie
Uiteindelijk?
Uiteindelijk komt alles goed. (Zegt men)
Magere Hein met zijn zeis komt op een gegeven moment aan de deur, en je gaat mee.
Waar hij met je heengaat dat weten we niet, maar iig krijg je rust. De eeuwige rust in casu.
Er gaat geen dag voorbij, of ik denk hieraan.
En dat niet alleen, van mij mag Hein gerust vandaag of morgen aanbellen.
Ik ga direct met hem mee. Jazeker.
Ik heb al meer dan genoeg rottigheid meegemaakt.
Of, beter omschreven, genoeg zeer zware ellende.
Daarom, ik geef er niets meer om.
. En ook ik ben er bang voor.
Noot: ik niet. Na een diepe trip heb ik een indruk gekregen hoe het zal verlopen...
Ik denk dat het juist heel normaal is om bang te zijn voor de dood....
Een diepe trip kan je helpen...!
De ....Op het moment dat je sterft vertraagd de tijd en voel je je organen langzaam uitvallen. ...
Noot: Hoe weet je dat?
wie zegt/heeft gezegd dat het proces zo zal verlopen?
...En het is ook lullig als je een "mooie" dood krijgt, terwijl je veel heb geworsteld met de angst voor de dood...
Noot: Waarom deze conclusie..?...
 

PsychedelicMagic

Badass junkie
Er word triptherapie met psilo's gebruikt om mensen die terminaal zijn hun angst voor de dood te overwinnen..

Dat de tijd vertraagd en jij je organen voelt uitvallen, dat schijnt bij euthanasie met barbitoraten en midazolam het geval te zijn. na de injectie in je slagader(?) ben je na zo'n 20sec weg. Maar als jij zelfmoord pleegt met een jachtgeweer, dan heb je dat natuurlijk weer niet.

Zou het niet lullig zijn als jij je hele leven worstelt met de angst voor de dood (het onbekende) en je vervolgens een snelle en pijnloze dood krijgt?
 

De Zandman

Badass junkie
Er word triptherapie met psilo's gebruikt om mensen die terminaal zijn hun angst voor de .....
Perfect! Zo hoort het...
Zou het niet lullig zijn als jij je hele leven worstelt met de angst voor de dood (het onbekende) en je vervolgens een snelle en pijnloze dood krijgt?
Noot: in mijn optiek niet.
Als je geluk hebt, dan gaat dat zo...
Wijlen Mijn vader verloor het geloof in God, toen hij in oorlogstijd in een kwartier tijd ca. 1200 man, strijders, heeft zien doodschieten met machinegeweren.
Die mensen liepen rechtop de dood in.
Hun sjamaan had hen de overwinning toegezegd, en daarom ging de ene golf gewoon achter de andere aan, en iedereen werd neergemaaid.
Tsja...wat voor een dood is dat...
 

PsychedelicMagic

Badass junkie
Een kogel door je borst, daar voel je alleen de klap van. daarna volgt hartstilstand en bewusteloosheid. mocht het hart niet geraakt worden, kun je wakker worden en sterven aan een hartinfact. Maar dat is niet zo leuk om te zien of om er slachttoffer van te zijn..
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Zou het niet lullig zijn als jij je hele leven worstelt met de angst voor de dood (het onbekende) en je vervolgens een snelle en pijnloze dood krijgt?
Zou het niet kuttig zijn als je dan dood bent en denkt rust te krijgen en vervolgens dan direct weer uit een andere vagina wordt gedrukt?

Ik snap dat mensen hier graag een dergelijke eeuwige rust willen, want dit bestaan kan vreselijk zwaar en pijnlijk zijn. Maar ik denk dat hopen en afwachten geen goede strategie is.
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Zou het niet kuttig zijn als je dan dood bent en denkt rust te krijgen en vervolgens dan direct weer uit een andere vagina wordt gedrukt?

