Maat in psychose: ervaring gezocht, wat hielp jou?

[JdM]

Mijn eerste post hier, heb al wat vaker gelezen maar me nu aangemeld omdat een maat van me in een psychose is geraakt.
Ben daarom op zoek naar wat ik voor hem kan doen en heb daarvoor natuurlijk de standaard dingen al wel opgezocht. Wil proberen er voor hem te zijn, want als je zo blijft hangen zou ik het ook heel fijn vinden wanneer er iemand voor mij is die er onvoorwaardelijk zal zijn.

Het probleem is ontstaan bij hem nu achteraf gezien al wel sinds enkele maanden, maar in de laatste weken na teveel lachgas is het echt doorgeslagen naar een psychose met veel waanideeën. Mijn maat is er van overtuigd dat er boodschappen doorgezonden worden via muziek en hij is allerlei verbindingen aan het leggen tussen dingen die je nuchter niet maakt. Ik heb zelf ook ervaring met trippen/lachgas/ etc. dus ik snap die denkwijze allemaal wel, maar het moet na uitwerking van de middelen wel afgelopen zijn... heb er zelf ook weleens wat langer last van gehad dan prettig was, maar niet zoals het nu bij hem gaat.

Hij lijkt dus wel aardig genaaid nu, hij zit opgesloten met een IBS maatregel, dus kan aannemen dat het serieus is en wordt genomen.
Maar nu, wat kan ik doen. Ik ga straks duidelijk niet bij zijn denkbeelden horen, dat is allemaal wel best, maar wat kan ik doen?
Daarom de vraag of er mensen zijn hier die zelf ook in een psychose hebben gezeten en misschien wel wat tips hebben over wat hen geholpen heeft, voor wat betreft de omgeving en hoe ze zich gedragen hebben. Wordt toch lastig om onophoudelijk tripsitter te zijn om maar veiligheid te blijven bieden.. pff vind het vet klote voor hem.

 

[StormKraai]

Grote kans dat de psychose na verloop van tijd afneemt. In de tussentijd niet meegaan met waandenkbeelden, er voor zijn vrouw en kinderen zijn. Hij heeft waarschijnlijk aanleg voor psychosen, kan erfelijke aanleg zijn. Belangrijk is als hij er uit komt (en de GGZ hem naar huis stuurt) hij van alle dope afblijft, ook blowen!!! Iedere keer als hij in een psychose raakt beschadigt er iets een beetje, veranderd zijn karakter. Opvangen dus na de psychose...

 

[JdM]

Hey Stormkraai, ben inderdaad vandaag een aantal keer bij zijn vrouw en kinderen geweest. Ze heeft hem ook gevraagd of ik op bezoek mocht komen, maar dat wilde hij niet. Snap ik wel, hij zal niemand anders vertrouwen. Hoop nu maar dat de medicatie gaat aanslaan en de psychose snel zakt, daarna een lange weg te gaan denk ik in herstel. Dank voor je bemoedigende woorden.

 

[QocaïneIsBack]

Allereerst vervelend om te horen. Je hebt in ieder geval je best gedaan.

Er bestaat een reële kans dat de psychose afneemt. Het is echter wel zo dat de hersenen een soort programma aanmaken waardoor men gevoeliger/vatbaarder is voor psychoses in de toekomst.

Je hebt speciale poli's waar mensen terecht kunnen bij een eerste psychose. Je wordt dan begeleid en geadviseerd hoe er mee om te gaan. Dit is wel meestal voor jongeren. Ik geloof dat Rivierduinen zo'n poli heeft.

 

[JdM]

Dank voor je tip, is helaas niet helemaal in de buurt... Gaat overigens nog steeds niet goed, maar hij is wel weer een aantal dagen thuis, zonder enige vorm van begeleiding. Heb maar geprobeerd te overtuigen dat meer hulp niet verkeerd zou zijn, maar of het aanslaat..

 

[WhiteWidow]

