Ik kan niet spreken voor wat
@dupont zegt, want ik heb dat (12 stappenplan) zelf niet doorgaan, maar ik heb een beetje het idee dat er (als je het al op kunt delen) 2 dingen spelen hier:
1. Vrij worden van de verslaving(ssymptomen). Dit kan waarschijnlijk goed gedaan worden dmv zo'n 12 stappenplan.
2. Hetgeen waar jij
@Alinde het vaker over hebt gehad: het in contact komen met het "kleine meisje" in jezelf: terugkomen naar je gevoel.
Waarschijnlijk lopen beide ook in elkaar over.
Ik lees dat idd vaak hier, dat bepaalde psychedelica juist kunnen helpen. In sommige landen wordt dat ook wel gebruikt. (Paddo’s, ahuwaska)
Ik durf het alleen niet aan bij alle medicatie.
Ik zou dit ook zeker niet aanraden om tegelijk met medicatie te doen. Sommige medicatie is gevaarlijk i.c.m. bepaalde psychedelica en medicatie als antidepressiva zal de effecten van psychedelica sterk tegengaan, waardoor je er weinig tot niets aan zult hebben. Goed onderzoek is sowieso cruciaal als je al ooit eens zoiets zou willen ondernemen.
En als het niet goed valt heb ik ook een probleem met de omgeving vrees ik. Ze steunen me echt in deze periode en als ik opeens nieuwe dingen ga proberen maak ik wel iets kapot denk ik.
Aan de ene kant begrijp ik dit wel wat, maar aan de andere kant: je bent een volwassen vrouw (toch?). Je omgeving zou eigenlijk het beste voor jou moeten willen, maar soms gaat dat om wat voor reden dan ook gewoon niet op die manier en soms moeten dan moeilijke keuzes gemaakt worden die tegen bijvoorbeeld "ouderlijk gezag" in gaan. (let op: ik zeg NIET dat je dat moet doen, ik ken jou niet, ik ken je omgeving en situatie niet. Ik spreek in het algemeen hier om aan te geven dat het in sommige gevallen goed is om je eigen weg te kiezen, zelfs al is je omgeving het daar niet mee eens. Zéker als jij intuïtief aanvoelt dat je iets moet doen op een bepaalde manier)
Trouwens, wist je dat officiële behandeling met psychedelica begint op te komen? Er wordt al therapie mbv psilocybine en ook mdma gedaan, met verbluffende resultaten. Wat de mogelijkheden hiervoor in NL zijn weet ik zo niet. Maar dit betekent wel dat het meer uit de taboesfeer komt/serieuzer genomen wordt. Wat het dus makkelijker zal gaan maken om je omgeving eventueel ook mee te krijgen met dingen die voorheen "not done" waren.
Ik bedoel niet alleen huilen. Meer voelen in het algemeen. Boosheid, angst, verdriet.
Alles blijft zo onderhuids sluimeren als je er niet mee om kunt gaan. Maar mede door de medicatie ben ik NOG slechter geworden met emoties.
Ja inderdaad. Benzodiazepinen maar ook antidepressiva sluiten ons af van onze emoties en kunnen het zo maken dat we er nog (veel) meer moeite mee krijgen om ermee om te gaan. Ik zeg niet dat bijvoorbeeld antidepressiva nooit mensen geholpen heeft (om mensen even voor te zijn

).
Voor echte genezing is er uiteindelijk geen ontkomen aan: rauwe directe confrontatie met je gevoelens.