Ik snap dat mensen hier graag een dergelijke eeuwige rust willen, want dit bestaan kan vreselijk zwaar en pijnlijk zijn. Maar ik denk dat hopen en afwachten geen goede strategie is.
Lekker toch, weer 25 jaar aan tieten zuigen, verzorgd worden, drank en drugs misbruiken en de kantjes ervan af lopen. En dan knal je jezelf gewoon weer af. Nooit meer volwassen worden!
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Lekker toch, weer 25 jaar aan tieten zuigen, verzorgd worden, drank en drugs misbruiken en de kantjes ervan af lopen. En dan knal je jezelf gewoon weer af. Nooit meer volwassen worden!
Als je dan weer gaat wachten tot de dood en hopen op eeuwige rust na de dood lijkt me dat een miserabel bestaan.
 

De Zandman

Badass junkie
Mee eens.
Alleen ga ik de blunders die ik in dit leven begaan heb, niet opnieuw maken!
Wss worden dit dan andere kapitale fouten...Who knows?
Aangezien je niets weet inzake vorige levens, al vertelt men dat soort quatsch, zullen deze fouten heel simpel vervangen worden door andere...
 

De Zandman

Badass junkie
Uiteindelijk?
Uiteindelijk komt alles goed.
Magere Hein met zijn zeis komt op een gegeven moment aan de deur, en je gaat mee.
Waar hij met je heengaat dat weten we niet, maar iig krijg je rust. De eeuwige rust in casu.
Er gaat geen dag voorbij, of ik denk hieraan.
En dat niet alleen, van mij mag Hein gerust vandaag of morgen aanbellen.
Ik ga direct met hem mee. Jazeker.
Ik heb al meer dan genoeg rottigheid meegemaakt.
Of, beter omschreven, genoeg zeer zware ellende.
Daarom, ik geef er niets meer om.
Zou het niet kuttig zijn als je dan dood bent en denkt rust te krijgen en vervolgens dan direct weer uit een andere vagina wordt gedrukt?
Een drama!! Ik moet er niet aan denken...
Neeeee! Laat dit niet mijn Kismet (noodlot) zijn, bij Toutatis!
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Wie wil er eeuwige rust, als je eeuwige lol kan hebben?
Ik zou geen eeuwige lol willen als het zonder echte voldoening zou komen. Ik zoek ook rust, maar rust in dit moment, niet ergens ver in de toekomst wanneer ik dood ben en misschien als ik geluk heb me rust gegeven wordt.

Magere Hein met zijn zeis komt op een gegeven moment aan de deur, en je gaat mee.
Waar hij met je heengaat dat weten we niet, maar iig krijg je rust. De eeuwige rust in casu.
Dit zei je al, maar daar is geen enkele garantie op.
 

PsychedelicMagic

Badass junkie
Zou het niet kuttig zijn als je dan dood bent en denkt rust te krijgen en vervolgens dan direct weer uit een andere vagina wordt gedrukt?

Ik snap dat mensen hier graag een dergelijke eeuwige rust willen, want dit bestaan kan vreselijk zwaar en pijnlijk zijn. Maar ik denk dat hopen en afwachten geen goede strategie is.
juist jah. het witte licht is de lamp die op je als baby staat gericht.... ik vind dit wel echt 1 van de ergste gedachten die er is.... als dit waar is jonge, dat zou echt gestoord zijn. ik geloof eerlijk gezegd dat er tussen dit leven en reincarnatie een tussen-leven is. misschien is het leven een straf, en het lijden je motivatie om het beter te doen in het tussen-leven... nee, als ik direct weer word geboren na mijn dood, en dit gaat duizenden jaren zo door.... omg, dat is niet cool zo niet cool :(
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
juist jah. het witte licht is de lamp die op je als baby staat gericht.... ik vind dit wel echt 1 van de ergste gedachten die er is.... als dit waar is jonge, dat zou echt gestoord zijn. ik geloof eerlijk gezegd dat er tussen dit leven en reincarnatie een tussen-leven is. misschien is het leven een straf, en het lijden je motivatie om het beter te doen in het tussen-leven... nee, als ik direct weer word geboren na mijn dood, en dit gaat duizenden jaren zo door.... omg, dat is niet cool zo niet cool :(
Ik ben er compleet van overtuigd dat het leven geen straf is. De wereld weerspiegelt hoe jij van binnen bent. Straf is alleen iets van mensen. Het komt in de verdere natuurlijke wereld niet voor. Nou ja misschien bij dieren die ook een soort van ego hebben. Het leven is neutraal, wij geven er betekenis aan en door self-fulfilling prophecy creëren we meer ervaringen van dezelfde aard.