Wat rot om dit te horen.
Ik zelf heb ook een psychose, ik heb het niet na laten kijken of professionele hulp gezocht, omdat ik niet zou willen dat mijn ouders hierover te weten komen, maar ik weet gewoon dat deze 'realiteit' niet hoort.
Ik weet eigenlijk niet eens precies wat er speelt, alle info heb ik maar van wikipedia afgehaald en van drugsforum, maar ik heb al een lange tijd last van wanen, hallucinaties en dingen zoals derealisatie en een depressie.
Ik zie vaak dingen die er niet zijn en dan vooral schaduwen en vlekken overal, als ik alleen thuis ben hoor ik af en toe m'n moeder die me roept, het lijkt alsof ik niet 'echt' ben en dat ik in een soort film speel.
Ook heb ik het gevoel dat iedereen mij aankijkt en dat ze over mij praten.
Ik heb er maar mee leren leven en doe zo rustig mogelijk aan, denk aan sporten, gezond eten, niet gebruiken en vooral goed rusten, dus dat raad ik je aan.
Het helpt ook om mensen te hebben die je kan vertrouwen en waarmee je je verhaal kan delen, zodat je ergens op kan steunen.
Ook is het beter als je niks meer gaat gebruiken qua drugs zodat je hersens niet steeds 'in de war' worden gebracht.
Ik heb het gevoel dat de intensiteit van mijn verstoring wat afneemt maar ik weet niet of dat komt door het 'beter' leven of dat ik er gewend aan raak.
Het beste wat je kan doen is er voor hem en zijn vrouw en kinderen zijn, dat zal hij vast waarderen.
Bah, wat een rotsituatie!

Sterkte!

 

[borderlijntje]

Ik heb vorig jaar rond juli een psychose gehad, onder invloed van amfetamine en natuurlijk erg veel slaap te kort. Ik vond het erg fijn om de bevestiging te krijgen dat er niks was, en dat het allemaal in mijn hoofd zat. En veel knuffelen met de persoon waar je je goed bij voelt, als je die hebt dan tenminste

 

[leipebaviaan]

2 psychotisch geweest, 1 grote nachtmerrie. Niet in staat mezelf gerust te stellen omdat ik onder de dope zat. Uitzitten is de enige manier, je kan het ook counteren met benzo's dacht ik. (val je sneller in slaap, werkt de drugs uit.) Alhoewel, bij hoge doseringen pep is dat onmogelijk.

 

[Sally Tessio]

Ik heb zelf iemand in mijn omgeving (zo dichtbij als je maar voor kan stellen) die psychotisch is geweest en kan je i.i.g. vertellen wat je vriend niet moet doen. Hoe jij daarin kan helpen kan je waarschijnlijk zelf het beste inschatten, want jij kent je vriend beter dan ik.
I.i.g. zou ik hem goed in de gaten houden en geregeld herhalen dat hij voor zijn eigen welzijn echt van alle soorten drugs en verdovingsmiddelen af moet blijven.
Ik neem aan dat hij een anti-psychoticum krijgt en zijn dagelijkse dosering mag hij ook echt niet missen, omdat hij anders niet uit zijn psychose komt en er net zo gemakkelijk weer in eentje belandt als hij er daarna mee stopt.

Een psychose is niet niks en geeft je geest een enorme opdoffer.
Veelal volgt er een soort rouwproces, wat geruime tijd aan kan houden. In het geval van de persoon in mijn omgeving inmiddels anderhalf jaar.
In dit rouwproces is het vaak moeilijk om het anti-psychoticum te blijven gebruiken, omdat dit zware middelen zijn en ze bepaalde onprettige neveneffecten met zich meebrengen.

Zaken als tripsitten zijn compleet out of the question.
Het is in principe genoeg geweest en jouw vriend moet in het vervolg van drugs afblijven.

M.v.g.

S. Tessio

 

[leipebaviaan]

Maar deze vraag is al een jaar oud.

 

[JdM]

Ondanks dat het al een tijdje geleden is toch een update:
Na de 1e psychose en het veel te vroege ontslag, zo leek het is er een verergering opgetreden nadat hij weer thuis was. Heeft in een vlaag van verstandsverbijstering zelfs zijn partner aangevallen en werd daarop enkele maanden verplicht opgenomen.
Nu na een langdurig traject blijkt Lithium te helpen. Een bipolaire stoornis is ook de diagnose. Zit je dan, waarschijnlijk voor de rest van je leven aan de Lithium..
Heb een andere maat, hij is in karakter nog enigszins herkenbaar, maar zijn gedrag is wel veranderd. Ik zie veel ontremming en ook wel extremiteiten in emotie, passend bij een bipolair beeld. Blijft toch vreemd om hem vroeger nooit echt zo gekend te hebben, wat mij betreft een hypothese deels bekrachtigd dat sommige problemen in psychiatrische zin wellicht latent aanwezig zijn tot er een psychotrauma optreedt. Of een andere hypothese levens gemaakt, dat je door middelengebruik je hersens zo naar de klote kunt helpen dat je jezelf aan een blijvende stoornis kunt helpen.
Psychoses zijn niet meer voorgekomen nu, gelukkig kan hij nu een redelijk normaal bestaan volgen en mogelijk weer zijn leven uitbreiden en ontwikkelen... time will tell...