Je weet ook niks meer van je vorige levens toch? Dus waarom zou het zo erg zijn? Misschien kom je hier om speciale dingen te leren en ervaar je dingen die je als persoon echt niet wilt, maar die je in het grotere plaatje op zielsniveau of zo verder helpen in je ontwikkeling. Als we alles precies zo kregen wat we als ego's wilden, dan zou dat niet het beste voor onszelf zijn en zouden er ook conflicterende belangen zijn denk ik.
 

De Zandman

Badass junkie
Ik zou geen eeuwige lol willen als het zonder echte voldoening zou komen. Ik zoek ook rust, maar rust in dit moment, niet ergens ver in de toekomst wanneer ik dood ben en misschien als ik geluk heb me rust gegeven wordt.


Dit zei je al, maar daar is geen enkele garantie op.
Van bovenstaande theorie is ook niets gegarandeerd....
We weten niet wat ons gebeuren gaat.
Dit zie ik nooit veranderen. Het is een feit dat we dit gewoon niet weten, en ook niet kunnen weten. ..
 

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Van bovenstaande theorie is ook niets gegarandeerd....
We weten niet wat ons gebeuren gaat.
Dit zie ik nooit veranderen. Het is een feit dat we dit gewoon niet weten, en ook niet kunnen weten. ..
Dit geeft mij juist geruststelling. We kunnen het niet weten, dus heeft het ook geen zin om erover in te zitten. Het enige dat je echt kunt weten is dit moment en laat nou in dit moment echte rust zijn te vinden, ongeacht uiterlijke omstandigheden.

De leugen die ons verteld is, is dat we eeuwige rust zullen krijgen na de dood. Die mensen kletsen uit hun nek. Zij zijn zelf niet dood, dus hoe kunnen zij dit weten. Daarnaast zorgt dit geloof ervoor dat mensen uit gaan kijken naar de dood en vergeten om aanwezig te zijn in dit leven. Hoe kun je rust vinden in het moment als je al met je hoofd bij je dood zit? Het is onmogelijk. Om rust in het moment te ervaren, zul je eerst het moment moeten accepteren, welke vorm deze ook aanneemt. Dat kan een grote uitdaging zijn, maar daar is het tenminste te vinden. Als je al in gedachten in je graf ligt, zal de weg er naartoe sowieso een lijdensweg zijn.
 

klxaasx

Experimenterende gebruiker
Na enkele topics over verschillende aspecten over het hiernamaals, zoals reïncarnatie, vraag ik mij nu het navolgende af:

Wie is er bang voor de dood?
Wat zijn daarvan de redenen? Of zijn die er niet eens mbt jouw visie?

Er is, zoals wij allemaal weten, één ding zeker in het leven.
En dat is het feit, dat op een gegeven moment Magere Hein met de zeis, voor de deur staat en je meeneemt naar wellicht een "ander leven", of misschien naar helemaal niets.
Het oneindige heelal, als enkele stofdeeltjes.
Want aangezien er nog nooit iemand is teruggekomen uit deze toestand na een crematie of begrafenis, (behalve Lazarus zegt men in het oude boek), maar wij?
we weten het niet.

Een idee zou zomaar kunnen zijn dat Charon ons straks over zet, maar hij neemt en heeft totnogtoe niemand weer mee teruggebracht.
Hij doet dit niet.
Al betaal je hem een miljoen. Of nog meer...
Dit gaat het hem dus echt niet worden, nee.

Wie is hier echt bang voor, die dood, en wie niet?
Ikzelf ben niet bang voor deze laatste reis.
De laatste 40 jaar al niet, hetgeen soms roekeloos maakt. Nee. Ik ben zelfs nieuwsgierig of Charon echt bestaat, of niet.
Is de rivier de Styx breed?
Is het een mooie omgeving daar?
En..hoe ver is de andere oever? Hoelang duurt deze overtocht?

Nu aux serieux:
Ik veracht de dood net niet, ik heb er groot respect voor, maar ik ga ervan uit dat wanneer jouw tijd gekomen is, dat je vertrekt. c'est ca.
Soms overleef je een zwaar ongeluk, zonder een krasje, waarvan vele anderen het loodje zouden hebben gelegd, en ga je toch op reis bij een pietluttigheid...uitglijden over een bananenschil oid bijvoorbeeld. En net verkeerd terecht komt.

Het enige, wat ik van belang vind is de manier waarop je sterft.
Ik heb mensen op meer dan afschuwelijke manieren zien sterven, en best wel veel, ook.
In de nacht komen ze regelmatig terug in nachtmerries...

Sommige ziektes die je langzaam slopen, kennen we allemaal.
Zijn we daar dan bang voor?
Ik niet, nee, overigens.
Ik neem het zoals het komt.
Tegenwoordig hoeft niemand meer te creperen zogezegd, en mede hierom ben ik niet angstig. Nee.
Feit accomplit!

En nu zijn de leden hier aan zet.
Geef je mening (verhaal) maar eens!
Ben kkr bang voor de dood omdat k weet er komt een oordeel hoe dan ook.
 

Kittekatty

Bewuste gebruiker
Jij en je Charon. :tonguewink: Hoe komt het dat je precies daar zo gefascineerd door bent?


Ik heb de laatste tijd een aantal video's bekeken van mensen die NDE's (Near Death Experiences, Bijna Dood Ervaringen dus) mee hebben gemaakt. Velen zijn compleet overtuigd dat ze echt dood waren en toch terugkwamen. Velen geven ook aan dat hun ervaring daar vele malen 'echter' was dan hun ervaring hier op aarde.

Voor wat betreft mezelf: genoeg dingen in het leven waar ik een angst voor heb, maar niet voor de dood. Ik kan eigenlijk niet wachten om erachter te komen hoe het is. Tegelijk zeg ik dit nu, maar weet ik ook dat wanneer het moment daar is en complete loslating moet gebeuren, dat het waarschijnlijk is dat er toch even intense angst op zal komen zetten. Dit zeg ik door tripervaringen waar ik in mijn beleving ook ervoer hoe het is om alles los te moeten laten. Het is makkelijk om nu te zeggen dat je niet bang bent voor de dood, nu dat moment niet letterlijk seconden later lijkt te kunnen gebeuren. Maar als je weet dat je tijd is afgelopen, is dat een ander verhaal en zal er waarschijnlijk alsnog angst zijn. Of je moet de dood in het leven al volledig geaccepteerd hebben.
Mijn vader heeft 5 minuten gehemeld, tijdens heupoperatie , iets met narcose fout.
Hij zag alles vanaf boven in de hoek, de paniek, en herkende een OK zuster die hij niet voor of na de operatie heeft gezien.
Hij zij tegen ons , als kinderen, ( 10 , 14) dat het een fijn gevoel was, hij pijnvrij was en kalm. Sindsdien ben ik helemaal 100% niet bang . Wel zoals allemaal de manier, hoop ooit vredig , voor ik dement ben , of in luiers lig, of mijn kinderen eerder zouden gaan. Dat is mijn angst .
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Mijn vader heeft 5 minuten gehemeld, tijdens heupoperatie , iets met narcose fout.
Hij zag alles vanaf boven in de hoek, de paniek, en herkende een OK zuster die hij niet voor of na de operatie heeft gezien.
Hij zij tegen ons , als kinderen, ( 10 , 14) dat het een fijn gevoel was, hij pijnvrij was en kalm. Sindsdien ben ik helemaal 100% niet bang . Wel zoals allemaal de manier, hoop ooit vredig , voor ik dement ben , of in luiers lig, of mijn kinderen eerder zouden gaan. Dat is mijn angst .
Waarschijnlijk was dit de ketamine en hebben ze hem een iets te lage dosis gegeven.
 
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius Smartshop headshop cannabis seeds
Azarius vaporizers and accessories
Bovenaan